Да Габрэяў 8 разьдзел
Пасланьне да Габрэяў
Пераклад Васіля Сёмухі → Біблія Скарыны (Апосталъ)
А галоўнае ў тым, пра што кажам, вось што: мы маем такога Першасьвятара, які сеў праваруч трона велічы на нябёсах
Глава же о глаголемыхъ ест сия • Такова имамы Первосвещенника, иже седе одесную престола величествия на небесехъ •
і ёсьць Сьвяшчэнадзейнік сьвяцілішча і скініі сапраўднай, якую ўзьёў Гасподзь, а не чалавек.
Светыни служител и храму истинны • Егоже постави Богъ, а не человекъ •
Кожны першасьвятар пастаўляецца прыносіць дары і ахвяры; а таму трэба было, каб і Гэты таксама меў, што ахвяраваць.
Всякій убо первосвещенникъ, приносити дары и жертвы поставляется • Темже потреба ест имети что и Сему еже принесеть •
Колькі б Ён заставаўся на зямлі, дык ня быў бы і сьвятаром; бо тут такія сьвятары, якія па законе прыносяць дары,
Аще было бы то на земли, не бы былъ первосвещенникъ • Сущим многымъ свещенникомъ приносящимъ по закону дары •
якія служаць вобразу і ценю нябеснага, як сказана было Майсею, калі ён пачынаў ставіць скінію: глядзі, сказана, зрабі ўсё па ўзоры, паказаным табе на гары.
Ониже образом, и уподоблениемъ служать небеснымъ • Якожъ и явлено бысть Моисееви хотящему совершити храмъ • Вижь бо рече, сотвориши вся по образу показаному тобе на горе •
але Гэты Першасьвятар атрымаў служэньне тым больш выдатнае, чым лепшага Ён заступнік запавету, які ўгрунтаваны на самых лепшых абяцаньнях.
Ныне же Ісусъ лечьшее улучи свещенство, елико и болшему закону ходатай бе • Иже налепшая обетования утвердися •
Бо калі б першы запавет быў без пахібы, ня было б патрэбы шукаць месца іншаму.
Аще убо первый законъ былъ бы непороченъ, не бы второму искалося место •
Але прарок, дакараючы іх, кажа: «вось настаюць дні, кажа Гасподзь, калі я заключу з домам Ізраіля і з домам Юды новы запавет,
Уничижевая бо их Богъ глаголеть к ним: се дние грядуть, рече Господь • И соверъшу на дом Ізраилевъ, и на домъ Іудовъ закон новъ •
не такі запавет, які я заключыў з бацькамі іхнімі ў той час, калі ўзяў іх за руку, каб вывесьці іх зь зямлі Егіпецкай; бо яны ня жылі ў тым запавеце Маім, і Я занядбаў іх, кажа Гасподзь.
Не по закону еже сотворихъ отцемъ их • Во день внегда взяхъ е за руку, изъвести их от земли Египетския • Яко тіи не пребыша в законе Моемъ • И Азъ не радихъ о них, глаголеть Господь •
Вось запавет, які даю ў спадчыну дому Ізраілеваму пасьля тых дзён, кажа Гасподзь: пакладу законы Мае ў думкі іхнія, і напішу іх на сэрцы іхнім, і буду ім Богам, а яны будуць Маім народам.
Яко сей естъ заветъ еже завещаю дому Ізраилеву, по днехъ онехъ рече Господь • Дамъ законъ Мой во мысли их, и на серцехъ их напишу и • И буду имъ въ Богъ, и они будуть Мне в люди •
І ня будзе вучыць кожны блізкага свайго, і кожны брата свайго, кажучы: спазнай Госпада; таму што ўсе, ад малога да вялікага, будуць ведаць Мяне.
И не будуть вчити единый каждый ближнего своего, и каждый брата своего глаголя: познай Господа • Понеже вси познають Мя, от найменшего даже до найболшего с нихъ •
Бо я буду міласэрны да няпраўдаў іхніх і грахоў іхніх і беззаконьняў іхніх не згадаю болей».
Яко милостивъ буду неправдам их • И грехов их, и безаконіей их не помяну к тому •
Кажучы «новы», паказаў прахласьць першага; а тое, што прахне і старыцца, блізкае да зьнішчэньня.
И тако внегда глаголеть о новом законе обетша первый, а обетшавый, и состаревыйся близ ест истленія •
