Яна 19 разьдзел

 

 

Дык тады Пілат узяў Ісуса і бічаваў Яго.

 

Тады Пілат узяў Ісуса і бічаваў [Яго].

І жаўнеры, сьплёўшы вянок зь цярніны (як карону), узьдзелі Яму на Галаву і апранулі Яму пурпуровы плашч

 

І жаўнеры, сплёўшы вянец з церняў, усклалі на галаву Яму, і ў пурпуровае адзенне апранулі Яго,

і казалі: радуйся, Кароль жыдоў! і білі Яго па Абліччу.

 

і падыходзілі да Яго, і казалі: «Прывітаны будзь, Цар Юдэйскі!», і білі Яго па твары.

Дык Пілат ізноў выйшаў і кажа ім: вось (я) выводжу Яго да вас, каб (вы) ведалі, што (я) ня знахо́джу ў Ім ніякае віны.

 

Тым часам Пілат выйшаў зноў вонкі і кажа ім: «Вось жа, выводжу Яго да вас, каб вы самі пераканаліся, што я ў Ім не знаходжу ніякай віны».

Тады выйшаў Ісус у цярнёвым вянку (як кароне) і ў пурпуровым плашчу. І кажа ім (Пілат): вось Чалавек!

 

Выйшаў затым Ісус у церневым вянцы і пурпуровым адзенні. І кажа ім Пілат: «Вось чалавек!»

Як жа ўбачылі Яго архірэі і слугі (іхныя), закрычалі, кажучы: укрыжуй Яго, укрыжуй! Пілат кажа ім: вазьміце Яго вы і ўкрыжуйце, бо я ня знахо́джу ў Ім (ніякае) віны.

 

Дык калі Яго ўбачылі першасвятары і іх паслугачы, закрычалі, кажучы: «Укрыжуй, укрыжуй!» Кажа ім Пілат: «Вазьміце вы Яго ды ўкрыжуйце, бо я ў Ім не знаходжу віны».

Адказалі яму жыды: мы маем Закон, і па Закону нашаму Ён мусіць памерці, бо зрабіў Сябе Сынам Божым.

 

Адказалі яму юдэі: «Мы маем закон, а па законе павінен Ён памерці, бо Ён зрабіў Сябе Сынам Божым».

Як жа Пілат пачуў гэтае слова, (ён) яшчэ больш спужаўся.

 

Калі Пілат пачуў гэтыя словы, тым болей спалохаўся,

І зноў увайшоў у прэторыю і кажа Ісусу: адкуль Ты? Але Ісус ня адказа́ў Яму (нічога).

 

і зноў увайшоў у прэторыю, і кажа Ісусу: «Адкуль Ты?» Але Ісус яму не адказаў.

Дык Пілат кажа Яму: Ты са мной ня гаво́рыш? Ці ня ве́даеш, што маю ўладу ўкрыжаваць Цябе і маю ўладу звольніць Цябе?

 

Кажа Яму тады Пілат: «Не гаворыш мне? Ці не ведаеш, што я маю ўладу адпусціць Цябе ды маю ўладу ўкрыжаваць Цябе?»

Ісус адказаў: (ты) ня ме́ў бы ніякае ўлады нада Мною, калі б табе ня было́ дадзена з Вышынí; пагэтаму той, хто выдаў Мяне табе, мае грэх большы.

 

Адказаў Ісус: «Не меў бы ты ніякай улады нада Мной, калі б табе не было дадзена зверху; таму той, хто Мяне выдаў, мае большы грэх».

Адгэтуль Пілат шукаў звольніць Яго. Жыды ж крычалі, кажучы: калі звольніш Яго, ты ня прыяцель кесару; кожны, хто робіць сябе́ каралём, супрацьстаіць кесару.

 

Адгэтуль Пілат намагаўся адпусціць Яго; але юдэі крычалі, кажучы: «Калі ты Яго выпусціш, дык ты — не сябар цэзара! Кожны, хто робіць сябе царом, супрацівіцца цэзару».

Тады Пілат, пачуўшы гэтае слова, вывеў Ісуса вон і сеў на крэсла судзьдзі, на мейсца, што завецца Літо́стратон, а па жыдоўску Гаўвата.

 

Пачуўшы гэтыя словы, Пілат вывеў Ісуса вонкі і сеў на судовым пасадзе, на месцы, што завецца Літастратас, а па-гебрайску Габбата.

Была ж параскева (да) Пасхі, і каля шостае гадзіны. І кажа (Пілат) жыдам: вось Кароль ваш!

 

А быў гэта дзень прыгатавання Пасхі, бліз гадзіны шостай. І кажа юдэям: «Вось Цар ваш».

Але яны закрычалі: вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго! Пілат кажа ім: укрыжаваць Караля вашага? Архірэі адказалі: ня ма́ем (мы) караля, акрамя кесара.

 

А яны закрычалі: «Вазьмі, вазьмі, укрыжуй Яго!» Кажа ім Пілат: «Цара вашага ўкрыжаваць?» Першасвятары адказалі: «Не маем цара, толькі цэзара».

Дык тады (ён) аддаў Яго ім, каб быў укрыжаваны. І ўзялí Ісуса і павялі.

 

Дык тады Пілат выдаў ім Яго на ўкрыжаванне. І забралі яны Ісуса.

І, нясучы крыж Свой, Ён выйшаў на мейсца, што завецца (мейсца) Чэрапу, што пажыдоўску называецца Галгота,

 

І, несучы крыж Свой, прыйшоў на тое месца, што завецца Чараповае, а па-гебрайску — Гальгота,

дзе Яго ўкрыжавалі і зь Ім двух іншых абапал Яго, а ў сярэдзіне Ісуса.

 

дзе і ўкрыжавалі Яго, і з Ім двух іншых з аднаго боку і з другога, а пасярэдзіне Ісуса.

Пілат жа напісаў і надпіс і паставіў на крыжу. Было ж напісана: Ісус Назарэй, Кароль жыдоў.

 

Пілат напісаў таксама надпіс і змясціў над крыжам. А было напісана: «Ісус з Назарэта, Цар Юдэйскі».

І гэты надпіс чыталі шматлікія з жыдоў, бо блізка (ад) места было тое мейсца, дзе быў укрыжаваны Ісус, дый напісана было пажыдоўску, (і) пагрэцку, (і) парымску.

 

Многа юдэяў чытала гэты надпіс, бо месца ўкрыжавання было паблізу горада; і было напісана па-гебрайску, па-лацінску і па-грэцку.

Дык казалі архірэі жыдоўскія Пілату: ня пішы: Кароль жыдоў, але што Ён сказаў: Я ёсьць Кароль жыдоў.

 

Дык казалі першасвятары юдэйскія Пілату: «Не пішы: “Цар Юдэйскі”, але: “Ён Сам сказаў: “Я — Цар Юдэйскі”».

Пілат адказаў: што (я) напісаў, (тое) напісаў.

 

Пілат адказаў: «Што напісаў, тое напісаў».

Жаўнеры ж, як укрыжавалі Ісуса, узялі вопратку Ягоную і зрабілі чатыры часткі — кожнаму жаўнеру частка, дый хітон; быў жа хітон ня шыты, (але) увесь вытканы ад верху.

 

Калі жаўнеры ўкрыжавалі Ісуса, узялі адзенне Яго і падзялілі на чатыры часткі, кожнаму жаўнеру па адной, і туніку. А туніка была не шытая, але ўся тканая зверху ўніз.

Дык сказалі адзін аднаму: ня бу́дзем разьдзіраць яго, але кінем жэрабя на яго: чый будзе; каб споўнілася (сказанае) ў Пісаньні, што гаворыць: падзялілі вопратку Маю між сабою і аб рызе Маёй жэрабя кідалі. Вось так учынілі гэтае жаўнеры (Пс. 22:19).

 

Дык сказалі яны адзін аднаму: «Не будзем раздзіраць яе, але кінем жэрабя, чыёй мае быць», каб споўнілася Пісанне, якое кажа: «Адзенне Маё падзялілі між сабою, а на вопратку Маю кінулі жэрабя». Так і зрабілі жаўнеры.

Стаялі ж ля крыжа Ісусавага маці Ягоная і сястра маткі Ягонай, Марыля Кляо́пава, і Марыля Магдаліна.

 

А пад крыжам Ісуса стаяла Маці Яго і сястра Маці Яго, Марыя Кляопава, і Марыя Магдалена.

Ісус жа, угледзіўшы матку (Сваю) і вучня, (што) стаіць побач, якога Ён любіў, кажа матцы Сваёй: жанчына! вось сын твой.

 

Калі Ісус убачыў Маці і вучня, якога любіў, побач стаяўшага, сказаў Маці Сваёй: «Жанчына, вось сын Твой!»

Пасьля кажа вучню: вось маці твая. І з таго часу вучань гэты ўзяў яе да сябе.

 

Затым кажа вучню: «Вось Маці твая!» Ад гэтай пары ўзяў Яе вучань у сваю [апеку].

Пасьля таго Ісус, ведаючы, што ўжо ўсё збылося, каб споўнілася Пісаньне, кажа: піць хачу!

 

Пасля таго Ісус, ведаючы, што ўсё зрабілася, каб збылося Пісанне, кажа: «Смагну».

Тут стаяла судзіна, поўная воцату. Яны ж, набраўшы воцату губкай і ўзьдзеўшы (яе) на (сьцяблíну) гізопу, паднялі да Вуснаў Ягоных.

 

А была там пастаўлена пасудзіна, напоўненая воцатам, дык жаўнеры, насадзіўшы на трысціну губку, якую напоўнілі воцатам, паднялі яе да вуснаў Яго.

Як жа Ісус узяў воцату, Ён сказаў: Збылося! і, нахіліўшы галаву, аддаў Дух.

 

Калі Ісус дакрануўся да воцату, сказаў: «Споўнілася!»; і, схіліўшы галаву, аддаў Духа.

А як была параскева, дык жыды, каб ня пакíнуць целаў на крыжу ў суботу, — бо той дзень суботні быў вялікі, — папрасілі Пілата, каб перабіць у іх галёнкі і зьняць (іх).

 

Дык юдэі, бо быў дзень прыгатавання, каб у суботу целы не заставаліся на крыжы, бо быў вялікі той дзень суботы, прасілі Пілата, каб ім перабіць ногі і зняць іх.

Дык прыйшлі жаўнеры і ў першага перабілі галёнкі, і ў другога, укрыжаванага зь Ім.

 

Дзеля таго прыйшлі жаўнеры і перабілі ногі першаму і другому, якія былі абапал Ісуса ўкрыжаваны.

Прыйшоўшы ж да Ісуса, як убачылі, што Ён ужо памёр, ня перабíлі ў Яго Галёнак;

 

А калі падышлі да Ісуса, як убачылі, што Ён памёр, не ламалі Яму ног,

але адзін із жаўнераў дзідаю прабіў Яму Бок, і ўраз жа выцякла Кроў і Вада.

 

але адзін з жаўнераў дзідай прабіў бок Яго, і зараз выцекла кроў і вада.

І той, хто бачыў, пасьведчыў, і сьвядо́цтва ягонае — праўдзівае; і ён ведае, што кажа праўду, каб вы паверылі.

 

І той, хто бачыў, сведчыць, ды праўдзівае яго сведчанне, і ведае ён, што праўду кажа, каб і вы ўверылі.

Бо гэтае сталася, каб збылося Пісаньне: Костка Ягоная ня бу́дзе пераломлена (Вых. 12:46).

 

Гэта сталася, каб споўнілася Пісанне: «Косць Яго не пераломіцца».

Дый ізноў другое (мейсца) Пісаньне гаворыць: будуць глядзець на Таго, Каго прабілі (Захар. 12:10).

 

А ў іншым месцы кажа Пісанне: «Убачаць, каго прабілі».

І пасьля гэтага Язэп, што з Арыматэі, будучы вучнем Ісуса, але тайным з-за страху перад жыдамі, папрасіў Пілата, каб узяць Цела Ісусава; і Пілат дазволіў. Дык (ён) прыйшоў і ўзяў Цела Ісусава.

 

Пасля таго Язэп з Арыматэі, які быў вучнем Ісуса, але скрытым дзеля страху перад юдэямі, прасіў Пілата, каб узяць цела Ісуса; і Пілат дазволіў. Дык прыйшоў ён і ўзяў цела Яго.

Прыйшоў таксама й Мікадым, — што прыходзіў раней да Ісуса ўначы, — нясучы мешанíну са сьмірны і алёэ хунтаў каля ста.

 

Прыйшоў таксама і Нікадэм, які раней прыходзіў уночы да Ісуса, несучы каля ста фунтаў мешанкі міры і алоэ.

Тады ўзялі яны Цела Ісусава і абярнулі Яго ў ільняныя палотны з пахнідламі, як ёсьць звычай хаваць у жыдоў.

 

Яны ўзялі цела Ісуса і абгарнулі яго плашчаніцай з духмянасцямі па традыцыі хаваць у юдэяў.

Быў жа сад на тым мейсцы, дзе Ён быў укрыжаваны, і ў тым садзе новая магіла, у якой яшчэ ніхто ня быў паложаны.

 

А на месцы, дзе быў укрыжаваны, быў сад, а ў садзе была магіла, у якой ніхто яшчэ не быў пакладзены;

Пагэтаму тутака, па прычыне (дня) жыдоўскай параскевы, палажылі Ісуса, бо магіла была блізка.

 

там дзеля дня прыгатавання юдэйскага паклалі цела Ісуса, бо магіла была блізка.