Яна 10 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Чарняўскага 2012
Праўду, Праўду кажу вам: хто ня Дзьвярыма ўваходзіць у авечы двор, але пералазіць інакш, той злодзей і разбойнік.
Сапраўды, сапраўды кажу вам: хто не ўваходзіць у аўчарню праз дзверы, але пранікае інакш, той злодзей і разбойнік;
А хто ўваходзіць Дзьвярыма, той пастыр авечак,
а хто ўваходзіць праз дзверы, той пастыр над авечкамі.
яму прыдзьвернік адчыняе, і авечкі голас ягоны слухаюць, і (ён) кліча авечкі свае па імені і выводзіць іх;
Яму прыдзвернік адчыняе, і авечкі слухаюцца Яго голасу, і сваіх авечак кліча ён па імі ды выпускае іх.
і калі (ён) свае авечкі вывядзе, перад імі йдзе, і авечкі йдуць за ім, бо ведаюць голас ягоны;
А калі выпусціць усіх сваіх, ідзе перад імі наперадзе, а авечкі ідуць за ім, бо ведаюць яго голас;
за чужым жа ня по́йдуць, але ўцякуць ад яго, бо ня ве́даюць чужога голасу.
а за чужым яны не пойдуць, але ўцякаюць ад яго, бо голасу чужых не ведаюць».
Гэту прыповесьць сказаў ім Ісус, але яны ня зразуме́лі, што (гэта) было, аб чым Ён гаварыў ім.
Такую прыпавесць сказаў ім Ісус; але яны не зразумелі, што значыць тое, што ім гаварыў.
І вось ізноў сказаў ім Ісус: Праўду, Праўду кажу вам, што Я ёсьць Дзьверы авечак.
Дык сказаў ім Ісус ізноў: «Сапраўды, сапраўды кажу вам: Я — дзверы для авечак.
Усе, колькі (іх) перада Мною ні прыходзіла, ёсьць зладзеі ды разбойнікі, але авечкі ня паслу́халі іх.
Усе, колькі іх не прыйшло перада Мною, — злодзеі яны і разбойнікі, але авечкі не паслухалі іх.
Я ёсьць Дзьверы; калі хто ўвойдзе празь Мяне, збавёны будзе, і ўвойдзе, і выйдзе, і пашу знойдзе.
Я — дзверы: калі хто праз Мяне ўвойдзе, будзе збаўлены; і ўвойдзе, і выйдзе, ды знойдзе пашу.
Злодзей ня прыхо́дзе калі ня каб укра́сьці, і забіць, і загубіць. Я прыйшоў, каб Жыцьцё мелі, і мелі з наддаткам.
Злодзей не прыходзіць інакш, каб толькі красці, забіваць і губіць; Я ж прыйшоў, каб мелі жыццё і мелі ўдосталь.
Я ёсьць Пастыр Добры: Пастыр Добры Жыцьцё Сваё аддае за авечкі,
Я — Пастыр добры. Добры Пастыр аддае за авечак жыццё сваё.
а найміт, і ня бу́дучы пастырам, каму авечкі ня свае́, бачыць прыходзячага ваўка і пакідае авечкі і ўцяка́е: і воўк хапае іх і разганяе авечкі.
Але найміт ды той, хто не пастыр, у каго авечкі не свае, бачыць, што набягае воўк, кідае авечак ды ўцякае, — а воўк хапае іх і разганяе, —
А найміт уцяка́е, бо (ён) ёсьць найміт, і ён ня турбу́ецца пра авечкі.
бо ён — найміт і не рупіцца пра авечак.
Я ёсьць Пастыр Добры і ведаю, хто Мае, і Мае ведаюць Мяне.
Я — добры Пастыр і ведаю Сваіх, і яны Мяне ведаюць,
Як Бацька ведае Мяне, і Я ведаю Бацьку, і Жыцьцё Маё аддаю за авечкі.
як ведае Мяне Айцец, а Я ведаю Айца; і жыццё Маё аддаю за авечак.
І іншых авечак Я маю, што ня ёсьць з гэтага двара, і гэных Мне трэба прывесьці, і Голас Мой (яны) пачуюць. І станецца адно стада, (і) адзін Пастыр.
Ды і іншых авечак маю, якія не з гэтай аўчарні, і тых належыць мне прывесці, і будуць яны слухаць голасу Майго, і станецца адзін статак і адзін Пастыр.
За тое Бацька любіць Мяне, што Я кладу Жыцьцё Маё, каб ізноў узяць яго.
Таму любіць Мяне Айцец, што Я жыццё Маё аддаю, каб зноў яго атрымаць.
Ніхто ня адыйма́е яго ў Мяне, але Я Сам аддаю яго: Я маю ўладу аддаць яго і маю ўладу ізноў узяць яго. Гэты Загад Я дастаў ад Бацькі Майго.
Ніхто ў Мяне яго не адбірае, але Я па Сваёй волі аддаю яго. Маю ўладу аддаваць яго і маю ўладу яго атрымаць. Такі загад атрымаў Я ад Айца Майго».
Тады ізноў ад гэтых словаў была спрэчка між жыдамі.
Дзеля таго ўзнікла зноў спрэчка між юдэямі з-за гэтых слоў.
І многія зь іх казалі: Ён мае дэмана і шалее: што (вы) слухаеце Яго?
Затым многія з іх гаварылі: «Дэмана мае і шалее! Нашто Яго слухаць?»
Другія казалі: гэтыя словы ня ёсьць апанаванага дэманам, ці можа дэман адчыняць сьляпым вочы?
Іншыя ж казалі: «Гэта не словы апанаванага дэманам. Ці ж дэман можа сляпым вяртаць зрок?»
І было сьвята абнаўленьня ў Ярузаліме, і была зіма.
Сталася тады ў Ерузаліме ўрачыстасць пасвячэння святыні; была зіма,
І хадзіў Ісус у Сьвятыні, у Салямонавым крытым ходзе з калёнамі.
і хадзіў Ісус па святыні ў прысенках Саламона.
Абступілі тады Яго жыды і казалі Яму: дакуль будзеш трымаць душу нашу ў няпэўнасьці? Калі Ты ёсьць Хрыстос, скажы нам проста.
Тады абступілі Яго юдэі і казалі Яму: «Дакуль будзеш бянтэжыць душу нашу? Калі Ты — Хрыстос, скажы нам яўна».
Адказаў ім Ісус: Я сказаў вам, і (вы) ня ве́рыце; Чыны, што Я раблю ў Імя Бацькі Майго, яны сьведчаць пра Мяне.
Адказаў ім Ісус: «Сказаў Я вам, а вы не верыце; справы, якія Я выконваю ў імя Айца Майго, яны сведчаць пра Мяне.
Але вы ня ве́рыце, бо вы ня з Маíх авечак, як Я сказаў вам.
Але вы не верыце, бо вы не з Маіх авечак.
Авечкі Мае слухаюць Голас Мой, і Я ведаю іх, і яны йдуць за Мною,
Авечкі Мае слухаюцца голасу Майго, і Я ведаю іх, і яны ідуць за Мной,
і Я даю ім Жыцьцё Вечнае, і ня загíнуць (яны) ніколі, і ніхто ня вырве іх із Рукі Маёй.
і Я даю ім жыццё вечнае, і не прападуць вечна, і ніхто не вырве іх з Маёй рукі.
Бацька Мой, Які даў (іх) Мне, вялікшы (за) ўсіх, і ніхто ня мо́жа вырваць (іх) із рукі Бацькі Майго.
Айцец Мой, Які даў Мне іх, большы за ўсё, і ніхто не можа вырваць з рукі Айца.
Я і Бацька ёсьць Адно.
Я і Айцец — адно».
Тады жыды ізноў схапілі каменьні, каб укаменаваць Яго.
Дык юдэі схапілі камяні, каб Яго ўкаменаваць.
Адказаў ім Ісус: многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Бацькі Майго, за каторы (з) гэтых учынкаў камянуеце Мяне?
Адказаў ім Ісус: «Многа добрых учынкаў паказаў Я вам ад Айца, дык за які з гэтых учынкаў кідаеце ў Мяне камяні?»
Адказалі Яму жыды, кажучы: за добры ўчынак ня камяну́ем Цябе, але за блюзьнерства, ды што Ты, будучы чалавекам, робіш Сябе Богам.
Адказалі Яму юдэі: «Не камянуем Цябе за добрую справу, але за блюзненне, за тое, што Ты, хоць Ты чалавек, робіш Сябе Богам».
Адказаў ім Ісус: ці ня напíсана ў Законе вашым: Я сказаў: вы ёсьць багі?
Адказаў ім Ісус: «Ці ж у законе вашым не напісана: “Я сказаў: вы ўсе — багі”?
Калі Ён назваў багамі тых, да каторых было Слова Боскае, дый ня мо́жа быць парушана Пісаньне,
Калі назваў багамі тых, для якіх было прызначана слова Божае, — а Пісанне памыліцца не можа, —
Таму, Каго Бацька асьвяціў і паслаў у сьвет, вы кажаце: блюзьніш, што Я сказаў: Я ёсьць Сын Божы?
аб Тым, Каго Айцец усвяціў і паслаў у свет, вы кажаце: “Ты блюзніш!”, бо Я сказаў: “Я — Сын Божы”?
Калі Я ня раблю Чыны Бацькі Майго, ня ве́рце Мне,
Калі Я не раблю спраў Айца Майго, не верце Мне.
калі ж Я раблю, і калі Мне ня ве́рыце, паверце гэтым Учынкам, каб ведалі і ўверылі, што Бацька ўва Мне, і Я ў Ім.
Але калі раблю, дык, калі вы Мне верыць не хочаце, верце справам, каб спазналі і паверылі, што Айцец — ува Мне, а Я — у Айцу».
Тады ізноў шукалі ўхапіць Яго, але Ён выйшаў з рукі іхнай
Імкнуліся затым Яго ўзяць, але Ён ухіліўся ад іх рук.
і пайшоў ізноў за Ярдан, на мейсца, дзе быў Яан раней хрысьцячы, і застаўся там.
І пайшоў зноў за Ярдан, у месца, дзе раней хрысціў Ян, ды там застаўся.
І многія прыйшлі да Яго і казалі, што хоць Яан ня зрабíў ніякага цуду, але ўсё, што сказаў Яан аб Ім, было праўдзівае.
І многія прыходзілі да Яго і казалі: «Ян, што праўда, ніводнага знака не ўчыніў; але ўсё, што Ян аб Ім сказаў, было праўдай».
І многія там уверылі ў Яго.
І многія там паверылі ў Яго.
