2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Сабілы і Малахава → Пераклад Яна Станкевіча
І мы, як супрацоўнікі (Бога), молім (вас), каб Багадаць Бога была прынята вамі ня ма́рна,
А, як супрацаўні, мы таксама молім, каб ласкі Божае вы дарма не прынялі.
бо Ён кажа: «у час прыдатны Я пачуў цябе і ў дзень збаўленьня дапамог табе». Вось цяпер час прыдатны, вось цяпер дзень збаўленьня.
Бо кажа: «У часе прыгодным Я пачуў цябе і ў дзень спасеньня памог табе». Вось, цяпер час прыгодны, вось, цяпер дзень спасеньня.
Мы нікому ні ў чым ня даём спатыканьня, каб ня было паглумленым служэньне,
Мы ня робім ніякае пераказы ні ў чым, каб ня было вінавана слугаваньне;
але ва ўсім выяўляем сябе, як слугі Бога, у вялікай цярплівасьці, у бедах, у нястачах, ва ўцісках,
Але ў вусім паручаючыся, як слугачыя Божыя, у вялікай трывалкосьці, у няшчасьцях, у патрэбах, у ватугах,
пад ударамі, у вастрогах, у бу́нтах, у спрацаванасьцях, у чуваньнях, у пастах,
У вытнях, у вязьніцах, сумятні, у гарапашнасьці, у чукавасьці, у пастох,
у чысьціні, у мудрасьці, у доўгацярплівасьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у любові някрывадушнай,
У чысьціні, у ведзе, у цярплівосьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у нядвудушнай міласьці,
у слове праўды, у сіле Бога, са зброяй праведнасьці ў правай і левай руцэ,
У слове праўды, у сіле Божай, із зброяй справядлівасьці ў правай і левай руццэ,
у паша́не і ў га́ньбе, пад паклёпам і (у) добрай славе: як ашуканцы, але мы верныя,
Пераз славу й няславу, пераз благія дзейкі й добрыя дзейкі, як ашуканцы й праўдзівыя;
як нявядомыя, але пазнава́ныя; як паміраючыя, але вось мы жывём; як караемыя, ды ня забіваныя;
Як няведамыя й добра ведамыя; як паміраючыя, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забітыя;
як засмучаныя, але (мы) заўсёды радуемся; як жабракі, але многіх абагача́ючыя; як нічога ня маючыя, але ўсім валодаючыя.
Як смутныя, але заўсёды радыя; як убогія, але багацячыя шмат каго; як нічога нямаючыя, але дзяржачыя ўсе.
Вусны нашыя адкрытыя для вас, карыньцяне, сэрца нашае расшырана.
Вусны нашы адчыненыя да вас, Карынцяне, сэрца наша расшырана.
Вам ня цесна ў нас, але ў сэрцах вашых цесна.
Вы ня сьцісьненыя ў нас, але сьцісьненыя ў нутрох сваіх.
Адплаціце тым жа, — кажу як дзецям, — расшырцеся і вы.
І ўзаемна (кажу, як дзяцём) — няхай таксама расшырыцца сэрца вашае.
Ня ўпрагайцеся зь няверучымі пад чужое ярмо; бо якая лу́чнасьць праведнасьці зь бяззаконьнем? Якая ж лучнасьць сьвятла зь цемраю?
У нясобствавае йго не ўпрагайцеся зь нявернікамі; бо што за супалка справядлівасьці зь бяспраўям? або што за ўзаем’е сьвятліні зь цямнотаю?
Дык якая згода між Хрыстом і Бяліарам? Ці які саўдзел у вернага зь няверным?
І што за згода Хрыста зь веляром? Або што за дзель верніку зь нявернікамі?
Дык якая супольнасьць Сьвятыні Бога з балвана́мі? Бо вы ёсьць Сьвятыня Бога Жывога, як сказаў Бог: «пасялюся ў іх і буду жыць; і буду іхным Богам, і яны будуць Маім народам».
І што за задзіночаньне дому Божага з балванамі? Бо вы дом Бога жывога, як Бог сказаў: «Буду жыхарыць сярод іх і хадзіць сярод іх; і буду іх Богам, а яны будуць Маім людам.
Таму: «выйдзіце зь асяродку іхнага і адлучыцеся, — кажа Госпад, — і ня дакранайцеся да нячыстага, і Я прыму вас».
Затым выйдзіце з пасярод іх і будзьце аддзеленыя, кажа Спадар, і не дакранайцеся да нячыстага, і Я рада прыйму вас;
«І буду вам Бацькам, і вы будзеце Мне сынамі і дочкамі, — кажа Госпад Уседзяржыцель (Усемагутны)».
І буду вам за Айца, а вы Імне будзеце за сыноў і дачкі, кажа Спадар Усемагучы».
