2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Яна Станкевіча
Мы, як супрацоўнікі, заклікаем вас, каб вы не надарма прынялі ласку Божую,
А, як супрацаўні, мы таксама молім, каб ласкі Божае вы дарма не прынялі.
бо Ён кажа: «У час прыдатны выслухаў Я цябе ды ў дзень збаўлення ўспамог табе». Вось, цяпер час прыдатны, вось цяпер дзень збаўлення!
Бо кажа: «У часе прыгодным Я пачуў цябе і ў дзень спасеньня памог табе». Вось, цяпер час прыгодны, вось, цяпер дзень спасеньня.
Не даючы нікому магчымасці спатыкнення, каб не глуміліся са служэння,
Мы ня робім ніякае пераказы ні ў чым, каб ня было вінавана слугаваньне;
але ва ўсім мы яўляем сябе паслугачамі Бога: у вялікай цярплівасці, у горы, у нястачы, ва ўцісках,
Але ў вусім паручаючыся, як слугачыя Божыя, у вялікай трывалкосьці, у няшчасьцях, у патрэбах, у ватугах,
пад ударамі, у вязніцах, у забурэннях, у спрацаванасці, у недаспаннях, у пастах,
У вытнях, у вязьніцах, сумятні, у гарапашнасьці, у чукавасьці, у пастох,
у чыстасці, у мудрасці, у вялікадушнасці, у дабрыні, у Духу Святым, у непадробнай любові,
У чысьціні, у ведзе, у цярплівосьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у нядвудушнай міласьці,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і левай руцэ,
У слове праўды, у сіле Божай, із зброяй справядлівасьці ў правай і левай руццэ,
у пашане і ў ганьбе, у знеслаўленні і ў добрай славе; нібы ашуканцы, ды праўдамоўныя,
Пераз славу й няславу, пераз благія дзейкі й добрыя дзейкі, як ашуканцы й праўдзівыя;
быццам няведамыя, ды вядомыя, быццам паміраючыя, а, вось, жывём, быццам караныя, але не забітыя на смерць,
Як няведамыя й добра ведамыя; як паміраючыя, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забітыя;
як бы сумныя, але заўжды вясёлыя, быццам убогія, а ўсё ж узбагачаючыя многіх, як тыя, што нічога не маюць, а ўсім валодаюць.
Як смутныя, але заўсёды радыя; як убогія, але багацячыя шмат каго; як нічога нямаючыя, але дзяржачыя ўсе.
Вусны нашы адкрыліся да вас, карынцяне, наша сэрца пашырылася.
Вусны нашы адчыненыя да вас, Карынцяне, сэрца наша расшырана.
Вам не цесна ў нас, але цесна ў вашых сэрцах.
Вы ня сьцісьненыя ў нас, але сьцісьненыя ў нутрох сваіх.
Уздайце нам тым самым спосабам, як да сваіх дзяцей кажу: адкрыйцеся і вы.
І ўзаемна (кажу, як дзяцём) — няхай таксама расшырыцца сэрца вашае.
Не запрагайцеся з няверуючымі ў адно ярмо. Бо што мае агульнага справядлівасць з несправядлівасцю? Або якая супольнасць святла з цемраю?
У нясобствавае йго не ўпрагайцеся зь нявернікамі; бо што за супалка справядлівасьці зь бяспраўям? або што за ўзаем’е сьвятліні зь цямнотаю?
Або якая згода Хрыста з Бэліярам, або якая лучнасць веруючага з няверуючым?
І што за згода Хрыста зь веляром? Або што за дзель верніку зь нявернікамі?
Або якое суладдзе святыні Божай з ідаламі? Бо вы ёсць святыня Бога жывога, як кажа Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць, і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
І што за задзіночаньне дому Божага з балванамі? Бо вы дом Бога жывога, як Бог сказаў: «Буду жыхарыць сярод іх і хадзіць сярод іх; і буду іх Богам, а яны будуць Маім людам.
Таму выйдзіце з іх асяроддзя і адлучыцеся ад іх, — кажа Госпад, — і не дакранайцеся да нячыстага, і Я вас прыму,
Затым выйдзіце з пасярод іх і будзьце аддзеленыя, кажа Спадар, і не дакранайцеся да нячыстага, і Я рада прыйму вас;
і буду вам Айцом, а вы будзеце Маімі сынамі і дочкамі — кажа Госпад Усемагутны».
І буду вам за Айца, а вы Імне будзеце за сыноў і дачкі, кажа Спадар Усемагучы».