2 да Карынфянаў 6 разьдзел
Другое пасланьне да Карынфянаў
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Пераклад Яна Станкевіча
Як супрацоўнікі, мы заклікаем, каб вы не прымалі дарэмна Божай ласкі.
А, як супрацаўні, мы таксама молім, каб ласкі Божае вы дарма не прынялі.
Бо Ён кажа: «У час спрыяльны Я пачуў цябе і ў дзень збаўлення дапамог табе». Вось цяпер час спрыяльны, вось цяпер дзень збаўлення.
Бо кажа: «У часе прыгодным Я пачуў цябе і ў дзень спасеньня памог табе». Вось, цяпер час прыгодны, вось, цяпер дзень спасеньня.
Мы нікому ні ў чым не даём спатыкацца, каб не знайшлося заганы ў нашым служэнні,
Мы ня робім ніякае пераказы ні ў чым, каб ня было вінавана слугаваньне;
але ва ўсім выяўляем сябе як слугаў Божых: у вялікай цярплівасці, у турботах, у патрэбе, ва ўціску,
Але ў вусім паручаючыся, як слугачыя Божыя, у вялікай трывалкосьці, у няшчасьцях, у патрэбах, у ватугах,
пад ударамі, у вязніцах, у хваляваннях, у працы, у чуванні, у посце,
У вытнях, у вязьніцах, сумятні, у гарапашнасьці, у чукавасьці, у пастох,
у чыстасці, у пазнанні, у велікадушнасці, у ласкавасці, у Духу Святым, у некрывадушнай любові,
У чысьціні, у ведзе, у цярплівосьці, у дабрыні, у Духу Сьвятым, у нядвудушнай міласьці,
у слове праўды, у моцы Божай, са зброяй справядлівасці ў правай і ў левай руцэ,
У слове праўды, у сіле Божай, із зброяй справядлівасьці ў правай і левай руццэ,
праз славу і бясслаўе, праз ганьбу і прызнанне. Мы нібы ашуканцы, але праўдзівыя;
Пераз славу й няславу, пераз благія дзейкі й добрыя дзейкі, як ашуканцы й праўдзівыя;
нібы невядомыя, але нас пазнаюць; нібы паміраючыя, але вось мы жывём; нібы пакараныя, але не забітыя;
Як няведамыя й добра ведамыя; як паміраючыя, але, вось, мы жывыя; як караныя, але не забітыя;
нібы засмучаныя, але заўсёды радуемся; нібы ўбогія, але многіх узбагачаем; нібы нічога не маем, але ўсім валодаем.
Як смутныя, але заўсёды радыя; як убогія, але багацячыя шмат каго; як нічога нямаючыя, але дзяржачыя ўсе.
Вусны нашыя адкрыліся перад вамі, карынцяне, і сэрца нашае сталася шырокім.
Вусны нашы адчыненыя да вас, Карынцяне, сэрца наша расшырана.
Вам не цесна ў нас, але вашае нутро цеснае.
Вы ня сьцісьненыя ў нас, але сьцісьненыя ў нутрох сваіх.
Адплаціце тым жа. Кажу, як дзецям, адкрыйцеся і вы.
І ўзаемна (кажу, як дзяцём) — няхай таксама расшырыцца сэрца вашае.
Не хадзіце пад чужым ярмом з няверуючымі! Бо якая лучнасць справядлівасці з беззаконнем? Што агульнага паміж святлом ды цемраю?
У нясобствавае йго не ўпрагайцеся зь нявернікамі; бо што за супалка справядлівасьці зь бяспраўям? або што за ўзаем’е сьвятліні зь цямнотаю?
Што за згода паміж Хрыстом і Бэліарам? Што яднае веруючага з няверуючым?
І што за згода Хрыста зь веляром? Або што за дзель верніку зь нявернікамі?
Што святыня Бога мае агульнага з ідаламі? Мы — святыня жывога Бога, як сказаў Бог: «Пасялюся ў іх і буду хадзіць,і буду іх Богам, а яны будуць Маім народам.
І што за задзіночаньне дому Божага з балванамі? Бо вы дом Бога жывога, як Бог сказаў: «Буду жыхарыць сярод іх і хадзіць сярод іх; і буду іх Богам, а яны будуць Маім людам.
Таму выйдзіце ад іхі адлучыцеся, — кажа Пан, —і не дакранайцеся да нячыстага,і Я прыму вас,
Затым выйдзіце з пасярод іх і будзьце аддзеленыя, кажа Спадар, і не дакранайцеся да нячыстага, і Я рада прыйму вас;
і буду вам Айцом,а вы будзеце Мне сынамі і дочкамі», —кажа Усемагутны Пан.
І буду вам за Айца, а вы Імне будзеце за сыноў і дачкі, кажа Спадар Усемагучы».
