Да Галятаў 5 разьдзел

 

 

Дык стойце ў волі, якую даў нам Хрыстос, і ня сьхіляйцеся ізноў пад ярмо рабства.

 

Стойце восьжа пры вольнасьці, якою вызваліў нас Хрыстус, не паддавайцеся зноў ярму няволі.

Вось, я, Павал, кажу вам, што, калі вы абразаецеся, дык Хрыстос вам ня прынясе ніякай карысьці.

 

Вось я, Павал, гавару вам: калі паддасьцеся абразанню, ад Хрыстуса ня будзе вам ніякае ўспамогі;

Дык сьведчу ізноў усякаму чалавеку, які абразаецца, што ён павінен выканаць увесь Закон.

 

і датаго сьветчу кажнаму, хто паддаецца абразанню, што ёнжа забавязаны спаўняць увесь Закон.

Вы, якія апраўдваецеся Законам, сталіся адхіленымі ад Хрыста, вы адпа́лі ад Багадаці.

 

Вы, шукаючыя апраўдання ў Законе, вызбыліся Хрыстуса, адпалі ад ласкі;

А мы духам чакаем і спадзяёмся на праведнасьць ад веры.

 

а мы ў духу зь веры надзеемся апраўдання;

Бо ў Хрысьце Ісусе ня мае сілы ні абразаньне, ні няабразаньне, але вера, якая дзейнічае празь любоў.

 

бо ў Хрыстусе Езусе ня ёсьць важнае абразанне, ці неабразанне, але вера дзейная праз любасьць.

Вы добра бе́глі, хто вас спыніў, каб вы ня былі паслухмянымі праўдзе?

 

Вы паступалі добра: хто убіў вам у голаў, ня слухаць праўды?

Такое перакананьне ня ад Таго, Хто прыклікае вас.

 

Гэткі нагавор не ад таго, хто вас кліча.

Крошка кíсьлі ўсё цеста квасіць.

 

Крыха закваскі усё цеста квасіць.

Я пэўны за вас у Госпадзе, што вы ня будзеце думаць інакш; а хто бунтуе вас, панясе спагнаньне, кім бы ён ні быў.

 

Маю аднак адносна вас надзею на Усеспадара, што ня інакш думаць будзеце (як я), а той, хто зводзіць вас, панясе засуд, кімбы ён ні быў.

Браты, калі я ўсё яшчэ абвяшчаю абразаньне, дык за што я яшчэ дасюль ганíмы? Тады быў бы адхілены ка́мень спатыканьня крыжа.

 

Заштож цярплю яшчэ прасьлед, браты, калі я і цяпер прапаведую абразанне? Тады спыняласяб ужо згоршанне з крыжа.

О, калі б былі адсечаны тыя, што бунтуюць вас!

 

О, каліб-то зусім былі аддалены тыя, што вас бянтэжаць!

Бо вы, браты, прыкліканы да волі. Толькі воля вашая хай ня служыць падставай для (дагаджэньня) плоці, але любоўю служыце адзін аднаму.

 

Бо вы, браты, пакліканы да свабоды, абы толькі гэтай свабоды ня выкарыствалі на дагаджанне целу, але на ўзаемную услугу праз любасьць.

Бо ўвесь Закон у адным сказе зьмяшчаецца: «любі бліжняга твайго, як самога сябе».

 

Увесь бо Закон поўніцца ў вадным сказе: Любі бліжняга твайго, як сябе самога.

Калі ж вы адзін аднаго грызеце і заядаеце, сьцеражыцеся, каб вы ня былі зьнішчаны адзін адным.

 

А калі вы адзін другога кусаеце й пажыраеце, глядзеце, каб і ня згубілі адзін другога.

А я кажу: жывіце Духам, дык ня споўніце пажаданьняў плоці.

 

Кажу восьжа: водле духа паступаеце, а пажадлівасьцям цела не патурайце;

Плоць прагне супраць Духу; а Дух — супраць плоці; і яны супрацівяцца адзін аднаму, так што вы ня тое робіце, чаго хацелі б.

 

бо цела пажадае проці духа, а дух проці цела: яны супярэчаць адно другому, так што вы ня можаце рабіць тое, што-б хацелі.

Калі ж вы ве́дзены Духам, дык вы ня пад Законам.

 

Калі-ж вамі кіруе дух, дык вы не пад Законам.

Учынкі ж плоці ведамыя, якія ёсьць чужалоства, блудадзейства, нячыстасьць, разбэшчанасьць,

 

Учынкі цела ведамы, як: блудадзейства, распуста, бясстыдзтва, разнузданасьць,

балванапаклонства, чарадзейства, варожасьць, сваркі, зайздрасьць, гнеў, звадкі, нязгоды, гарэзіі,

 

балванахвальства, чараўніцтва, гэрэзыі, ростыркі, сваркі, закатная злосьць, варожасьць, гнеў, забойствы,

нянавісьць, забойствы, п’янствы, гулянкі і да таго падобнае, аб чым папярэджваю вас, як і раней папярэджваў, што тыя, што гэтак робяць, Валадарства Божага ў спадчыну ня атрымаюць.

 

ненавісьць, зайдрасьць, п’янства й гуляцкае абжорства ды ўсяму гэтаму падобнае; аб чым упераджаю, як і раней упераджаў, што гэтак паступаючыя Валадарства Божага не унасьледзяць.

Плод жа Духа ёсьць: любоў, радасьць, мір, доўгацярплівасьць, зычлівасьць, дабрыня, вера,

 

А плод Духа: любасьць, радасьць, згодалюбнасьць, цярплівасьць, ветлівая лагоднасьць, дабрата, міласэрдзе,

лагоднасьць, стрыманасьць. Супраць гэткіх няма Закону.

 

вернасьць, ціхая скромнасьць, паўстрымнасьць. На гэткіх то няма Закону.

А Хрыстовыя раскрыжавалі плоць з юрлівасьцямі і пажадлівасьцямі.

 

А тые, што належаць да Хрыстуса, цела сваё зь ягонымі похацямі й прыжадлівасьцямі ўкрыжавалі.

Калі мы жывём Духам, дык Духам і ходзім.

 

Калі жывём духам, дык водле духа і паступаем.

Ня напаўняймася хванабэрыяй, ня раздражняйма адзін воднага, ня станьма адзін воднаму зайздросьціць.

 

Ня будзьма пустахваламі, задзіракамі між сабою, адзін другому завідуючы.