Да Ціта 1 разьдзел
Пасланьне да Ціта
Пераклад П. Татарыновіча → Пераклад Чарняўскага — арыгінал
Павал слуга Божы й Апостал Езуса Хрыстуса для веры выбраных Божых ды для пазнання праўды, вядучай да пабожнасьці,
Павал, слуга Божы, Апостал жа Езуса Хрыстуса, па веры выбраньнікаў Божых і пазнаньню праўды, вядучай да пабожнасьці
надзеі жыцьця вечнага, прад вякамі абяцанага Богам няздрадным у слове,
у надзеі жыцьця вечнага, якое абяцаў спрадвеку Бог праўдамоуны.
а ў сваім часе аб’явіўшым сваё слова праз навучанне, паверанае мне з загаду Богазбаўцы нашага, —
Аб'явіў жа мне ў свой час сваё слова, паручаючы вясьціць яго па наказу Бога Збаўцы нашага.
шчыраму сыну ў супольнай веры: ласка і спакой ад Бога Айца і Езуса Хрыстуса Збавіцеля нашага.
Тыту, умілаванаму сыну ў супольнай веры. Ласка і мір ад Бога Айца і Езуса Хрыстуса, Збаўцы нашага.
Я пакінуў цябе ў Крыце натое, каб ты давяршыў недаладжанае шчэ ды і ўстанавіў па ўсіх местах старэйшын (прэзьбітэраў), як я загадаў табе:
Дзеля таго пакінуў я цябе на Крыце, каб ты ўсе неўпарадкаваныя справы наладзіў і каб устанавіў у гарадах прэзьбітэраў-духоўнікаў, як я табе наказаў.
беззаганных, аднажэнцаў, маючых дзяцей веручых не дакараных за распусту, ці непакорлівасьць.
Калі хто без заганы, муж аднае жонкі, мае веруючыя дзеці, не ў віне распусты або бяскарнасьці.
Бо біскуп павінен быць беззаганным, як Божы гаспадар дому, ня пышны й гняўлівы, не п’яніца й завадыяка ды карысталюбец,
Належыцца бо, каб біскуп быў беззаганы як распарадзіцель Божы, ня горды, не гняўлівы, не п'яніца, не авантурнік не сквапны да нажывы,
але гасьцінны, дабралюбец, разважны, справядлівы, багабойны, паўстрымны,
але гасьцінны, ласкавы, чэсны, справядлівы, сьвяты, старанны,
каб трымаўся ў слове здаровай вернай навукі, ды мог і напамін даваць супраціўнікам.
трымаючыся праўдзівае навукі, згоднай з навучаньнем, каб здатны быў ён скланяць да праўдзівай навукі і нават тых, якія выступаюць супроць доказаў.
Шмат бо ёсьць непакорных, пуставякалаў і зводнікаў, асабліва з абразаных,
Бо ёсьць таксама шмат непаслухмяных, пустаслоўных ды звадыяшаў, асабліва з абрэзаных (жыдоў),
якім трэба прыцінаць язык. Яны, дзеля нягоднае нажывы разбаламучваюць цэлые дамы, навучаючы нясінеце.
каторым трэба зачыняць рот, бо яны ўсе дамы разладжваюць, навучаючы тому, што не належыцца, дзеля ліхога нажытку.
Сказаўжа адзін зь іх, вершаплёт: Крытыйцы заўсёдные лгуны, абжорцы, лень і дзікуны.
Сказаў жа адзін з іх самых, іхні вяшчун /прарок/: "Крытчане заўжды ілгуны, злыя зьвяры, гультайскія жываты."
Светчанне гэтае ёсьць праўдзівае. Дзеля гэтага давай моцные напаміны, каб былі здаровымі ў веры,
Пасьведчаньне такое праўдзівае. Таму сварыся на іх строга, каб трывалі ў здаровай веры,
ня слухалі жыдоўскіх басьняў ды наказаў людзей адвяртаючыхся ад праўды.
не зьвяртаючы ўвагі на жыдоўскія байкі ці на выказваньні людзей, якія адварочваюцца ад веры.
Для чыстых — усё чыстае, а для апаганеных і няверных нічога няма чыстага, бо апаганены іхні розум ды сумленне.
Для чыстых усё з'яўляецца чыстым. Спаганеным жа і ня веруючым нішто ня ёсьць чыстым, і забруджаны іх думкі і сумленьне.
Яны сьвердзяць, што знаюць Бога, а паступкамі сваімі гэта запярэчваюць, агідныя бо й непакорныя ды няздольные да ніякага добрага дзела.
Быццам вераць у Бога, а на справе дзейнасьцю сваёй пярэчаць, бо абрыдныя яны і няверныя, да ніякай добрай дзейнасьці не здатныя.
