Да Піліпянаў 3 разьдзел

Пасланьне да Піліпянаў
Пераклад П. Татарыновіча → Дабравесця / «Спадчына»; Клышка

 
 

Урэшце, браты мае, радуйцеся ў Богу. Пісаць вам тое, то для мяне ня цяжка, а вам яно карысна.
 

Сцяражэцеся сабак, майце на воку ліхіх дзеячаў, высьцярагайцеся абразання,
 

мы бо — абразанне, што духам Богу служым, што хвалімся ў Хрыстусе Езусе, а не на целе абнадзейваемся;
 

хоць я могбы надзеецца й на цела. Калі хто іншы думае спадзявацца на цела, то тым-болей я,
 

абразаны восьмага дня, з роду Ізраэля, пакалення Бэн’яміна, гэбрэй з гэбрэеў, а па выконванню закону — фарызэй,
 

што-да ярасьці ў старанні — сьцігаць Эклезіі Божай, а што-да праведнасьці законнай — беззаганны.
 

Але тое, што для мяне было набыткам, дзеля Хрыстуса лічыў я за утрату.
 

Дый усё прызнаю нікчомасьцяй дзеля больш узвышнага пазнання Хрыстуса Езуса, Усеспадара майго, дзеля якога я ўсяго выракся і ўсё ўважаю за сьмецьце, абы прыдбаць Хрыстуса
 

і знайсьціся ў Ім не з праведнасьцяй маёю, што ад Закону, а — з тою, што праз веру ў Хрыстуса, праведнасьцяй ад Бога, ад веры;
 

каб спазнаць яго й магуцтва ягонага згробуўстання ды удзел у муках ягоных, упадабняючыся яму ў сьмерці,
 

абы тоьлкі асягнуць устанне зь мяртвых.
 

Ня то, каб я асягнуў ужо мэту, ці быў дасканалым, але імкнуся далей, каб дасягнуць яе, на гэтаж бо і мяне асягнуў Хрыстус Езус.
 

Браты, я не ўважаюся ужо асягнуўшым мэту, а на адно толькі зважаю: забываю тое, што ззаду мяне, а пнуся да таго, што наперадзе,
 

імкнуся да мэты па нагароду высокага Божага покліку ў Хрыстусе Езусе.
 

Дык хто з нас дасканалы, думайце гэтак; каліж вы аб чым інакш думаеце, то Бог і ў тым вас прасьвеціць.
 

Аднакжа да чаго мы ўжо дасягнулі, водле таго думайма і паступайма.
 

Насьледуйце, браты, мяне і ўзірайцеся на тых, каторыя паступаюць водле наўзору, які маеце ў нас.
 

Многія бо, аб якіх я часта гаварыў вам, а цяпер вось гавару і з плачам, паступаюць як ворагі крыжа Хрыстуса;
 

іхні канец — загуба, іхні бог — чэрава, а іхняя слава — ў ганьбе іх, яны думаюць толькі аб рэчах зямных;
 

тады, як нашае грамадзянства ў небе, адкуль і Збавіцеля чакаем, Усеспадара Езуса Хрыстуса,
 

які пераменіць нашае цела паніжанае і ўпадобніць яго да свайго праслаўленага цела, магуцтвам, якім можа й пакарыць сабе ўсё.