Мацьвея 23 разьдзел

 

 

Тады Ісус прамовіў да натоўпаў і вучняў Сваіх,

 

Тады Езус прамовіў да натоўпу і сваіх вучняў:

кажучы: «На Майсеевай лаве паселі кніжнікі і фарысэі.

 

«Пасад Майсея занялі кніжнікі і фарысеі.

Дык усё, што скажуць вам захоўваць, захоўвайце і рабіце, але не рабіце паводле ўчынкаў іхніх, бо яны кажуць і ня робяць.

 

Таму ўсё, што скажуць вам, рабіце і захоўвайце, але не паступайце паводле ўчынкаў іхніх. Бо яны гавораць і не робяць.

Бо яны вяжуць цяжары цяжкія і невыносныя і ўскладаюць на плечы людзям, а самі пальцам сваім ня хочуць зрушыць іх.

 

Яны звязваюць цяжкія і непасільныя ношы і ўскладаюць на плечы людзей, а самі не хочуць і пальцам крануць іх.

Усе ж учынкі свае яны робяць, каб бачылі іх людзі; пашыраюць філяктэрыі свае і павялічваюць крысо шатаў сваіх,

 

Усе ж учынкі свае робяць яны дзеля таго, каб паказацца людзям. Яны пашыраюць філактэрыі свае і павялічваюць махры.

і любяць першыя месцы на вячэрах і першыя месцы ў сынагогах,

 

Любяць першыя месцы на гасцінах і першыя лавы ў сінагогах,

і вітаньні на рынку, і каб людзі называлі іх: “Раббі, раббі!”

 

і прывітанні на рынках, і каб людзі называлі іх “раббі”.

А вы не называйцеся “раббі”, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос, а ўсе вы — браты.

 

Вы ж не дазваляйце называць сябе раббі, бо адзін у вас Настаўнік, а ўсе вы — браты.

І айцом сабе не называйце [нікога] на зямлі, бо адзін у вас Айцец, Які ў небе.

 

І айцом вашым не называйце нікога на зямлі, бо адзін у вас Айцец Нябесны.

І не называйцеся настаўнікамі, бо адзін у вас Настаўнік — Хрыстос.

 

Не дазваляйце таксама называць сябе правадырамі, бо адзін у вас Правадыр — Хрыстус.

А большы з вас няхай будзе вам за слугу.

 

Большы з вас няхай будзе для вас слугою.

Усякі ж, хто ўзвысіць сябе, паніжаны будзе, а хто паніжае сябе, будзе ўзвышаны.

 

Бо той, хто ўзвышае сябе, будзе прыніжаны, а той, хто прыніжае сябе, будзе ўзвышаны.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі; бо самі не ўваходзіце, і тым, што ўваходзяць, не дазваляеце ўвайсьці.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што зачыняеце Валадарства Нябеснае перад людзьмі! Бо самі не ўваходзіце і, калі ўваходзяць іншыя, не пускаеце іх.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што аб’ядаеце дамы ўдоваў і дзеля віду доўга моліцеся; за гэта атрымаеце цяжэйшы прысуд.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што абыходзіце мора і сухмень, каб зрабіць хоць аднаго празэлітам, і, калі станецца, робіце яго сынам геенны, удвая [горшым] за вас.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што абыходзіце мора і сушу, каб прыдбаць хоць аднаго новага верніка. Калі ж гэта здараецца, робіце яго сынам геены, удвая горшым, чым вы самі!

Гора вам, павадыры сьляпыя, якія кажаце: “Калі хто прысягне бажніцаю, гэта нічога, а калі хто прысягне золатам бажніцы, дык вінен”.

 

Гора вам, сляпыя павадыры, якія кажаце: “Калі хто клянецца святыняй, то нічога; але калі хто клянецца золатам святыні, то абавязаны”.

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: золата або бажніца, якая асьвячае золата?

 

Неразумныя і сляпыя! Што большае: золата ці святыня, якая асвячае золата?

І: “Калі хто прысягне ахвярнікам, гэта нічога, а калі хто прысягне дарам, які на ім, дык вінен”.

 

І зноў: “Калі хто клянецца ахвярнікам, то нічога; а калі клянецца дарам, што на ім, то абавязаны”.

Дурныя і сьляпыя! Бо што большае: дар або ахвярнік, які асьвячае дар?

 

Сляпыя! Што большае? Дар ці ахвярнік, які асвячае дар?

Дык той, хто прысягае ахвярнікам, прысягае і ім, і ўсім, што на ім;

 

Таму той, хто клянецца ахвярнікам, клянецца і ім, і ўсім, што на ім.

і хто прысягае бажніцаю, прысягае ёю і Тым, Хто жыве ў ёй;

 

І той, хто клянецца святыняю, клянецца і ёю, і тым, хто жыве ў ёй.

і хто прысягае небам, прысягае пасадам Божым і Тым, Хто сядзіць на ім.

 

А хто клянецца небам, клянецца тронам Божым і тым, хто сядзіць на ім.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што даяцё дзесяціну з мяты, аніжу і кмену, і пакінулі найважнейшае ў Законе: суд, і міласэрнасьць, і веру; гэтае трэба было рабіць, і таго не пакідаць.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што даяце дзесяціну з мяты, анісу і кмену, але абмінаеце тое, што важнейшае ў Законе: правасуддзе, міласэрнасць і веру! Гэта трэба было рабіць і таго не абмінаць.

Павадыры сьляпыя, якія адцэджваеце камара, а глытаеце вярблюда!

 

Сляпыя павадыры, якія адцэджваеце камара, а праглынаеце вярблюда.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што ачышчаеце звонку келіх і місу, а ўнутры яны напоўненыя рабункам і непаўстрыманасьцю.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што звонку ачышчаеце кубак і місу, а ўнутры яны поўныя драпежнасці і нястрыманасці!

Фарысэй сьляпы, ачысьці перш знутры келіх і місу, каб і звонку сталіся чыстымі.

 

Сляпы фарысей, спачатку ачысці кубак унутры, каб ён стаў чыстым і звонку.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што падобныя да магілаў павапленых, якія звонку выглядаюць прыгожымі, а ўнутры напоўненыя косткамі мёртвых і ўсялякай нячыстасьцю.

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, бо вы падобныя да пабеленых пахавальняў, якія звонку здаюцца прыгожымі, але ўнутры поўныя касцей нябожчыкаў і ўсялякай нячыстасці!

Гэтак і вы звонку выглядаеце людзям праведнымі, а ўнутры поўныя крывадушнасьці і беззаконьня.

 

Так і вы звонку здаяцеся людзям справядлівымі, але ўнутры поўныя крывадушша і беззаконня.

Гора вам, кніжнікі і фарысэі, крывадушнікі, што будуеце магілы прарокам, і аздабляеце надмагільлі праведнікаў,

 

Гора вам, кніжнікі і фарысеі, крывадушнікі, таму што ўзносіце грабніцы прарокам і ўпрыгожваеце магілы праведнікаў,

і кажаце: “Калі б мы былі ў дні бацькоў нашых, не былі б супольнікамі іхнімі ў крыві прарокаў”.

 

кажучы: “Калі б мы жылі ў дні айцоў нашых, то не былі б саўдзельнікамі ў праліцці крыві прарокаў”!

Так што вы самі сьведчыце, што вы — сыны тых, якія забівалі прарокаў.

 

Так вы сведчыце супраць саміх сябе, што вы сыны тых, хто забіваў прарокаў.

Дапаўняйце ж меру бацькоў вашых.

 

Дапоўніце ж меру сваіх айцоў.

Зьмеі, спараджэньні яхідны, як уцячэце вы ад асуджэньня ў геенну?

 

Вужы, пакаленне змяінае, як вы пазбегнеце прысуду да геены?

Вось, дзеля гэтага Я пасылаю да вас прарокаў, і мудрых, і кніжнікаў; і вы адных заб’яцё і ўкрыжуеце, і іншых будзеце біць у сынагогах вашых і гнаць з горада ў горад.

 

Таму Я пасылаю да вас прарокаў, мудрацоў і кніжнікаў. Адных з іх вы пазабіваеце і ўкрыжуеце, а другіх будзеце бічаваць у сінагогах сваіх і будзеце гнаць з горада ў горад.

Няхай жа прыйдзе на вас уся кроў праведная, пралітая на зямлі, ад крыві Абэля праведнага да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі між бажніцаю і ахвярнікам.

 

Так упадзе на вас уся праведная кроў, пралітая на зямлі, ад крыві справядлівага Абэля аж да крыві Захарыі, сына Барахіі, якога вы забілі паміж святыняй і ахвярнікам.

Сапраўды кажу вам, што ўсё гэтае прыйдзе на пакаленьне гэтае.

 

Сапраўды кажу вам: усё гэта ўпадзе на гэтае пакаленне.

Ерусалім, Ерусалім, які забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе! Колькі разоў хацеў Я сабраць дзяцей тваіх, як птушка зьбірае птушанят сваіх пад крылы, і вы не захацелі.

 

Ерузалем, Ерузалем, ты забіваеш прарокаў і камянуеш пасланых да цябе. Колькі разоў Я хацеў сабраць дзяцей тваіх, як птушка збірае пад крыламі птушанят сваіх, але вы не захацелі!

Вось, пакідаецца вам дом ваш пусты.

 

Вось, застаецца вам дом ваш пусты!

Бо кажу вам: ня будзеце бачыць Мяне ад сёньня, пакуль ня скажаце: “Дабраслаўлёны Той, Хто ідзе ў імя Госпада”».

 

Бо кажу вам: адгэтуль не ўбачыце Мяне, пакуль не ўсклікнеце: “Благаслаўлёны той, хто прыходзіць у імя Пана!”»