Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Аляксандара Надсана
Дык якая перавага Юдэя, ці якая карысьць ад абразаньня?
Вялікая ў-ва ўсіх адносінах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.
Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?
Няхай ня станецца! Бог ёсьць праўдзівы, а ўсякі чалавек хлусьлівы, як напісана: «Каб Ты быў праведны ў словах Тваіх і перамог у судзе Тваім».
А калі нашая няправеднасьць зьяўляе праведнасьць Божую, што скажам? Ці Бог, Які выяўляе гнеў, няправедны? Кажу па-чалавечаму.
Няхай ня станецца! Бо як жа Бог будзе судзіць сьвет?
Бо калі праўда Божая праз маю хлусьлівасьць памнажаецца на славу Ягоную, за што яшчэ мяне судзяць як грэшніка?
І ці не рабіць нам благое, каб выйшла добрае, як некаторыя блюзьняць на нас і кажуць, што мы гэтак кажам? Справядлівы суд на такіх!
Дык што? Ці мы лепшыя? Зусім не! Бо мы ўжо давялі, што і Юдэі, і Грэкі, — усе пад грэхам,
як напісана: «Няма праведнага аніводнага;
няма таго, хто разумее; няма таго, хто шукае Бога.
Усе ўхіліліся, разам нягодныя; няма таго, хто робіць дабро, няма аніводнага.
Горла іхняе — магіла адчыненая; языкамі сваімі ашукваюць, атрута зьмяіная на губах іхніх.
Вусны іхнія поўныя абмовы і горычы.
Ногі іхнія хуткія на праліцьцё крыві,
зьнішчэньне і няшчасьце на шляхах іхніх,
і шляху супакою яны не пазналі.
Няма страху Божага перад вачыма іхнімі».
А мы ведаем, што Закон усё, што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад Законам, каб усе вусны былі загароджаныя і ўвесь сьвет стаўся вінаватым перад Богам,
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз Закон пазнаецца грэх.
А цяпер, незалежна ад Закону, зьяўлена праведнасьць Божая, засьведчаная праз Закон і Прарокаў,
праведнасьць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх тых, якія вераць; бо няма розьніцы,
бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божае,
атрымліваючы апраўданьне дарма ласкай Ягонай праз адкупленьне ў Хрысьце Ісусе,
Якога Бог пастанавіў [быць] ахвярай перамольнай у крыві Ягонай праз веру, дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй праз дараваньне грахоў, учыненых раней, у [час] цярплівасьці Божае,
дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй у цяперашні час, каб быў Ён праведны і апраўдваў таго, хто верыць у Ісуса.
Дык дзе тое, чым хваліцца? Выключана. Якім законам? [Законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Дык мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў Закону.
Няўжо Бог толькі Юдэяў, а не паганаў таксама? Так, і паганаў,
бо адзін Бог, Які апраўдае абразаньне з веры і неабразаньне праз веру.
Дык мы зьнішчаем Закон праз веру? Няхай ня станецца! Але ўсталёўваем Закон.
