Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Антонія Бокуна → Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла
Дык якая перавага Юдэя, ці якая карысьць ад абразаньня?
У чым жа перавага юдэяў, ці якая карысць ад абразання?
Вялікая ў-ва ўсіх адносінах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перадусім у тым, што ім давераны словы Бога.
Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?
Бо калі некаторыя і сталіся нявернымі, то ці іхняе нявер’е знішчыць Божую вернасць?
Няхай ня станецца! Бог ёсьць праўдзівы, а ўсякі чалавек хлусьлівы, як напісана: «Каб Ты быў праведны ў словах Тваіх і перамог у судзе Тваім».
Канешне, не! Бог праўдзівы, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Каб ты апраўдаўся ў словах Тваіх і перамог, калі будзеш асуджаны».
А калі нашая няправеднасьць зьяўляе праведнасьць Божую, што скажам? Ці Бог, Які выяўляе гнеў, няправедны? Кажу па-чалавечаму.
Калі ж нашая несправядлівасць адкрывае Божую справядлівасць, дык што скажам? Ці ж Бог, — кажучы па-чалавечы, — несправядлівы, калі гневаецца?
Няхай ня станецца! Бо як жа Бог будзе судзіць сьвет?
Канешне, не! Бо як жа можа Бог асудзіць свет?
Бо калі праўда Божая праз маю хлусьлівасьць памнажаецца на славу Ягоную, за што яшчэ мяне судзяць як грэшніка?
Калі ж праўда Бога праз мой падман узрастае на Яго славу, за што ж яшчэ мяне судзяць, як грэшніка?
І ці не рабіць нам благое, каб выйшла добрае, як некаторыя блюзьняць на нас і кажуць, што мы гэтак кажам? Справядлівы суд на такіх!
І ці не рабіць нам дрэннае, каб вышла дабро, як некаторыя абгаворваюць нас і кажуць, быццам мы гэтак вучым? Такіх чакае справядлівы прысуд.
Дык што? Ці мы лепшыя? Зусім не! Бо мы ўжо давялі, што і Юдэі, і Грэкі, — усе пад грэхам,
Дык што ж? Ці маем перавагу? Зусім не, бо мы ўжо сцвердзілі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
як напісана: «Няма праведнага аніводнага;
як напісана: «Няма ніводнага справядлівага,
няма таго, хто разумее; няма таго, хто шукае Бога.
няма разумнага, няма таго, хто шукаў бы Бога.
Усе ўхіліліся, разам нягодныя; няма таго, хто робіць дабро, няма аніводнага.
Усе заблукалі, усе разам сталі нягоднымі; няма таго, хто рабіў бы дабро, няма ніводнага.
Горла іхняе — магіла адчыненая; языкамі сваімі ашукваюць, атрута зьмяіная на губах іхніх.
Горла іх — адчыненая магіла. Языкамі сваімі гавораць падступна. Яд змяіны на іхніх вуснах;
Вусны іхнія поўныя абмовы і горычы.
поўныя праклёну і злосці іх вусны.
Ногі іхнія хуткія на праліцьцё крыві,
Іх ногі хуткія да праліцця крыві,
зьнішчэньне і няшчасьце на шляхах іхніх,
знішчэнне і мучэнне на шляхах іхніх;
і шляху супакою яны не пазналі.
яны не пазналі дарогі спакою.
Няма страху Божага перад вачыма іхнімі».
Няма Божай боязі перад іх вачыма».
А мы ведаем, што Закон усё, што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад Законам, каб усе вусны былі загароджаныя і ўвесь сьвет стаўся вінаватым перад Богам,
Мы ж ведаем, што тое, што кажа Закон, адносіцца да тых, хто пад Законам, каб кожныя вусны былі закрытыя і каб увесь свет прызнаў віну перад Богам,
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз Закон пазнаецца грэх.
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела, таму што праз Закон пазнаецца грэх.
А цяпер, незалежна ад Закону, зьяўлена праведнасьць Божая, засьведчаная праз Закон і Прарокаў,
Цяпер незалежна ад Закону выявілася Божая справядлівасць, пра якую сведчаць Закон і Прарокі.
праведнасьць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх тых, якія вераць; бо няма розьніцы,
Справядлівасць Божая ўдзяляецца праз веру ў Езуса Хрыста ўсім веруючым без розніцы.
бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божае,
Бо ўсе зграшылі і пазбаўлены Божай славы,
атрымліваючы апраўданьне дарма ласкай Ягонай праз адкупленьне ў Хрысьце Ісусе,
але атрымліваюць апраўданне дарма, паводле Ягонай ласкі, праз адкупленне ў Езусе Хрысце.
Якога Бог пастанавіў [быць] ахвярай перамольнай у крыві Ягонай праз веру, дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй праз дараваньне грахоў, учыненых раней, у [час] цярплівасьці Божае,
Яго ўстанавіў Бог як уміласціўленне ў Ягонай крыві праз веру, каб паказаць сваю справядлівасць у адпушчэнні грахоў, учыненых раней,
дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй у цяперашні час, каб быў Ён праведны і апраўдваў таго, хто верыць у Ісуса.
у час цярплівасці Божай, каб выявіць сваю справядлівасць ў цяперашні час, бо Ён справядлівы і апраўдвае таго, хто верыць у Езуса.
Дык дзе тое, чым хваліцца? Выключана. Якім законам? [Законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Дык дзе ж пахвальба? Адкінута. Якім законам? Учынкаў? Не, але законам веры.
Дык мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў Закону.
Бо мы лічым, што чалавек апраўдваецца праз веру незалежна ад учынкаў Закону.
Няўжо Бог толькі Юдэяў, а не паганаў таксама? Так, і паганаў,
Ці ж Бог ёсць толькі юдэяў, а язычнікаў не? Так, і язычнікаў,
бо адзін Бог, Які апраўдае абразаньне з веры і неабразаньне праз веру.
таму што адзін ёсць Бог, які апраўдвае абрэзанага з веры і неабрэзанага праз веру.
Дык мы зьнішчаем Закон праз веру? Няхай ня станецца! Але ўсталёўваем Закон.
Дык ці Закон лічым непатрэбным з прычыны веры? Канешне, не! Наадварот, умацоўваем Закон.
