Да Рымлянаў 11 разьдзел

 

 

Дык кажу: няўжо Бог адапхнуў народ Свой? Няхай ня станецца! Бо і я — Ізраільцянін, з насеньня Абрагама, з калена Бэн’яміна.

 

Таму пытаюся: няўжо Бог адкінуў свой народ? Канешне, не! Бо і я ізраэльцянін, з патомства Абрагама, з роду Бэньяміна.

Не адапхнуў Бог народу Свайго, які Ён наперад ведаў. Ці ня ведаеце, што кажа Пісаньне пра Ільлю, як той скардзіцца Богу на Ізраіля, кажучы:

 

Не адкінуў Бог народ свой, які пазнаў раней. Ці ж не ведаеце, што пра Іллю кажа Пісанне? Як ён абвінавачваў перад Богам Ізраэль:

«Госпадзе! Прарокаў Тваіх пазабівалі і ахвярнікі Твае зруйнавалі; застаўся я адзін, і душу маю шукаюць».

 

«Пане, прарокаў Тваіх пазабівалі, ахвярнікі Твае зруйнавалі. Застаўся я адзін, а яны палююць на маё жыццё».

Але што кажа яму адказ Божы? «Я пакінуў Сабе сем тысячаў мужоў, якія не схілілі калені перад Баалам».

 

Але што адказвае яму Бог? «Я пакінуў сабе сем тысяч чалавек, што не схілілі калені перад Баалам».

Дык гэтак і ў цяперашні час рэшта паводле выбраньня ласкі захавалася.

 

Вось так і цяпер, паводле выбару ласкі, захавалася рэшта.

А калі праз ласку, дык не праз учынкі, іначай ласка ўжо ня ёсьць ласка. А калі праз учынкі, дык гэта ня ласка, іначай учынак ужо ня ёсьць учынак.

 

А калі праз ласку, то не праз учынкі, інакш ласка не была б ужо ласкай.

Дык што? Што шукае Ізраіль, таго не атрымаў; выбраныя атрымалі, а іншыя былі закамянелыя [сэрцам],

 

І што? Чаго Ізраэль шукаў, таго не дасягнуў. Выбраныя дасягнулі, астатнія заўпарціліся,

як напісана: «Даў ім Бог духа дрымоты, вочы, якімі ня бачаць, і вушы, якімі ня чуюць, аж да сёньняшняга дня».

 

як напісана: «Даў ім Бог духа здранцвення: вочы, якімі не бачаць, і вушы, якімі не чуюць, ажно па сённяшні дзень».

І Давід кажа: «Няхай станецца стол іхні пасткаю, і цянётамі, і згаршэньнем, і аднагародаю.

 

І Давід кажа: «Няхай будзе іх стол пасткаю і сілом, спакусай і адплатаю ім.

Няхай зацемняцца вочы іхнія, якімі ня бачаць, і хрыбет іхні няхай будзе сагнуты назаўсёды».

 

Няхай зацьмяцца вочы іх, каб не бачыць,і хрыбет іх няхай будзе сагнуты назаўсёды!»

Дык кажу: Няўжо яны спатыкнуліся, каб упасьці? Няхай ня станецца. Але праступак іхні — збаўленьне паганам, каб збудзіць у іх рупнасьць.

 

Таму кажу: няўжо яны спатыкнуліся, каб упасці? Канешне, не! Але ад іх падзення прыйшло збаўленне язычнікам, каб абудзіць у іх руплівасць.

Калі ж праступак іхні — багацьце сьвету, і ўпадак іхні — багацьце паганаў, дык наколькі больш поўнасьць іхняя?

 

Калі ж падзенне іхняе — гэта багацце для свету, а іхняе прыніжэнне — багацце для язычнікаў, то наколькі ж большая іх паўната!

Бо кажу вам, паганам: Як апостал паганаў, я ўслаўляю служэньне маё,

 

Я кажу вам, язычнікам: як Апостал язычнікаў я праслаўляю сваё служэнне,

бо, можа, збуджу руплівасьць у маіх паводле цела і ці ня збаўлю некаторых з іх.

 

каб абудзіць руплівасць сярод сваіх суайчыннікаў і каб прывесці да збаўлення некаторых з іх.

Бо калі згуба іхняя — прымірэньне сьвету, дык што прыняцьцё, як не жыцьцё з мёртвых?

 

Бо калі адкідванне іх — гэта прымірэнне для свету, то што ж тады іх прыняцце, калі не паўстанне з мёртвых да жыцця?

Калі зачатак сьвяты, дык і месіва; і калі корань сьвяты, дык і галіны.

 

Калі рошчына святая, то і цеста; і калі корань святы, то і галлё.

Калі ж некаторыя з галінаў былі адламаныя, а ты, дзікая аліўка, быў прышчэплены замест іх і стаўся ўдзельнікам кораня і тлустасьці аліўкі,

 

Калі ж некаторыя з галін адламаліся, а ты, будучы дзікай аліўкай, прышчапіўся замест іх і жывішся ад аліўкавага кораня,

не вывышайся перад галінамі; а калі вывышаешся, дык [ведай, што] ня ты трымаеш корань, але корань — цябе.

 

то не выхваляйся перад галінамі. Калі выхваляешся, то памятай, што не ты трымаеш корань, але корань цябе.

Дык скажаш: «Галіны былі адламаныя, каб я быў прышчэплены».

 

Можа скажаш: «Галіны адламаліся, каб я быў прышчэплены».

Добра. Яны адламаныя праз недаверства, а ты трымаешся праз веру; дык не ўзьвялічвайся, але бойся.

 

Добра. Яны адламаліся з прычыны бязвер’я, а ты трымаешся дзякуючы веры. Не ўзвышайся, але бойся.

Бо калі Бог прыродных галінаў не пашкадаваў, дык ці цябе пашкадуе.

 

Калі Бог прыродных галін не пашкадаваў, то і цябе не пашкадуе.

Дык глядзі на ласкавасьць і срогасьць Божую, срогасьць да тых, якія ўпалі, а ласкавасьць да цябе, калі застанешся ў ласкавасьці [Божай], іначай і ты будзеш сьсечаны.

 

Убач дабрыню і суровасць Божую: суровасць да адпаўшых, а дабрыню Божую да цябе, калі будзеш трываць у гэтай дабрыні. Інакш і ты будзеш адрэзаны.

І тыя, калі не застануцца ў недаверстве, будуць прышчэпленыя, бо Бог магутны ізноў прышчапіць іх.

 

Яны ж, калі не застануцца ў бязвер’і, будуць прышчэпленыя, бо мае Бог моц ізноў прышчапіць іх!

Бо калі ты адсечаны ад дзікае паводле прыроды аліўкі і, насуперак прыродзе, прывіты да добрае аліўкі, наколькі больш тыя, якія паводле прыроды [ад добрае аліўкі], будуць прышчэпленыя да сваёй аліўкі?

 

Калі ты адрэзаны ад натуральнай для цябе дзікай аліўкі і насуперак прыродзе прышчэплены да добрай аліўкі, тым больш тыя, прыродныя, будуць прышчэпленыя да сваёй аліўкі.

Бо не хачу, браты, каб вы ня ведалі гэтае тайны, каб вы не былі мудрымі праз сябе, што скамяненьне сталася ў Ізраілі часткова, аж пакуль ня ўвойдзе поўнасьць паганаў,

 

Не хачу пакінуць вас, браты, у няведанні гэтай таямніцы, каб вы не лічылі сябе мудрымі, таму што ўпартасць ахапіла Ізраэль часткова, пакуль не ўвойдзе паўната язычнікаў.

і гэтак увесь Ізраіль збаўлены будзе, як напісана: «Прыйдзе з Сыёну Выбавіцель і адверне бязбожнасьць ад Якуба.

 

І так увесь Ізраэль збавіцца, як напісана: «Прыйдзе з Сіёна Вызваліцель і адверне бязбожнасць ад Якуба.

І гэта Мой запавет з імі, калі забяру грахі іхнія».

 

Гэта запавет Мой з імі, калі забяру грахі іхнія».

Дык паводле Эвангельля яны — ворагі для вас, а паводле выбраньня — улюбёныя дзеля бацькоў.

 

Паводле Евангелля — яны ворагі праз вас;

Бо нязьменныя дары і пакліканьне Божае.

 

а паводле выбрання — умілаваныя з прычыны айцоў. Бо дары і пакліканне Божае нязменныя!

Бо як і вы некалі не скараліся Богу, а цяпер памілаваныя праз няскоранасьць іхнюю,

 

Як і вы некалі былі непаслухмяныя Богу, а цяпер памілаваны праз іхнюю непаслухмянасць,

гэтак і яны цяпер не скараюцца дзеля вашага памілаваньня, каб і яны былі памілаваныя.

 

гэтак і яны цяпер непаслухмяныя, каб праз змілаванне над вамі і яны былі памілаваныя.

Бо ўсіх Бог замкнуў у няскоранасьць, каб усіх памілаваць.

 

Бог замкнуў усіх у непаслухмянасць, каб усіх памілаваць!

О, глыбіня багацьця, і мудрасьці, і веданьня Божага! Як неспасьцігальныя прысуды Ягоныя і недасьледныя шляхі Ягоныя!

 

О глыбіня багацця і мудрасці, і пазнання Бога! Якія неспасцігальныя прысуды Яго і нязведаныя шляхі Ягоныя!

Бо хто пазнаў розум Госпада? Ці хто стаўся дарадцам Яму?

 

Бо хто спазнаў розум Пана? Або хто быў дарадцам Ягоным?

Ці хто даў Яму наперад, каб Ён аддаў яму?

 

Або хто даў Яму раней, каб атрымаць адплату?

Бо ўсё з Яго, і праз Яго, і для Яго. Яму слава на вякі. Амэн.

 

Бо з Яго і праз Яго, і для Яго ўсё. Яму хвала навекі. Амэн.