Да Рымлянаў 3 разьдзел
Пасланьне да Рымлянаў
Пераклад Чарняўскага 2017 → Пераклад Антонія Бокуна
У чым жа перавага юдэяў? Або якая карысць з абразання?
Дык якая перавага Юдэя, ці якая карысьць ад абразаньня?
Вялікая ва ўсіх адносінах. Перш таму, што ім даверана слова Божае.
Вялікая ў-ва ўсіх адносінах, а найперш у тым, што ім даверана слова Божае.
Што з таго, што некаторыя не паверылі? Ці ж іх нявер’е знішчыць вернасць Бога?
Бо што, калі некаторыя не паверылі? Ці недаверства іхняе зьнішчыць веру Божую?
Ніякім чынам! Бо Бог верны, а кожны чалавек ілжывы, як напісана: «Ты справядлівы ў прысудзе Тваім і пераможаш на судзе Тваім».
Няхай ня станецца! Бог ёсьць праўдзівы, а ўсякі чалавек хлусьлівы, як напісана: «Каб Ты быў праведны ў словах Тваіх і перамог у судзе Тваім».
Калі ж наша несправядлівасць падкрэслівае Божую справядлівасць, дык што мы скажам? Ці Бог несправядлівы, калі выяўляе гнеў? — Кажу па-чалавечы.
А калі нашая няправеднасьць зьяўляе праведнасьць Божую, што скажам? Ці Бог, Які выяўляе гнеў, няправедны? Кажу па-чалавечаму.
Ніякім чынам! Бо як жа тады Бог будзе судзіць свет?
Няхай ня станецца! Бо як жа Бог будзе судзі́ць сьвет?
Бо калі праз маю хлусню праўда Божая тым больш выяўляецца на славу Яго, дык якім чынам я маю быць суджаны як грэшнік?
Бо калі праўда Божая праз маю хлусьлівасьць памнажаецца на славу Ягоную, за што яшчэ мяне судзяць як грэшніка?
І ці не так нас ачарняюць, ці не так гавораць, што мы кажам: «Будзем чыніць зло, каб выйшла дабро». Справядлівая кара такіх чакае.
І ці не рабіць нам благое, каб выйшла добрае, як некаторыя блю́зьняць на нас і кажуць, што мы гэтак кажам? Справядлівы суд на такіх!
Дык што? Ці мы маем перавагу? Аніякай! Ужо раней мы даказалі, што і юдэі, і грэкі — усе пад грахом,
Дык што? Ці мы лепшыя? Зусім не! Бо мы ўжо давялі, што і Юдэі, і Грэкі, — усе пад грэхам,
як напісана: «Нікога няма справядлівага,
як напісана: «Няма праведнага аніводнага;
ніхто не разумее, ніхто не шукае Бога.
няма таго, хто разумее; няма таго, хто шукае Бога.
Усе збочылі, усе разам сталіся нягоднымі. Няма, хто б чыніў дабро, няма аніводнага.
Усе ўхіліліся, разам нягодныя; няма таго, хто робіць дабро, няма аніводнага.
Горла іх — магіла адкрытая, языкамі сваімі падманваюць, у вуснах іх — яд змяіны,
Горла іхняе — магіла адчыненая; языкамі сваімі ашукваюць, атрута зьмяіная на губах іхніх.
вусны іх поўныя праклёнаў і горычы,
Вусны іхнія поўныя абмовы і горычы.
ногі іх скорыя да праліцця крыві,
Ногі іхнія хуткія на праліцьцё крыві,
знішчэнне ды няшчасце на іх шляхах,
зьнішчэньне і няшчасьце на шляхах іхніх,
яны не спазналі шляху супакою.
і шляху супакою яны не пазналі.
Няма страху Божага перад вачамі іх».
Няма страху Божага перад вачыма іхнімі».
А мы ведаем, што ўсё, што гаворыць закон, гаворыць да тых, што пры законе, каб замкнуць любыя вусны ды каб увесь свет прызнаў сябе вінаватым перад Богам;
А мы ведаем, што Закон усё, што гаворыць, гаворыць да тых, якія пад Законам, каб усе вусны былі загароджаныя і ўвесь сьвет стаўся вінаватым перад Богам,
бо ўчынкамі закону не апраўдаецца аніякае цела перад Ім; бо праз закон пазнаецца грэх.
бо справамі Закону не апраўдаецца перад Ім ніякае цела; бо праз Закон пазнае́цца грэх.
Але цяпер выявілася справядлівасць Божая незалежна ад закону, аб якой сведчаць закон і прарокі,
А цяпер, незалежна ад Закону, зьяўлена праведнасьць Божая, засьведчаная праз Закон і Прарокаў,
справядлівасць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх, што вераць. Бо няма розніцы,
праведнасьць Божая праз веру ў Ісуса Хрыста для ўсіх і на ўсіх тых, якія вераць; бо няма розьніцы,
таму што ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божай,
бо ўсе зграшылі і пазбаўлены славы Божае,
апраўданы ж дарма праз ласку Яго, праз адкупленне, якое ў Ісусе Хрысце;
атрымліваючы апраўданьне дарма́ ласкай Ягонай праз адкупленьне ў Хрысьце Ісусе,
Яго прапанаваў Бог перамольнай ахвярай праз веру ў Кроў Яго для выяўлення справядлівасці Сваёй, бо не стаў зважаць на папярэднія злачынствы,
Якога Бог пастанавіў [быць] ахвярай перамольнай у крыві Ягонай праз веру, дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй праз дараваньне грахоў, учыненых раней, у [час] цярплівасьці Божае,
у цярплівасці Божай: для выяўлення справядлівасці Яго ў гэты час, каб Ён Сам стаўся справядлівым і апраўдваючым таго, хто веруе ў Ісуса.
дзеля выяўленьня праведнасьці Сваёй у цяперашні час, каб быў Ён праведны і апраўдваў таго, хто верыць у Ісуса.
Дзе ж тады падстава для хвальбы? Адкідаецца! Якім законам? Ці [законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Дык дзе тое, чым хвалі́цца? Выключана. Якім законам? [Законам] учынкаў? Не, але законам веры.
Бо мы мяркуем, што чалавек атрымлівае апраўданне праз веру, незалежна ад учынкаў закону.
Дык мы лічым, што чалавек апраўдваецца вераю, незалежна ад учынкаў Закону.
Ці ж Бог толькі юдэяў? Ці не паганаў таксама? Вядома, і паганаў,
Няўжо Бог толькі Юдэяў, а не паганаў таксама? Так, і паганаў,
адзін бо ёсць Бог, Які апраўдвае і абрэзанага з веры, і неабрэзанага — праз веру.
бо адзін Бог, Які апраўдае абразаньне з веры і неабразаньне праз веру.
Дык ці праз веру касуем закон? Ніякім чынам! Але закон сцвярджаем.
Дык мы зьнішчаем Закон праз веру? Няхай ня станецца! Але ўсталёўваем Закон.
