Да Галятаў 5 разьдзел

 

 

Дык стойце ў волі, якою вы́зваліў нас Хрыстос, і не падпадайце ізноў пад ярмо рабства.

 

1 На гэту свабоду вызваліў нас Хрыстус. Трывайце і не пажадайце зноў папасьці пад ярмо няволі.

Вось я, Паўла, кажу вам, што, калі абрэзываецеся, дык Хрыстос вас нічым не ўспаможа.

 

Вось я, Павал, кажу вам: калі вы дасьцеся абразацца, нічога вам Хрыстус не паможа.

Яшчэ сьве́дчу ўсякаму чалаве́ку, які абрэзываецца, што ён павінен выпаўніць уве́сь закон.

 

Зной жа вам кажу, што кожны чалавек абразанец павінен выпаўняць загаданае законам.

Вы далёкія ад Хрыста; вы, што апраўдываецеся законам, адпалі ад ласкі;

 

Вы, што шукаеце ў Законе апраўданьня, ад Хрыстуса адпадаеце і траціце Ягоную ласку.

мы-ж духам ад ве́ры чакаем надзе́і пра́веднасьці;

 

Мы бо духам за ласкай веры маем надзею апраўданьня.

бо ў Хрысьце́ Ісусе ня ма́е сілы ні абрэзаньне, ні неабрэзаньне, але ве́ра, што дзе́ець праз любоў.

 

Бо ў Езусе Хрыстусе ані абразаньне, ані неабразаньне ня маюць значэньня, а толькі вера ажыўленая любоўю.

Вы бе́глі добра: хто ўбіў вам не карыцца праўдзе?

 

Паступалі вы правільна ды хто ж перашкодзіў вам падпарадкавацца праўдзе?

Гэткае перакананьне не ад Таго, Хто вас закліка́е.

 

Перакананьне гэта не з таго, які вас кліча.

Крошка кісьлі ўсё це́ста квасіць.

 

Трохі кісьлі ўсё цэлае псуе.

Я пэўны ў вас у Госпадзе, што нічога ня будзеце думаць інакш; хто-ж вас баламуціць, той, хто-б ён ні быў, панясе́ на сабе́ асуджэньне.

 

Я завяраю вас у Госпадзе, інакш гэтага не разумейце; а хто бунтуе вас, той панясе вялікую адказнасьць (перад Богам), хто б ён ня быў.

Калі-ж я, браты, і цяпе́р абвяшчаю абрэзаньне, дык завошта-ж яшчэ мяне́ перасьле́дуюць? Тагды спакуса крыжа зьніштожылася-бы.

 

Калў ж я, браты, і далей трэбую абразаньня, то чаму мяне прасьледуюць? Спынілася б тады абясчэсчаньне крыжа.

О, каб былі адсе́чаны тыя, што вас бунтуюць!

 

О каб пакалячэлў тыя, якія вас зводзяць!

Бо вы к волі пакліканы, браты; каб толькі воля ваша ня была сродкам для це́ла, але праз любоў служы́це адзін аднаму.

 

Вось вы браты пакліканы да свабоды, але не разумееце, што да свабоды патураць целу, а любоўю духа ўспамагаць адзін другога.

Бо ўве́сь закон у адным слове поўніцца: любі бліжняга твайго, як самога сябе́ (Лявіт 19:18).

 

Усякі бо закон апіраецца на адным; Любі бліжняга свайго, як сам сябе,

Калі-ж адзін аднаго грызецё і заяда́еце, сьцеражы́цеся, каб ня былі загублены адзін адным.

 

Калі ж адзін другога будзеце кусаць і губіць, глядзіце, каб гэтак усе не папрападалі.

Я-ж кажу: хадзе́це духам і пажаданьняў це́ла не спаўняйце.

 

Напамінаю вам; кіруйцеся духам, дык не падпадзіце пад уладу цела.

Бо це́ла хоча супраць духу, а дух — супраць це́лу: яны адно аднаму працівяцца, каб вы ня тое рабілі, чаго хаце́лі-б.

 

Цела бо цягне супроць духа, дух жа супроць цела; яны працівяцца адзін аднаму, каб не тое, што хочаце вы рабілі.

Калі-ж вы ве́дзены духам, дык вы не пад законам.

 

Калў будзеце кіравацца духам, ня будзеце падлягаць закону.

Учынкі-ж це́ла ве́дамыя; яны ёсьць: блуд, распуста, нячыстасьць, сваволя,

 

Ведамыя ж дзеяньні цела, вось яны; распуста, нячыстасьць, безсаромнасьць, разбэшчанасьць,

паклане́ньне ідалам, чарадзе́йства, варожасьць, спрэчкі, гарачнасьць, гне́ў, сварлівасьць, нязгода, гарэзіі,

 

ідалапаклонства, чараваньне, варожасьць, сварлівасьць, завіднасьць, звадкі, раздоры, секты,

не́навісьць, забойствы, п’янства, няпрыстойнасьць і падобнае; гэтае кажу вам напе́рад, як і казаў, што тыя, хто гэтак робіць, Царства Божага не ўнасьле́дуюць.

 

забойствы, п'янства, гулянкі, абжорства, (аборты) і ім падобныя. Аб гэтым я і папярэджваў вас папярэджваю, што тыя, каторыя такіх грахоў дапускаюцца, тым Валадарства Божага не аглядаць.

Плод жа духа: любоў, радасьць, мір, доўгацярплівасьць, добрасьць, міласэрдзе, ве́ра,

 

Пладамі ж духа з'яўляюцца; міласьць, радасьць, спакой, цярплівасьць, ласкавасьць, дабрата, вернасьць,

ціхасьць, паўзьдзе́ржлівасьць. На гэтакіх няма закону.

 

вера, сьціпласьць (памяркоўнасьць), стрыманасьць, чыстасьць. Супроць такіх няма закона.

А Хрыстовыя раскрыжавалі це́ла з мукамі і пажаданьнямі.

 

Тыя, што належаць Хрыстусу, укражавалі сваё цела з пажадлівасьцямі і схільнасьцямі.

Калі мы жыве́м духам, дык і паступаем духам.

 

Калі жывём духам, дык духам і паступайма.

Ня будзем задавацца, адзін аднаго дражнячы, адзін аднаму завідуючы.

 

Не шукайце пустой славы, дражнячы адзін другога і заздросьцячы узаемна.