Да Галятаў 5 разьдзел
Пасланьне да Галятаў
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Пераклад Васіля Сёмухі
Дык стойце ў волі, якою вы́зваліў нас Хрыстос, і не падпадайце ізноў пад ярмо рабства.
Дык стойце ж у свабодзе, якую даў нам Хрыстос, і ня схіляйцеся зноў пад ярмо рабства.
Вось я, Паўла, кажу вам, што, калі абрэзываецеся, дык Хрыстос вас нічым не ўспаможа.
Вось, я, Павал, кажу вам: калі вы абразаецеся, ня будзе вам ніякае карысьці ад Хрыста.
Яшчэ сьве́дчу ўсякаму чалаве́ку, які абрэзываецца, што ён павінен выпаўніць уве́сь закон.
Яшчэ сьведчу кожнаму чалавеку, які абразаецца, што ён павінен выконваць увесь закон.
Вы далёкія ад Хрыста; вы, што апраўдываецеся законам, адпалі ад ласкі;
Вы, хто апраўдвае сябе законам, засталіся бяз Хрыста, адпаліся ад мілаты,
мы-ж духам ад ве́ры чакаем надзе́і пра́веднасьці;
а мы духам чакаем і спадзяёмся на праведнасьць ад веры;
бо ў Хрысьце́ Ісусе ня ма́е сілы ні абрэзаньне, ні неабрэзаньне, але ве́ра, што дзе́ець праз любоў.
бо ў Хрысьце Ісусе ня мае сілы ні абразаньне, ні неабразаньне, а вера, якая дзее празь любоў.
Вы бе́глі добра: хто ўбіў вам не карыцца праўдзе?
Вы ішлі хораша: хто спыніў вас, каб вы не скараліся ісьціне?
Гэткае перакананьне не ад Таго, Хто вас закліка́е.
Такое перакананьне не ад Таго, Хто заклікае вас.
Крошка кісьлі ўсё це́ста квасіць.
Каліва закваскі расчыняе ўсё цеста.
Я пэўны ў вас у Госпадзе, што нічога ня будзеце думаць інакш; хто-ж вас баламуціць, той, хто-б ён ні быў, панясе́ на сабе́ асуджэньне.
Я пэўны за вас у Госпадзе, што вы ня будзеце думаць іначай; а той, хто змушчае вас, хто б ён ні быў, панясе на сабе асуду.
Калі-ж я, браты, і цяпе́р абвяшчаю абрэзаньне, дык завошта-ж яшчэ мяне́ перасьле́дуюць? Тагды спакуса крыжа зьніштожылася-бы.
За што ж гоняць мяне, браты, калі я і цяпер прапаведую абразаньне? Тады ганьба крыжа спынілася б.
О, каб былі адсе́чаны тыя, што вас бунтуюць!
О, калі б выдаліць тых, якія баламуцяць вас!
Бо вы к волі пакліканы, браты; каб толькі воля ваша ня была сродкам для це́ла, але праз любоў служы́це адзін аднаму.
Да вольнасьці закліканы вы, браты, толькі вольнасьць ваша ня была б повадам дагаджаць плоці; а любоўю служэце адно аднаму.
Бо ўве́сь закон у адным слове поўніцца: любі бліжняга твайго, як самога сябе́ (Лявіт 19:18).
Бо ўвесь закон у адзін сказ укладваецца: «любі блізкага твайго, як самога сябе».
Калі-ж адзін аднаго грызецё і заяда́еце, сьцеражы́цеся, каб ня былі загублены адзін адным.
Калі ж паміж сабою грызяцеся і ясьце адно аднаго, дык глядзеце, каб не панішчылі вы адно аднаго.
Я-ж кажу: хадзе́це духам і пажаданьняў це́ла не спаўняйце.
Я кажу: рабеце паводле Духа, і вы ня будзеце паддавацца пажадзе плоці;
Бо це́ла хоча супраць духу, а дух — супраць це́лу: яны адно аднаму працівяцца, каб вы ня тое рабілі, чаго хаце́лі-б.
бо плоць жадае супраціўнага Духу, а Дух — супраціўнага плоці: яны адно аднаму супрацівяцца, так што вы ня тое робіце, чаго хацелі б.
Калі-ж вы ве́дзены духам, дык вы не пад законам.
Калі ж вас Дух водзіць, дык вы не пад законам.
Учынкі-ж це́ла ве́дамыя; яны ёсьць: блуд, распуста, нячыстасьць, сваволя,
Дзеі плоці вядомыя; вось яны: пералюбства, блуд, нечыстата, непатрэбства,
паклане́ньне ідалам, чарадзе́йства, варожасьць, спрэчкі, гарачнасьць, гне́ў, сварлівасьць, нязгода, гарэзіі,
ідаласлужэньне, чарадзейства, варожасьць, свары, зайздрасьць, гнеў, звады, раздоры (спакусы), ерасі,
не́навісьць, забойствы, п’янства, няпрыстойнасьць і падобнае; гэтае кажу вам напе́рад, як і казаў, што тыя, хто гэтак робіць, Царства Божага не ўнасьле́дуюць.
нянавісьць, забойствы, п’янства, закалоты і іншае такое; папярэджваю вас, як і раней папярэджваў, што тыя, хто робіць так, Царства Божага не ўспадкуюць.
Плод жа духа: любоў, радасьць, мір, доўгацярплівасьць, добрасьць, міласэрдзе, ве́ра,
А плод Духа: любоў, радасьць, згода, доўгая цярплівасьць, добрасьць, міласэрнасьць, вера,
ціхасьць, паўзьдзе́ржлівасьць. На гэтакіх няма закону.
лагоднасьць, устрымлівасьць. На такіх няма закона.
А Хрыстовыя раскрыжавалі це́ла з мукамі і пажаданьнямі.
А тыя, якія Хрыстовыя, укрыжавалі цела з пажадлівасьцю і пахацінствамі.
Калі мы жыве́м духам, дык і паступаем духам.
Калі мы жывём Духам, дык згодна з Духам і рабіць павінны.
Ня будзем задавацца, адзін аднаго дражнячы, адзін аднаму завідуючы.
Ня будзем пустаславіцца, адно аднаго дражніць, адно аднаму зайздросьціць.
