Адкрыцьцё 13 разьдзел

 

 

І ён31 стаў на пяску мора. І я ўбачыў звера, які падымаўся з мора, меў дзесяць рагоў і сем галоў, і на яго рагах — дзесяць дыядэмаў, а на яго галовах — богазневажальныя імёны.

 

І я быў пастаўлены на пяску марскім, і ўбачыў зьвера, выходзячы з мора, які меў сем галоў і дзесяць рогаў, і на рогах ягоных — дзесяць дыядэмаў, а на галовах ягоных — імя блюзьнерскае.

І звер, якога я ўбачыў, быў падобны да леапарда, і яго ногі — як у мядзведзя, а яго пашча — як пашча льва. І дракон даў яму сваю сілу, і свой трон, і вялікую ўладу.

 

А зьвер, якога я ўбачыў, быў падобны да пантэры, і ногі ягоныя — як у мядзьведзя, і пашча ягоная — як пашча ў льва. І даў яму дракон сілу сваю і пасад свой, і ўладу вялікую.

І [ўбачыў я, што] адна з яго галоў была як бы зраненая насмерць; але яго смяротная рана была загоеная. І ўся зямля здзівілася і пайшла за зверам;

 

І ўбачыў я адну із галоў ягоных, быццам на сьмерць забітую, але гэта сьмяротная рана ягоная была загоена. І была зьдзіўлена ўся зямля, (гледзячы) на зьвера.

і яны пакланіліся дракону, бо ён даў уладу зверу, і пакланіліся зверу, кажучы: Хто падобны да гэтага звера? І хто можа ваяваць з ім?

 

І пакланіліся дракону, каторы даў уладу зьверу, і пакланіліся зьверу, кажучы: хто падобны гэтаму зьверу? Хто можа ваяваць супраць яго?

І дадзены былі яму вусны, якія казалі пыхлівае і богазневажальнае, і дадзена яму была ўлада дзейнічаць сорак два месяцы.

 

І даны быў яму рот, які вымаўляў моцныя (прамовы) і блюзьнерствы, і дадзена яму ўлада дзейнічаць сорак два месяцы.

І ён адкрыў свае вусны для знявагі Бога, каб зневажаць Яго імя і Яго скінію [і] тых, хто жыве на небе.

 

І ён разявіў рот свой для блюзьнерства на Бога, каб блюзьнерыць на Імя Ягонае і на Скінію Ягоную, і на тых, што жывуць на небе.

І дадзена было яму весці вайну са святымі і перамагчы іх; і дадзена была яму ўлада над кожным пакаленнем, і племем, і родам, і народам.

 

І дадзена было яму ўчыніць вайну супраць сьвятых і перамагчы іх; і дадзена была яму ўлада над усякім родам і мовай, і племям.

І паклоняцца яму ўсе, хто жыве на зямлі, кожны, чыё імя не напісана ў кнізе жыцця Агнеца, заколатага ад стварэння свету.

 

І паклоняцца яму ўсе жыхары зямлі, чые імёны ня запíсаны ў скрутку жыцьця Ягняка́, ахвярна забітага ад заснаваньня сьвету.

Калі хто мае вуха, няхай пачуе.

 

Калі хто мае вуха, пачуй.

Калі каму ў палон, ён ідзе ў палон; калі хто на забіванне мячом — мячом ён павінен быць забіты. Тут вытрываласць і вера святых.

 

Калі хто вядзе ў палон, (сам) пойдзе ў палон; калі хто забівае мечам, мусіць быць сам забіты мечам. У гэтым выяўляецца стойкасьць і вера сьвятых.

І я ўбачыў іншага звера, які падымаўся з зямлі, і ён меў два рагі, падобныя да агнецавых, і казаў, як дракон.

 

І ўбачыў я другога зьвера, выходзячы із зямлі; і ён меў два рогі, падобныя да Ягняковых, і гаварыў, як дракон.

І ён выконвае ўсю ўладу першага звера перад ім. І ён прымушае, каб зямля і тыя, хто жыве на ёй, пакланяліся першаму зверу, чыя смяротная рана была загоена.

 

І ўсю ўладу першага зьвера (ён) чыніць перад ім і прымушае зямлю і тых, што жывуць на ёй, каб яны пакланіліся зьверу першаму, у якога была загоена сьмяротная рана ягоная;

І ён творыць вялікія знакі, так што нават агонь вымушае сыходзіць з неба на зямлю перад людзьмі.

 

і ён чыніць зна́кі вялікія, так што і агонь зводзіць зь неба на зямлю перад людзьмі,

І ён уводзіць у зман тых, хто жыве на зямлі праз тыя знакі, якія было дадзена яму тварыць перад зверам, кажучы тым, хто жыве на зямлі, каб яны зрабілі вобраз звера, які мае рану ад мяча і ажыў.

 

і заблуджае тых, што жывуць на зямлі знакамі, якія дадзена было яму чыніць перад зьверам, кажучы жыхарам зямлі, зрабіць абраз зьвера, які мае рану ад меча і жывы.

І дадзена было яму даць дыханне вобразу звера, каб вобраз звера нават загаварыў і зрабіў, каб усе, хто не паклоніцца вобразу звера, былі забітыя.

 

І дадзена было яму даць дух вобразу зьвера, каб вобраз зьвера і гаварыў і рабіў (так), каб усе, хто ня паклоніцца абразу зьвера былі забіты.

І ён робіць так, каб усім: малым і вялікім, багатым і ўбогім, вольным і рабам — далі кляймо на іх правую руку ці на іх лоб.

 

І ён робіць (так), каб усім, малым і вялікім, і багатым і ўбогім, і вольным і рабам было ім зроблена кляймо на іхную правую руку альбо на іхныя ілбы,

І каб ніхто не мог ні купляць, ні прадаваць, акрамя таго, хто мае кляймо: [ці] імя звера ці лік яго імя.

 

і каб ніхто ня мог купіць альбо прадаць акрамя таго, хто мае гэта кляймо альбо імя зьвера, альбо лічбу імені ягонага.

Тут мудрасць. Хто мае розум, няхай палічыць лік звера; бо гэта лік чалавека; і яго лік — шэсцьсот шэсцьдзесят шэсць.

 

У гэтым ёсьць мудрасьць. Хто мае розум вылічы лічбу зьвера, бо гэта ёсьць лічба чалавека. А лічба ягоная — шасьцьсот шэсьцьдзясят шэсьць.