Лукаша 1 разьдзел
Паводле Лукаша Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Пераклад Сабілы і Малахава
Як ўжо многія прыклалі руку скласці аповесць пра падзеі, што адбыліся ў нас,
Паколькі (ужо) многія ўзяліся складаць апавяданьне адносна добра вядомых між намі падзей,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі відавочцамі і служкамі Слова,
як перадалі нам тыя, што ад пачатку былі вачавідцы і служыцелі Слова,
вырашыў і я, дакладна даследаваўшы ўсё ад пачатку, напісаць па парадку пра іх табе, найшаноўнейшы Тэофіле,
прыйшло на думку і мне, дасьледаваўшы наноў усё вельмі пільна, апісаць табе па парадку, высокашаноўны Тэахвіле,
каб ты пераканаўся ў непарушнасці тых слоў, у якіх ты быў настаўлены.
каб (ты) даведаўся адносна таго, (у) чым быў настаўлены: у верагоднасьці (гэных) слоў.
Быў у дні Ірада, іудзейскага цара, адзін святар імем Захарыя з Авіявай чарады, а жонка ў яго была з дачок Ааронавых. І імя ёй — Елісавета.
Быў (жа) у дні Гірада, валадара жыдоўскага, нікаторы сьвятар імем Захар з Авіявай чаргі і жонка ягоная з дачок Агаронавых; і імя ейнае — Альжбета.
Былі ж яны абое праведныя перад Богам, ходзячы беззаганна паводле ўсіх запаведзяў і правілаў Гасподніх.
Былі ж (яны) абое праведныя перад Богам, жывучы па ўсіх прыказаньнях і пастановах Госпадавых бяззаганна.
І не мелі дзіцяці, бо Елісавета была бясплодная, і абое яны былі на схіле сваіх гадоў.
І ня было ў іх дзіцяці, бо Альжбета была няплодная, і абое (яны) былі састарэлымі ў днях сваіх.
І сталася: калі ў парадку свае чарады ён служыў перад Богам,
Выпала ж яму служыць у парадку чаргі сваёй перад (Абліччам) Бога.
паводле звычаю святарства выпаў яму жэраб кадзіць, увайшоўшы ў храм Гасподні,
Згодна звычаю сьвятароў атрымаў (ён) жэрабя кадзіць, увайшоўшы ў Сьвятыню Госпада;
а ўсё мноства народу малілася з надворку ў гадзіну каджэння.
і ўсё мноства народу ў час каджэньня малілася вонках.
І паказаўся яму Анёл Гасподні, стоячы праваруч кадзільнага ахвярніка.
І зьявіўся яму Ангел Госпада, стоячы справа ад кадзільнага ахвярніка.
І Захарыя, убачыўшы, уразіўся і страх напаў на яго.
І сумеўся Захар, убачыўшы, і страх напаў на яго;
Але Анёл сказаў яму: Не бойся, Захарыя, бо твая просьба пачута. І твая жонка Елісавета народзіць табе сына, і назавеш яго імем Іаан.
але Ангел сказаў яму: ня бойся, Захар, бо пачута малітва твая, і жонка твая Альжбета народзіць табе сына, і дасі яму імя Яан.
І будзе табе радасць і весялосць, і многія нараджэнню яго ўсцешацца.
І будзе табе радасьць і весялосьць, і многія ўзрадуюцца з нараджэньня ягонага;
Бо ён будзе вялікі перад Госпадам, і не будзе піць ні віна, ні сікера і Святым Духам напоўніцца яшчэ ва ўлонні сваёй маці
бо (ён) будзе вялікі перад Госпадам; і ня будзе піць віна і сікеру, і Духам Сьвятым напоўніцца яшчэ ў чэраве маткі сваёй;
і многіх з Ізраілевых сыноў далучыць да Госпада, іхняга Бога.
і многіх сыноў Ізраэлявых наверне да Госпада Бога іхнага;
І ён будзе ісці перад Ім у духу і сіле Іліі, каб сэрцы бацькоў павярнуць да дзяцей, і непакорных да розуму праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ дасканалы.
і ён будзе ісьці перад Ім у Духу і сіле Ільлі, каб вярнуць сэрцы ба́цькаў да дзяцей, і няпаслухмяных да мудрасьці праведных, каб падрыхтаваць Госпаду народ гатовы.
І Захарыя сказаў Анёлу: Па чым я пазнаю гэта? Бо я стары і мая жонка на схіле сваіх дзён.
І сказаў Захар Ангелу: па чым пазнаю я гэтае? бо я стары, і жонка мая састарэлая ў днях сваіх.
І ў адказ яму Анёл сказаў: Я Гаўрыіл, што перад Богам стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесціць табе гэта;
І, адказваючы, Ангел сказаў яму: я Гаўрыіл, што перад Вачамі Бога стаю, і пасланы гаварыць з табою і дабравесьціць табе гэтае.
і вось, ты будзеш маўчаць і не змажаш гаварыць да дня, калі збудзецца гэта, за тое, што ты не паверыў маім словам, якія спраўдзяцца ў свой час.
І вось, будзеш (ты) маўчаць, і ня здолееш гаварыць да таго дня, калі гэтае збудзецца, за тое, што (ты) ня паверыў словам маім, якія споўняцца ў свой час.
І народ чакаў Захарыю і дзівіўся, што ён марудзіў у храме.
І чакаў народ Захара і дзівіўся, што ён марудзіць у Сьвятыні.
А, выйшаўшы, той не мог гаварыць з імі, і яны зрамзумелі, што ён бачыў з’явенне ў храме; а ён падаваў ім знакі і заставаўся нямы.
Выйшаўшы ж, ён ня мог гаварыць да іх, і (яны) пазналі, што (ён) бачыў у Сьвятыні зьяву; і ён даваў знакі ім і заставаўся нямым.
І сталася: калі скончыліся дні яго службы, ён пайшоў у свой дом.
І сталася, як скончыліся дні служэньня ягонага, прыйшоў (ён) у дом свой.
Пасля ж гэтых дзён зачала яго жонка Елісавета і таілася пяць месяцаў, кажучы:
Пасьля ж гэтых дзён зачала́ Альжбета, жонка ягоная, і таілася пяць месяцаў, ка́жучы:
Так мне зрабіў Госпад ў дні, калі ласкава паглядзеў на мяне, каб зняць з мяне ганьбу сярод людзей.
так учыніў мне Госпад у дні, у якія Ён глянуў (на мяне, каб) зьняць зь мяне ганьбу між людзьмі.
А ў шосты месяц быў пасланы ад Бога Анёл Гаўрыіл у Галілейскі горад пад назваю Назарэт,
У шосты ж месяц пасланы быў Ангел Гаўрыіл ад Бога ў места Галілейскае, якога назва Назарэт,
да Дзевы, заручанай з чалавекам імем Іосіф, з дому Давідавага; а імя Дзевы — Марыям.
да дзевы, заручанай з мужам, імя якому Язэп, з дому Давідавага; а імя дзевы — Марыля.
І [Анёл], увайшоўшы да Яе, сказаў: Радуйся, ласкаю адораная! Госпад з Табою! [Дабраславёная Ты між жанчын!]
І, увайшоўшы да яе, Ангел сказаў: радуйся, ласкай (Божай) абдараваная! Госпад з табою; багаслаўлена ты між жанок.
Яна ж, [убачыўшы яго], збянтэжылася ад гэтага слова і разважала, што б гэта было за прывітанне.
Яна ж, убачыўшы (яго), была зьбянтэжана ад слова ягонага і разважала, што гэта (за) прывітаньне магло бы быць?
І сказаў Ёй Анёл: Не бойся, Марыям, бо знайшла Ты ласку ў Бога.
І сказаў ёй Ангел: ня бойся, Марыля; бо (ты) знайшла Багадаць у Бога.
І вось, Ты зачнеш ва ўлонні і народзіш Сына і назавеш Яго імем Ісус.
І вось зачнеш у чэраве і народзіш Сына і дасі Яму Імя: Ісус.
Ён будзе вялікі, і Сынам Усявышняга будзе названы, і дасць Яму Госпад Бог трон Давіда, Яго бацькі,
Ён будзе вялікі і Сынам Найвышэйшага будзе названы, і дасьць Яму Госпад Бог пасад Давіда, бацькі Ягонага,
і будзе цараваць Ён над домам Іякава навекі, і Яго Царству не будзе канца.
і будзе гаспадарыць над домам Якубавым давеку, і Гаспадарству Ягонаму ня будзе канца.
А Марыям сказала Анёлу: Як будзе гэта, калі мужа не знаю?
Марыля ж сказала Ангелу: як гэта будзе, калі (я) ня ведаю мужа?
І ў адказ Анёл сказаў Ёй: Святы Дух зыдзе на Цябе, і сіла Усявышняга ахіне цябе; таму і Святое, што народзіцца, будзе названа Сынам Божым.
І, адказваючы, Ангел сказаў ёй: Дух Сьвяты найдзе́ на цябе, і сіла Найвышэйшага ахіне цябе: вось чаму і нараджаемы Сьвяты будзе названы Сынам Бога.
І вось, Елісавета, Твая сваяка, — і яна зачала сына ў сваёй старасці, і гэта шосты месяц у яе, якую называюць бясплоднай,
І вось, Альжбета, сваячка твая, і яна зачала́ сына ў старасьці сваёй, і гэта (ужо) ёй ёсьць шосты месяц, той, (якую) называюць няплоднай.
бо ў Бога няма ніводнага немажлівага слова.
Бо ў Бога ніводнае слова ня застанецца бяссільным.
І Марыям сказала: Вось, я — раба Гасподняя; няхай будзе Мне паводле твайго слова. — І Анёл адышоў ад Яе.
І сказала Марыля: вось (я) — слуга Госпада; няхай станецца мне па слову твайму. І адыйшоў ад яе Ангел.
І, устаўшы, Марыям у тыя дні пайшла з паспешлівасцю ў горную мясцовасць, у горад Іуды,
Устаўшы ж Марыля ў тыя дні борзда пайшла ў горную краіну, у места Юдзіна,
і ўвайшла ў Захарыеў дом і прывітала Елісавету.
і ўвайшла ў дом Захара і прывітала Альжбету.
І сталася: калі пачула Елісавета Марыіна прывітанне, падскочыла дзіцятка ў яе ўлонні, і Елісавета напоўнілася Святым Духам,
І сталася, як Альжбета ўчула прывітаньне Марылі, устрапянулася дзіцятка ў чэраве яе, і напоўнілася Альжбета Духам Сьвятым,
і ўсклікнула моцным голасам і сказала: Дабраславёная Ты між жанчын і дабраславёны плод Твайго ўлоння!
і закрычала моцным голасам і сказала: багасла́ўлена ты між жанок, і багасла́ўлены Плод чэрава твайго.
І адкуль мне гэта, каб Маці майго Госпада прыйшла да мяне?
І адкуль гэта мне, што прыйшла маці Госпада майго да мяне?
Бо вось, калі дайшоў голас Твайго прывітання да маіх вушэй, падскочыла ад радасці дзіцятка ў маім ўлонні,
Бо вось, як голас вітаньня твайго дайшоў да вушэй маіх, устрапянулася вясёла дзіцятка ў чэраве маім.
і шчаслівая Тая, якая паверыла, што спраўдзіцца сказанае ёй ад Госпада!
І шчасьліва паверыўшая, бо збудзецца сказанае ёй ад Госпада.
І Марыям сказала: Мая душа ўзвялічвае Госпада,
І сказала Марыля: вяліча́е душа мая Госпада;
і ўзрадаваўся Мой дух у Богу, Майму Збаўцу,
і ўзрадаваўся дух мой у Богу Збавіцелю маім,
таму што глянуў Ён на паніжэнне Свае Рабы. Бо вось з гэтага часу будуць дабраслаўляць мяне ў се пакаленні;
што глянуў (Ён) на пакорлівасьць рабыні Ягонай, бо вось адгэтуль шчасьліваю называць будуць мяне ўсе роды,
бо Магутны стварыў Мне вялікае. І святое Яго імя;
бо вялікае ўчыніў мне Ду́жы; і сьвятое Імя Ягонае;
і Яго міласэрнасць — на пакаленні і пакаленні тых, што Яго баяцца.
і міласэрнасьць Ягоная ў роды радоў для тых, што баяцца Яго.
Ён стварыў сілу Сваёю рукою; рассеяў ганарлівых думкамі сэрца іх;
(Ён) учыніў сілу Рукою Сваёю; расьсеяў напышаных думкай сэрца іхнага;
скінуў уладароў з тронаў і ўзвысіў пакорлівых,
скінуў моцных з пасадаў і ўзьнёс пакорлівых,
галодных насыціў дабром, а багатых адаслаў ні з чым.
галодных насыціў дабром, а багатыроў адправіў ні з чым;
Ён прыйшоў на дапамогу Ізраілю, Свайму слузе, памятаючы пра міласэрнасць, —
падтрымаў Ізраэля, служку Ягонага, успомніў пра літасьць,
як сказаў Ён нашым бацькам, — Аўрааму і яго патомкам.
як сказаў да ба́цькаў нашых, да Абрагама і насеньня ягонага давеку.
Заставалася ж Марыям з ёю месяцаў са тры і вярнулася ў Свой дом.
Прабыла-ж Марыля зь ёю каля трох месяцаў і вярнулася ў дом свой.
А Елісавеце надышоў час радзіць, і яна нарадзіла сына.
А Альжбеце настаў час нарадзіць, і яна нарадзіла сына.
І яе суседзі і сваякі пачулі, што ўзвялічыў Госпад Сваю міласэрнасць да яе, і цешыліся з ёю.
І пачулі суседзі ды сваякі ейныя, што Госпад явіў вялікую літасьць Ягоную над ёй і радаваліся зь ёю.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абразаць дзіцятка, і хацелі яго назваць імем яго бацькі, Захарыем.
І сталася: у восьмы дзень прыйшлі абрэзаць дзіця, і хацелі назваць яго па імені бацькі ягонага, Захарам.
Але яго маці сказала ў адказ: Не, а будзе названы ён Іаанам.
І, адказаўшы, маці ягоная сказала: не, але названы будзе Яанам.
І сказалі ёй: Нікога няма ў тваёй радні, хто называўся б гэтым імем.
І сказалі ёй: нікога няма ў радні тваёй, хто завецца імем гэтым.
І пыталіся знакамі ў яго бацькі, як ён хацеў бы, каб назвалі яго.
І пыталіся знакамі ў бацькі ягонага, як бы (ён) хацеў назваць яго.
І ён, папрасіўшы дошчачку, напісаў, паведамляючы: «Яго імя — Іаана». І ўсе здзівіліся..
І, папрасіўшы дошчачку, (ён) напісаў, загадваючы: Яан ёсьць імя ягонае. І зьдзівіліся ўсе.
І зараз жа раскрыліся яго вусны і ажыў язык яго, і ён загаварыў, дабраславячы Бога.
У той жа час расчыніліся вусны ягоныя і язык ягоны, і (ён) стаў гаварыць, багаслаўляючы Бога.
І ахапіў страх усіх, што жылі навокал іх, і па ўсёй горнай Іудзеі расказвалі пра ўсё гэта.
І напаў страх на ўсіх жыву́чых вакол іх; і па ўсёй горнай краіне Юдэйскай расказавалі (пра) усе гэтыя падзеі.
І ўсе, што чулі, бралі сабе да сэрца, кажучы: Кім жа будзе гэтае дзіцятка? — Бо і рука Гасподняя была з ім.
І ўсе, хто пачуў, склалі (гэта) у сэрцы сваім, кажучы: «Кім жа будзе дзіця гэтае?» І Рука Госпада была зь ім.
І яго бацька Захарыя напоўніўся Святым Духам і прарочыў, кажучы:
І Захар, бацька ягоны, быў напоўнены Духам Сьвятым і прарочыў, кажучы:
Дабраславёны Госпад, Бог Ізраілеў, што наведаў Свой народ і даў яму вызваленне,
«Багаславен Госпад Бог Ізраэляў таму, што наведаў і ўчыніў збаўленьне народу Ягонаму.
і падняў нам рог выратавання ў доме Давіда, Свайго слугі, —
І ўзьняў Рог збаўленьня нам у доме Давідавым, слугі Ягонага,
як сказаў ад веку вуснамі Сваіх святых прарокаў, —
як абвясьціў праз вусны былых ад веку сьвятых прарокаў Сваіх,
што ўратуе нас ад нашых ворагаў і ад рукі ўсіх ненавіснікаў нашых,
збаўленьне ад ворагаў нашых і ад рукі ўсіх нянавідзячых нас;
створыць міласэрнасць нашым бацькам і ўспомніць Свой святы запавет,
учыніць літасьць ба́цькам нашым і ўспомніць Запавет Свой сьвяты,
клятву, якой пакляўся нашаму бацьку Аўрааму, што дасць нам,
прысягу, якой прысягаўся Абрагаму, ба́цьку нашаму:
бясстрашна, выбавіўшы з рукі ворагаў, служыць Яму
даць нам бяз страху, збавіўшы ад рукі ворагаў нашых, служыць Яму
ў святасці і праведнасці перад Ім ва ўсе нашы дні1.
у сьвятасьці і праведнасьці перад Ім усе дні жыцьця нашага.
І ты, дзіцятка, будзеш звацца прарокам Ўсявышняга, бо ты пойдзеш перад [абліччам] Госпада, каб падрыхтаваць Яму дарогі,
І ты, дзіця, прарокам Найвышэйшага названы будзеш; бо (ты) будзеш ісьці перад Абліччам Госпада, (каб) падрыхтаваць шляхі Яму;
каб даць Яго народу пазнаць выратаванее ў адпушчэнні іх грахоў,
даць веданьне збаўленьня народу Ягонаму ў дараваньні грахоў іхных
праз сардэчную міласэрнасць нашага Бога, у якой наведае2 нас Усход з вышыні,
па прычыне сардэчнай літасьці Бога нашага, у каторай адведаў нас Усход з вышынí,
каб даць святло тым, што сядзяць у цемры і смяротным цені, і скіраваць нашы ногі на дарогу міру.
(каб) прасьвяціць тых, што сядзяць у цемры і цяню сьмяротным, накіраваць ногі нашыя на дарогу міру».
Хлопчык жа рос і ўмацоўвася духам, і быў ён у пустэльнях да дня свайго з’яўлення перад Ізраілем.
А дзіця даро́сьлела і ўмацоўвалася духам, і было ў пустэльнях аж да дня зьяўленьня свайго Ізраэлю.
