Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Антонія Бокуна
Гэтае сказаўшы, Ісус узьняў вочы Свае да неба і прамовіў: — Ойча! прыйшла гадзіна, услаў Сына Твайго, ды і Сын Твой уславіць Цябе.
Гэта сказаў Ісус, і падняў вочы Свае да неба, і прамовіў: «Ойча! Прыйшла гадзіна. Праслаў Сына Твайго, каб і Сын Твой праславіў Цябе,
Так як Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб і Ён усім, каго Ты даў Яму, даў жыцьцё вечнае.
бо Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб усяму, што Ты даў Яму, Ён даў жыцьцё вечнае.
Жыцьцё-ж вечнае ў тым, каб пазналі Цябе, Адзінага, праўдзівага Бога і пасланага ад Цябе Ісуса Хрыста.
А гэта ёсьць жыцьцё вечнае, каб пазналі Цябе, адзінага праўдзівага Бога, і Таго, Каго Ты паслаў, — Ісуса Хрыста.
Я ўславіў Цябе на зямлі, завяршыў дзела, якое Ты даў Мне да выкананьня.
Я праславіў Цябе на зямлі, скончыў справу, якую Ты даў Мне зрабіць.
І цяпер, Ойча, услаў Мяне ў Цябе Самога славаю, якую Я меў у Цябе да пачатку сьвету.
Дык цяпер праслаў Мяне Ты, Ойча, у Цябе Самога той славаю, якую Я меў у Цябе раней, чым сьвет быў.
Я абвясьціў імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; яны былі Твае, і Ты даў іх Мне, і яны захавалі слова Тваё.
Я зьявіў імя Тваё людзям, якіх Ты Мне даў са сьвету. Яны былі Твае, і Ты іх даў Мне, і яны захавалі слова Тваё.
Цяпер яны зразумелі, што ўсё, дадзенае Мне ад Цябе, Тваё ёсьць.
Цяпер яны пазналі, што ўсё, што Ты даў Мне, гэта ад Цябе.
Бо словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі і зразумелі запраўды, што Я ад Цябе зыйшоў і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Бо словы, якія Ты даў Мне, Я даў ім, і яны ўзялі і сапраўды зразумелі, што Я ад Цябе зыйшоў, і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Я за іх малю; не за ўвесь сьвет малю, але за тых, каторых Ты даў Мне, бо яны Твае.
Я за іх прашу, не за сьвет прашу, але за тых, якіх Ты даў Мне, бо яны Твае.
І ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і ў іх Я ўслаўлены.
І ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і ў іх Я ўславіўся.
Я ўжо ня ў сьвеце, але яны ў сьвеце; Я-ж да Цябе іду; Ойча Сьвяты! захавай іх у імя Тваё, тых, якіх Ты даў Мне, каб яны былі ў адзінстве, як і Мы.
І Я ўжо не ў сьвеце, але яны ў сьвеце, а Я да Цябе іду. Ойча сьвяты! Захавай іх у імя Тваё, тых, якіх Ты Мне даў, каб яны былі адно, як і Мы.
Калі Я быў з імі ў сьвеце, Я захаваў іх у імя Тваё; каторых даў Ты Мне, Я ўсьцярог, і ніхто з іх не загінуў, (а толькі сын загібелі), каб спраўдзілася Пісаньне.
Калі Я быў з імі ў сьвеце, Я захоўваў іх у імя Тваё; тых, якіх Ты Мне даў, Я захаваў, і ніхто з іх не загінуў, акрамя сына загубы, каб споўнілася Пісаньне.
Цяпер-жа да Цябе іду, і гэта гавару ў сьвеце, каб яны мелі ў сабе радасьць Маю поўную.
Цяпер жа Я да Цябе іду і гэта кажу ў сьвеце, каб яны мелі радасьць Маю ў сабе поўную.
Я даў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо не ад сьвету яны, як і Я не ад сьвету.
Я даў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
Не малю, каб узяў іх ад сьвету, але каб захаваў іх ад зла.
Не прашу, каб Ты ўзяў іх са сьвету, але каб захаваў іх ад зла.
Яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.
Яны не са сьвету, як і Я не са сьвету.
Асьвяці іх праўдаю Тваею, слова Тваё — праведнасьць.
Асьвяці іх у праўдзе Тваёй! Слова Тваё — праўда.
Як Ты Мяне паслаў у сьвет, так Я іх паслаў у сьвет.
Як Ты паслаў Мяне ў сьвет, так і Я паслаў іх у сьвет.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі пасьвячаны ў праўды.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі асьвечаны ў праўдзе.
І ня толькі за іх малю, але і за тых, якія подля слоў іхных у Мяне ўверылі.
Не за іх жа толькі прашу, але і за тых, якія павераць у Мяне праз слова іх,
Няхай будуць усе ў адзінстве, як Ты, Ойча ўва Мне, і Я ў Табе, (каб і яны ў Нас адзінствам былі), і каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
каб усе былі адно, як Ты, Айцец, у-ва Мне, і Я ў Табе, каб і яны былі ў Нас адно, каб паверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб былі адзінствам, як і Мы ў адзінстве.
І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб яны былі адно, як Мы адно.
Я ў іх, і Ты ўва Мне, няхай і яны будуць дасканалымі ў адзінстве, і няхай пазнае сьвет, што Ты паслаў Мяне, і узьлюбіў іх, як узьлюбіў Мяне.
Я ў іх, і Ты ў-ва Мне; каб былі злучаны ў адно, і каб пазнаў сьвет, што Ты паслаў Мяне і палюбіў іх, як палюбіў Мяне.
Ойча! хачу каб тыя, каторых Ты даў Мне, былі са Мною там, дзе і Я; каб бачылі славу Маю, якую Ты Мне даў, бо узьлюбіў Мяне раней за стварэньне сьвету.
Ойча, тыя, якіх Ты даў Мне, хачу, каб і яны былі са Мною там, дзе Я, каб бачылі славу Маю, якую Ты даў Мне, бо Ты палюбіў Мяне раней заснаваньня сьвету.
Ойча праведны! і сьвет Цябе не пазнаў, Я-ж пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
Ойча праведны! І сьвет Цябе не пазнаў, але Я пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
І Я абвясьціў ім імя Тваё і абвяшчу, каб любоў, якою Ты узьлюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх.
І Я паведаміў ім імя Тваё і паведамлю, каб любоў, якою Ты палюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх».
