Яна 17 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
Гэтае сказаўшы, Ісус узьняў вочы Свае да неба і прамовіў: — Ойча! прыйшла гадзіна, услаў Сына Твайго, ды і Сын Твой уславіць Цябе.
Hetaje hawaryŭ Jezus, i padniaŭšy wočy ŭ nieba, skazaŭ: Ojča, pryjšła časina, prasłaŭ Syn twajho, kab Syn twoj prasławiŭ ciabie;
Так як Ты даў Яму ўладу над усякім целам, каб і Ён усім, каго Ты даў Яму, даў жыцьцё вечнае.
jak ty daŭ jamu ŭładu nad usiakim ciełam, kab jon usim, kaho ty daŭ jamu daŭ žyćcio wiečnaje.
Жыцьцё-ж вечнае ў тым, каб пазналі Цябе, Адзінага, праўдзівага Бога і пасланага ад Цябе Ісуса Хрыста.
A heta jość žyćcio wiečnaje, kab paznali ciabie, adnaho Boha praŭdziwaha, i katoraha ty pasłaŭ, Jezusa Chrysta.
Я ўславіў Цябе на зямлі, завяршыў дзела, якое Ты даў Мне да выкананьня.
Ja ŭsławiŭ ciabie na ziamli, dakanaŭ sprawu, jakuju ty mnie daručyŭ zrabić.
І цяпер, Ойча, услаў Мяне ў Цябе Самога славаю, якую Я меў у Цябе да пачатку сьвету.
A ciapier usłaŭ mianie ty, Ojča, u samoha siabie sławaju, jakuju ja mieŭ u ciabie pierš, čym świet byŭ.
Я абвясьціў імя Тваё людзям, якіх Ты даў Мне ад сьвету; яны былі Твае, і Ты даў іх Мне, і яны захавалі слова Тваё.
Ja abwiaściŭ imia twajo ludziam, katorych ty mnie daŭ sa świetu. Jany byli twaje, i ty mnie daŭ ich, i jany zachawali mowu twaju.
Цяпер яны зразумелі, што ўсё, дадзенае Мне ад Цябе, Тваё ёсьць.
Ciapier jany paznali, što ŭsio, što ty mnie daŭ, ad ciabie jość.
Бо словы, якія Ты даў Мне, Я перадаў ім, і яны прынялі і зразумелі запраўды, што Я ад Цябе зыйшоў і паверылі, што Ты Мяне паслаў.
Bo słowy, katoryja ty mnie daŭ, ja daŭ im, i jany pryniali i paznali sapraŭdy, što ja ad ciabie wyjšaŭ, i ŭwieryli, što ty mianie pasłaŭ.
Я за іх малю; не за ўвесь сьвет малю, але за тых, каторых Ты даў Мне, бо яны Твае.
Ja za ich prašu; nie za świet prašu, ale za tych, katorych ty mnie daŭ, bo jany twaje;
І ўсё Маё — Тваё, і Тваё — Маё; і ў іх Я ўслаўлены.
i ŭsio majo — twajo jość, a twajo — majo jość, i ja ŭsłaŭleny ŭ ich.
Я ўжо ня ў сьвеце, але яны ў сьвеце; Я-ж да Цябе іду; Ойча Сьвяты! захавай іх у імя Тваё, тых, якіх Ты даў Мне, каб яны былі ў адзінстве, як і Мы.
I ja ŭžo nie na świecie, a ja da ciabie idu.Ojča światy, zachawaj u imia twajo tych, katorych ty mnie daŭ, kab jany byli adno, jak i my.
Калі Я быў з імі ў сьвеце, Я захаваў іх у імя Тваё; каторых даў Ты Мне, Я ўсьцярог, і ніхто з іх не загінуў, (а толькі сын загібелі), каб спраўдзілася Пісаньне.
Kali ja byŭ z imi, ja zachoŭwaŭ ich u imia twajo; tych što ty mnie daŭ, ja źbiaroh i nichto z ich nia zhinuŭ, adno syn zhinieńnia, kab spoŭniłasia Pisańnie.
Цяпер-жа да Цябе іду, і гэта гавару ў сьвеце, каб яны мелі ў сабе радасьць Маю поўную.
Ciapier-ža da ciabie idu, a hawaru hetaje na świecie, kab jany mieli radaść swaju spoŭnienuju ŭ sabie samych.
Я даў ім слова Тваё, і сьвет зьненавідзеў іх, бо не ад сьвету яны, як і Я не ад сьвету.
Ja im daŭ mowu twaju, i świet mieŭ ich u nienawiści, bo jany nia jość sa świetu, tak jak i ja nia jość sa świetu.
Не малю, каб узяў іх ад сьвету, але каб захаваў іх ад зла.
Nie prašu, kab ty ŭziaŭ ich sa świetu, ale kab zachawaŭ ich ad złoha.
Яны не ад сьвету, як і Я не ад сьвету.
Jany nia jość sa świetu, tak jak i ja nia jość sa świetu.
Асьвяці іх праўдаю Тваею, слова Тваё — праведнасьць.
Paświaci ich u praŭdzie; mowa twaja jość praŭda.
Як Ты Мяне паслаў у сьвет, так Я іх паслаў у сьвет.
Tak jak ty mianie pasłaŭ na świet, i ja ich pasłaŭ na świet.
І за іх Я пасьвячаю Сябе, каб і яны былі пасьвячаны ў праўды.
I za ich ja paświačaju samoha siabie, kab i jany byli paświačony ŭ praŭdzie.
І ня толькі за іх малю, але і за тых, якія подля слоў іхных у Мяне ўверылі.
A nia tolki za ich ja prašu, ale i za tych, katoryja praz ich słowa ŭwierać u mianie;
Няхай будуць усе ў адзінстве, як Ты, Ойча ўва Мне, і Я ў Табе, (каб і яны ў Нас адзінствам былі), і каб уверыў сьвет, што Ты паслаў Мяне.
kab usie byli adno, tak jak ty, Ojča, u mnie, a ja ŭ tabie, kab i jany ŭ nas adno byli, kab uwieryŭ świet, što ty mianie pasłaŭ.
І славу, якую Ты даў Мне, Я даў ім, каб былі адзінствам, як і Мы ў адзінстве.
A ja daŭ im sławu, katoruju ty mnie daŭ, kab jany byli adno, tak jak i my jość adno;
Я ў іх, і Ты ўва Мне, няхай і яны будуць дасканалымі ў адзінстве, і няхай пазнае сьвет, што Ты паслаў Мяне, і узьлюбіў іх, як узьлюбіў Мяне.
ja ŭ ich, a ty ŭ mnie, kab jany byli daskanalnymi ŭ jednaści, i kab paznaŭ świet, što ty mianie pasłaŭ i ŭzlubiŭ ich, tak jak i mianie ŭzlubiŭ.
Ойча! хачу каб тыя, каторых Ты даў Мне, былі са Мною там, дзе і Я; каб бачылі славу Маю, якую Ты Мне даў, бо узьлюбіў Мяне раней за стварэньне сьвету.
Ojča, chaču, kab dzie ja jość, byli sa mnoju i tyja, katorych ty mnie daŭ, kab jany widzieli sławu maju, jakuju ty mnie daŭ, bo ty ŭzlubiŭ mianie pierad zasnawańniem świetu.
Ойча праведны! і сьвет Цябе не пазнаў, Я-ж пазнаў Цябе, і яны пазналі, што Ты паслаў Мяне.
Ojča sprawiadliwy, świet ciabie nie paznaŭ, a ja paznaŭ ciabie, i hetyja paznali, što ty mianie pasłaŭ.
І Я абвясьціў ім імя Тваё і абвяшчу, каб любоў, якою Ты узьлюбіў Мяне, у іх была, і Я ў іх.
I ja abwiaściŭ im imia twajo, i abwiaściŭ, kab luboŭ, jakoju ty ŭzlubiŭ mianie, u ich była, a ja ŭ ich.
