Марка 1 разьдзел

 

 

Пачатак Евангельля Ісуса Хрыста, Сына Божага.

 

Pačatak ewanelii Jezusa Chrysta, Syna Božaha.

Як напісана ў прарокаў: — вось Я пасылаю Ангела Майго прад абліччам Тваім, які пракладзе шлях Твой прад Табою.

 

Jak napisana ŭ Izraila praroka (40, 3): "Woś ja pasyłaju anieła majho pierad woblikam twaim, katory pryhatowić darohu twaju pierad taboju.

Голас зоўны ў пустыні: — прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце сьцежкі Яму.

 

Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi rabiecie ściežki jaho".

Зьявіўся Ян, хрысьцячы ў пустыні, і абвяшчаючы хроснае пакаяньня дзеля адпушчэньня грахоў.

 

Byŭ Jan u pustyni, chryściačy i abwiaščajučy chrost pakuty na adpuščeńnie hrachoŭ.

І прыходзілі да Яго з усёй краіны Юдэйскай, і жыхары Ерусаліму, і хрысьціліся ад яго ў рацэ Йардане, спавядаючыся ў грахох сваіх.

 

I wychodziła da jaho ŭsia kraina Judejskaja i ŭsie Jeruzalimcy i byli chryščany im u race Jardanie, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.

Адзеньне-ж Яна была з вярблюжага воласу, і скураны пояс на паясьніцы яго, а ежаю яму служылі акрыды і дзікі мёд.

 

I byŭ Jan adziety ŭ wiarbludawu šerść i skurany pojas kala pajaśnicy jahonaj, i jeŭ saranču i lasny miod. I wiaściŭ, kažučy:

І прадвяшчаў, гаворачы: — ідзе за мною мацнейшы за мяне, Яму я недастойны, нахіліўшыся, разьвязаць рамень абутку Ягонага.

 

Idzie za mnoju macniejšy za mianie, katoramu ja nia wart schiliŭšysia raźwiazać ramień abutku jaho.

Я хрысьціў вас вадою, Ён-жа будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым.

 

Ja was chryściŭ wadoju, ale jon budzie was chryścić Ducham Światym.

І сталася ў дні тыя, прыйшоў Ісус з Назарэту Галілейскага, і хрысьціўся ад Яна ў Йардане.

 

I stałasia, u tyja dni pryjšoŭ Jezus z Nazaretu Halilejskaha i byŭ achryščany Janam u Jardanie.

І ў момант, калі выходзіў з вады, убачыў Ян расчыненыя нябёсы, і Духа, як голуб зыйходзіў і спускаўся на Яго.

 

I zaraz wyjšaŭšy z wady, ubačyŭ adčynienaje nieba i Ducha, jak hałuba, zychodziačaha i prabywajučaha na im.

І голас з неба быў: Ты Сын Мой улюбёны, у Ім-жа Маё Дабраволеньне.

 

I staŭsia hołas z nieba: Ty jość Syn moj miły, u tabie mnie da ŭspadoby.

І зараз-жа Дух павёў Яго ў пустыню.

 

I zaraz Duch wywieŭ jaho ŭ pustyniu.

І быў Ён у пустыні сорак дзён і сорак ночаў, спакушаны праз шатана, і быў там побач зьвяратаў, і ангелы слугавалі Яму.

 

I byŭ u pustyni sorak dzion i sorak načej, i byŭ spakušwany djabłam i byŭ z źwiarami, i anioły pasłuhawali jamu.Jezus pačynaje nawučać. Paklikańnie pieršych wučniaŭ. Niekatoryja cudy Je. Chrysta.

Пасьля-ж таго, калі быў выданы Ян, прыйшоў Ісус у Галілею, абвяшчаючы Евангельле Уладарства Божага.

 

Paśla-ž taho, jak byŭ wydany Jan, pryjšoŭ Jezus u Halileju, abwiaščajučy ewaneliju karaleŭstwa Božaha

І гаворачы: — сталася поўня часу, і Уладарства Божае наблізілася, пакайцеся і верце ў Евангельле.

 

i kažučy, što spoŭniŭsia čas i prybližyłasia karaleŭstwa Božaje, pakutujcie i wiercie ewanelii.

Праходзячы-ж каля мора Галілейскага, ўбачыў Сымона і Андрэя, брата ягонага, якія закідалі сеці ў мора, бо былі рыбакамі.

 

I prachodziačy kala mora Halilejskaha, ubačyŭ Symona i Andreja, brata jahonaha, zakidajučych sieci ŭ mora, bo byli rybakami.

І сказаў ім Ісус: — ідзеце сьледам за Мною, і Я ўчыню, што вы станецеся лаўцамі чалавекаў.

 

I skazaŭ im Jezus: Idziecie za mnoju i zrablu was, što wy stanieciesia rybakami ludziej.

І яны зараз-жа, пакінуўшы сеці, пайшлі за Ісусам.

 

I jany, zaraz-ža, pakinuŭšy sieci, pajšli za im.

І адыйшоўшы крыху адтуль, Ён убачыў Якуба Завядэевага і Яна, брата ягонага, якія таксама ў лодцы папраўлялі сеці.

 

I adyjšoŭšy trochi addtul, ubačyŭ Jakuba Zebedejawaha i Jana, brata jahonaha, jany-ž paradkawali sieci ŭ łodcy,

І зараз-жа паклікаў іх, і яны, пакінуўшы ў лодцы бацьку свайго Завядэя з наймітамі, пайшлі за Ім.

 

i zaraz paklikaŭ ich. I jany, pakinuŭšy baćku swajho Zebedeja ŭ łodcy z najmitami, pajšli za im.

І, увайшоўшы ў Капэрнаум, незабавам у сыботу ўвайшоў Ён у сынагогу, і пачаў навучаць.

 

I ŭwajšli ŭ Kaparnaum: i zaraz-ža ŭ subotu ŭwajšoŭšy ŭ bažnicu, nawučaŭ ich.

І дзівіліся ўсе з навукі Ягонае, бо наўчаў іх, як поўнаўладны, а не як кніжнікі.

 

I dziwilisia z nawuki jaho, bo jon wučyŭ ich, jak majučy ŭładu, a nie jak knižniki.

Быў-жа ў сынагозе чалавек, апанаваны злыдухам, і закрычаў,

 

U byŭ u ichnaj bažnicy čaławiek, u katorym byŭ niačysty duch, i zakryčaŭ,

кажучы: — што Табе да нас, Ісус Назаранін? прыйшоў Ты загубіць нас! ведаю, Хто Ты ёсьць — Сьвяты Божы.

 

kažučy: Što tabie da nas, Jezusie Nazarenski? Pryjšoŭ ty zhubić nas? Wiedaju, chto ty jość, Światy Božy!

Але Ісус забараніў яму, сказаўшы: — змоўкні і выйдзі з яго.

 

I pryhraziŭ jamu Jezus, kažučy: Zamoŭkni i wyjdzi z čaławieka!

Тады нячысты дух, скалануўшы яго і закрычаўушы моцным голасам, выйшаў з яго.

 

I strasanuŭšy jaho i zakryčaŭšy wialikim hołasam, duch niačysty wyjšaŭ z jaho.

I жахнуліся ўсе, і адзін у аднаго пыталіся: — што гэта такое, што гэта за вучэньне новае, што і нячыстым духам загадвае ўладарна, і слухаюцца Яго.

 

I ździwilisia ŭsie, tak što pytalisia pamiž saboju, kažučy: Što heta takoje? Što heta za nawuka nowaja, što jon z uładaj nawat ducham niačystym zahadywaje i słuchajuć jaho?

I хутка разыйшлася пагалоска пра Яго па ўсіх аколіцах Галілейскіх.

 

I zaraz razyjšłasia sława ab im pa ŭsiej krainie Halilejskaj.

Тады, выйшауўшы з сынагогі, прыйшлі ў дом Сымона і Андрэя, разам з Якубам і Янам.

 

I zaraz, wyjšaŭšy z bažnicy, pryjšli ŭ dom Symona i Andreja z Jakubam

Цешча-ж Сымонава ляжала ў гарачцы, і адразу-ж гавораць Яму пра яе.

 

A ciešča Symonawa lažała ŭ haračcy i zaraz kažuć jamu ab jej.

I, падыйшоўшы, Ён падняў яе, узяўшы за руку; і ўраз-жа зьнікла гарачка яе, і яна пачала прыслугоўваць ім.

 

I padyjšoŭšy, padniaŭ jaje, uziaŭšy jaje za ruku, i zaraz-ža pakinuła jaje haračka, i pasłuhawała im.

Калі-ж надыйшоў вечар, на захадзе сонца, прыносілі да Яго ўсіх нядужых і апанаваных нячыстым.

 

Kali-ž nastaŭ wiečar, jak zajšło sonca, prynosili da jaho ŭsich niadužych i majučych djabelstwa,

Усё места зыйшлося каля дзьвярэй.

 

i byŭ sabraŭšysia ŭwieś horad kala dźwiarej.

І Ён ацаліў многіх, якія цярпелі ад цяжкіх нядугаў, і павыганяў шмат злыдухаў і не дазваляў злыдухам гаварыць, што яны ведаюць Яго — Хрыста.

 

I azdarawiŭ mnohich, katoryja byli mučany roznymi chwarobami, i wyhaniaŭ mnoha djabłaŭ, i nie pazwalaŭ im hawaryć, bo jany jaho znali.

А нараніцы, устаўшы на сьвітаньні, выйшаў і аддаліўся ў пустыннае месца, і там маліўся.

 

I wielmi rana ŭstaŭšy, wyjšaŭ i pajšoŭ u pustynnaje miesca i tam maliŭsia.

Сымон-жа і тыя хто былі з Ім, пайшлі за Ім.

 

I pajšoŭ za im Symon i tyja, što z im byli.

І знайшоўшы Яго, кажуць Яму: усе шукаюць Цябе.

 

I kali znajšli jaho, skazali jamu "što ŭsie ciabie šukajuć".

Ён-жа сказаў ім: — пойдзем у бліжэйшыя вёскі і месты, каб і там Мне навучаць, бо-ж дзеля гэтага Я і прыйшоў.

 

I skazaŭ im: Pojdziem u blizkija wioski i harady, kab i tam mnie nawučać, bo ja na hetaje pryjšoŭ.

I навучаў у сынагогах іхных скрозь па усёй Галілеі, і выганяў злыдухаў.

 

I byŭ nawučajučy ŭ ichnych bažnicach i wa ŭsiej Halilei i wyhaniaŭ djabłaŭ.

І прыйшоў да Яго запракажаны і, молячы і падаючы прад Ім на калены, гаворыць Яму: — калі хочаш, можаш мяне ачысьціць.

 

I pryjšoŭ da jaho prakažany, prosiačy jaho, i ŭpaŭšy na kaleni skazaŭ jamu: Kali chočaš, možaš mianie ačyścić.

Ісус, зьлітаваўшыся над ім, працягнуў руку, дакрануўся да яго і сказаў яму: — хачу, станься чыстым.

 

Jezus-ža, zžaliŭsia nad im, praciahnuŭ ruku swaju i, dakranuŭšysia da jaho, skazaŭ jamu: Chaču, budź ačyščany.

I як толькі Ён сказаў гэта, ураз зыйшла з яго праказа, і ён стаўся чыстым.

 

I kali skazaŭ, zaraz-ža adyjšła ad jaho prakaza i byŭ ačyščany.

I паглядзеўшы на яго загрозьліва, ураз адправіў яго,

 

I pryhraziŭ jamu i zaraz-ža adprawiŭ jaho

сказаўшы яму: — глядзі, нікому нічога не гавары, але пайдзі, пакажыся ярэю, і дай ахвяру за ачышчэньне тваё, як загадаў Майсей, на пасьветчаньне ім.

 

i skazaŭ jamu: Hladzi, nikomu nie kažy, ale idzi pakažysia staršamu świataru i achwiaruj za swajo ačyščeńnie, što zahadaŭ Majsiej na paświedčańnie im.

Ён-жа, выйшаўшы, пачаў абвяшчаць і разгалошваць усюды пра ўчынак; дзеля таго Ісус ужо не ўвайходзіў у месты на відоку, але трымаўся вонках, у месцах зацішных, і зыйходзіліся да Яго адусюль.

 

Ale jon, wyjšaŭšy, pačaŭ abwiaščać i pašyrać wiestku, tak što ŭžo nia moh uwajści ŭ horad, ale prabywaŭ na staranie ŭ pustynnych miascoch, i schodzilisia da jaho adusiul.