Марка 1 разьдзел

 

 

Пачатак Эва́нгельля Ісуса Хрыста, Сына Божага.

 

Pačatak ewanelii Jezusa Chrysta, Syna Božaha.

Як напíсана ў прарокаў: вось я пасылаю Ангела Майго перад абліччам Тваім, які пракладзе́ дарогу Тваю перад Табою (Малахія 3:1).

 

Jak napisana ŭ Izraila praroka (40, 3): "Woś ja pasyłaju anieła majho pierad woblikam twaim, katory pryhatowić darohu twaju pierad taboju.

Голас гука́ючага ў пустыні: гатуйце дарогу Госпаду, простымі рабе́це сьце́жкі Яго (Ісая 40:3).

 

Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi rabiecie ściežki jaho".

Зьявіўся Іоан, хры́сьцячы ў пустыні і абвяшчаючы накутнае хрышчэньне дзеля адпушчэньня грахоў.

 

Byŭ Jan u pustyni, chryściačy i abwiaščajučy chrost pakuty na adpuščeńnie hrachoŭ.

і выходзілі да Яго ўся старана Юдэйская і Ерузалімцы, і хрысьціліся ад Яго ў рацэ Іордане, спавяда́ючыся з грахоў сваіх.

 

I wychodziła da jaho ŭsia kraina Judejskaja i ŭsie Jeruzalimcy i byli chryščany im u race Jardanie, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.

І быў Іоан адзе́ты ў вярблю́давы волас і ў скураны пояс на паясьніцы сваёй, і е́ў саранчу ды дзікі мёд.

 

I byŭ Jan adziety ŭ wiarbludawu šerść i skurany pojas kala pajaśnicy jahonaj, i jeŭ saranču i lasny miod. I wiaściŭ, kažučy:

І прапаведываў, ка́жучы: ідзе́ за мною Дужэйшы за мяне́, у Якога я ня варт, нахіліўшыся, разьвязаць раме́нь абуцьця Яго.

 

Idzie za mnoju macniejšy za mianie, katoramu ja nia wart schiliŭšysia raźwiazać ramień abutku jaho.

Я хрысьціў вас вадою, а Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым.

 

Ja was chryściŭ wadoju, ale jon budzie was chryścić Ducham Światym.

І сталася ў тыя дні, прыйшоў ісус з Назарэту Галіле́йскаго і хрысьціўся ад Іоана ў Іордане.

 

I stałasia, u tyja dni pryjšoŭ Jezus z Nazaretu Halilejskaha i byŭ achryščany Janam u Jardanie.

І, як выходзіў із вады, тут жа ўгле́дзіў Іоан расчыня́ючыся не́ба й Духа, як галуба́, зыхо́дзячы на Яго.

 

I zaraz wyjšaŭšy z wady, ubačyŭ adčynienaje nieba i Ducha, jak hałuba, zychodziačaha i prabywajučaha na im.

І голас быў з не́ба: Ты — Сын Мой улю́блены, Якому спагадаю.

 

I staŭsia hołas z nieba: Ty jość Syn moj miły, u tabie mnie da ŭspadoby.

І зараз Дух павёў Яго ў пустыню.

 

I zaraz Duch wywieŭ jaho ŭ pustyniu.

І быў Ён там у пустыні сорак дзён спакуша́ны ад сатаны́, і быў з зьвярамі, і Ангелы служылі Яму.

 

I byŭ u pustyni sorak dzion i sorak načej, i byŭ spakušwany djabłam i byŭ z źwiarami, i anioły pasłuhawali jamu.Jezus pačynaje nawučać. Paklikańnie pieršych wučniaŭ. Niekatoryja cudy Je. Chrysta.

Пасьля-ж таго, як Іоан быў вы́даны, прыйшоў Ісус у Галіле́ю, прапаве́дуючы Эвангельле Царства Божага

 

Paśla-ž taho, jak byŭ wydany Jan, pryjšoŭ Jezus u Halileju, abwiaščajučy ewaneliju karaleŭstwa Božaha

і кажучы, што споўніўся час і наблíзілася царства Божае: пакайцеся і ве́рце ў Эвангельле.

 

i kažučy, što spoŭniŭsia čas i prybližyłasia karaleŭstwa Božaje, pakutujcie i wiercie ewanelii.

Праходзячы-ж ля мора Галіле́йскага, угле́дзіў Сымона і Андрэя, брата ягонага, як закідалі сеці ў мора, бо яны былі рыбаловы.

 

I prachodziačy kala mora Halilejskaha, ubačyŭ Symona i Andreja, brata jahonaha, zakidajučych sieci ŭ mora, bo byli rybakami.

І сказаў ім Ісус: ідзе́це за Мною, і Я зроблю вас лаўца́мі людзе́й.

 

I skazaŭ im Jezus: Idziecie za mnoju i zrablu was, što wy stanieciesia rybakami ludziej.

І яны той жа час пакінулі свае́ се́ці і пайшлі за Ісусам.

 

I jany, zaraz-ža, pakinuŭšy sieci, pajšli za im.

І, адыйшоўшы адтуль недалёка, Ён угле́дзіў Якава Завядзе́явага і Яна, брата ягонага, таксама ў чаўне́, пра́вючы се́ці.

 

I adyjšoŭšy trochi addtul, ubačyŭ Jakuba Zebedejawaha i Jana, brata jahonaha, jany-ž paradkawali sieci ŭ łodcy,

І тут жа клікнуў іх. І яны, пакінуўшы бацьку свайго Завядзе́я ў чаўне́ з работнікамі, пайшлі за Ім.

 

i zaraz paklikaŭ ich. I jany, pakinuŭšy baćku swajho Zebedeja ŭ łodcy z najmitami, pajšli za im.

І прыходзяць у Капэрнаум, і, неадклада́ючы, у суботу ўвайшоў Ён у школу і навучаў.

 

I ŭwajšli ŭ Kaparnaum: i zaraz-ža ŭ subotu ŭwajšoŭšy ŭ bažnicu, nawučaŭ ich.

І дзівіліся з Яго навукі, бо, навучаючы іх, быў як той, хто ма́е ўладу, а не́ як кніжнікі.

 

I dziwilisia z nawuki jaho, bo jon wučyŭ ich, jak majučy ŭładu, a nie jak knižniki.

І быў у школе іхняй чалаве́к, якім заўладаў дух нячысты, і закрычэў:

 

U byŭ u ichnaj bažnicy čaławiek, u katorym byŭ niačysty duch, i zakryčaŭ,

Пакінь! што Табе́ да нас, Ісус Назарэйскі? Ты прыйшоў згубіць нас! Ве́даю цябе́, хто ты, Сьвяты Божы!

 

kažučy: Što tabie da nas, Jezusie Nazarenski? Pryjšoŭ ty zhubić nas? Wiedaju, chto ty jość, Światy Božy!

Але Ісус пагразіў яму, кажучы: маўчы́ і вы́йдзі з яго.

 

I pryhraziŭ jamu Jezus, kažučy: Zamoŭkni i wyjdzi z čaławieka!

Тады нячысты дух, устросшы яго і загаласіўшы моцным голасам, выйшаў з яго.

 

I strasanuŭšy jaho i zakryčaŭšy wialikim hołasam, duch niačysty wyjšaŭ z jaho.

І ўсе́ спужаліся і пыталіся адзін у аднаго: што́ гэта? што́ гэта за новая навука, што сваёй уладай і ду́хам нячыстым зага́двае, і яны слу́хаюцца Яго?

 

I ździwilisia ŭsie, tak što pytalisia pamiž saboju, kažučy: Što heta takoje? Što heta za nawuka nowaja, što jon z uładaj nawat ducham niačystym zahadywaje i słuchajuć jaho?

І хутка разыйшлася аб Ім чутка па ўсіх ваколіцах Галіле́і.

 

I zaraz razyjšłasia sława ab im pa ŭsiej krainie Halilejskaj.

Выйшаўшы ўраз жа із школы, прыйшлі ў дом Сымона і Андрэя, з Якавам і Іоанам.

 

I zaraz, wyjšaŭšy z bažnicy, pryjšli ŭ dom Symona i Andreja z Jakubam

Це́шча-ж Сымонавая ляжала ў гарачцы; і зараз кажуць Яму аб ёй.

 

A ciešča Symonawa lažała ŭ haračcy i zaraz kažuć jamu ab jej.

Падыйшоўшы, Ён падняў яе́, узяўшы за руку, і гарачка пакінула яе́, і яна пачала служыць ім.

 

I padyjšoŭšy, padniaŭ jaje, uziaŭšy jaje za ruku, i zaraz-ža pakinuła jaje haračka, i pasłuhawała im.

Калі-ж настаў ве́чар, як зайшло сонца, прыносілі да Яго ўсіх нядужых і апанаваных злым духам.

 

Kali-ž nastaŭ wiečar, jak zajšło sonca, prynosili da jaho ŭsich niadužych i majučych djabelstwa,

І ўсё ме́ста сабралося перад дзьвярыма.

 

i byŭ sabraŭšysia ŭwieś horad kala dźwiarej.

І Ён аздаравіў многіх, цярпе́ўшых ад розных хворасьцяў, і выгнаў духаў; і не пазваляў злым духам гаварыць, што яны пазналі Яго.

 

I azdarawiŭ mnohich, katoryja byli mučany roznymi chwarobami, i wyhaniaŭ mnoha djabłaŭ, i nie pazwalaŭ im hawaryć, bo jany jaho znali.

А нара́ніцы, устаўшы дужа рана, выйшаў і пайшоў у пустыннае ме́сца і там маліўся.

 

I wielmi rana ŭstaŭšy, wyjšaŭ i pajšoŭ u pustynnaje miesca i tam maliŭsia.

Сымон і быўшыя з імі пайшлі за Ім;

 

I pajšoŭ za im Symon i tyja, što z im byli.

і, знайшоўшы Яго, кажуць Яму: ўсе́ шукаюць Цябе́.

 

I kali znajšli jaho, skazali jamu "što ŭsie ciabie šukajuć".

Ён кажа ім: пойдзем у бліжэйшыя сёлы і ме́сты, каб Мне́ й там навучаць, бо-ж Я дзеля таго прыйшоў.

 

I skazaŭ im: Pojdziem u blizkija wioski i harady, kab i tam mnie nawučać, bo ja na hetaje pryjšoŭ.

І Ён навучаў у школах іхніх скрозь па ўсёй Галіле́і і выганяў злых духаў.

 

I byŭ nawučajučy ŭ ichnych bažnicach i wa ŭsiej Halilei i wyhaniaŭ djabłaŭ.

Прыходзіць да Яго пракажо́ны, мо́лючы Яго і па́даючы перад Ім на кале́ні, дый кажа Яму: калі хочаш, можаш мяне́ ачысьціць.

 

I pryjšoŭ da jaho prakažany, prosiačy jaho, i ŭpaŭšy na kaleni skazaŭ jamu: Kali chočaš, možaš mianie ačyścić.

Ісус жа, зьлітаваўшыся над ім, працягнуў руку, даткнуўся да яго і сказаў яму: хачу, будзь чысты!

 

Jezus-ža, zžaliŭsia nad im, praciahnuŭ ruku swaju i, dakranuŭšysia da jaho, skazaŭ jamu: Chaču, budź ačyščany.

І, як толькі Ён сказаў гэта, прака́за тут жа зыйшла з яго, і ён ачысьціўся.

 

I kali skazaŭ, zaraz-ža adyjšła ad jaho prakaza i byŭ ačyščany.

І, грозна гля́нуўшы на яго, зараз жа адаслаў яго

 

I pryhraziŭ jamu i zaraz-ža adprawiŭ jaho

і сказаў яму: глядзі, нікому нічога не кажы́, але пайдзі, пакажы́ся сьвяшчэньніку і ахвяруй за ачышчэньне тваё, што загадаў Майсе́й, дзеля сьве́дчаньня ім.

 

i skazaŭ jamu: Hladzi, nikomu nie kažy, ale idzi pakažysia staršamu świataru i achwiaruj za swajo ačyščeńnie, što zahadaŭ Majsiej na paświedčańnie im.

А ён, вы́йшаўшы, пачаў многа гаварыць і шырыць кругом ве́стку, дзеля чаго Ісус ня мог ужо ўвайсьці адкрыта ў ме́ста, але быў вонках, у мясцо́х пустынных. І прыходзілі да Яго зусюль.

 

Ale jon, wyjšaŭšy, pačaŭ abwiaščać i pašyrać wiestku, tak što ŭžo nia moh uwajści ŭ horad, ale prabywaŭ na staranie ŭ pustynnych miascoch, i schodzilisia da jaho adusiul.