Мацьвея 1 разьдзел

 

 

Кніга радаводу Ісуса Хрыста, Сына Давыдава, Сына Абрагамава.

 

Kniha rodu Jezusa Chrysta, syna Dawida, syna Abrahama.[1]

Абрагам спарадзіў Ісаака; Ісаак спарадзіў Якуба. Якуб-жа спарадзіў Юду і братоў яго.

 

Abraham radziŭ Izaaka, a Izaak radziŭ Jakuba, a Jakub radziŭ Judu i bratoŭ jaho,

Юда спарадзіў Фарэса і Зара ад Фамары; Фарэс спарадзіў Эсрома, Эсром-жа спарадзіў Арама;

 

a Juda radziŭ Faresa i Zarama ad Tamary, a Fares radziŭ Ezrona, a Ezron radziŭ Arama,

Арам спарадзіў Амінадава, Амінадаў спарадзіў Наассона; Наассон-жа спарадзіў Салмона;

 

a Aram radziŭ Aminadaba, a Amnadab radziŭ Naassona, a Naasson radziŭ Sałamona,

Салмон спарадзіў Ваоза ад Рахавы, Ваоз спарадзіў Авіда ад Руфы;

 

a Sałamon radziŭ Booza z Rahaby, a Booz radziŭ Obeda z Ruty, a Obed radziŭ Jessu, a Jessa radziŭ Dawida karala,[2]

Авід-жа спарадзіў Ессэя, Ессэй спарадзіў Давыда караля, Давыд кароль спарадзіў Саламона ад былой Урыевай;

 

a karol Dawid radziŭ Sałamona z taje, što była Uryjewaj,[3]

Саламон спарадзіў Раваама, Раваам спарадзіў Авію, Авія-жа спарадзіў Асу;

 

a Sałamon radziŭ Roboama, a Roboam radziŭ Abija, a Abij radziŭ Asu,

Аса спарадзіў Йазапата, Йазапат спарадзіў Йарама, Йарам-жа спарадзіў Озію.

 

a Asa radziŭ Jozafata, a Jozafat radziŭ Jorama, a Joram radziŭ Ozija,

Озія спарадзіў Йафама, Йафам спарадзіў Ахаза, Ахаз-жа спарадзіў Езэкію.

 

a Ozij radziŭ Joatama, a Joatam radziŭ Achaza, a Achaz radziŭ Ezechija,

Езэкія спарадзіў Манасію, Манасія спарадзіў Амона, Амон-жа спарадзіў Йасію.

 

a Ezechij radziŭ Manassu, a Manassa radziŭ Amona, a Amon radziŭ Jozija,

Йасія спарадзіў Якіма, Якім спарадзіў Ехонію і братоў яго, ў перасяленьні Вавілонскім.

 

a Jozij radziŭ Jechonija i bratoŭ jaho ŭ pierasialeńni babiłonskim,[4]

Па перасяленьні-ж Вавілонскім Ехонія спарадзіў Салафііля, Салафііль-жа спарадзіў Зарававеля.

 

a paśla pierasialeńnia babiłonskaha Jechonij radziŭ Sałacyjela, a Sałacyjel radziŭ Zorobabiela,

Зарававель спарадзіў Авіуда, Авіуд спарадзіў Эліакіма, Эліакім-жа спарадзіў Азора.

 

a Zorobabiel radziŭ Abijuda, a Abijud radziŭ Elijakima, a Elijakim radziŭ Azora,

Азор спарадзіў Садока, Садок спарадзіў Ахіма, Ахім-жа спарадзіў Эліуда.

 

a Azor radziŭ Sadoka, a Sadok radziŭ Achima, a Achim radziŭ Elijuda,

Эліуд спарадзіў Элеазора, Элеазор спарадзіў Матфана, Матфан-жа спарадзіў Якуба.

 

a Elijud radziŭ Eleazara, a Eleazar radziŭ Matana, a Matan radziŭ Jakuba,

Якуб спарадзіў Язэпа, мужа Марыінага, з яе-ж нарадзіўся Ісус, названы Хрыстос.

 

a Jakub radziŭ Jazepa, muža Maryi, z katoraj naradziŭsia Jezus, što zawiecca Chrystus.[5]

Усіх жа родаў ад Абрагама да Давыда чатырнаццаць, і ад Давыда да перасяленьня Вавілонскага чатырнаццаць, і ад перасяленьня Вавілонскага да Хрыста чатырнаццаць родаў.

 

I tak usich pakaleńniaŭ: ad Abrahama až da Dawida čatyrnaccać pakaleńniaŭ, i ad Dawida až da pierasialeńnia babiłonskaha čatyrnaccać pakaleńniaŭ, i ad pierasialeńnia babiłonskaha až da Chrystusa čatyrnaccać pakaleńniaŭ.

Нараджэньне Ісуса Хрыста сталася гэтак. Калі Марыя, Маці Ягоная, была заручана зь Язэпам, яшчэ перад шлюбным сужыцьцём выявілася, што Яна ўжо мае ў сабе зароджанае ад Духа Сьвятога.

 

A naradžeńnie Chrysusa hetak było: Kali matka jaho Maryja była pašlubawana z Jazepam, to pierad tym jak jany zyjšlisia, wyjawiłasia, što maje ŭ łonie ad Ducha światoha.[6]

Язэп-жа, чалавек праведны, не хацеў зьнеслаўляць Яе, але хацеў тайком адпусьціць Яе.

 

Jazep-ža, muž jaje, budučy sprawiadliwym i nia chočučy jaje źniasławić, chacieŭ tajkom pakinuć jaje.

Але, як толькі ён так падумаў, вось Ангел Гасподні зьявіўся яму ў сьне і сказаў: — Язэпе, Сыне Давыдаў, ня бойся прыняць Марыю, жану тваю, бо зараджэньне ў Ёй сталася ад Духа Сьвятога.

 

A kali jon heta dumaŭ, woś anioł Panski źjawiŭsia jamu ŭ śnie, kažučy: Jazepie, synie Dawida, nia bojsia pryniać žonki swajej Maryi, bo što ŭ joj začałosia, jość ad Ducha światoha.[7]

Народзіць-жа Сына, і дасі Яму імя Ісус, бо Ён выбавіць людзей Сваіх ад грахоў іхных.

 

I narodzić syna i dasi jamu imia Jezus, bo jon zbawić narod swoj ad hrachoŭ jaho.[8]

А сталася-ж усё гэта, каб збылося сказанае ад Госпада праз прарока, які кажа:

 

A ŭsio hetaje stałasia, kab spoŭniłasia, što było skazana Panam praz praroka, kažučaha (Iz. 7, 14):

— Вось Дзева прыйме ў улоньне і народзіць Сына, і наракуць Яму імя Эммануіл — гэта азначае: з намі Бог.

 

"Woś dziewa ŭ łonie mieć budzie i narodzić syna, i daduć jamu imia Emanuel, što značyć: Boh z nami.[9]

Устаўшы ад сну, Язэп учыніў так, як загадаў яму Ангел — і прыняў жану сваю.

 

A Jazep, ustaŭšy zo snu, zrabiŭ tak, jak zahadaŭ jamu anioł Panski i pryniaŭ žonku swaju.

І не пазнаваў Яе, ажно нарадзіла Сына, і ён да Яму імя — Ісус.

 

I nia znaŭ jaje, až radziła syna swajho pierwarodnaha, i daŭ jamu imia Jezus.[10]