Мацьвея 24 разьдзел

 

 

І, выйшаўшы, Ісус ішоў ад храму і падыйшлі да Яго вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будыніны сьвятыні.

 

I Jezus, wyjšaŭšy z światyni, išoŭ. I prystupili wučni jahony, kab pakazać budoŭli światyni.

Ісус-жа ў адказ сказаў ім: — бачыце ўсё гэта? запраўды, кажу вам, не застанецца тут каменя на камені — усё будзе разбурана.

 

Jon-ža, adkazwajučy, skazaŭ im: Ci bačycie ŭsio hetaje? Sapraŭdy kažu wam, nie astaniecca tut kamień na kamieni, jakoha-b nie zrujnawali.[1]

Калі-ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, прыступілі да Яго вучні Ягоныя насамоце, кажучы: — скажы нам, калі гэта станецца, і якія адзнакі Твайго прыйсьця і сканчэньня веку?

 

A kali jon siadzieŭ na Aliŭnaj hare, prystupili da jaho wučni asobna, kažučy: Skažy nam, kali hetaje budzie, i jaki znak twajho prychodu i skančeńnia świetu?[2]

Ісус сказаў ім у адказ: — сьцеражэцеся, каб хто ня зьвёў вас.

 

I adkazwajučy, Jezus skazaŭ im: Hladziecie, kab was nichto nia źwioŭ.

Бо шматлікія прыйдуць пад імем Маім і будуць гаварыць: — Я Хрыстос, — і шматлікіх зьвядуць.

 

Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Ja jość Chrystus", i mnohich źwiaduć.

Таксама дачуецеся пра войны і пагалоскі пра войны; глядзеце, ня трывожцеся, бо належыць усяму таму быць; але гэта яшчэ не канец.

 

Bo pačujecie ab wojnach i wieściach wajennych; hladziecie, kab nia trywožycca, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.

Бо паўстане народ на народ і гаспадарства на гаспадарства, і будуць галадоўлі, паморы і землятрусы мясцамі.

 

Bo paŭstanie narod na narod, i karaleŭstwa na karaleŭstwa, i buduć pamory i hałady i ziemletrasieńni pa miascoch.

Але гэта ўсё — пачатак скрухі.

 

A hetaje ŭsio — pačatak hora.

Тады будуць выдаваць вас на пакуту, і забіваць вас, і будзеце ў нянавісьці сярод усіх народаў за імя Маё.

 

Tady buduć wydawać was na mučeńnie, i buduć zabiwać was, i budziecie ŭ nienawiści ŭ usich narodaŭ dziela imieni majho.[3]

І тады спакусяцца шматлікія, і адзін аднаго будуць выдаваць, і ненавідзець адзін аднаго.

 

I tady zhoršacca mnohija, i buduć mieć u nienawiści adzin druhoha.[4]

І шмат фальшывых прарокаў паўстане і спакусяць многіх.

 

I paŭstanie mnoha falšywych prarokaŭ i mnohich źwiaduć.

І ад пашырэньня беззаконьня выгасьне любоў.

 

I dziela taho što pašyrycca niahodnaść, astynie miłaść u mnohich.[5]

Хто-ж выцерпіць да канца, збавёны будзе.

 

Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

І абвешчана будзе гэтае Евангельле Ўладарства па ўсім сьвеце дзеля сьветчаньня ўсім народам, і тады прыйдзе канец.

 

I buduć abwiaščać hetuju ewaneliju karaleŭstwa pa ŭsim świecie na paświedčańnie ŭsim narodam. I tady pryjdzie kaniec.

Вось-жа, калі ўбачыце агіду спусташэньня, пра якую гаварыў прарок Даніель, якая паўстане на сьвятым месцы (хто чытае, няхай разумее).

 

Dyk kali ŭbačycie ahidu spustašeńnia, ab jakoj kazaŭ prarok Daniła, stajajučuju na miescy światym — chto čytaje, niachaj razumieje —

— Тады, хто ў Юдэі, няхай бяжыць у горы.

 

tady tyja, što ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory,

А хто на страсе, няхай не зыходзіць узяць штось з дому свайго.

 

a katoryja na dachu, niachaj nia zychodziać uziać što-niebudź z swajho domu,

І хто на полі, няхай не варачаецца назад узяць адзеньне сваё.

 

a katoryja na poli, niachaj nie waročajucca, kab uziać swaju wopratku.

Гора-ж цяжарным і карміцелькам грудзьмі у дні тыя.

 

A hora ciažarnym i kormiačym u hetyja dni.

Дык малецеся, каб не давялося вам уцякаць узімку ці ў сыботу.

 

Prasiecie-ž, kab uciakańnie wašaje nia było zimoju abo ŭ subotu.

Бо тады будзе скруха вялікая, якой не было ад пачатку сьвету аж дагэтуль, і ня будзе.

 

Bo budzie tady wialikaje ŭciśnieńnie, jakoha nie było ad pačatku świetu až dahetul i nia budzie.

І калі-б не скараціліся дні тыя, то не ўратавалася-б ніводнае цела, але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.

 

I kali-b nia byli skaročany henyja dni, nia zachawałasia-b niwodnaje cieła, ale dziela wybranych buduć skaročany henyja dni.[6]

Тады, калі хто скажа вам: — вось тут Хрыстос, ці там — ня верце.

 

Tady, kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, abo tam — nia wiercie.

Бо падстануць ілжывыя Хрысты і фальшывыя прарокі ды пакажуць вялікія знаменьні і цуды, каб зманіць, калі магчыма, і выбраных.

 

Bo paŭstanuć falšywyja Chrystusy i falšywyja praroki i buduć rabić wialikija znaki i cudy, tak kab byli ŭwiedzieny ŭ błud — kali mahčyma — nawat wybranyja.

Вось Я наўперад сказаў вам.

 

Woś ja napierad skazaŭ wam.

Дык калі скажуць вам: — вось Ён у пустыні — ня выходзьце; — вось Ён схаваны ў доме — ня верце.

 

Dyk kali-b wam skazali: "Woś u pustyni jość" — nia wychodźcie; "woś u tajomnych miascoch" — nia wiercie.

Бо як маланка зыходзіць з усходу і сьвеціць аж да заходу, так будзе прыйсьце Сына Чалавечага.

 

Bo jak małanka wychodzić z uschodu i źjaŭlajecca až na zachadzie, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.[7]

Бо калі дзе будзе труп, там зьбяруцца і арлы.

 

Dzie-b tolki było cieła, tam i arły źbiarucca.[8]

І зараз-жа па скрусе дзён тых сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоры з неба спадуць, і сілы нябесныя зрушацца.

 

A zaraz-ža paśla ŭcišnieńnia henych dzion sonca zaćmicca, i miesiac nia daść swajho światła, i zory buduć padać z nieba, i siły niabiesnyja buduć zrušany.[9]

Тады зьявіцца знаменьне Сына Чалавечага на небе, і тады заплачуць усе плямёны зямныя, і ўгледзяць Сына Чалавечага, ідучы на воблаках нябесных з сілаю і славаю вялікаю.

 

I tady źjawicca na niebie znak Syna čaławiečaha, i tady zahałosiać usie pakaleńni ziamli, i ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach niabiesnych z wialikaj mocaj i sławaj.[10]

І пашле ангелаў сваіх з гучным голасам трубным, і зьбяруць выбраных Яго ад чатырох вятроў, ад аднаго краю нябёс да краю іх.

 

I pašle aniołaŭ swaich z truboju i wialikim hołasam, i źbiaruć wybranych jahonych z čatyroch wiatroŭ, ad kraju až da kraju nieba.[11]

Ад смакоўніцы вазьмеце прыклад: калі галінкі яе распускаюцца і выпускаюць лісьце, то ведаеце, што блізка ўжо лета.

 

A ad fihowaha dzierawa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo jahonaja halina robicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.[12]

Гэтак і вы: калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што ўжо блізка, пры дзьвярах.

 

Tak i wy, kali ŭbačycie ŭsio heta, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.

Запраўды, кажу вам: не праміне род гэты, як усё гэта станецца.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio heta staniecca.[13]

Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.

 

Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.

Пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані ангелы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзіны.

 

Ab dni-ž tym i hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły niabiesnyja, adzin tolki Ajciec.

Але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.

 

A jak było ŭ dni Noja, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

Бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і замуж выходзілі, да таго дня, як ўвайшоў Ной у карабель.

 

Bo jak u dni pierad patopam jeli i pili, žanilisia i zamuž wydawali, až da taho dnia, u katory Noj uwajšoŭ u karabiel,

І ня ведалі, пакуль ня прыйшоў патоп і ня зьнішчыў усіх; так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.

 

i nia wiedali, pakul nia pryjšoŭ patop i nie panios usich, — tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

Тады, калі на полі будуць двое, адзін бярэцца, а другі пакідаецца.

 

Tady dwuch budzie na poli: adzin budzie ŭziaty, a druhi pakinieny,[14]

Будуць дзьве пры жарнах малоць — адна бярэцца, а другая пакідаецца.

 

dźwie mielučyja ŭ žornach: adna budzie ŭziata, a druhaja pakiniena.

Дык чувайце, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Госпад ваш прыйдзе.

 

Dyk čujcie, bo nia wiedajecie, u jakoj hadzinie Pan waš pryjdzie.

Ведама-ж вам, што калі-б гаспадар дому ведаў, у якую старожу прыйдзе злодзей, то ня спаў-бы і ня даў-бы падкапацца пад дом свой.

 

A toje wiedajcie, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakuju hadzinu złodziej maje pryjści, dyk nia spaŭ-by i nie dapuściŭ-by padkapać swajho domu.

Дзеля таго і будзьце гатовы, бо ў неспадзяваную для вас гадзіну прыйдзе Сын Чалавечы.

 

Dziela hetaha i wy budźcie hatowy, bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ hadzinu, katoraj nia wiedajecie.

Хто-ж верны і разумны слуга, якога гаспадар паставіў у дамоўстве сваім, выдаваць ежу ім у сваім часе.

 

Chto, dumaješ, jość wierny i razumny słuha, katoraha pastawiŭ pan jahony nad swaimi ludźmi, kab dawać im u paru ježu?

Шчасьлівы той слуга, якога гаспадар дому, прыйшоўшы, застане робячы добра.

 

Bahasłaŭleny heny słuha, katoraha pan jahony, kali pryjdzie, zastanie hetak robiačy.

Папараўдзе кажу вам, над усёй маёмасьцяй сваёй паставіць яго.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nad usim swaim dabrom pastawić jaho.

Калі-ж благі слуга скажа ў сэрцы сваім: — марудзіць прыйсці гаспадар мой; і пачне біць сяброў сваіх ды есьці і піць з п’яніцамі —

 

A kali-b heny słuha byŭ błahi i skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści"

Дык прыйдзе гаспадар слугі таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня думае.

 

i pačaŭ-by bić swaich tawaryšaŭ, jeŭ-b i piŭ-by z pjanicami,

І адлучыць яго, і прыдзеліць яму лёс разам з крывадушнікамі, там будзе плач і скрыгат зубоў.

 

pryjdzie pan henaha słuhi ŭ dzień, u jaki jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, jakoj nia wiedaje,