Мацьвея 24 разьдзел

 

 

І, выйшаўшы, Іісус ішоў ад храма. І падышлі вучні Яго, каб паказаць Яму збудава́нні храма.

 

I Jezus, wyjšaŭšy z światyni, išoŭ. I prystupili wučni jahony, kab pakazać budoŭli światyni.

Іісус жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застане́цца тут ка́меня на ка́мені; усё будзе зруйнава́на.

 

Jon-ža, adkazwajučy, skazaŭ im: Ci bačycie ŭsio hetaje? Sapraŭdy kažu wam, nie astaniecca tut kamień na kamieni, jakoha-b nie zrujnawali.[1]

Калі ж сядзеў Ён на гары Елеонскай, падышлі да Яго вучні асобна, гаворачы: скажы нам, калі гэта будзе? і якое знаме́нне Твайго прышэ́сця і сканчэ́ння веку?

 

A kali jon siadzieŭ na Aliŭnaj hare, prystupili da jaho wučni asobna, kažučy: Skažy nam, kali hetaje budzie, i jaki znak twajho prychodu i skančeńnia świetu?[2]

І ў адказ Іісус сказаў ім: сцеражы́цеся, каб хто вас не ўвёў у зман.

 

I adkazwajučy, Jezus skazaŭ im: Hladziecie, kab was nichto nia źwioŭ.

Бо многія пры́йдуць пад íмем Маім і будуць казаць: «я Хрыстос», — і многіх увядуць у зман.

 

Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Ja jość Chrystus", i mnohich źwiaduć.

Пачуеце таксама пра войны і чуткі аб войнах. Глядзіце, не жаха́йцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец.

 

Bo pačujecie ab wojnach i wieściach wajennych; hladziecie, kab nia trywožycca, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.

Бо паўста́не народ на народ і царства на царства; і будзе голад і мор, і землятру́сы ме́сцамі.

 

Bo paŭstanie narod na narod, i karaleŭstwa na karaleŭstwa, i buduć pamory i hałady i ziemletrasieńni pa miascoch.

А ўсё гэта — пачатак пакут.

 

A hetaje ŭsio — pačatak hora.

Тады будуць аддаваць вас на му́кі і забіваць вас; і вы будзеце зненавíджаныя ўсімі народамі за імя́ Маё.

 

Tady buduć wydawać was na mučeńnie, i buduć zabiwać was, i budziecie ŭ nienawiści ŭ usich narodaŭ dziela imieni majho.[3]

І тады спаку́сяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і ўзненавíдзяць адзін аднаго.

 

I tady zhoršacca mnohija, i buduć mieć u nienawiści adzin druhoha.[4]

І многія лжэпрарокі паўста́нуць і ўвядуць у зман многіх.

 

I paŭstanie mnoha falšywych prarokaŭ i mnohich źwiaduć.

І з-за памнажэ́ння беззаконня астыне любоў у многіх.

 

I dziela taho što pašyrycca niahodnaść, astynie miłaść u mnohich.[5]

А хто вы́церпіць да канца, той спасёны будзе.

 

Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

І прапаве́дана будзе гэтае Ева́нгелле Царства па ўсім свеце, дзе́ля све́дчання ўсім народам; і тады пры́йдзе канец.

 

I buduć abwiaščać hetuju ewaneliju karaleŭstwa pa ŭsim świecie na paświedčańnie ŭsim narodam. I tady pryjdzie kaniec.

Дык вось, калі ўбачыце мярзо́ту спусташэ́ння, пра якую ска́зана Даніілам прарокам і якая паўста́не на святым месцы, — хто чытае, няхай разумее, —

 

Dyk kali ŭbačycie ahidu spustašeńnia, ab jakoj kazaŭ prarok Daniła, stajajučuju na miescy światym — chto čytaje, niachaj razumieje —

тады тыя, што ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы;

 

tady tyja, što ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory,

і хто на да́ху, няхай не спуска́ецца, каб узяць што-небудзь з дому свайго;

 

a katoryja na dachu, niachaj nia zychodziać uziać što-niebudź z swajho domu,

і хто ў полі, няхай не вярта́ецца назад, каб узяць вопратку сваю.

 

a katoryja na poli, niachaj nie waročajucca, kab uziać swaju wopratku.

Го́ра ж цяжа́рным і тым, што кормяць грудзьмí, у тыя дні!

 

A hora ciažarnym i kormiačym u hetyja dni.

Маліцеся, каб не зда́рыліся ўцёкі вашы зімою, а таксама ў суботу.

 

Prasiecie-ž, kab uciakańnie wašaje nia było zimoju abo ŭ subotu.

Бо тады будзе вялікае лíха, якога не было́ ад пачатку свету да гэтага часу, і не будзе.

 

Bo budzie tady wialikaje ŭciśnieńnie, jakoha nie było ad pačatku świetu až dahetul i nia budzie.

І калі б не былí скаро́чаны тыя дні, то не ўратава́лася б ніякая плоць; але дзе́ля абра́ных будуць скаро́чаны тыя дні.

 

I kali-b nia byli skaročany henyja dni, nia zachawałasia-b niwodnaje cieła, ale dziela wybranych buduć skaročany henyja dni.[6]

Тады, калі хто скажа вам: «вось, тут Хрыстос» альбо: «там», — не верце.

 

Tady, kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, abo tam — nia wiercie.

Бо паўста́нуць ілжэхрысты́ ды лжэпрарокі і дадуць знаме́нні вялікія і цуды, каб увесці ў зман, калі магчыма, і абра́ных.

 

Bo paŭstanuć falšywyja Chrystusy i falšywyja praroki i buduć rabić wialikija znaki i cudy, tak kab byli ŭwiedzieny ŭ błud — kali mahčyma — nawat wybranyja.

Вось, Я наперад сказаў вам.

 

Woś ja napierad skazaŭ wam.

Таму, калі скажуць вам: «вось Ён у пустыні», — не выходзьце; «вось, Ён у патайны́х пакоях», — не верце.

 

Dyk kali-b wam skazali: "Woś u pustyni jość" — nia wychodźcie; "woś u tajomnych miascoch" — nia wiercie.

Бо, як маланка блíскае з усходу і відна́ бывае аж да за́хаду, такім будзе прышэ́сце Сына Чалавечага.

 

Bo jak małanka wychodzić z uschodu i źjaŭlajecca až na zachadzie, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.[7]

Бо дзе будзе труп, там збяруцца арлы.

 

Dzie-b tolki było cieła, tam i arły źbiarucca.[8]

І адразу, пасля лíха дзён тых, сонца паме́ркне, і месяц не дасць святла свайго, і зоркі спаду́ць з неба, і сілы нябесныя пахісну́цца.

 

A zaraz-ža paśla ŭcišnieńnia henych dzion sonca zaćmicca, i miesiac nia daść swajho światła, i zory buduć padać z nieba, i siły niabiesnyja buduć zrušany.[9]

І тады я́віцца знаме́нне Сына Чалавечага на небе; і тады зарыдаюць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісці на воблаках нябесных з сілаю і славаю вялікаю.

 

I tady źjawicca na niebie znak Syna čaławiečaha, i tady zahałosiać usie pakaleńni ziamli, i ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach niabiesnych z wialikaj mocaj i sławaj.[10]

І пашле Ангелаў Сваіх з трубою гучнагало́саю, і збяруць абра́ных Яго ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.

 

I pašle aniołaŭ swaich z truboju i wialikim hołasam, i źbiaruć wybranych jahonych z čatyroch wiatroŭ, ad kraju až da kraju nieba.[11]

Ад смакоўніцы навучы́цеся праз параўнанне: калі голле яе ўжо мякчэ́е і пускае лíсце, вы ведаеце, што блізка лета;

 

A ad fihowaha dzierawa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo jahonaja halina robicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.[12]

так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзвярах.

 

Tak i wy, kali ŭbačycie ŭsio heta, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.

Праўду кажу вам: не міне́ род гэты, як усё гэта будзе.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio heta staniecca.[13]

Неба і зямля міну́ць, а словы Мае не міну́ць.

 

Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.

А пра дзень той і гадзíну ніхто не ведае, нават Ангелы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін.

 

Ab dni-ž tym i hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły niabiesnyja, adzin tolki Ajciec.

Але як было́ ў дні Ноя, так будзе і ў прышэсце Сына Чалавечага:

 

A jak było ŭ dni Noja, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

бо як у дні перад патопам елі, пілí, жаніліся і выхо́дзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,

 

Bo jak u dni pierad patopam jeli i pili, žanilisia i zamuž wydawali, až da taho dnia, u katory Noj uwajšoŭ u karabiel,

і не разумелі, пакуль не прыйшоў патоп і не забраў усіх, — так будзе і прышэсце Сына Чалавечага.

 

i nia wiedali, pakul nia pryjšoŭ patop i nie panios usich, — tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

Тады будуць двое на полі: адзін будзе ўзя́ты, а другі пакíнуты;

 

Tady dwuch budzie na poli: adzin budzie ŭziaty, a druhi pakinieny,[14]

дзве будуць малоць у жорнах: адна будзе ўзя́та, а другая пакíнута.

 

dźwie mielučyja ŭ žornach: adna budzie ŭziata, a druhaja pakiniena.

Дык будзьце пíльныя, бо не ведаеце, у якую гадзíну Гасподзь ваш пры́йдзе.

 

Dyk čujcie, bo nia wiedajecie, u jakoj hadzinie Pan waš pryjdzie.

Але тое вы знайце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту пры́йдзе зло́дзей, дык не спаў бы і не дазволіў бы падкапа́ць дом свой.

 

A toje wiedajcie, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakuju hadzinu złodziej maje pryjści, dyk nia spaŭ-by i nie dapuściŭ-by padkapać swajho domu.

Таму і вы будзьце гатовы, бо ў час, пра які не думаеце, Сын Чалавечы пры́йдзе.

 

Dziela hetaha i wy budźcie hatowy, bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ hadzinu, katoraj nia wiedajecie.

Хто ж ёсць верны і разумны раб, якога гаспадар яго паставіў над слу́гамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?

 

Chto, dumaješ, jość wierny i razumny słuha, katoraha pastawiŭ pan jahony nad swaimi ludźmi, kab dawać im u paru ježu?

Блажэ́нны той раб, якога гаспадар яго, прыйшоўшы, заста́не, што ён робіць так.

 

Bahasłaŭleny heny słuha, katoraha pan jahony, kali pryjdzie, zastanie hetak robiačy.

Праўду кажу вам, што над усёй маёмасцю сваёю паставіць яго.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nad usim swaim dabrom pastawić jaho.

А калі скажа ліхí раб той у сэ́рцы сваім: «не хутка пры́йдзе гаспадар мой»,

 

A kali-b heny słuha byŭ błahi i skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści"

і пачне біць тава́рышаў сваіх, і есці і піць з п’яніцамі, —

 

i pačaŭ-by bić swaich tawaryšaŭ, jeŭ-b i piŭ-by z pjanicami,

то пры́йдзе гаспадар раба́ таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзíну, якой ён не ведае,

 

pryjdzie pan henaha słuhi ŭ dzień, u jaki jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, jakoj nia wiedaje,

і рассячэ́ яго напала́м, і вы́значыць яму адзін лёс з крываду́шнымі; там будзе плач і скры́гат зубоў.

 

i raździelić jaho i pałožyć jahonu čaść z krywadušnikami. Tam budzie płač i skryhot zuboŭ.[15]