Мацьвея 24 разьдзел

 

 

І выйшаўшы, Ісус ішоў ад храма. І прыступілі вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі храма.

 

I Jezus, wyjšaŭšy z światyni, išoŭ. I prystupili wučni jahony, kab pakazać budoŭli światyni.

Ён жа сказаў ім: ці бачыце ўсё гэта? Праўду кажу вам: не застанецца тут каменя на камені; усё будзе разбурана.

 

Jon-ža, adkazwajučy, skazaŭ im: Ci bačycie ŭsio hetaje? Sapraŭdy kažu wam, nie astaniecca tut kamień na kamieni, jakoha-b nie zrujnawali.[1]

Калі ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, дык прыступілі да Яго вучні асобна, кажучы: скажы нам, калі гэта будзе? і якая азнака Твайго прыходу і сканчэньня веку?

 

A kali jon siadzieŭ na Aliŭnaj hare, prystupili da jaho wučni asobna, kažučy: Skažy nam, kali hetaje budzie, i jaki znak twajho prychodu i skančeńnia świetu?[2]

І ў адказ Ісус сказаў ім: глядзеце, каб хто вас ня ўвёў у зман;

 

I adkazwajučy, Jezus skazaŭ im: Hladziecie, kab was nichto nia źwioŭ.

бо многія прыйдуць пад імем Маім і будуць казаць: «я Хрыстос», — і многіх увядуць у зман.

 

Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Ja jość Chrystus", i mnohich źwiaduć.

Таксама пачуеце пра войны і ваенныя чуткі. Глядзеце, не жахайцеся; бо павінна ўсё тое быць. Але гэта яшчэ не канец:

 

Bo pačujecie ab wojnach i wieściach wajennych; hladziecie, kab nia trywožycca, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.

бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будзе голад і пошасьці, і землятрусы месцамі.

 

Bo paŭstanie narod na narod, i karaleŭstwa na karaleŭstwa, i buduć pamory i hałady i ziemletrasieńni pa miascoch.

А ўсё гэта — болесны пачатак.

 

A hetaje ŭsio — pačatak hora.

Тады будуць выдаваць вас на пакуты і забіваць вас; і вы будзеце зьненавіджаныя ўсімі народамі за імя Маё.

 

Tady buduć wydawać was na mučeńnie, i buduć zabiwać was, i budziecie ŭ nienawiści ŭ usich narodaŭ dziela imieni majho.[3]

І тады спакусяцца многія; і адзін аднаго будуць выдаваць, і зьненавідзяць адзін аднаго;

 

I tady zhoršacca mnohija, i buduć mieć u nienawiści adzin druhoha.[4]

і многія ілжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;

 

I paŭstanie mnoha falšywych prarokaŭ i mnohich źwiaduć.

і ад памнажэньня беззаконьня ахалоне любоў у многіх;

 

I dziela taho što pašyrycca niahodnaść, astynie miłaść u mnohich.[5]

а хто выцерпіць да канца, уратуецца.

 

Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

І абвешчана будзе гэтае Дабравесьце Царства па ўсім сьвеце, на сьведчаньне ўсім народам; і тады прыйдзе канец.

 

I buduć abwiaščać hetuju ewaneliju karaleŭstwa pa ŭsim świecie na paświedčańnie ŭsim narodam. I tady pryjdzie kaniec.

Дык вось, калі ўгледзіце брыдоту спусташэньня, пра якую сказана праз прарока Данііла, якая паўстане на сьвятым месцы, — хто чытае, хай разумее, —

 

Dyk kali ŭbačycie ahidu spustašeńnia, ab jakoj kazaŭ prarok Daniła, stajajučuju na miescy światym — chto čytaje, niachaj razumieje —

тады хто будзе ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;

 

tady tyja, što ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory,

і хто на даху, той хай ня сыходзіць узяць што-небудзь з дома свайго;

 

a katoryja na dachu, niachaj nia zychodziać uziać što-niebudź z swajho domu,

і хто ў полі, той хай не вяртаецца назад, каб узяць вопратку сваю.

 

a katoryja na poli, niachaj nie waročajucca, kab uziać swaju wopratku.

Гора ж цяжарным і тым, што кормяць грудзьмі ў тыя дні!

 

A hora ciažarnym i kormiačym u hetyja dni.

Малецеся, каб ня сталіся ўцёкі вашы зімою, альбо ў суботу;

 

Prasiecie-ž, kab uciakańnie wašaje nia było zimoju abo ŭ subotu.

бо тады будзе вялікі смутак, якога ня было ад пачатку сьвету да сёньня, і ня будзе.

 

Bo budzie tady wialikaje ŭciśnieńnie, jakoha nie było ad pačatku świetu až dahetul i nia budzie.

І калі б не скараціліся тыя дні, дык не ўратавалася б ніякая плоць; але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.

 

I kali-b nia byli skaročany henyja dni, nia zachawałasia-b niwodnaje cieła, ale dziela wybranych buduć skaročany henyja dni.[6]

Тады калі хто скажа вам: «вось, тут Хрыстос», альбо «там», — ня верце;

 

Tady, kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, abo tam — nia wiercie.

бо паўстануць ілжэхрысты ды ілжэпрарокі і дадуць азнакі і вялікія цуды, каб увесьці ў зман, калі ўдасца, і выбраных.

 

Bo paŭstanuć falšywyja Chrystusy i falšywyja praroki i buduć rabić wialikija znaki i cudy, tak kab byli ŭwiedzieny ŭ błud — kali mahčyma — nawat wybranyja.

Вось, Я наперад сказаў вам.

 

Woś ja napierad skazaŭ wam.

Значыцца, калі скажуць вам: «вось Ён у пустыні», — ня выходзьце; «вось, Ён у патайных пакоях», — ня верце;

 

Dyk kali-b wam skazali: "Woś u pustyni jość" — nia wychodźcie; "woś u tajomnych miascoch" — nia wiercie.

бо, як маланка бліскае з усходу і відна бывае аж да захаду, такі будзе прыход Сына Чалавечага;

 

Bo jak małanka wychodzić z uschodu i źjaŭlajecca až na zachadzie, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.[7]

бо дзе будзе труп, там зьбяруцца арлы.

 

Dzie-b tolki było cieła, tam i arły źbiarucca.[8]

І раптам, пасьля смутку дзён тых, сонца памеркне, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоркі спадуць зь неба, і сілы нябесныя пахіснуцца;

 

A zaraz-ža paśla ŭcišnieńnia henych dzion sonca zaćmicca, i miesiac nia daść swajho światła, i zory buduć padać z nieba, i siły niabiesnyja buduć zrušany.[9]

і тады зьявіцца азнака Сына Чалавечага на небе; і тады заплачуць усе плямёны зямныя і ўбачаць Сына Чалавечага, Які будзе ісьці на аблоках нябесных зь сілаю і славаю вялікай;

 

I tady źjawicca na niebie znak Syna čaławiečaha, i tady zahałosiać usie pakaleńni ziamli, i ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach niabiesnych z wialikaj mocaj i sławaj.[10]

і пашле анёлаў Сваіх з трубою громагучнаю, і зьбяруць выбраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад краю нябёсаў да краю іх.

 

I pašle aniołaŭ swaich z truboju i wialikim hołasam, i źbiaruć wybranych jahonych z čatyroch wiatroŭ, ad kraju až da kraju nieba.[11]

Ад смакоўніцы вазьмеце падабенства: калі гольле яе ўжо мякчэе і пускае лісьце, ведаеце, што блізка лета;

 

A ad fihowaha dzierawa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo jahonaja halina robicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.[12]

так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзьвярах.

 

Tak i wy, kali ŭbačycie ŭsio heta, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.

Праўду кажу вам: ня міне род гэты, як усё тое будзе;

 

Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio heta staniecca.[13]

неба і зямля мінуцца, а словы Мае ня мінуць;

 

Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.

а пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ні анёлы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзін;

 

Ab dni-ž tym i hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły niabiesnyja, adzin tolki Ajciec.

але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага,

 

A jak było ŭ dni Noja, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,

 

Bo jak u dni pierad patopam jeli i pili, žanilisia i zamuž wydawali, až da taho dnia, u katory Noj uwajšoŭ u karabiel,

і не разумелі, пакуль ня прыйшоў патоп і не забраў усіх, — так будзе і прыход Сына Чалавечага;

 

i nia wiedali, pakul nia pryjšoŭ patop i nie panios usich, — tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

тады будуць двое на полі: адзін возьмецца, а другі пакінецца;

 

Tady dwuch budzie na poli: adzin budzie ŭziaty, a druhi pakinieny,[14]

дзьве будуць малоць у жорнах: адна возьмецца, а другая пакінецца.

 

dźwie mielučyja ŭ žornach: adna budzie ŭziata, a druhaja pakiniena.

Дык чувайце ж, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Гасподзь ваш прыйдзе.

 

Dyk čujcie, bo nia wiedajecie, u jakoj hadzinie Pan waš pryjdzie.

Але гэта вы знаеце, што калі б ведаў гаспадар дома, у якую варту прыйдзе злодзей, дык чуваў бы і ня даў бы падкапаць дома свайго.

 

A toje wiedajcie, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakuju hadzinu złodziej maje pryjści, dyk nia spaŭ-by i nie dapuściŭ-by padkapać swajho domu.

Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў якую гадзіну ня думаеце, Сын Чалавечы прыйдзе.

 

Dziela hetaha i wy budźcie hatowy, bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ hadzinu, katoraj nia wiedajecie.

Хто ж верны і разумны раб, якога гаспадар ягоны паставіў над слугамі сваімі, каб даваў ім ежу ў свой час?

 

Chto, dumaješ, jość wierny i razumny słuha, katoraha pastawiŭ pan jahony nad swaimi ludźmi, kab dawać im u paru ježu?

Дабрашчасны той раб, якога гаспадар ягоны, прыйшоўшы застане, што робіць так;

 

Bahasłaŭleny heny słuha, katoraha pan jahony, kali pryjdzie, zastanie hetak robiačy.

праўду кажу вам, што над усім маёнткам сваім паставіць яго.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nad usim swaim dabrom pastawić jaho.

А калі скажа ліхі раб той ў сэрцы сваім: «ня хутка прыйдзе гаспадар мой»,

 

A kali-b heny słuha byŭ błahi i skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści"

і пачне біць субратоў сваіх, і есьці і піць з п’яніцамі, —

 

i pačaŭ-by bić swaich tawaryšaŭ, jeŭ-b i piŭ-by z pjanicami,

дык прыйдзе гаспадар раба таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня ведае,

 

pryjdzie pan henaha słuhi ŭ dzień, u jaki jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, jakoj nia wiedaje,

і разатне яго напалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі: там будзе плач і скрыгат зубоў.

 

i raździelić jaho i pałožyć jahonu čaść z krywadušnikami. Tam budzie płač i skryhot zuboŭ.[15]