Мацьвея 24 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
І Ісус, вышаўшы ізь сьвятыні, пайшоў; і дабліжыліся вучанікі Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі сьвятыні.
I Jezus, wyjšaŭšy z światyni, išoŭ. I prystupili wučni jahony, kab pakazać budoŭli światyni.
Ісус жа, адказуючы, сказаў ім: «Ці бачыце ўсе гэта? Запраўды кажу вам: не застанецца тут каменя на каменю, каторы ня будзе ськінены».
Jon-ža, adkazwajučy, skazaŭ im: Ci bačycie ŭsio hetaje? Sapraŭdy kažu wam, nie astaniecca tut kamień na kamieni, jakoha-b nie zrujnawali.[1]
Як жа сядзеў Ён на ґары Аліўнай, то дабліжыліся да Яго вучанікі асобна й папыталіся: «Скажы нам, калі гэта будзе? і якая пазнака Твайго прыходу й сканчэньня веку?»
A kali jon siadzieŭ na Aliŭnaj hare, prystupili da jaho wučni asobna, kažučy: Skažy nam, kali hetaje budzie, i jaki znak twajho prychodu i skančeńnia świetu?[2]
І, адказуючы, Ісус сказаў ім: «Сьцеражыцеся, каб хто ня зьвёў вас;
I adkazwajučy, Jezus skazaŭ im: Hladziecie, kab was nichto nia źwioŭ.
Бо шмат хто прыйдзе пад імям Маім і будуць казаць: ’Я Хрыстос’, і шмат зьвядуць.
Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Ja jość Chrystus", i mnohich źwiaduć.
Таксама будзеце чуць войны а дзейкі праз войны. Глядзіце, не лякайцеся, бо належа ўсяму гэтаму быць; але гэта яшчэ не канец.
Bo pačujecie ab wojnach i wieściach wajennych; hladziecie, kab nia trywožycca, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.
«Бо паўстане народ на народ, і гаспадарства на гаспадарства, і будуць галадові, мор а трасеньне зямлі ў розных месцах.
Bo paŭstanie narod na narod, i karaleŭstwa na karaleŭstwa, i buduć pamory i hałady i ziemletrasieńni pa miascoch.
Усе гэта пачатак трудненьня.
A hetaje ŭsio — pačatak hora.
Тады будуць аддаваць вас на мукі й забіваць вас; і вас будуць ненавідзіць усі народы за імя Мае.
Tady buduć wydawać was na mučeńnie, i buduć zabiwać was, i budziecie ŭ nienawiści ŭ usich narodaŭ dziela imieni majho.[3]
І тады спакусіцца шмат хто; і адзін аднаго ізрадзяць, і зьненавідзяць адзін аднаго.
I tady zhoršacca mnohija, i buduć mieć u nienawiści adzin druhoha.[4]
«І паўстане шмат хвальшывых прарокаў, ды зьвядуць шмат каго;
I paŭstanie mnoha falšywych prarokaŭ i mnohich źwiaduć.
І, з прычыны памнажэньня бяспраўя, у шмат каго асьцюдзянее любоў.
I dziela taho što pašyrycca niahodnaść, astynie miłaść u mnohich.[5]
Хто вытрывае да канца, спасецца.
Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.
І будуць пашыраць гэтую Евангелю гаспадарства па ўсім сьвеце, на сьветчаньне ўсім народам; і тады настане канец.
I buduć abwiaščać hetuju ewaneliju karaleŭstwa pa ŭsim świecie na paświedčańnie ŭsim narodam. I tady pryjdzie kaniec.
«Дык як абачыце гідоту спустошаньня, сказаную прарокам Данелям, на сьвятым месцу стаячую, — чытаючы хай разумее, —
Dyk kali ŭbačycie ahidu spustašeńnia, ab jakoj kazaŭ prarok Daniła, stajajučuju na miescy światym — chto čytaje, niachaj razumieje —
Тады тыя, што ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;
tady tyja, što ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory,
І хто на страсе, тый хай ня сходзе ўзяць што-лень із дому свайго;
a katoryja na dachu, niachaj nia zychodziać uziać što-niebudź z swajho domu,
І хто на полю, тый хай не зварачаецца назад узяць адзецьці свае.
a katoryja na poli, niachaj nie waročajucca, kab uziać swaju wopratku.
«Бяда цяжарным а соючым тых дзён!
A hora ciažarnym i kormiačym u hetyja dni.
Маліцеся, каб ня прылучыліся ўцекі вашы ўзімку альбо ў сыботу;
Prasiecie-ž, kab uciakańnie wašaje nia było zimoju abo ŭ subotu.
Бо тады будзе вялікая атуга, якое ня прылучылася ад пачатку сьвету дагэтуль, і ніяк ня станецца.
Bo budzie tady wialikaje ŭciśnieńnie, jakoha nie było ad pačatku świetu až dahetul i nia budzie.
І калі б не скараціліся тыя дні, то не ўратавалася б ніякае цела; але дзеля абраных скароцяцца тыя дні.
I kali-b nia byli skaročany henyja dni, nia zachawałasia-b niwodnaje cieła, ale dziela wybranych buduć skaročany henyja dni.[6]
«Тады, калі хто скажа вам: ’Во тут Хрыстос’, альбо "во тут’, — ня верце;
Tady, kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, abo tam — nia wiercie.
Бо паўстануць хвальшывыя хрысты а хвалынывыя прарокі і дадуць вялікія знакі а дзівы, каб спадмануць, калі магчыма, і абраных.
Bo paŭstanuć falšywyja Chrystusy i falšywyja praroki i buduć rabić wialikija znaki i cudy, tak kab byli ŭwiedzieny ŭ błud — kali mahčyma — nawat wybranyja.
Вось, Я наперад сказаў вам.
Woś ja napierad skazaŭ wam.
«Дык, калі скажуць вам: ’Вось, Ён на пустыні’, — ня выходзьце; ’вось, у сховах’, — ня верце;
Dyk kali-b wam skazali: "Woś u pustyni jość" — nia wychodźcie; "woś u tajomnych miascoch" — nia wiercie.
Бо, як маланьня выходзе з усходу і бывае відаць ажно на захадзе, так будзе прыход Сына Людзкога.
Bo jak małanka wychodzić z uschodu i źjaŭlajecca až na zachadzie, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.[7]
Бо, ідзе будзе труп, там зьбяруцца й арлы.
Dzie-b tolki było cieła, tam i arły źbiarucca.[8]
«І зараз, па атузе тых дзён, сонца зацьмее, і месяц ня дасьць сьвятліні свае, і зоры зваляцца зь неба, і сілы нябёсныя захістаюцца.
A zaraz-ža paśla ŭcišnieńnia henych dzion sonca zaćmicca, i miesiac nia daść swajho światła, i zory buduć padać z nieba, i siły niabiesnyja buduć zrušany.[9]
Тады зьявіцца знак Сына Людзкога на небе; і тады заплачуць усі плямёны земныя і абачаць Сына Людзкога, на булакох нябёсных ідучага з моцаю а сілаю вялікай.
I tady źjawicca na niebie znak Syna čaławiečaha, i tady zahałosiać usie pakaleńni ziamli, i ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach niabiesnych z wialikaj mocaj i sławaj.[10]
І пашлець ангілаў Сваіх із трубою вялікаю, і зьбяруць абраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад аднаго канца нябёсаў аж да другога.
I pašle aniołaŭ swaich z truboju i wialikim hołasam, i źbiaruć wybranych jahonych z čatyroch wiatroŭ, ad kraju až da kraju nieba.[11]
«Вучыцеся падобнасьці зь фіґі: як галуза яе мякчэе й пушчае лісьцё, вы ведаеце, што лета блізка;
A ad fihowaha dzierawa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo jahonaja halina robicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.[12]
Дык, як вы абачыце ўсе гэта, ведайце, што блізка, у дзьвярох,
Tak i wy, kali ŭbačycie ŭsio heta, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.
Запраўды кажу вам: ня мінець род гэты, як усе гэта станецца;
Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio heta staniecca.[13]
Неба й зямля прамінуць, але слова Мае не прамінець.
Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.
«Празь дзень жа тый а гадзіну ніхто ня ведае, ані ангілы нябёсныя, ані Сын, адно Айцец Мой адзін.
Ab dni-ž tym i hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły niabiesnyja, adzin tolki Ajciec.
Але як было за дзён Ноя, так будзе і ў прыход Сына Людзкога;
A jak było ŭ dni Noja, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.
Бо як за дзён перад патопаю елі, пілі, жаніліся й выходзілі замуж да таго дня, калі ўвыйшоў Ной у караб,
Bo jak u dni pierad patopam jeli i pili, žanilisia i zamuž wydawali, až da taho dnia, u katory Noj uwajšoŭ u karabiel,
І ня зналі, пакуль ня прышла патопа і не забрала ўсіх, — так будзе й прыход Сына Людзкога.
i nia wiedali, pakul nia pryjšoŭ patop i nie panios usich, — tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.
Тады будзе двух на полю: адзін будзе ўзяты, а другі пакінены.
Tady dwuch budzie na poli: adzin budzie ŭziaty, a druhi pakinieny,[14]
Дзьве мелючыя ў жорнах: адна будзе ўзята, а другая пакінена.
dźwie mielučyja ŭ žornach: adna budzie ŭziata, a druhaja pakiniena.
«Дык будзьце чукавыя, бо ня ведаеце, каторае гадзіны Спадар ваш прыйдзе.
Dyk čujcie, bo nia wiedajecie, u jakoj hadzinie Pan waš pryjdzie.
Але гэта вы ведаеце, што калі б ведаў дамовы гаспадар, каторае варты прыйдзе злодзей, то быў бы чукавы і ня даў бы падкапацца пад дом свой.
A toje wiedajcie, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakuju hadzinu złodziej maje pryjści, dyk nia spaŭ-by i nie dapuściŭ-by padkapać swajho domu.
Дык і вы будзьце гатовы, бо, каторае гадзіны ня думаеце, прыйдзе Сын Людзкі.
Dziela hetaha i wy budźcie hatowy, bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ hadzinu, katoraj nia wiedajecie.
«Дык хто верны а разумны слуга, каторага гаспадар прызначыў над дамоваю сваёй, даваць ежу ў пару?
Chto, dumaješ, jość wierny i razumny słuha, katoraha pastawiŭ pan jahony nad swaimi ludźmi, kab dawać im u paru ježu?
Шчасьлівы тый слуга, каторага гаспадар ягоны, прышоўшы, засьпее так робячы.
Bahasłaŭleny heny słuha, katoraha pan jahony, kali pryjdzie, zastanie hetak robiačy.
Запраўды кажу вам, што ён прызнача яго над усёй маемасьцяй сваёй.
Sapraŭdy kažu wam, što nad usim swaim dabrom pastawić jaho.
«Калі ж благі слуга тый скажа ў сэрцу сваім: ’Длякаецца гаспадар мой прыйсьці’;
A kali-b heny słuha byŭ błahi i skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści"
І пачнець біць сяброў сваіх, і есьці а піць із п’яніцамі, —
i pačaŭ-by bić swaich tawaryšaŭ, jeŭ-b i piŭ-by z pjanicami,
То прыйдзе гаспадар слугі таго дня, каторага ён не спадзяецца, і гадзіны, каторае ня ведае,
pryjdzie pan henaha słuhi ŭ dzień, u jaki jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, jakoj nia wiedaje,
І разатнець яго на часьці, і прызнача дзель ягоную з двудушнікамі; там будзе плач а скрыгот зубамі.
i raździelić jaho i pałožyć jahonu čaść z krywadušnikami. Tam budzie płač i skryhot zuboŭ.[15]
