Мацьвея 24 разьдзел

 

 

І, выйшаўшы з Храма, ішоў Ісус, і падышлі Яго вучні, каб паказаць Яму збудаванні Храма.

 

I Jezus, wyjšaŭšy z światyni, išoŭ. I prystupili wučni jahony, kab pakazać budoŭli światyni.

Ён жа ў адказ ім: Бачыце ўсё гэта? Сапраўды кажу вам: ні ў якім разе не астанецца тут каменя на камені, які не будзе зруйнаваны.

 

Jon-ža, adkazwajučy, skazaŭ im: Ci bačycie ŭsio hetaje? Sapraŭdy kažu wam, nie astaniecca tut kamień na kamieni, jakoha-b nie zrujnawali.[1]

Калі ж Ён сядзеў на Аліўнай гары, падышлі да Яго вучні на адзіноце, кажучы: Скажы нам, калі гэта будзе і які знак Твайго прышэсця і сканчэння гэтага веку?

 

A kali jon siadzieŭ na Aliŭnaj hare, prystupili da jaho wučni asobna, kažučy: Skažy nam, kali hetaje budzie, i jaki znak twajho prychodu i skančeńnia świetu?[2]

І ў адказ Ісус сказаў ім: Глядзіце, каб хто вас не ўвёў у зман;

 

I adkazwajučy, Jezus skazaŭ im: Hladziecie, kab was nichto nia źwioŭ.

бо многія прыйдуць пад Маім імем, кажучы: «Я Хрыстос», і многіх увядуць у зман.

 

Bo mnohija pryjduć u imia majo, kažučy: "Ja jość Chrystus", i mnohich źwiaduć.

Будзеце ж чуць пра войны і погаласкі пра войны; глядзіце, не трывожцеся: бо гэта павінна адбыцца; але гэта яшчэ не канец.

 

Bo pačujecie ab wojnach i wieściach wajennych; hladziecie, kab nia trywožycca, bo treba, kab hetaje stałasia, ale jašče nie kaniec.

Бо паўстане народ на народ і царства на царства; і будуць голад і [зараза] і месцамі землятрусы,

 

Bo paŭstanie narod na narod, i karaleŭstwa na karaleŭstwa, i buduć pamory i hałady i ziemletrasieńni pa miascoch.

але ўсё гэта пачатак родавых боляў.

 

A hetaje ŭsio — pačatak hora.

Тады будуць выдаваць вас на пакуты і будуць вас забіваць; і ўзненавідзяць вас усе народы з-за Майго імя.

 

Tady buduć wydawać was na mučeńnie, i buduć zabiwać was, i budziecie ŭ nienawiści ŭ usich narodaŭ dziela imieni majho.[3]

І тады многія зняверацца і будуць выдаваць адзін аднаго і ўзненавідзець адзін аднаго;

 

I tady zhoršacca mnohija, i buduć mieć u nienawiści adzin druhoha.[4]

і многія лжэпрарокі паўстануць і ўвядуць у зман многіх;

 

I paŭstanie mnoha falšywych prarokaŭ i mnohich źwiaduć.

і з-за таго, што памножыцца беззаконне, пахаладае ў многіх любоў.

 

I dziela taho što pašyrycca niahodnaść, astynie miłaść u mnohich.[5]

А хто вытрывае да канца, той будзе ўратаваны.

 

Chto-ž wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

І будзе прапаведана гэтае Евангелле Царства на цэлым свеце дзеля сведчання ўсім народам; і тады прыйдзе канец.

 

I buduć abwiaščać hetuju ewaneliju karaleŭstwa pa ŭsim świecie na paświedčańnie ŭsim narodam. I tady pryjdzie kaniec.

Дык, калі ўбачыце брыдоту спусташэння, пра якую сказана праз Данііла-прарока, — што паўстане на святым месцы, — хто чытае, няхай разумее, —

 

Dyk kali ŭbačycie ahidu spustašeńnia, ab jakoj kazaŭ prarok Daniła, stajajučuju na miescy światym — chto čytaje, niachaj razumieje —

тады тыя, хто ў Іудзеі, няхай уцякаюць у горы;

 

tady tyja, što ŭ Judei, niachaj uciakajuć u hory,

хто на даху, няхай не спускаецца ўзяць што-небудзь са свайго дома;

 

a katoryja na dachu, niachaj nia zychodziać uziać što-niebudź z swajho domu,

і хто ў полі, няхай не вяртаецца назад, каб узяць сваю вопратку.

 

a katoryja na poli, niachaj nie waročajucca, kab uziać swaju wopratku.

Бяда ж тым, хто мае ва ўлонні, і тым, хто корміць грудзьмі ў тыя дні!

 

A hora ciažarnym i kormiačym u hetyja dni.

Маліцеся ж, каб не выпала вам уцякаць узімку ці ў суботу.

 

Prasiecie-ž, kab uciakańnie wašaje nia było zimoju abo ŭ subotu.

Бо тады будзе вялікае гора, якога не было ад пачатку свету аж дагэтуль і ніколі не будзе.

 

Bo budzie tady wialikaje ŭciśnieńnie, jakoha nie było ad pačatku świetu až dahetul i nia budzie.

І калі б не былі скарочаныя тыя дні, не ўратаваўся б ніхто; але дзеля выбраных будуць скарочаны тыя дні.

 

I kali-b nia byli skaročany henyja dni, nia zachawałasia-b niwodnaje cieła, ale dziela wybranych buduć skaročany henyja dni.[6]

Тады, калі хто вам скажа: «Вось, тут Хрыстос», — ці «Тут!», — не верце;

 

Tady, kali-b wam chto skazaŭ: Woś tut jość Chrystus, abo tam — nia wiercie.

бо паўстануць ілжэхрысты і лжэпрарокі і дадуць вялікія знакі і цуды, каб увесці ў зман, калі можна, і выбраных.

 

Bo paŭstanuć falšywyja Chrystusy i falšywyja praroki i buduć rabić wialikija znaki i cudy, tak kab byli ŭwiedzieny ŭ błud — kali mahčyma — nawat wybranyja.

Вось, Я наперад вам сказаў.

 

Woś ja napierad skazaŭ wam.

Дык, калі скажуць вам: «Вось, Ён у пустэльні», — не выходзьце; «Вось, Ён ва ўнутраных пакоях», — не верце;

 

Dyk kali-b wam skazali: "Woś u pustyni jość" — nia wychodźcie; "woś u tajomnych miascoch" — nia wiercie.

бо як маланка бліскае на ўсходзе і свеціць аж на захадзе, такое будзе прышэсце Сына Чалавечага;

 

Bo jak małanka wychodzić z uschodu i źjaŭlajecca až na zachadzie, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.[7]

[бо] дзе будзе труп, там збяруцца арлы.

 

Dzie-b tolki było cieła, tam i arły źbiarucca.[8]

І зразу, пасля ўціску тых дзён, сонца зацьміцца, і месяц не дасць свайго святла, і зоркі ўпадуць з неба, і нябесныя сілы захістаюцца.

 

A zaraz-ža paśla ŭcišnieńnia henych dzion sonca zaćmicca, i miesiac nia daść swajho światła, i zory buduć padać z nieba, i siły niabiesnyja buduć zrušany.[9]

І тады з’явіцца на небе знак Сына Чалавечага; і тады загалосяць усе зямныя плямёны і ўбачаць Сына Чалавечага, што будзе ісці на нябесных воблаках з сілаю і вялікай славаю;

 

I tady źjawicca na niebie znak Syna čaławiečaha, i tady zahałosiać usie pakaleńni ziamli, i ŭbačać Syna čaławiečaha, prychodziačaha ŭ wobłakach niabiesnych z wialikaj mocaj i sławaj.[10]

І Ён пашле Сваіх Анёлаў з гучнагалосай трубою, і яны збяруць Яго выбраных ад чатырох вятроў, ад краю нябёс да краю іх.

 

I pašle aniołaŭ swaich z truboju i wialikim hołasam, i źbiaruć wybranych jahonych z čatyroch wiatroŭ, ad kraju až da kraju nieba.[11]

Ад фігавага ж дрэва вучыцеся прыпадабненню: калі галіна яго ўжо робіцца мяккаю і выпускае лісце, то ведаеце, што лета блізка;

 

A ad fihowaha dzierawa wučeciesia padabienstwa: kali ŭžo jahonaja halina robicca miakkaj i puskaje liście, wy wiedajecie, što blizka leta.[12]

так і вы, калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што блізка, пры дзвярах.

 

Tak i wy, kali ŭbačycie ŭsio heta, wiedajcie, što blizka jość, u dźwiarach.

Сапраўды кажу вам: не міне гэтае пакаленне, як усё гэта адбудзецца.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nie praminie hety rod, jak usio heta staniecca.[13]

Неба і зямля мінуць, а Мае словы не мінуць.

 

Nieba i ziamla praminuć, ale słowy maje nie praminuć.

Пра дзень жа той і гадзіну ніхто не ведае, ні Анёлы нябесныя, ні Сын — толькі [Мой] Бацька адзін.

 

Ab dni-ž tym i hadzinie nichto nia wiedaje, ani anioły niabiesnyja, adzin tolki Ajciec.

Бо як у Ноевы дні, такое будзе прышэсце Сына Чалавечага.

 

A jak było ŭ dni Noja, tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

Бо як у [тыя] дні перад патопам елі і пілі, жаніліся і выходзілі замуж да таго дня, як увайшоў Ной у каўчэг,

 

Bo jak u dni pierad patopam jeli i pili, žanilisia i zamuž wydawali, až da taho dnia, u katory Noj uwajšoŭ u karabiel,

і не ўведалі, аж пакуль не прыйшоў патоп і не забраў усіх; такое будзе [і] прышэсце Сына Чалавечага.

 

i nia wiedali, pakul nia pryjšoŭ patop i nie panios usich, — tak budzie i prychod Syna čaławiečaha.

Тады два будзе ў полі: адзін будзе ўзяты, а адзін — пакінуты;

 

Tady dwuch budzie na poli: adzin budzie ŭziaty, a druhi pakinieny,[14]

дзве будуць малоць у жорнах: адна будзе ўзята, а адна — пакінута.

 

dźwie mielučyja ŭ žornach: adna budzie ŭziata, a druhaja pakiniena.

Дык будзьце пільныя, бо не ведаеце, у які дзень78 прыходзіць ваш Госпад.

 

Dyk čujcie, bo nia wiedajecie, u jakoj hadzinie Pan waš pryjdzie.

Ведайце ж тое, што калі б гаспадар дома ведаў, у каторую варту прыходзіць злодзей, то ён упільнаваў бы і не даў бы падкапаць свайго дома.

 

A toje wiedajcie, što kali-b haspadar wiedaŭ, u jakuju hadzinu złodziej maje pryjści, dyk nia spaŭ-by i nie dapuściŭ-by padkapać swajho domu.

Таму і вы будзьце гатовыя, бо ў гадзіну, у якую вы не спадзеяцеся, прыходзіць Сын Чалавечы.

 

Dziela hetaha i wy budźcie hatowy, bo Syn čaławiečy pryjdzie ŭ hadzinu, katoraj nia wiedajecie.

Дык хто верны і разумны раб, якога гаспадар паставіў над сваімі слугамі, каб даваў ім у свой час ежу?

 

Chto, dumaješ, jość wierny i razumny słuha, katoraha pastawiŭ pan jahony nad swaimi ludźmi, kab dawać im u paru ježu?

Шчаслівы той раб, якога гаспадар, прыйшоўшы, знойдзе, што ён так робіць;

 

Bahasłaŭleny heny słuha, katoraha pan jahony, kali pryjdzie, zastanie hetak robiačy.

сапраўды кажу вам, што ён паставіць яго над усёю сваёю маёмасцю.

 

Sapraŭdy kažu wam, što nad usim swaim dabrom pastawić jaho.

Калі ж той ліхі раб скажа ў сэрцы сваім: «Не хутка прыйдзе мой гаспадар»

 

A kali-b heny słuha byŭ błahi i skazaŭ u sercy swaim: "Pan moj paźnicca pryjści"

і пачне біць сваіх таварышаў, будзе есці і піць з п’яніцамі,

 

i pačaŭ-by bić swaich tawaryšaŭ, jeŭ-b i piŭ-by z pjanicami,

то прыйдзе гаспадар таго слугі ў дзень, у які той не чакае, і ў гадзіну, якой той не ведае,

 

pryjdzie pan henaha słuhi ŭ dzień, u jaki jon nie spadziajecca, i ŭ hadzinie, jakoj nia wiedaje,

і рассячэ яго папалам, і вызначыць яму аднолькавую долю з крывадушнікамі; там будзе плач і скрыгат зубоў.

 

i raździelić jaho i pałožyć jahonu čaść z krywadušnikami. Tam budzie płač i skryhot zuboŭ.[15]