Мацьвея 28 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Анатоля Клышкi → Рeraklad V. Hadleuski
А пасля суботы, на досвітку першага дня тыдня прыйшла Марыям86 Магдаліна і другая Марыя паглядзець магілу.
A paśla suboty, na świtańni pieršaha dnia tydnia, pryjšła Maryja Mahdalena i druhaja Maryja pahladzieć hrobu.[1]
І вось зрабіўся вялікі землятрус; бо Анёл Гасподні зышоў з неба і, падышоўшы, адваліў камень [ад уваходу ў магільню] і сеў на яго.
I woś zrabiłasia wialikaje ziemletrasieńnie, anioł Panski zyjšoŭ z nieba i prystupiŭšy, adwaliŭ kamień i sieŭ na im.[2]
Выгляд жа яго быў, як маланка, а шаты яго белыя, нібы снег.
A byŭ wyhlad jahony, jak małanka i adzieńnie jahonaje, jak śnieh.
І ад страху перад ім задрыжалі вартаўнікі, і сталі як мёртвыя.
I ad strachu pierad im pierapužalisia wartaŭniki i zrabilisia jak niažywyja.
Але Анёл у адказ жанчынам сказаў: Не бойцеся вы; бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса, укрыжаванага.
Adazwaŭšysia-ž anioł skazaŭ žančynam: Nia bojciesia wy, bo wiedaju, što šukajecie Jezusa, katory byŭ ukryžawany.
Яго няма тут; Ён уваскрэшаны, як сказаў. Хадзіце паглядзіце месца, дзе ляжаў [Госпад].
Niama jaho tut, bo ŭskros, jak skazaŭ. Chadziecie i pahladziecie miesca, dzie byŭ pałožany Pan.
Ды, хутка пайшоўшы, скажыце Яго вучням, што Ён уваскрэшаны з мёртвых; і вось выпярэджвае вас у Галілеі: там Яго ўбачыце. Вось я сказаў вам.
I skora pajšoŭšy, skažecie wučniam jahonym, što ŭskros; i woś idzie pierad wami ŭ Halileju, tam jaho pabačycie. Woś ja wam skazaŭ napierad.
І яны, хутка адышоўшы ад магільні, са страхам і вялікаю радасцю пабеглі паведаміць Яго вучням.
I wyjšli skora z hrobu, sa stracham i wialikaj radaściaj biahučy, kab pawiedamić wučniaŭ jahonych.
[Калі ж яны ішлі паведаміць Яго вучням], то вось Ісус сустрэў іх, кажучы: Радуйцеся! — І яны, падышоўшы, ахапілі Яго ногі і ўпалі ніцма перад Ім.
I woś Jezus spatkaŭ ich, kažučy: Budźcie prywitanyja! Jany-ž prystupili, i abniali nohi jaho, i pakłanilisia jamu.
Тады Ісус кажа ім: Не бойцеся; ідзіце, паведаміце Маім братам, каб яны пайшлі ў Галілею, і там убачаць Мяне.
Tady skazaŭ im Jezus: Nia bojciesia! Idziecie, pawiedamcie bratoŭ maich, kab išli ŭ Halileju; tam mianie ŭbačać.[3]
А калі яны ішлі, вось, некаторыя з варты, прыйшоўшы ў горад, паведамілі першасвятарам пра ўсё, што адбылося.
Kali jany adyjšli, woś niekatoryja z wartaŭnikoŭ pryjšli u horad i pawiedamili wašejšych świataraŭ ab usim, što było stałasia.
І яны, сабраўшыся са старэйшынамі і зрабіўшы нараду, далі даволі грошай воінам,
I jany, sabraŭšysia z staršymi i zrabiŭšy naradu, dali žaŭnieram mnoha hrošaj,
кажучы: Скажыце так: «Яго вучні, прыйшоўшы ўночы, укралі Яго, калі мы спалі».
kažučy: Kažecie, što wučni jahony ŭnačy pryjšli i ŭkrali jaho, kali my spali.[4]
А калі дачуецца пра гэта намеснік, мы пераканаем [яго] і вы не будзеце мець клопату.
A kali hetaje dojdzie da načalnika, my ŭhaworym jaho i zrobim was biaśpiečnymi.
І яны, узяўшы грошы, зрабілі, як іх навучылі. І разышлася гэтая пагалоска між іудзеяў аж да сённяшняга [дня].
Jany-ž, uziaŭšy hrošy, zrabili tak, jak byli nawučany. I razyjšłosia hetaje słowa pamiž žydami až pa siahońniašni dzień.
Адзінаццаць вучняў пайшлі ў Галілею на гару, куды загадаў ім Ісус,
A adzinaccać wučniaŭ pajšli ŭ Halileju, na haru, dzie im byŭ naznačyŭ Jezus.
і, убачыўшы Яго, яны ўпалі ніцма [перад Ім], а некаторыя засумняваліся.
I ŭbačyŭšy jaho, pakłanilisia; niekatoryja-ž sumniewalisia.[5]
Ды Ісус, падышоўшы, прамовіў да іх, кажучы: Мне дадзена ўся ўлада на небе і на зямлі.
I prystupiŭšy Jezus pramowiŭ da ich, kažučy: Dadziena mnie ŭsia ŭłada na niebie i na ziamli.
Дык ідзіце, навучайце ўсе народы, хрысцячы іх у імя Бацькі, і Сына, і Святога Духа,
Dyk idučy, nawučajcie ŭsie narody, chryściačy ich u imia Ajca i Syna i Ducha Światoha,[6]
вучачы іх выконваць усё, што Я загадаў вам. І вось Я з вамі ва ўсе дні да сканчэння веку. [Амін.]
nawučajučy ich zachoŭwać usio, što-tolki ja zahadaŭ wam. I woś ja z wami praz usie dni, až da skančeńnia świetu.[7]
