Мацьвея 28 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Антонія Бокуна → Рeraklad V. Hadleuski
Пасьля суботы, пры надыходзе першага дня пасьля суботы, прыйшла Марыя Магдалена і другая Марыя паглядзець магілу.
A paśla suboty, na świtańni pieršaha dnia tydnia, pryjšła Maryja Mahdalena i druhaja Maryja pahladzieć hrobu.[1]
І вось, стаўся вялікі землятрус; бо анёл Госпада, зыйшоўшы з неба, падыйшоўшы, адваліў камень ад уваходу ў магілу і сеў на ім.
I woś zrabiłasia wialikaje ziemletrasieńnie, anioł Panski zyjšoŭ z nieba i prystupiŭšy, adwaliŭ kamień i sieŭ na im.[2]
А выгляд ягоны быў, як бліскавіца, і адзеньне ягонае белае, як сьнег.
A byŭ wyhlad jahony, jak małanka i adzieńnie jahonaje, jak śnieh.
І ад страху перад ім затрэсьліся вартаўнікі і сталіся як мёртвыя.
I ad strachu pierad im pierapužalisia wartaŭniki i zrabilisia jak niažywyja.
А анёл, адказваючы, сказаў жанчынам: «Ня бойцеся! Бо ведаю, што вы шукаеце Ісуса ўкрыжаванага.
Adazwaŭšysia-ž anioł skazaŭ žančynam: Nia bojciesia wy, bo wiedaju, što šukajecie Jezusa, katory byŭ ukryžawany.
Яго няма тут, бо Ён уваскрос, як казаў. Хадзіце, паглядзіце месца, дзе ляжаў Госпад.
Niama jaho tut, bo ŭskros, jak skazaŭ. Chadziecie i pahladziecie miesca, dzie byŭ pałožany Pan.
І, хутка пайшоўшы, скажыце вучням Ягоным, што Ён уваскрос з мёртвых, і вось, ідзе перад вамі ў Галілею; там Яго ўбачыце. Вось, я сказаў вам».
I skora pajšoŭšy, skažecie wučniam jahonym, što ŭskros; i woś idzie pierad wami ŭ Halileju, tam jaho pabačycie. Woś ja wam skazaŭ napierad.
І, выйшаўшы хутка з магілы, яны са страхам і радасьцю вялікай пабеглі паведаміць вучням Ягоным.
I wyjšli skora z hrobu, sa stracham i wialikaj radaściaj biahučy, kab pawiedamić wučniaŭ jahonych.
Калі ж яны ішлі паведаміць вучням Ягоным, вось, Ісус сустрэў іх, кажучы: «Радуйцеся!» І яны, падыйшоўшы, абнялі ногі Ягоныя, і пакланіліся Яму.
I woś Jezus spatkaŭ ich, kažučy: Budźcie prywitanyja! Jany-ž prystupili, i abniali nohi jaho, i pakłanilisia jamu.
Тады кажа ім Ісус: «Ня бойцеся! Ідзіце, паведаміце братам Маім, каб ішлі ў Галілею; і там яны ўгледзяць Мяне».
Tady skazaŭ im Jezus: Nia bojciesia! Idziecie, pawiedamcie bratoŭ maich, kab išli ŭ Halileju; tam mianie ŭbačać.[3]
Калі ж яны ішлі, вось, некаторыя з вартаўнікоў, пайшоўшы ў горад, паведамілі першасьвятарам усё, што сталася.
Kali jany adyjšli, woś niekatoryja z wartaŭnikoŭ pryjšli u horad i pawiedamili wašejšych świataraŭ ab usim, što było stałasia.
І тыя, сабраўшыся са старшынямі і зрабіўшы нараду, далі даволі грошаў жаўнерам,
I jany, sabraŭšysia z staršymi i zrabiŭšy naradu, dali žaŭnieram mnoha hrošaj,
кажучы: «Скажыце, што вучні Ягоныя, прыйшоўшы ўначы, укралі Яго, калі вы спалі.
kažučy: Kažecie, što wučni jahony ŭnačy pryjšli i ŭkrali jaho, kali my spali.[4]
І, калі пачуе пра гэта ваявода, мы пераканаем яго, і вам учынім, каб ня мелі клопату».
A kali hetaje dojdzie da načalnika, my ŭhaworym jaho i zrobim was biaśpiečnymi.
Яны ж, узяўшы грошы, зрабілі, як іх навучылі. І пашырылася слова гэтае між Юдэямі аж да сёньня.
Jany-ž, uziaŭšy hrošy, zrabili tak, jak byli nawučany. I razyjšłosia hetaje słowa pamiž žydami až pa siahońniašni dzień.
А адзінаццаць вучняў пайшлі ў Галілею на гару, куды вызначыў ім Ісус.
A adzinaccać wučniaŭ pajšli ŭ Halileju, na haru, dzie im byŭ naznačyŭ Jezus.
І, убачыўшы Яго, пакланіліся Яму; а некаторыя сумняваліся.
I ŭbačyŭšy jaho, pakłanilisia; niekatoryja-ž sumniewalisia.[5]
І, падыйшоўшы, Ісус сказаў ім, кажучы: «Дадзена Мне ўся ўлада ў небе і на зямлі.
I prystupiŭšy Jezus pramowiŭ da ich, kažučy: Dadziena mnie ŭsia ŭłada na niebie i na ziamli.
Дык ідзіце, вучыце ўсе народы, хрысьцячы іх у імя Айца, і Сына, і Сьвятога Духа,
Dyk idučy, nawučajcie ŭsie narody, chryściačy ich u imia Ajca i Syna i Ducha Światoha,[6]
навучаючы іх захоўваць усё, што Я загадаў вам. І вось, Я з вамі ў-ва ўсе дні да сканчэньня веку». Амэн.
nawučajučy ich zachoŭwać usio, što-tolki ja zahadaŭ wam. I woś ja z wami praz usie dni, až da skančeńnia świetu.[7]
