Мацьвея 6 разьдзел

 

 

Сьцеражыцеся, не рабіце міласьціны вашае перад людзьмі з тым, каб яны бачылі вас, бо тады ня будзеце мець нагароды ад Айца вашага, Які ў небе.

 

Hladziecie, kab sprawiadliwaści wašaj nia čynić pierad ludźmi, kab jany bačyli was, bo inakš nia budziecie mieć naharody ad Ajca wašaha, katory jość u niebie.[1]

Калі ж даеш міласьціну, не трубі перад сабою, як робяць крывадушнікі ў сынагогах і на вуліцах, каб людзі славілі іх. Сапраўды кажу вам: яны ўжо атрымліваюць нагароду сваю.

 

Dyk ty, kali robiš dareńnie, nia trubi pierad saboju, jak heta robiać krywadušniki ŭ bažnicach i na wulicach, kab ich chwalili ludzi: sapraŭdy kažu wam, jany atrymali swaju naharodu.[2]

У цябе ж, калі ты робіш міласьціну, няхай левая рука твая ня ведае, што робіць правая,

 

A ty kali robiš dareńnie, niachaj lewaja ruka twaja nia wiedaje, što robić twaja prawaja,[3]

каб міласьціна твая была ўтоена, і Айцец твой, Які бачыць утоенае, дасьць табе яўна.

 

kab dareńnie twajo było ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

І калі молішся, ня будзь, як крывадушнікі, бо яны любяць у сынагогах і на вуглах вуліцаў, спыніўшыся, маліцца, каб паказацца перад людзьмі. Сапраўды кажу вам, што яны ўжо атрымліваюць нагароду сваю.

 

I kali wy moliciesia, nia budźcie, jak krywadušniki, katoryja lubiać u bažnicach i na wuhłoch wulic stojačy malicca, kab ich bačyli ludzi, sapraŭdy kažu wam: jany atrymali swaju naharodu.

Ты ж, калі молішся, увайдзі ў пакой твой і, зачыніўшы дзьверы твае, памаліся Айцу твайму, Які ўтоены, і Айцец твой, Які бачыць утоенае, дасьць табе яўна.

 

A ty kali moliśsia, uwajdzi ŭ światlicu swaju i, začyniŭšy dźwiery, malisia da Ajca twajho ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

А молячыся, не гаварыце лішняга, як пагане, бо яны думаюць, што ў шматслоўі сваім будуць пачутыя.

 

A molačysia nie hawarecie mnoha, jak pahanie, bo jany dumajuć, što ŭ mnohasłoŭji swaim buduć wysłuchany.

Ня будзьце падобныя да іх, бо ведае Айцец ваш, у чым вы маеце патрэбу, раней, чым вы папросіце ў Яго.

 

Dyk nia budźcie padobny da ich, bo wiedaje Ajciec was, čaho wam treba, pierš, čym paprosicie ŭ jaho.

Маліцеся ж вось гэтак: “Ойча наш, Які ёсьць у небе! Сьвяціся імя Тваё;

 

Wy-ž maleciesia hetak: Ojča naš, katory jość u niebie, świacisia imia Twajo,[4]

прыйдзі Валадарства Тваё; будзь воля Твая як у небе, так і на зямлі.

 

pryjdzi karaleŭstwa Twajo, budź wola Twaja, jak na niebie tak i na ziamli,

Хлеба нашага штодзённага дай нам сёньня.

 

Chleba našaha štodzionanaha daj nam siańnia[5]

І адпусьці нам правіны нашыя, як і мы адпускаем вінаватым нашым;

 

i adpuści nam winy našy, tak i my adpuskajem winawatym našym

і ня ўводзь нас у спакусу, але збаў нас ад злога. Бо Тваё Валадарства, і моц, і слава навекі. Амэн”.

 

i nie ŭwadzi nas u pakusu, ale zbaŭ nas ad złoha. Amen.[6]

Бо, калі вы будзеце адпускаць людзям грахі іхнія, то і вам адпусьціць Айцец ваш, Які ў небе.

 

Bo kali wy adpuścicie ludziam hrachi ich, bo i wam adpuścić Ajciec waš niabiesny prastupki wašy.

А калі ня будзеце адпускаць людзям грахоў іхніх, то і Айцец ваш не адпусьціць грахоў вашых.

 

A kali wy nie adpuścicie ludziam, to i Ajciec waš nie adpuścić wam hrachoŭ wašych.

А калі посьціце, ня будзьце панурымі, быццам крывадушнікі; бо яны зьмяняюць абліччы свае, каб, посьцячыся, паказацца перад людзьмі. Сапраўды кажу вам, што яны ўжо атрымліваюць нагароду сваю.

 

Kali-ž wy pościcie, nia budźcie, jak krywadušniki, sumnyja, bo jany niščać twary swaje, kab pakazacca pierad ludźmi, što jany pościać. Sapraŭdy kažu wam, što jany atrymali naharodu swaju.[7]

А ты, посьцячыся, памаж галаву тваю і абмый аблічча тваё,

 

A ty, kali pościš, namaść haławu swaju i abmyj twar swoj,

каб ня перад людзьмі паказацца посьцячым, але перад Айцом тваім, Які ўтоены, і Айцец твой, Які бачыць утоенае, дасьць табе яўна.

 

kab nia ludziam pakazacca, što ty pościš, ale Ajcu swajmu, katory jość u skrytnaści, a Ajciec twoj, katory jość u skrytnaści, addaść tabie.

Не зьбірайце сабе скарбаў на зямлі, дзе моль і іржа нішчаць, і дзе злодзеі падкопваюць і крадуць;

 

Nie źbirajcie sabie skarbaŭ na ziamli, dzie irža i mol źjadaje, i dzie zładziei wykopwajuć i kraduć,

але зьбірайце сабе скарбы ў небе, дзе ані моль, ані іржа ня нішчаць, і дзе злодзеі не падкопваюць і не крадуць.

 

ale źbirajcie skarby ŭ niebie, dzie ani irža, ani mol nie źjadaje i dzie zładziei nie wykopwajuć i nie kraduć.

Бо дзе скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.

 

Bo dzie twoj skarb, tam i serca twajo.

Сьветач цела ёсьць вока. Калі вока тваё чыстае, усё цела тваё будзе сьветлае.

 

Świetačam cieła twajho jość woka twajo. Kali woka twajo budzie ščyraje, to ŭsio cieła twajo budzie świetłaje.

Калі ж вока тваё злое, усё цела тваё будзе цёмным. Калі ж сьвятло, якое ў табе, ёсьць цемра, дык якая ж цемра сама?

 

A kali woka twajo budzie niahodnaje, to ŭsio cieła twajo budzie ciomnaje. Dyk kali światło, što ŭ tabie, ciemraj jość, to jakaja wialikaja budzie sama ciemra?

Ніхто ня можа служыць двум панам; бо ці аднаго будзе ненавідзець, а другога любіць, ці аднаго будзе трымацца, а другім пагарджаць. Ня можаце Богу служыць і мамоне.

 

Nichto nia moža słužyć dwom panom, bo abo adnaho budzie nienawidzieć, a druhoha lubić, abo da adnaho prychiniecca, a druhim pahardzić. Nia možacie Bohu słužyć i mamonie.[8]

Таму кажу вам: не клапаціцеся пра душу вашую, што вам есьці і што піць, ані пра цела вашае, у што апрануцца. Ці ж душа ня большая за ежу, і цела — за адзеньне?

 

Dziela taho kažu wam: nie kłapacieciesia ab žyćci wašym, što budziecie jeści, ani ab ciele wašym, u što budziecie adziawacca. Ci-ž žyćcio nie wažniejšaje za ježu, a cieła nie wažniejšaje za adzieńnie?

Паглядзіце на птушак нябесных, што ані сеюць, ані жнуць і не зьбіраюць у сьвірны, і Айцец ваш Нябесны жывіць іх. Наколькі ж вы лепшыя за іх.

 

Pahladziecie na ptuški niabiesnyja, što nia siejuć, ani žnuć, ani źbirajuć u humny i Ajciec waš kormić ich. Ci-ž wy nia warty mnoha bolej za ich?

Хто з вас сваім клопатам можа дадаць сабе росту хоць на адзін локаць?

 

A chto z was moža kłapaciačysia dadać da swajho ŭzrostu adzin łokać?

І наконт адзеньня чаго клапоціцеся? Паглядзіце на палявыя лілеі, як яны растуць, не працуюць, не прадуць.

 

A ab adzieńni čaho kłapaciciosia? Pahladziecie na lilei palawyja, jak jany rastuć: nie pracujuć i nia žnuć;

А Я кажу вам, што нават Салямон у-ва ўсёй славе сваёй не апранаўся так, як адна з іх.

 

a ja wam kažu, što i Sałamon wa ŭsiej swajej sławie nia byŭ adziety tak, jak adna z ich.

Калі ж траву на полі, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе кінутая ў печ, Бог так апранае, дык ці ня шмат больш вас, малаверы?

 

Kali-ž palawuju trawu, jakaja siańnia jość, a zaŭtra kidajecca ŭ pieč, Boh hetak adziaje, to kudy bolej was, maławiernych?[9]

Дык не клапаціцеся, кажучы: “Што нам есьці?”, ці: “Што нам піць?”, ці: “У што апрануцца?”

 

Dyk nie kłapacieciesia, kažučy: "Što budziem jeści, abo što budziem pić, abo ŭ što budziem adziawacca?"

Бо ўсяго гэтага шукаюць пагане. Бо Айцец ваш Нябесны ведае, што вам усё гэтае патрэбна.

 

bo ŭsiaho hetaha pahanie šukajuć. Bo Ajciec was wiedaje, što ŭsiaho hetaha wam patreba.

Шукайце ж перш Валадарства Божага і праведнасьці Яго, і тое ўсё дадасца вам.

 

Dyk šukajcie pierš karaleŭstwa Božaha i sprawiadliwaści jaho , a hetaje ŭsio budzie wam dadziena.[10]

Дык не клапаціцеся пра заўтрашні дзень, бо заўтрашні дзень сам будзе клапаціцца пра сябе. Досыць [кожнаму] дню свайго ліха.

 

Dyk nie kłapacieciesia ab zaŭtrašniaje, bo zaŭtrašni dzień budzie kłapacicca sam ab sabie. Chwacić na kožan dzień swaje biady.[11]