Мацьвея 6 разьдзел

 

 

Глядзеце, ня рабеце міласьціны вашай перад людзьмі з тым, каб яны бачылі, інакш ня маеце ўзнагароды перад Ба́цькам вашым, Які ў Нябёсах.

 

Hladziecie, kab sprawiadliwaści wašaj nia čynić pierad ludźmi, kab jany bačyli was, bo inakš nia budziecie mieć naharody ad Ajca wašaha, katory jość u niebie.[1]

Калі ж робіш міласьціну, ня трубі перад сабою, як робяць крывадушнікі ў сынагогах і на вуліцах, каб быць пахваляемымі людзьмі. Праўду кажу вам: (яны ўжо) атрымоўваюць поўную ўзнагароду сваю.

 

Dyk ty, kali robiš dareńnie, nia trubi pierad saboju, jak heta robiać krywadušniki ŭ bažnicach i na wulicach, kab ich chwalili ludzi: sapraŭdy kažu wam, jany atrymali swaju naharodu.[2]

Але ў цябе, калі робіш міласьціну, ня павінна ведаць левая (рука) твая, што робіць правая (рука) твая,

 

A ty kali robiš dareńnie, niachaj lewaja ruka twaja nia wiedaje, što robić twaja prawaja,[3]

каб была міласьціна твая ў тайне; і Ба́цька твой, Які бачыць тайны, Ён аддасьць табе яўна.

 

kab dareńnie twajo było ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

І калі молішся, ня будзь як крывадушнікі, бо яны любяць у сынагогах і на рагох вуліц, спыніўшыся, маліцца, каб іх убачылі людзі. Праўду кажу вам, што яны (ужо) атрымоўваюць поўную ўзнагароду сваю.

 

I kali wy moliciesia, nia budźcie, jak krywadušniki, katoryja lubiać u bažnicach i na wuhłoch wulic stojačy malicca, kab ich bačyli ludzi, sapraŭdy kažu wam: jany atrymali swaju naharodu.

Ты ж, калі молішся, зайдзі ў пакой твой, і, зачыніўшы дзьверы твае, памаліся Ба́цьку твайму, Які ў тайне; і Ба́цька твой, Які бачыць тайну, аддасьць табе яўна.

 

A ty kali moliśsia, uwajdzi ŭ światlicu swaju i, začyniŭšy dźwiery, malisia da Ajca twajho ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

А молячыся ня гаварыце лішняга, як пагане: бо яны думаюць, што ў многаслоўі сваім будуць пачутыя.

 

A molačysia nie hawarecie mnoha, jak pahanie, bo jany dumajuć, što ŭ mnohasłoŭji swaim buduć wysłuchany.

Ня будзьце ж падобнымі ім. Бо ведае Ба́цька ваш, якую маеце патрэбу, раней вашага прашэньня (ў) Яго.

 

Dyk nia budźcie padobny da ich, bo wiedaje Ajciec was, čaho wam treba, pierš, čym paprosicie ŭ jaho.

Пагэтаму вы маліцеся гэтак: Тата наш, Які (ёсьць) на Нябёсах! Няхай сьвяціцца Імя Тваё;

 

Wy-ž maleciesia hetak: Ojča naš, katory jość u niebie, świacisia imia Twajo,[4]

хай прыйдзе Валадарства Тваё; хай будзе Воля Твая, як на Небе, (так) і на зямлі;

 

pryjdzi karaleŭstwa Twajo, budź wola Twaja, jak na niebie tak i na ziamli,

хлеб наш штодзённы дай нам сягоньня.

 

Chleba našaha štodzionanaha daj nam siańnia[5]

І даруй нам грахі нашыя, як і мы даруем даўжніком нашым.

 

i adpuści nam winy našy, tak i my adpuskajem winawatym našym

І ня ўводзь нас у спакусу, але захавай нас ад злога, бо Тваё ёсьць Валадарства, і Сіла, і Слава на векі. Амін.

 

i nie ŭwadzi nas u pakusu, ale zbaŭ nas ad złoha. Amen.[6]

Бо калі (вы) даруеце людзям правіны іхныя, (то) даруе і вам Ба́цька ваш Нябесны.

 

Bo kali wy adpuścicie ludziam hrachi ich, bo i wam adpuścić Ajciec waš niabiesny prastupki wašy.

Калі ж (вы) ня даруеце людзям правінаў іхных, таксама Ба́цька ваш ня даруе правінаў вашых.

 

A kali wy nie adpuścicie ludziam, to i Ajciec waš nie adpuścić wam hrachoŭ wašych.

Калі ж посьціце, ня будзьце, як крывадушнікі, панурымі. Бо яны азмрочваюць абліччы свае, каб быць заўважанымі людзьмі, што посьцяць. Праўду кажу вам, што (яны) ужо атрымоўваюць сваю поўную ўзнагароду.

 

Kali-ž wy pościcie, nia budźcie, jak krywadušniki, sumnyja, bo jany niščać twary swaje, kab pakazacca pierad ludźmi, što jany pościać. Sapraŭdy kažu wam, što jany atrymali naharodu swaju.[7]

Ты ж, посьцячы, памаж галаву тваю і ўмый аблічча тваё,

 

A ty, kali pościš, namaść haławu swaju i abmyj twar swoj,

каб ня быць заўважаным людзьмі, што посьціш, але Ба́цькам тваім, Які (ёсьць) у тайным, і Ба́цька твой, Які бачыць у тайным, аддасьць табе яўна.

 

kab nia ludziam pakazacca, što ty pościš, ale Ajcu swajmu, katory jość u skrytnaści, a Ajciec twoj, katory jość u skrytnaści, addaść tabie.

Ня зьбірайце сабе скарбаў на зямлі, дзе моль і іржа нішчаць, і дзе злодзеі падкапваюцца і краду́ць:

 

Nie źbirajcie sabie skarbaŭ na ziamli, dzie irža i mol źjadaje, i dzie zładziei wykopwajuć i kraduć,

а зьбірайце сабе скарбы на Небе, дзе ні моль, ні іржа ня нішчаць, і дзе злодзеі ня падкапваюцца і ня краду́ць.

 

ale źbirajcie skarby ŭ niebie, dzie ani irža, ani mol nie źjadaje i dzie zładziei nie wykopwajuć i nie kraduć.

Бо дзе ёсьць скарб ваш, там будзе і сэрца вашае.

 

Bo dzie twoj skarb, tam i serca twajo.

Сьветачам цела ёсьць вока. Дык вось, калі ж вока тваё ёсьць чыстае, (то) усё цела тваё будзе поўным сьвятла.

 

Świetačam cieła twajho jość woka twajo. Kali woka twajo budzie ščyraje, to ŭsio cieła twajo budzie świetłaje.

Калі ж вока тваё нягоднае, то ўсё цела тваё будзе ў цемры. Калі ж сьвятло, якое ў табе, ёсьць цемра, то тады якая сапраўдная цемра?

 

A kali woka twajo budzie niahodnaje, to ŭsio cieła twajo budzie ciomnaje. Dyk kali światło, što ŭ tabie, ciemraj jość, to jakaja wialikaja budzie sama ciemra?

Ніхто ня можа служыць двум пана́м: бо альбо аднаго зьнянавідзіць, а другога будзе любіць; альбо аднаго будзе трымацца, а другім будзе грэбаваць. Ня можаце служыць Богу і мамоне.

 

Nichto nia moža słužyć dwom panom, bo abo adnaho budzie nienawidzieć, a druhoha lubić, abo da adnaho prychiniecca, a druhim pahardzić. Nia možacie Bohu słužyć i mamonie.[8]

Пагэтаму кажу вам: нічуць ня турбуйцеся аб умовах жыцьця вашага, што вам есьці і што вам піць; ні аб целе вашым, што вам апрануць. Душа ёсьць больш за яду, а цела больш за вопратку.

 

Dziela taho kažu wam: nie kłapacieciesia ab žyćci wašym, što budziecie jeści, ani ab ciele wašym, u što budziecie adziawacca. Ci-ž žyćcio nie wažniejšaje za ježu, a cieła nie wažniejšaje za adzieńnie?

Гляньце на птушак нябесных: ня сеюць, ня жнуць, і ня зьбіраюць у сьвірны, а Ба́цька ваш Нябесны корміць іх. Ці ж вы ня намнога лепшыя за іх?

 

Pahladziecie na ptuški niabiesnyja, što nia siejuć, ani žnuć, ani źbirajuć u humny i Ajciec waš kormić ich. Ci-ž wy nia warty mnoha bolej za ich?

Хто ж сярод вас, турбуючыся, можа дадаць да росту свайго (хаця бы) локаць адзін?

 

A chto z was moža kłapaciačysia dadać da swajho ŭzrostu adzin łokać?

І пра вопратку што турбуецеся? Паглядзеце на палявыя лілеі, як яны растуць: ня працуюць, ня прадуць;

 

A ab adzieńni čaho kłapaciciosia? Pahladziecie na lilei palawyja, jak jany rastuć: nie pracujuć i nia žnuć;

а (Я) кажу вам, што і Салямон ува ўсёй славе сваёй ня апранаўся так, як кожная зь іх.

 

a ja wam kažu, što i Sałamon wa ŭsiej swajej sławie nia byŭ adziety tak, jak adna z ich.

Калі ж траву палявую, якая сягоньня ёсьць, а заўтра будзе ўкінена ў печ, Бог гэтак адзявае, наколькі ж болей вас, малаверы!

 

Kali-ž palawuju trawu, jakaja siańnia jość, a zaŭtra kidajecca ŭ pieč, Boh hetak adziaje, to kudy bolej was, maławiernych?[9]

Дык вось, ня турбуйцеся і ня кажэце: што нам есьці? і што нам піць? і што нам апрануць?

 

Dyk nie kłapacieciesia, kažučy: "Što budziem jeści, abo što budziem pić, abo ŭ što budziem adziawacca?"

Бо ўсяго гэтага шукаюць пагане. Бо Ба́цька ваш Нябесны ведае, што (вы) маеце патрэбу ва ўсім гэтым.

 

bo ŭsiaho hetaha pahanie šukajuć. Bo Ajciec was wiedaje, što ŭsiaho hetaha wam patreba.

Шукайце ж перш Валадарства Бога і праведнасьці Ягонай, і гэта ўсё будзе прыложана вам.

 

Dyk šukajcie pierš karaleŭstwa Božaha i sprawiadliwaści jaho , a hetaje ŭsio budzie wam dadziena.[10]

Дык вось, ня турбуйцеся пра заўтрашні дзень, бо заўтрашні дзень патурбуецца сам за сябе: досыць кожнаму дню свайго клопату.

 

Dyk nie kłapacieciesia ab zaŭtrašniaje, bo zaŭtrašni dzień budzie kłapacicca sam ab sabie. Chwacić na kožan dzień swaje biady.[11]