Мацьвея 2 разьдзел

 

 

Калі ж Ісус нарадзіўся ў Бэтлееме Юдэйскім у дні валадара Ірада, прыйшлі ў Ерусалім мудрацы з усходу і кажуць:

 

Dyk kali Jezus naradziŭsia ŭ Betlejemie Judejskim, u dni karala Herada, woś mudracy z uschodu pryjšli ŭ Jeruzalim[1]

«Дзе народжаны Валадар Юдэйскі? Бо мы бачылі зорку Ягоную на ўсходзе і прыйшлі пакланіцца Яму».

 

kažučy: Dzie jość što naradziŭsia karol Judejski? Bo my bačyli zorku jahonu na ŭschodzie i pryjšli pakłanicca jamu.[2]

Пачуўшы гэтае, Ірад валадар устрывожыўся, і ўвесь Ерусалім з ім.

 

A pačuŭšy karol Herad strywožyŭsia i z im uwieś Jeruzalim.[3]

І, сабраўшы ўсіх першасьвятароў і кніжнікаў народу, пытаўся ў іх, дзе павінен нарадзіцца Хрыстос.

 

I sabraŭšy ŭsich staršych świataraŭ i knižnikaŭ narodu dawiedywaŭsia ad ich, dzie mieŭ Chrystus naradzicca.

Яны ж сказалі яму: «У Бэтлееме Юдэйскім, бо гэтак напісана праз прарока:

 

A jany skazali jamu: U Betlejemie Judejskim, bo hetak napisana praz praroka (Mich. 5, 2):

“І ты, Бэтлеем, зямля Юды, нічым ня меншы за ваяводзтвы Юды, бо з цябе выйдзе Правадыр, Які будзе пасьвіць народ Мой, Ізраіль”».

 

"I ty, Betlejemie, ziamla Judejskaja, ničym ty nia mienšaja ad spamiž stalicaŭ Judejskich, bo z ciabie wyjdzie pawadyr, katory budzie kirawać narodam maim Izrailskim".

Тады Ірад, цішком паклікаўшы мудрацоў, выведаў ад іх час зьяўленьня зоркі.

 

Tady Herad, tajkom paklikaŭšy mudracoŭ, staranna wywiedaŭ ad ich čas zorki, jakaja im źjawiłasia.

І, паслаўшы іх у Бэтлеем, сказаў: «Пайдзіце, добра даведайцеся пра Дзіцятка і, калі знойдзеце, паведаміце мне, каб і я, пайшоўшы, пакланіўся Яму».

 

I pasyłajučy ich u Betlejem, skazaŭ: Idziecie i dakładna raspytajcie ab dziciaci, i kali znojdziecie, dajcie mnie znać, kab i ja pajšoŭšy, pakłaniŭsia jamu.

Яны, выслухаўшы валадара, пайшлі. І вось, зорка, якую бачылі яны на ўсходзе, ішла перад імі, пакуль, прыйшоўшы, не спынілася над [месцам], дзе было Дзіцятка.

 

Jany wysłuchaŭšy karala, adyjšli. I woś zorka, jakuju jany bačyli na ŭschodzie, išła pierad imi, až pakul pryjšoŭšy, stała nad miescam, dzie było dzicia.[4]

Убачыўшы зорку, яны ўзрадаваліся радасьцю вельмі вялікаю.

 

A ŭbačyŭšy zorku, jany ŭzradawalisia nadta wialikaj radaściaj.

І, увайшоўшы ў дом, убачылі Дзіцятка з Марыяй, маці Ягонай, і, упаўшы, пакланіліся Яму; і, адчыніўшы скарбы свае, прынесьлі Яму падарункі: золата, ладан і сьмірну.

 

I ŭwajšoŭšy ŭ dom, znajšli dzicia z jahonaj matkaj Maryjaj i ŭpaŭšy, pakłanilisia jamu; i adčyniŭšy skarby swaje, achwiarawali jamu dary: zołata, kadziła i miru.[5]

І, меўшы ў сьне слова не варочацца да Ірада, іншым шляхам адыйшлі ў краіну сваю.

 

I atrymaŭšy nakaz u śnie, kab nie waročalisia da Herada, inšaj darohaj wiarnulisia ŭ swoj kraj.[6]

Калі ж яны адыйшлі, вось, анёл Госпада зьяўляецца ў сьне Язэпу і кажа: «Устань, вазьмі Дзіцятка і маці Ягоную, і бяжы ў Эгіпет, і будзь там, пакуль не скажу табе; бо Ірад мае шукаць Дзіцятка, каб загубіць Яго».

 

Kali jany adjechali, woś anioł Panski źjawiŭsia ŭ śnie Jazepu, kažučy: "Ustań, waźmi dzicia i matku jaho i ŭciakaj u Ehipiet i budź tam, pakul nie skažu tabie; bo Herad budzie šukać dziciaci, kab zahubić jaho.

Ён устаў уначы, узяў Дзіцятка і маці Ягоную, і пайшоў у Эгіпет.

 

Jon, ustaŭšy, uziaŭ unačy dzicia i matku jaho i adyjšoŭ u Ehipiet.

І там быў да сьмерці Ірада, каб споўнілася сказанае Госпадам праз прарока, які кажа: «З Эгіпту паклікаў Я сына Майго».

 

I byŭ tam až da Heradawaj śmierci, kab spoŭniłasia, što było skazana Panam praz praroka, kažučaha (Oz. 11, 1): "Z Ehiptu ja paklikaŭ syna majho".

Тады Ірад, убачыўшы, што мудрацы з яго пасьмяяліся, вельмі разгневаўся і паслаў забіць усіх дзяцей у Бэтлееме і ўсіх ваколіцах яго, ад двух гадоў і малодшых, паводле часу, які даведаўся ад мудрацоў.

 

Tady Herad, bačačy, što jaho źwiali mudracy, wielmi razhniewaŭsia i, pasłaŭšy, wybiŭ usich dziaciej, jakija byli ŭ Betlejemie i ŭ usich wakolicach jaho ad dwuch hadoŭ i nižej, zhodna z časam, ab jakim byŭ dapytaŭšysia ad mudracoŭ.[7]

Тады споўнілася сказанае праз прарока Ярэмію, які кажа:

 

Tady spoŭniłasia, što było skazana praz praroka Jeremija (31-15), kažučaha:

«Голас у Раме чутны, плач, і галашэньне, і лямант вялікі; Рахель плача па дзецях сваіх і ня хоча суцешыцца, бо іх няма».

 

"Hołas byŭ čutny ŭ Ramie, płač i hałaśba wialikaja; Rachiela płačučaja pa dzieciach swaich i nie chacieła supakoicca, bo ich niamašaka".[8]

А пасьля сьмерці Ірада, вось, анёл Госпада ў сьне зьяўляецца Язэпу ў Эгіпце

 

A kali pamior Herad, woś anioł Panski źjawiŭsia ŭ śnie Jazepu ŭ Ehipcie

і кажа: «Устань, вазьмі Дзіцятка і маці Ягоную і ідзі ў зямлю Ізраіля, бо памерлі тыя, што шукалі душы Дзіцяці».

 

kažučy: Ustań, waźmi dzicia i matku jaho i idziŭ ziamlu Izraiławu, bo pamiorli tyja, što šukali dušy dziciaci.

Ён устаў, узяў Дзіцятка і маці Ягоную, і прыйшоў у зямлю Ізраіля.

 

Jon ustaŭšy, uziaŭ dzicia i matku jahonu i pryjšoŭ u ziamlu Izraiławu.

А пачуўшы, што ў Юдэі пануе Архелай замест Ірада, бацькі свайго, пабаяўся туды ісьці; але, атрымаўшы слова ў сьне, пайшоў у межы Галілейскія.

 

Ale pačuŭšy, što ŭ Judei panawaŭ Archiełauš na miesca baćki swajho Herada, pabajaŭsia tudy iści, ale pawučany ŭ śnie, adyjšoŭ u starony Halilejskija.

І, прыйшоўшы, пасяліўся ў горадзе, званым Назарэт, каб споўнілася сказанае праз прарокаў, што Ён Назарэем назавецца.

 

I pryjšoŭšy, asieŭ u mieście Nazaret, kab spoŭniłasia, što było skazana praz prarokaŭ: što budzie zwacca Nazarejem.