Мацьвея 2 разьдзел

 

 

Калі ж нарадзіўся Ісус у Бэтлехэме Юдэйскім, у дні цара Ірада, вось, прыбылі магі з Усходу ў Ерузалім,

 

Dyk kali Jezus naradziŭsia ŭ Betlejemie Judejskim, u dni karala Herada, woś mudracy z uschodu pryjšli ŭ Jeruzalim[1]

кажучы: «Дзе той цар Юдэйскі, што нарадзіўся? Бо мы бачылі зорку Яго на Усходзе ды прыбылі пакланіцца Яму».

 

kažučy: Dzie jość što naradziŭsia karol Judejski? Bo my bačyli zorku jahonu na ŭschodzie i pryjšli pakłanicca jamu.[2]

І, пачуўшы гэта, цар Ірад устрывожыўся, і ўвесь Ерузалім з ім.

 

A pačuŭšy karol Herad strywožyŭsia i z im uwieś Jeruzalim.[3]

Ды, сабраўшы ўсіх першасвятароў і кніжнікаў народных, выпытваў ад іх, дзе належыць Хрысту нарадзіцца.

 

I sabraŭšy ŭsich staršych świataraŭ i knižnikaŭ narodu dawiedywaŭsia ad ich, dzie mieŭ Chrystus naradzicca.

А яны яму сказалі: «У Бэтлехэме Юдэйскім, бо так напісана прарокам:

 

A jany skazali jamu: U Betlejemie Judejskim, bo hetak napisana praz praroka (Mich. 5, 2):

“І ты, Бэтлехэм, зямля Юдава, ніякім чынам не меншая між княствамі Юдавымі, бо з цябе для Мяне выйдзе Правадыр, Які будзе валадарыць Маім народам Ізраэлем”».

 

"I ty, Betlejemie, ziamla Judejskaja, ničym ty nia mienšaja ad spamiž stalicaŭ Judejskich, bo z ciabie wyjdzie pawadyr, katory budzie kirawać narodam maim Izrailskim".

Тады Ірад таемна паклікаў магаў і дакладна выведаў час з’яўлення зоркі

 

Tady Herad, tajkom paklikaŭšy mudracoŭ, staranna wywiedaŭ ad ich čas zorki, jakaja im źjawiłasia.

ды, адпраўляючы іх у Бэтлехэм, сказаў: «Ідзіце і даведайцеся дакладна пра Дзіцятка; і, калі знойдзеце, паведаміце мне, каб і я, пайшоўшы, пакланіўся Яму».

 

I pasyłajučy ich u Betlejem, skazaŭ: Idziecie i dakładna raspytajcie ab dziciaci, i kali znojdziecie, dajcie mnie znać, kab i ja pajšoŭšy, pakłaniŭsia jamu.

Тыя, як выслухалі цара, пайшлі ў дарогу. І вось, зорка, якую яны бачылі на Усходзе, ішла наперадзе, аж пакуль, ідучы, не спынілася ўверсе [над месцам], дзе было Дзіця.

 

Jany wysłuchaŭšy karala, adyjšli. I woś zorka, jakuju jany bačyli na ŭschodzie, išła pierad imi, až pakul pryjšoŭšy, stała nad miescam, dzie było dzicia.[4]

Убачыўшы зорку, яны ўзрадаваліся радасцю вельмі вялікаю.

 

A ŭbačyŭšy zorku, jany ŭzradawalisia nadta wialikaj radaściaj.

І, увайшоўшы ў дом, знайшлі Дзіця з Марыяй, Маці Яго, і, упаўшы, пакланіліся Яму. Затым, адкрыўшы скарбы свае, ахвяравалі Яму дары: золата, ладан і міра.

 

I ŭwajšoŭšy ŭ dom, znajšli dzicia z jahonaj matkaj Maryjaj i ŭpaŭšy, pakłanilisia jamu; i adčyniŭšy skarby swaje, achwiarawali jamu dary: zołata, kadziła i miru.[5]

І, атрымаўшы ўва сне наказ, каб не вяртацца да Ірада, іншай дарогай вярнуліся ў свой край.

 

I atrymaŭšy nakaz u śnie, kab nie waročalisia da Herada, inšaj darohaj wiarnulisia ŭ swoj kraj.[6]

Калі яны адышлі, вось, Анёл Госпадаў з’явіўся Язэпу ўва сне, мовячы: «Устань, вазьмі Дзіця і Маці Яго і ўцякай у Егіпет, і будзь там, пакуль не скажу табе. Бо Ірад мае намер шукаць Дзіця, каб забіць Яго».

 

Kali jany adjechali, woś anioł Panski źjawiŭsia ŭ śnie Jazepu, kažučy: "Ustań, waźmi dzicia i matku jaho i ŭciakaj u Ehipiet i budź tam, pakul nie skažu tabie; bo Herad budzie šukać dziciaci, kab zahubić jaho.

Той, абудзіўшыся, узяў уночы Дзіця і Маці Яго і адышоў у Егіпет.

 

Jon, ustaŭšy, uziaŭ unačy dzicia i matku jaho i adyjšoŭ u Ehipiet.

І заставаўся там да смерці Ірада, каб збылося тое, што сказана Госпадам праз прарока, які гаворыць: «З Егіпта пазваў Я Сына Майго».

 

I byŭ tam až da Heradawaj śmierci, kab spoŭniłasia, što było skazana Panam praz praroka, kažučaha (Oz. 11, 1): "Z Ehiptu ja paklikaŭ syna majho".

Тады Ірад, бачачы, што ён ашуканы магамі, раззлаваўся моцна і паслаў пазабіваць усіх дзяцей, што былі ў Бэтлехэме і ў яго ваколіцах ад двух гадоў і ніжэй, паводле часу, пра які выпытаў у магаў.

 

Tady Herad, bačačy, što jaho źwiali mudracy, wielmi razhniewaŭsia i, pasłaŭšy, wybiŭ usich dziaciej, jakija byli ŭ Betlejemie i ŭ usich wakolicach jaho ad dwuch hadoŭ i nižej, zhodna z časam, ab jakim byŭ dapytaŭšysia ad mudracoŭ.[7]

Тады збылося, што было прадказана прарокам Ярэміем, які казаў:

 

Tady spoŭniłasia, što było skazana praz praroka Jeremija (31-15), kažučaha:

«Чуецца голас у Раме, лямант, плач і галашэнне вялікае: Ракель плача па сынах сваіх і не можа суцешыцца, бо іх няма».

 

"Hołas byŭ čutny ŭ Ramie, płač i hałaśba wialikaja; Rachiela płačučaja pa dzieciach swaich i nie chacieła supakoicca, bo ich niamašaka".[8]

Калі Ірад памёр, вось, з’явіўся Анёл Госпадаў Язэпу ўва сне ў Егіпце,

 

A kali pamior Herad, woś anioł Panski źjawiŭsia ŭ śnie Jazepu ŭ Ehipcie

мовячы: «Устань, вазьмі Дзіця і Маці Яго ды варочайся ў зямлю Ізраэля, бо памерлі тыя, што шукалі душу Дзіцяці».

 

kažučy: Ustań, waźmi dzicia i matku jaho i idziŭ ziamlu Izraiławu, bo pamiorli tyja, što šukali dušy dziciaci.

Дык ён, абудзіўшыся, узяў Дзіця і Маці Яго і пайшоў у зямлю Ізраэля.

 

Jon ustaŭšy, uziaŭ dzicia i matku jahonu i pryjšoŭ u ziamlu Izraiławu.

Пачуўшы, што ў Юдэі царуе Архелай па Ірадзе, бацьку сваім, збаяўся туды ісці і, папярэджаны ўва сне, пайшоў у ваколіцы Галілеі.

 

Ale pačuŭšy, što ŭ Judei panawaŭ Archiełauš na miesca baćki swajho Herada, pabajaŭsia tudy iści, ale pawučany ŭ śnie, adyjšoŭ u starony Halilejskija.

А, прыйшоўшы, пасяліўся ў горадзе, які завецца Назарэт, каб збылося, што сказана прарокамі: «Назарэем будзе звацца».

 

I pryjšoŭšy, asieŭ u mieście Nazaret, kab spoŭniłasia, što było skazana praz prarokaŭ: što budzie zwacca Nazarejem.