Мацьвея 4 разьдзел

 

 

Тады Ісус быў ўзведзены Духам у пустэльню дзеля спакусы д’яблам.

 

Tady Jezus byŭ zawiedzieny Ducham u pustyniu, kab byŭ spakušwany djabłam.[1]

І, прапасьціўшыся сорак дзён і сорак начэй, Ён урэшце адчуў голад.

 

A kali prapaściŭ sorak dzion i sorak nočaŭ, potym pačuŭ hoład.[2]

І, падышоўшы, спакуснік сказаў Яму: Калі Ты Сын Божы, скажы, каб гэтыя камяні зрабіліся хлябамі.

 

I prystupiŭšy spakuśnik skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, skažy, kab hetyja kamieńni stalisia chlebam.

Ён жа сказаў у адказ: Напісана: «Не хлебам адным будзе жыць чалавек, а кожным словам, што зыходзіць з вуснаў Божых».

 

Jon, adkazwajučy, skazaŭ: Napisana jość: "Nie adnym chlebam žywie čaławiek, ale kožnym słowam, jakoje wychodzić z wusnaŭ Božych"[3] (Pt. Pr. 8, 3).

Тады д’ябал бярэ Яго ў святы горад і ставіць Яго на крыле святыні,

 

Tady ŭziaŭ jaho djabał u światy horad i pastawiŭ jaho na kryle światyni[4]

і кажа Яму: Калі Ты Сын Божы, кінься ўніз; бо напісана: «Сваім Анёлам Ён загадае пра Цябе і на руках панясуць Цябе, каб Ты не спатыкнуўся аб камень нагою Сваёю».

 

i skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, kińsia ŭniz; bo jość napisana: "Što aniołam swaim zahadaŭ ab tabie i na rukach paniasuć ciabie, kab časam nia ŭdaryŭ ab kamień nahi swajej" (Ps. 90, 11-12).[5]

Ісус сказаў яму: напісана: «Не выпрабоўвай Госпада, твайго Бога».

 

Skazaŭ jamu Jezus: Takža napisana jość: "Nie spakušaj Pana Boha twajho" (Pt. Pr. 6, 16).

Зноў д’ябал бярэ Яго на вельмі высокую гару і паказвае Яму ўсе царствы свету і іх славу,

 

Iznoŭ uziaŭ jaho djabał na haru wielmi wysokuju i pakazaŭ jamu ŭsie karaleŭstwy świetu i ich sławu

і сказаў3 Яму: Гэта усё дам Табе, калі Ты, упаўшы, паклонішся мне.

 

i skazaŭ jamu: Usio hetaje dam tabie, kali ŭpaŭšy pakłoniśsia mnie.

Тады Ісус кажа яму: Адыдзі, сатана! Бо напісана: «Госпаду, твайму Богу, пакланяйся і Яму аднаму служы».

 

Tady skazaŭ jamu Jezus: Adyjdzi šatanie! Bo jość napisana: "Panu Bohu twajmu kłaniajsia i jamu adnamu słužy" (Pt. Pr. 6, 13).

Тады д’ябал пакідае Яго; і вось, Анёлы падышлі і служылі Яму.

 

Tady pakinuŭ jaho djabał — i woś anioły prystupili i pasłuhawali jamu.

А Ён, пачуўшы, што Іаан аддадзены пад варту, адышоў у Галілею,

 

Kali-ž Jezus pačuŭ, što Jan byŭ wydany, adyjšoŭ u Halileju[6]

І, пакінуўшы Назарэт, прыйшоў і пасяліўся ў Капернауме прыморскім, у межах Завулонавых і Нефалімавых;

 

i, pakinuŭšy miesta Nazaret, pryjšoŭ i asieŭ u Kaparnaumie prymorskim, u hranicach Zabułon i Neftalim,

каб спраўдзілася сказанае праз прарока Ісаію, які кажа:

 

kab spoŭniłasia, što było skazana praz Izaija praroka (9, 1-2)[7]:

«Зямля Завулонава і зямля Нефалімава, на прыморскай дарозе, Заіярданне, Галілея язычніцкая, —

 

"Ziamla Zabułon i ziamla Neftalim, daroha prymorskaja za Jardanam, Halileja pahanskaja i[8]

народ, што сядзіць у цемры, убачыў вялікае святло, а тым, што сядзяць у краіне і ў цяні смерці, узышло святло».

 

Narod, katory siadzieŭ u ciemry, uhledzieŭ światło wialikaje i tym, što siadzieli ŭ krainie cieniu śmierci, uzyjšła jasnaść".

З таго часу пачаў Ісус прапаведаваць і казаць: Пакайцеся, бо наблізілася Царства Нябеснае.

 

Z taho času pačaŭ Jezus abwiaščać i kazać: pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa niabiesnaje.

Праходзячы ж каля Галілейскага мора, Ён убачыў двух братоў: Сімана, якога завуць Пятром, і Андрэя, брата, якія закідвалі сетку ў мора: бо былі яны рыбаловы.

 

A prachodziačy kala mora Halilejskaha, Jezus ubačyŭ dwuch bratoŭ: Symona, katoraha zawuć Piatrom, i Andreja, jahonaha brata, zakidajučych sieci ŭ mora, bo byli rybakami

І кажа ім: Ідзеце за Мною, і Я зраблю вас лаўцамі людзей.

 

i skazaŭ im: Idziecie za mnoj i ja zrablu was rybakami ludziej.[9]

І яны адразу, пакінуўшы сеткі, пайшлі ўслед за Ім.

 

I jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci, pajšli za im.

І прайшоўшы адтуль далей, Ён убачыў іншых двух братоў: Іякава Зевядзеева і Іаана, яго брата, у лодцы з Зевядзеем, іх бацькам, калі яны папраўлялі свае сеткі, і паклікаў іх.

 

A idučy adtul dalej, ubačyŭ dwuch druhich bratoŭ: Jakuba Zebedejawaha i Jana, brata jahonaha, z Zebedejam ichnym baćkam u łodcy prawiačych swaje sieci, i paklikaŭ ich.

Яны адразу ж, пакінуўшы лодку і свайго бацьку, пайшлі за Ім.

 

A jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci i baćku, pajšli za im.

І хадзіў Ісус па ўсёй Галілеі, навучаючы ў сінагогах і прапаведуючы Дабравесце Царства і вылечваючы кожную хваробу і кожную немач у народзе.

 

I abchodziŭ Jezus usiu Halileju, nawučajučy ŭ ichnych bažnicach i abwiaščajučy ewaneliju karaleŭstwa i azdaraŭlajučy ŭsiakuju chwarobu i ŭsiakuju niemač u narodzie.

І разышлася чутка пра Яго па ўсёй Сірыі; і прыводзілі да Яго ўсіх хворых, што цярпелі ад розных хвароб і мук, [і] апанаваных дэманамі, і эпілептыкаў, і спаралізаваных, і Ён вылечваў іх.

 

I razyjšłasia wiestka ab im pa ŭsiej Syryi i prynosili da jaho ŭsich niadužych, apanawanych roznymi chwarobami i bolami, i majučych niačystych, i łunatykaŭ, i sparalizawanych i azdarawiŭ ich.

І ішлі ўслед за Ім вялікія натоўпы з Галілеі, і Дзесяцігораддзя, і Іерусаліма, і Іудзеі, і з Заіардання.

 

I išli za im wialikija hramady z Halilei, i Dekapołu, i z Jeruzalimu, i z Judei, i z-za Jardanu.