Мацьвея 4 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Рeraklad V. Hadleuski

 
 

Тады Езус быў заведзены Духам у пустыню дзеля спакусы ад нячыстага.
 
Tady Jezus byŭ zawiedzieny Ducham u pustyniu, kab byŭ spakušwany djabłam.[1]

А калі прапасціў сорак дзён ды сорак ночаў, потым пачуў голад.
 
A kali prapaściŭ sorak dzion i sorak nočaŭ, potym pačuŭ hoład.[2]

І прыступіўшы спакуснік сказаў яму: Калі ты Сын Божы, скажы, каб гэтыя каменні сталіся хлебам.
 
I prystupiŭšy spakuśnik skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, skažy, kab hetyja kamieńni stalisia chlebam.

Ён-жа ў адказ сказаў яму: «Не адным хлебам жыве чалавек, але кожным словам, выходзячым з вуснаў Божых» (Пт. Пр. 8:3).
 
Jon, adkazwajučy, skazaŭ: Napisana jość: "Nie adnym chlebam žywie čaławiek, ale kožnym słowam, jakoje wychodzić z wusnaŭ Božych"[3] (Pt. Pr. 8, 3).

Тады ўзяў яго нячысты ў святы горад і паставіў яго на крыле святыні,
 
Tady ŭziaŭ jaho djabał u światy horad i pastawiŭ jaho na kryle światyni[4]

ды сказаў яму: Калі ты Сын Божы, кінься ўніз; бо ёсьць напісана: «Што анёлам сваім загадаў аб табе і на руках панясуць цябе каб часам ня ўдарыў аб камень нагі свае» (Пс. 90:11−12).
 
i skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, kińsia ŭniz; bo jość napisana: "Što aniołam swaim zahadaŭ ab tabie i na rukach paniasuć ciabie, kab časam nia ŭdaryŭ ab kamień nahi swajej" (Ps. 90, 11-12).[5]

Сказаў яму Езус: Такжа ёсьць напісана: « Не спакушай Бога Усеспадара твайго» (Пт. Пр. 6:16).
 
Skazaŭ jamu Jezus: Takža napisana jość: "Nie spakušaj Pana Boha twajho" (Pt. Pr. 6, 16).

Ізноў бярэ яго нячысты на гару вельмі высокую й паказвае яму ўсе валадарствы свету і славу іхнюю
 
Iznoŭ uziaŭ jaho djabał na haru wielmi wysokuju i pakazaŭ jamu ŭsie karaleŭstwy świetu i ich sławu

ды кажа яму: Дам табе ўсё гэта, калі ўпаўшы паклонішся мне.
 
i skazaŭ jamu: Usio hetaje dam tabie, kali ŭpaŭšy pakłoniśsia mnie.

Тады сказаў яму Езус: Адыйдзі, шатан! Напісана бо: «Усеспадару Богу твайму кланяйся і яму аднаму служы» (Пт. Пр. 6:13).
 
Tady skazaŭ jamu Jezus: Adyjdzi šatanie! Bo jość napisana: "Panu Bohu twajmu kłaniajsia i jamu adnamu słužy" (Pt. Pr. 6, 13).

Тады пакінуў яго д’ябал — і вось анёлы прыступілі й служылі яму.
 
Tady pakinuŭ jaho djabał — i woś anioły prystupili i pasłuhawali jamu.

Дачуўшыся Езус, што Ян быў выданы, адыйшоў у Галілею
 
Kali-ž Jezus pačuŭ, što Jan byŭ wydany, adyjšoŭ u Halileju[6]

і, пакінуўшы места Назарэт, прыйшоў і асеў у Кафарнауме прыморскім, у граніцах Забулён і Нэфталім,
 
i, pakinuŭšy miesta Nazaret, pryjšoŭ i asieŭ u Kaparnaumie prymorskim, u hranicach Zabułon i Neftalim,

каб споўнілася сказанае прарокам Ізаіям (9:1−2):
 
kab spoŭniłasia, što było skazana praz Izaija praroka (9, 1-2)[7]:

«Зямля Забулён і зямля Нэфталім, дарога прыморская за Ярданам, паганская Галілея!
 
"Ziamla Zabułon i ziamla Neftalim, daroha prymorskaja za Jardanam, Halileja pahanskaja i[8]

Народ, што сядзеў у цемры, ўгледзеў святло вялікае і тым, што сядзелі ў краіне ценю сьмерці, яснасьць зазьзяла».
 
Narod, katory siadzieŭ u ciemry, uhledzieŭ światło wialikaje i tym, što siadzieli ŭ krainie cieniu śmierci, uzyjšła jasnaść".

З таго часу пачаў Езус абвяшчаць і казаць: пакутуйце, бо прыблізілася валадарства нябеснае.
 
Z taho času pačaŭ Jezus abwiaščać i kazać: pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa niabiesnaje.

А праходзячы каля мора Галілейскага, Езус убачыў двух братоў, Сымона, званага Пятром, і Андрэя брата ягонага, закідаючых сеці ў мора, былі бо рыбакамі
 
A prachodziačy kala mora Halilejskaha, Jezus ubačyŭ dwuch bratoŭ: Symona, katoraha zawuć Piatrom, i Andreja, jahonaha brata, zakidajučych sieci ŭ mora, bo byli rybakami

і сказаў ім: Ідзеце за мною, а я зраблю вас рыбакамі людзей.
 
i skazaŭ im: Idziecie za mnoj i ja zrablu was rybakami ludziej.[9]

І яны зараз-жа, пакінуўшы сеці, пайшлі за ім.
 
I jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci, pajšli za im.

А йдучы адтуль далей, убачыў двух другіх братоў: Якуба Зэбэдэявага і Яна, брата ягонага, з іхнім бацькам, Зэбэдэем, у лодцы правячых свае сеці, і паклікаў іх.
 
A idučy adtul dalej, ubačyŭ dwuch druhich bratoŭ: Jakuba Zebedejawaha i Jana, brata jahonaha, z Zebedejam ichnym baćkam u łodcy prawiačych swaje sieci, i paklikaŭ ich.

А яны вoміг, пакінуўшы сеці й бацьку, пайшлі за ім.
 
A jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci i baćku, pajšli za im.

І абходзіў Езус усю Галілею, навучаючы ў іхніх бажніцах і абвяшчаючы эванэлію валадарства й аздараўляючы ўсякую хваробу і ўсякую немач у народзе.
 
I abchodziŭ Jezus usiu Halileju, nawučajučy ŭ ichnych bažnicach i abwiaščajučy ewaneliju karaleŭstwa i azdaraŭlajučy ŭsiakuju chwarobu i ŭsiakuju niemač u narodzie.

І разыйшліся чуткі аб ім па ўсёй Сырыі і прыносілі да яго ўсіх нядужых, апанаваных рознымі хваробамі й прыпадкамі, і маючых нячыстых, і люнатыкаў, і спараліжаваных, і аздараўляў іх.
 
I razyjšłasia wiestka ab im pa ŭsiej Syryi i prynosili da jaho ŭsich niadužych, apanawanych roznymi chwarobami i bolami, i majučych niačystych, i łunatykaŭ, i sparalizawanych i azdarawiŭ ich.

І йшлі за ім вялікія грамады з Галілеі, і Дэкаполю, і з Ерузаліму, і з Юдэі, і з-за Ярдану.
 
I išli za im wialikija hramady z Halilei, i Dekapołu, i z Jeruzalimu, i z Judei, i z-za Jardanu.