Мацьвея 4 разьдзел

 

 

Тады Ісус быў узьведзены Духам на пустыню дзеля спакусы д’явалам.

 

Tady Jezus byŭ zawiedzieny Ducham u pustyniu, kab byŭ spakušwany djabłam.[1]

І поставаў Ён сорак дзён і сорак ночаў а наапошку запрагнуў.

 

A kali prapaściŭ sorak dzion i sorak nočaŭ, potym pačuŭ hoład.[2]

І, дабліжыўшыся, спакусіцель сказаў Яму: «Калі Ты Сын Божы, скажы, каб камяні гэтыя абярнуліся ў букаткі».

 

I prystupiŭšy spakuśnik skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, skažy, kab hetyja kamieńni stalisia chlebam.

Але Ён, адказуючы, адказаў: «Напісана: ’Не адзіным хлебам жыва будзе людзіна, але кажным словам, што выходзе з вуснаў Божых’».

 

Jon, adkazwajučy, skazaŭ: Napisana jość: "Nie adnym chlebam žywie čaławiek, ale kožnym słowam, jakoje wychodzić z wusnaŭ Božych"[3] (Pt. Pr. 8, 3).

Тады бярэць Яго д’явал да сьвятога места, і станове Яго на крыле сьвятыні,

 

Tady ŭziaŭ jaho djabał u światy horad i pastawiŭ jaho na kryle światyni[4]

І кажа Яму: «Калі» ты Сын Божы, кінься далоў, гэта ж напісана: ’Ангілам Сваім раскажа Ён празь Цябе, і на руках панясуць Цябе, каб ты не спатыкнуўся аб камень нагою Сваей’».

 

i skazaŭ jamu: Kali ty Syn Božy, kińsia ŭniz; bo jość napisana: "Što aniołam swaim zahadaŭ ab tabie i na rukach paniasuć ciabie, kab časam nia ŭdaryŭ ab kamień nahi swajej" (Ps. 90, 11-12).[5]

Сказаў яму Ісус: «Напісана яшчэ: ’Не спакушай Спадара Бога свайго’».

 

Skazaŭ jamu Jezus: Takža napisana jość: "Nie spakušaj Pana Boha twajho" (Pt. Pr. 6, 16).

Ізноў бярэць Яго д’явал на гару надзвычайна высокую, і паказуе Яму ўсі гаспадарствы сьвету й славу іх,

 

Iznoŭ uziaŭ jaho djabał na haru wielmi wysokuju i pakazaŭ jamu ŭsie karaleŭstwy świetu i ich sławu

І кажа Яму: «Усё гэта дам Табе, калі, паўшы, паклонішся імне».

 

i skazaŭ jamu: Usio hetaje dam tabie, kali ŭpaŭšy pakłoniśsia mnie.

Тады кажа яму Ісус: «Вон, шайтане, бо напісана: ’Спадару Богу свайму кланяйся й Яму адзінаму служы’»

 

Tady skazaŭ jamu Jezus: Adyjdzi šatanie! Bo jość napisana: "Panu Bohu twajmu kłaniajsia i jamu adnamu słužy" (Pt. Pr. 6, 13).

Тады кідае Яго д’явал,— і вось, ангілы прыступілі й служылі Яму.

 

Tady pakinuŭ jaho djabał — i woś anioły prystupili i pasłuhawali jamu.

Як Ісус дачуўся, што Яан адданы пад нагляд, Ён адыйшоў да Ґалілеі.

 

Kali-ž Jezus pačuŭ, što Jan byŭ wydany, adyjšoŭ u Halileju[6]

І, пакінуўшы Назарэт, прышоў і асяліўся ў Капэрнауме ўзморскім у граніцах Завулонавых а Наффалімовых,

 

i, pakinuŭšy miesta Nazaret, pryjšoŭ i asieŭ u Kaparnaumie prymorskim, u hranicach Zabułon i Neftalim,

Каб спаўнілася сказанае Ісаям прарокам, што кажа:

 

kab spoŭniłasia, što było skazana praz Izaija praroka (9, 1-2)[7]:

«Зямля Завулонава а зямля Наффалімова, ля дарогі морскае, за Ёрданом, Ґалілея паганская,

 

"Ziamla Zabułon i ziamla Neftalim, daroha prymorskaja za Jardanam, Halileja pahanskaja i[8]

Люд, што сядзеў у цямноце, абачыў вялікае сьвятло, і тым, што сядзелі ў краіне сьценю сьмерці, сьвятло зазьзяла».

 

Narod, katory siadzieŭ u ciemry, uhledzieŭ światło wialikaje i tym, što siadzieli ŭ krainie cieniu śmierci, uzyjšła jasnaść".

Адгэтуль Ісус пачаў навучаць а казаць: «Кайцеся, бо гаспадарства нябёснае дабліжылася».

 

Z taho času pačaŭ Jezus abwiaščać i kazać: pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa niabiesnaje.

І, праходзячы ля мора Ґалілейскага, Ісус абачыў двух братоў: Сымона, званага Пётрам, а Андрэя, брата ягонага, што закідалі сетку ў мора, бо былі рыбнікі;

 

A prachodziačy kala mora Halilejskaha, Jezus ubačyŭ dwuch bratoŭ: Symona, katoraha zawuć Piatrom, i Andreja, jahonaha brata, zakidajučych sieci ŭ mora, bo byli rybakami

І кажа ім: «Ідзіце за Імною, і Я ўчыню вас лаўбітамі, людзёў».

 

i skazaŭ im: Idziecie za mnoj i ja zrablu was rybakami ludziej.[9]

І яны зараз пакінулі сеткі й пайшлі за Ім.

 

I jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci, pajšli za im.

І, ідучы стуль, Ён абачыў іншых двух братоў, Якава Заведэявага а Яана, брата ягонага, у струзе із Заведэям, айцом іхным, каторыя правілі сеткі свае, і гукнуў іх.

 

A idučy adtul dalej, ubačyŭ dwuch druhich bratoŭ: Jakuba Zebedejawaha i Jana, brata jahonaha, z Zebedejam ichnym baćkam u łodcy prawiačych swaje sieci, i paklikaŭ ich.

Яны ж зараз, пакінуўшы струг і айца свайго, пайшлі за Ім.

 

A jany zaraz-ža, pakinuŭšy sieci i baćku, pajšli za im.

І хадзіў Ісус па ўсёй Ґалілеі, навучаючы ў бажніцах іхных, і абяшчаючы Евангелю гаспадарства, і ўздараўляючы ўсялякую хваробу а ўсялякае няўздоленьне памеж людзёў.

 

I abchodziŭ Jezus usiu Halileju, nawučajučy ŭ ichnych bažnicach i abwiaščajučy ewaneliju karaleŭstwa i azdaraŭlajučy ŭsiakuju chwarobu i ŭsiakuju niemač u narodzie.

І галасы празь Яго разышліся па ўсёй Сыры; і прыводзілі да Яго ўсіх хворых, у каторых розныя хваробы, і мучаных рознымі болямі, і апанаваных д’явалам, і люнатыкаў, і з палярушам, і Ён уздараўляў іх.

 

I razyjšłasia wiestka ab im pa ŭsiej Syryi i prynosili da jaho ŭsich niadužych, apanawanych roznymi chwarobami i bolami, i majučych niačystych, i łunatykaŭ, i sparalizawanych i azdarawiŭ ich.

І йшоў за Ім чысьлены груд із Ґалілеі а Дзесяцімесьця а Ерузаліму а Юдэі а з-за Ёрдану.

 

I išli za im wialikija hramady z Halilei, i Dekapołu, i z Jeruzalimu, i z Judei, i z-za Jardanu.