Мацьвея 11 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Яна Станкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
І сталася, як скончыў Ісус расказаваць двананцацём вучанікам Сваім, перайшоў стуль вучыць а абяшчаць у местах іхных.
I stałasia, jak skončyŭ Jezus zahadywać dwanaccaciom swaim wučniam, pajšoŭ addul, kab wučyć i abwiaščać u inšych haradoch.
Яан жа, пачуўшы ў вязьніцы праз учынкі Хрыстовы, паслаў двух із вучанікаў сваіх,
A Jan, kali pačuŭ u wiaźnicy ab čynach Chrystowych, pasłaŭšy dwuch z wučniaŭ swaich,
Сказаць Яму: «Ці Ты тый, што мае прыйсьці, ці чакаць нам іншага?»
skazaŭ jamu: Ci ty toj, chto maje pryjści, ci čakać nam druhoha?[1]
І, адказаўшы, Ісус сказаў ім: «Пайдзіце, накажыце Яану, што чуеце а бачыце:
I adkazwajučy Jezus skazaŭ im: Pajšoŭšy, raskažecie Janu, što wy čuli i bačyli:
Нявісныя празіраюць і кульгавыя ходзяць, пракажаныя ачышчаюцца і глухія чуюць, мертвыя ўскрысаюць і ўбогім абяшчаюць Дабравесьць.
Ślapyja widziać, kulhawia chodziać, prakažanyja robiacca čystymi, hłuchija čujuć, umierłyja ŭskrasajuć, ubohim abwiaščajecca ewanelija.[2]
Шчасьлівы, хто не спакушаецца перазь Мяне».
I bahasłaŭleny, chto nia budzie horšyca z mianie.[3]
Як жа яны пайшлі, Ісус пачаў гукаць грудом празь Яана: «Чаго глядзець вышлі вы на пустыню? ці трысьціны, што хістае вецер?
Kali-ž jany adyjšli, pačaŭ Jezus hawaryć da hramadaŭ ab Janie: Što wy wyjšli ŭ pustyniu ŭbačyć? Tryścinu, što chistajecca ad wietru?[4]
Чаго ж глядзець вышлі вы? чалавека, што адзеўшыся ў мяккія адзецьці? Гля, у палацах каралеўскіх тыя, што носяць мяккія адзецьці.
Što-ž wy wyjšli ŭbačyć? Čaławieka adzietaha ŭ miakkaje adzieńnie? Woś tyja, što adziajucca ŭ miakkaje adzieńnie, prabywajuć u karaleŭskich damoch.
Чаго ж глядзець вышлі вы? прарокі? Але, кажу вам, і вялікшага за прароку.
Što-ž wy wyjšli ŭbačyć? Praroka? Tak, kažu wam, i bolej čym praroka.
Бо ён тый, пра каторага напісана: ’Вось, Я пасылаю ангіла Свайго перад відам Тваім, каторы прыгатуе дарогу Тваю перад Табою’.
Bo heta toj, ab katorym napisana: "Woś ja pasyłaju anioła majho pierad woblikam twaim, jaki pryhatuje šlach twoj pierad taboju" (Małach. 3, 1).[5]
Запраўды кажу вам: з народжаных жанкамі не паўстаў вялікшы за Яана Хрысьціцеля, але найменшы ў гаспадарстве нябёсным вялікшы за яго.
Sapraŭdy kažu wam: pamiž rodžanych žančynami nie paŭstaŭ bolšy za Jana Chryściciela; ale najmienšy ŭ karaleŭstwie niabiesnym jość bolšym za jaho.[6]
Ад дзён жа Яана Хрысьціцеля аж дагэтуль гаспадарства нябёснае здабываюць сілаю, і дужыя захапляюць яго;
Ad dzion-ž jana Chryściciela až da ciapier karaleŭstwa niabiesnaje hwałt cierpić i hwałtaŭniki wyrywajuć jaho.[7]
Бо ўсі прарокі а закон аж да Яана праракалі.
Bo ŭsie praroki i zakon praročyli ad da Jana;
І калі хочаце прыняць, ён Ільля, каторы мае прыйсьці.
i kali chočacie pryniać, jon jość Haljaš, katory maje pryjści.[8]
Хто мае вушы слухаць, няхай слухае!
Chto maje wušy, kab słuchać, niachaj słuchaje.
Але да каго прыраўную род гэты? Ён падобны да дзяцей, што сядзяць на рынках і, гукаючы таварышам,
Da kaho-ž ja pryraŭnuju hety rod? Jon padobny da chłapčaniat, što siedziačy na rynku, kryčać da swaich rawieśnikaŭ,
Кажуць: ’Мы гралі вам на дудцы, і вы не скакалі; мы пяялі пахоўныя песьні, і вы ня плакалі’.
kažučy: "My ihrali wam, a wy nie skakali; my hałasili, a wy nie płakali".[9]
Бо прышоў Яан, ані есьць, ані п’ець; і кажуць: ’У ім нячысьцік’.
Bo pryjšoŭ Jan, katory nia jeŭ i nia piŭ, a jany kažuć: "Djabła maje".
Прышоў Сын Людзкі, есьць і п’ець; і кажуць: "Во чалавек, жарло й п’яніца, прыяцель мытнікаў а грэшнікаў’. І апраўджана мудрасьць учынкамі яе».
Pryjšoŭ Syn čaławiečy, jak jeść i pje, a jany kažuć: "Woś čaławiek, jaki lubić jeści i pić wino, druh mytnikaŭ i hrešnikaŭ". I apraŭdana mudraść synami jaje.[10]
Тады пачаў Ён упікаць местам, ідзе сталася вельмі шмат магучых учынкаў Ягоных, за тое, што яны не пакаяліся:
Tady pačaŭ dakarać haradom, u jakich stałasia najbolej jahonych cudaŭ, za toje, što nie pakutawali.
«Бяда табе, Хоразыне! бяда табе, Віфсаіда! бо калі б у Тыру а Сыдоне сталіся магучыя ўчынкі, сталыя ў вас, то даўно б яны ў зрэбніне а попеле пакаяліся б;
Hora tabie, Korozaim, hora tabie, Betsajda! Bo kali-b u Tyry i Sydonie dziejalisia cudy, jakija ŭ was dziejalisia, to daŭno ŭ zrebnicy i popiele pakutawali b.[11]
Але кажу вам: Тыру а Сыдону лягчэй будзе ў дзень суду, чымся вам.
Adnak-ža kažu wam: Tyru i Sydonu lahčej budzie ŭ sudny dzień, jak wam.
І ты, Капернауме, ці не аж да неба быў узьняты, аж да пеклы ськінены будзеш; бо калі б у Содоме былі зьдзеяны магучыя ўчынкі, сталыя ў табе, яна засталася б дагэтуль.
I ty Kaparnaumie, ci-ž ty ad da nieba ŭźniasieśsia? Ažno da piekła ŭpadzieš; bo kali-b u Sadomie dziejalisia cudy, jakija ŭ tabie dziejalisia, to može-b jana astałasia až pa hety dzień.[12]
Але, кажу вам, што зямлі Содомскай лягчэй будзе ў дзень суду, чымся табе».
Ale kažu wam, što ziamli Sadomskaj budzie lahčej u sudny dzień, jak tabie.
У тым часе, адказуючы, Ісус сказаў: «Слаўлю Цябе, Войча, Спадару неба й зямлі, што Ты схаваў гэта ад мудрых а разумных і аб’явіў гэта бязьлеткам.
U hety čas Jezus adazwaŭšysia pramowiŭ: Słaŭlu ciabie, Ojča, Panie nieba i ziamli, što ty skryŭ hetaje ad mudrych i razumnych, a abjawiŭ hetaje małym.[13]
Але, Войча! бо такое было зычэньне Твае.
Tak, Ojča, bo hetak spadabałasia tabie.
Усе перадаў Імне Айцец Мой, і ніхто ня знае добра Сына, апрача Айца; і Айца ня знае ніхто добра, апрача Сына, і каму Сын хоча аб’явіць.
Usio mnie pieradana Ajcom maim. I nichto nia znaje Syna, aprača Ajca, i Ajca nichto nia znaje, aprača Syna, i kamu Syn zachoča abjawić.[14]
Прыйдзіце да Мяне ўсі спрацаваныя а абцяжараныя, і Я дам вам супакой.
Pryjdziecie da mianie ŭsie pracujučyja i abciažanyja i ja was uzmacuju.
Вазьміце йго Мае на сябе і наўчыцеся ад Мяне, бо Я ціхі й лагоднага сэрца, і знойдзеце супакой душам сваім;
Waźmiecie jarmo majo na siabie i nawučeciesia ad mianie, što ja cichi i pakorny sercam i znojdziecie spakoj dušam wašym.[15]
Бо йго Мае прыемнае, і цяжар Мой лягкі».
Bo jarmo majo pryjemnaje, a ciažar moj lohki.
