Мацьвея 11 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Л. Дзекуць-Малея → Рeraklad V. Hadleuski
І сталася: як скончыў Ісус навучаць дванаццацёх вучняў Сваіх, пайшоў адтуль вучыць і абвяшчаць у ме́стах іх.
I stałasia, jak skončyŭ Jezus zahadywać dwanaccaciom swaim wučniam, pajšoŭ addul, kab wučyć i abwiaščać u inšych haradoch.
Іоан жа, пачуўшы ў вязьніцы аб дзе́яньнях Хрыстовых, паслаў двух вучняў сваіх
A Jan, kali pačuŭ u wiaźnicy ab čynach Chrystowych, pasłaŭšy dwuch z wučniaŭ swaich,
сказаць Яму: ці Ты Той, што павінен прыйсьці, ці чакаць нам другога?
skazaŭ jamu: Ci ty toj, chto maje pryjści, ci čakać nam druhoha?[1]
І сказаў ім Ісус у адказ: пайдзе́це, абвясьціце Іоану, што́ чуеце і бачыце.
I adkazwajučy Jezus skazaŭ im: Pajšoŭšy, raskažecie Janu, što wy čuli i bačyli:
Сьляпыя відзяць, кульгавыя ходзяць, пракажоныя ачышчаюцца і глухія чуюць, памёршыя ўваскрасаюць і ўбогія абвяшчаюць Эвангельле.
Ślapyja widziać, kulhawia chodziać, prakažanyja robiacca čystymi, hłuchija čujuć, umierłyja ŭskrasajuć, ubohim abwiaščajecca ewanelija.[2]
І шчасьлівы, хто не спакусіцца праз мяне́.
I bahasłaŭleny, chto nia budzie horšyca z mianie.[3]
Калі-ж тыя пайшлі, Ісус пачаў гаварыць народу пра Іоана: чаго глядзе́ць хадзілі вы ў пустыню? ці трысьціну, што ад ве́тру хістаецца?
Kali-ž jany adyjšli, pačaŭ Jezus hawaryć da hramadaŭ ab Janie: Što wy wyjšli ŭ pustyniu ŭbačyć? Tryścinu, što chistajecca ad wietru?[4]
Што-ж убачыць хадзілі вы? можа чалаве́ка, адзе́тага ў мяккія адзе́жы? Вось тыя, што адзяю́цца ў мяккія адзе́жы, знаходяцца ў царскіх харо́мах.
Što-ž wy wyjšli ŭbačyć? Čaławieka adzietaha ŭ miakkaje adzieńnie? Woś tyja, što adziajucca ŭ miakkaje adzieńnie, prabywajuć u karaleŭskich damoch.
Што-ж убачыць хадзілі вы? прарока? Запраўды́ кажу вам: і больш за прарока.
Što-ž wy wyjšli ŭbačyć? Praroka? Tak, kažu wam, i bolej čym praroka.
Бо ён той, пра якога напісана: вось Я пасылаю Ангела Майго перад абліччам Тваім, які прыгатуе шлях Твой перад Табою (Малахія 3:1).
Bo heta toj, ab katorym napisana: "Woś ja pasyłaju anioła majho pierad woblikam twaim, jaki pryhatuje šlach twoj pierad taboju" (Małach. 3, 1).[5]
Запраўды́ кажу вам: з роджаных жанчынамі не паўставаў вялікшы за Іоана Хрысьціцеля; але найме́ншы ў царстве нябе́сным вялікшы за яго.
Sapraŭdy kažu wam: pamiž rodžanych žančynami nie paŭstaŭ bolšy za Jana Chryściciela; ale najmienšy ŭ karaleŭstwie niabiesnym jość bolšym za jaho.[6]
Ад дзён Іоана Хрысьціцеля дагэтуль царства нябе́снае сілаю дасягаецца, і гвалтаўнікí захопліваюць яго.
Ad dzion-ž jana Chryściciela až da ciapier karaleŭstwa niabiesnaje hwałt cierpić i hwałtaŭniki wyrywajuć jaho.[7]
Бо ўсе́ прарокі й закон прарочылі да Іоана.
Bo ŭsie praroki i zakon praročyli ad da Jana;
І, калі хочаце прыняць, ён ёсьць Ільля, якому нале́жыць прыйсьці.
i kali chočacie pryniać, jon jość Haljaš, katory maje pryjści.[8]
Хто ма́е вушы чуць, няхай чуе.
Chto maje wušy, kab słuchać, niachaj słuchaje.
Але каму ўпадо́блю род гэты? Ён падобен да хлапчаня́таў, што сядзяць на рынку і, зварачаючыся да сваіх сяброў,
Da kaho-ž ja pryraŭnuju hety rod? Jon padobny da chłapčaniat, što siedziačy na rynku, kryčać da swaich rawieśnikaŭ,
кажуць: мы йгралі вам на жале́йцы, і вы не скакалі; мы галасілі, і вы ня плакалі.
kažučy: "My ihrali wam, a wy nie skakali; my hałasili, a wy nie płakali".[9]
Бо прыйшоў Іоан, які ня е́сьць, ня п’е́; і кажуць: у ім злы дух.
Bo pryjšoŭ Jan, katory nia jeŭ i nia piŭ, a jany kažuć: "Djabła maje".
Прыйшоў Сын Чалаве́чы, які е́сьць і п’е́; і кажуць: вось чалаве́к, які любіць е́сьць і піць віно, сябра мытнікаў і грэшнікаў. І апраўдана мудрасьць дзяцьмі яе́.
Pryjšoŭ Syn čaławiečy, jak jeść i pje, a jany kažuć: "Woś čaławiek, jaki lubić jeści i pić wino, druh mytnikaŭ i hrešnikaŭ". I apraŭdana mudraść synami jaje.[10]
Тады пачаў Ён дакара́ць ме́сты, у якіх найбале́й вы́явілася моц Яго, за тое, што яны не пака́яліся.
Tady pačaŭ dakarać haradom, u jakich stałasia najbolej jahonych cudaŭ, za toje, što nie pakutawali.
Го́ра табе́, Харазін! го́ра табе́, Віфсаіда! Бо калі-б у Тыры й Сыдоне вы́явілася моц, што вы́яўлена ў вас, то даўно б яны ў валасяніцы і ў по́пелі пака́яліся.
Hora tabie, Korozaim, hora tabie, Betsajda! Bo kali-b u Tyry i Sydonie dziejalisia cudy, jakija ŭ was dziejalisia, to daŭno ŭ zrebnicy i popiele pakutawali b.[11]
Але кажу вам: Тыру й Сыдону лягчэй будзе ў дзе́нь судны, чымся вам.
Adnak-ža kažu wam: Tyru i Sydonu lahčej budzie ŭ sudny dzień, jak wam.
І ты, Капэрнаум, што ажно да не́ба ўзьнёсся, ажно да пе́кла ўпадзе́ш, бо, калі-б у Садоме вы́явілася моц, вы́яўленая ў табе́, то ён ператрываў бы па сёньняшні дзе́нь.
I ty Kaparnaumie, ci-ž ty ad da nieba ŭźniasieśsia? Ažno da piekła ŭpadzieš; bo kali-b u Sadomie dziejalisia cudy, jakija ŭ tabie dziejalisia, to može-b jana astałasia až pa hety dzień.[12]
Дык жа кажу вам, што зямлі Садомскай лягчэй будзе ў дзе́нь судны, чымся табе́.
Ale kažu wam, što ziamli Sadomskaj budzie lahčej u sudny dzień, jak tabie.
І, адказываючы, у той час Ісус сказаў: сла́ўлю Цябе́, Аце́ц, Госпад не́ба й зямлі, што ты ўтаіў гэтае ад мудрых і разумных і выявіў тое дзе́цям
U hety čas Jezus adazwaŭšysia pramowiŭ: Słaŭlu ciabie, Ojča, Panie nieba i ziamli, što ty skryŭ hetaje ad mudrych i razumnych, a abjawiŭ hetaje małym.[13]
Так, Аце́ц, бо гэткая была Твая добрая воля.
Tak, Ojča, bo hetak spadabałasia tabie.
Усё Мне́ перада́на Айцом Маім, і ніхто ня знае Сына апрача Айца; і Айца ня знае ніхто апрача Сына і каму Сын хоча адкрыць.
Usio mnie pieradana Ajcom maim. I nichto nia znaje Syna, aprača Ajca, i Ajca nichto nia znaje, aprača Syna, i kamu Syn zachoča abjawić.[14]
Прыйдзе́це да Мяне́ ўсе́ працуючыя і абцяжоныя, і Я супакою вас.
Pryjdziecie da mianie ŭsie pracujučyja i abciažanyja i ja was uzmacuju.
Вазьме́це ярмо Маё на сябе́ і наўчыцеся ад Мяне́: бо Я ціхі і лагоднага сэрца, і знойдзеце супакой душам вашым.
Waźmiecie jarmo majo na siabie i nawučeciesia ad mianie, što ja cichi i pakorny sercam i znojdziecie spakoj dušam wašym.[15]
Бо ярмо Мае́ любае і цяжар Мой лёгкі.
Bo jarmo majo pryjemnaje, a ciažar moj lohki.
