Мацьвея 17 разьдзел

 

 

А цераз шэсьць дзён бярэць Ісус Пятра, Якава і Іоана, брата яго, і вядзе́ іх на гару́ высокую адных.

 

A paśla šaści dzion uziaŭ Jezus Piatra, Jakuba i Jana, jahonaha brata i zawioŭ ich addzielna na wysokuju haru.[1]

І перамяніўся перад імі: і зазьяла аблічча Яго, як сонца, адзе́жа-ж Яго ста́лася бе́лая, як сьвятло́.

 

I pieramianiŭsia pierad imi: i zajaśnieŭ woblik jahony jak sonca, a adzieńnie jahonaje zrabiłasia biełaje, jak śnieh.

І вось зьявіліся ім Майсе́й і Ільля, размаўляючы з Ім.

 

I woś źjawilisia im Majsiej i Haljaš, haworačy z im.[2]

І, азваўшыся, Пётр сказаў Ісусу: Госпадзе! добра нам тут быць; калі хочаш, зробім тут тры палаткі: Табе́ адну, і Майсе́ю адну, і адну Ільлі.

 

A Piotr, azwaŭšysia, skazaŭ da Jezusa: Panie, dobra nam tut być, kali chočaš, zrobim tut try pałatki: tabie adnu, Majsieju adnu i Haljašu adnu.

Калі-ж ён яшчэ гаварыў гэтае, сьве́тлая хмара ацяніла іх; і вось голас із хмары гаворачы: Гэты ёсьць Сын Мой Улю́блены, якому спагада́ю; Яго слу́хайце.

 

Kali jon jašče hawaryŭ, woś wobłak jasny acianiŭ ich, i woś hołas z wobłaku, kažučy: "Hety Syn moj miły, u katorym mnie da ŭspadoby, jaho słuchajcie".[3]

І, пачуўшы, вучні ўпалі на аблічча сваё і дужа перапужа́ліся.

 

A wučni, pačuŭšy, upali na twar swoj i wielmi spałochalisia.

Але Ісус, падыйшоўшы, дакрану́ўся да іх і сказаў: устаньце і ня бойцеся!

 

I prystupiŭ Jezus i dakranuŭsia da ich i skazaŭ im: Ustańcie i nia bojciesia.

Падняўшы-ж вочы свае́, яны нікога ня ўгле́дзелі апрача аднаго Ісуса.

 

Jany-ž, padniašy wočy swaje, nikoha nia ŭbačyli, aprača adnaho Jezusa.

І, калі зыходзілі яны з гары, Ісус загада́ў ім, кажучы: нікому не кажы́це пра гэтае відзе́ньне, дакуль Сын Чалаве́чы не ўваскрэсьне з мёртвых.

 

I kali jany zychodzili z hary, zahadaŭ im Jezus, kažučy: Nikomu nie kažecie ab widzieńni, pakul Syn čaławiečy nia ŭstanie z umierłych.[4]

І спыталіся ў Яго вучні Яго: як жа кніжнікі кажуць, што Ільля мусіць прыйсьці ране́й?

 

I spytalisia ŭ jaho wučni, kažučy: Dyk čamu ž knižniki haworać, što pierš pawinien pryjści Haljaš?

Ісус сказаў ім у адказ: Ільля прыйдзе ране́й і падгатуе ўсё.

 

Jon-ža, adkazaŭšy, skazaŭ im: Haljaš-to pryjdzie i naprawić usio.

 

Ale ja wam kažu, što Haljaš užo pryjšoŭ i nie paznali jaho, ale zrabili z im, što chacieli. Tak i Syn čaławiečy budzie ciarpieć ad ich.

Тады вучні зразуме́лі, што Ён гаварыў ім пра Іоана Хрысьціцеля.

 

Tady zrazumieli wučni, što hawaryŭ im ab Janie Chryścicielu.[5]

Калі-ж яны прыйшлі да народу, то падыйшоў да Яго чалаве́к і, сукланіўшы перад ім кале́ні,

 

I kali pryjšoŭ da hramady, prystupiŭ da jaho čaławiek i ŭpaŭšy pierad im na kaleni, kazaŭ:

сказаў: Госпадзе! зьлітуйся над сынам маім, які ў маладзік шале́е і цяжка му́чыцца; бо часта кíдаецца ў вагонь і часта ў ваду.

 

Panie, zžalsia nad synam maim, bo jon łunatyk i ciažka mučajecca: bo časta padaje ŭ wahoń i časta ŭ wadu.

Я прыводзіў яго да вучняў Тваіх, і яны не маглі аздаравіць яго.

 

I ja prywioŭ jaho da twaich wučniaŭ i nie mahli jaho azdarawić.

Ісус жа, адказваючы, сказаў: о род няве́рны і распусны! дакуль буду з вамі? дакуль буду цярпе́ць вас? прывядзíце яго да Мяне́ сюды.

 

Jezus-ža adkazaŭšy, skazaŭ: O rodzie niawierny i sapsuty! Dakul-ža ja budu z wami? Dakul-ža ja budu ciarpieć was? Prywiadziecie jaho siudy da mianie.

І крыкнуў на яго Ісус; і шата́н выйшаў з яго; і юнак паздараве́ў у тую-ж гадзіну.

 

I naswaryŭsia na jaho Jezus i wyjšaŭ z jaho niačysty i azdarawieŭ chłapiec ad taje hadziny.

Тады вучні, прыступіўшыся да Ісуса насамо́це, сказалі: чаму мы не маглі выгнаць яго?

 

Tady prystupili da Jezusa wučni asobna i skazali: Čamu my nie mahli jaho wyhnać?[6]

Ісус жа сказаў ім: праз няве́ру вашую: бо запраўды́ кажу вам: калі вы будзеце ме́ць ве́ру, як гарчы́чнае зе́рне, і скажаце гарэ гэтай: перайдзі адгэтуль туды, дык яна пяройдзе; і нішто ня будзе немагчыма для вас.

 

Skazaŭ im Jezus: Dziela niawiery wašaje. Bo sapraŭdy kažu wam, kali wy budziecie mieć wieru, jak harčyčnaje ziernie, skažacie hetaj hare: "Pierajdzi adhetul tudy", piarojdzie, i ničoha dla was nia budzie niemahčymaha.[7]

Гэты-ж род выганяецца толькі малітваю і постам.

 

Bo hety rod nie wyhaniajecca inakš, jak tolki malitwaju i postam.

У час быцьця іх у Галіле́і Ісус сказаў ім: Сын Чалаве́чы вы́даны будзе ў рукі чалаве́чыя;

 

Kali-ž jany prabywali ŭ Halilei, skazaŭ im Jezus: Syn čaławiečy maje być wydany ŭ ruki ludziej,

і заб’юць Яго, і на трэці дзе́нь уваскрэсьне. І яны дужа засмуціліся.

 

i zabjuć jaho i na treci dzień uwaskreśnie. I jany zasmucilisia mocna.[8]

Калі-ж прыйшлі яны ў Капэрнаум, то падыйшлі да Пятра зьбіральнікі даніны і сказалі: Ці ня дасьць скла́дчыны ваш Вучыцель?

 

I kali pryjšli ŭ Kaparnaum, padyjšli da Piatra tyja, što brali dydrachmy i skazali jamu: Ci waš wučyciel nia płacić dydrachmy?

Ён кажа: так. І, калі увайшоў у дом, то Ісус папярэдзіў яго, кажучы: як табе́ здае́цца, Сымон? цары зямныя з каго бяруць даніну ці падаткі? ці з сваіх сыноў, ці з чужых?

 

Jon skazaŭ: Ajakža. I kali ŭwajšoŭ u dom, Jezus papiaredziŭ jaho, kažučy: Jak tabie zdajecca, Symonie? Karali ziamnyja z kaho biaruć daninu abo padatak, z swaich synoŭ ci z čužych?[9]

Пётр кажа Яму: з чужых. Ісус сказаў яму: значыць, сыны вольныя;

 

Jon-ža skazaŭ: z čužych. Skazaŭ jamu Jezus: Dyk syny wolnyja.[10]

 

Ale kab nam ich nia zhoršyć, idzi na mora i zakiń wudu i tuju rybu, jakaja papadzie pieršaja, waźmi i, adčyniŭšy jaje rot, znojdzieš statera; uziašy jaho, daj im za mianie i za siabie.