Мацьвея 3 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад П. Татарыновіча → Рeraklad V. Hadleuski
А ў гэныя дні прыйшоў Ян Хрысціцель, навучаючы ў пустыні Юдэйскай
A ŭ hetyja dni pryjšoŭ Jan Chryściciel, nawučajučy ŭ pustyni Judejskaj[1]
і кажучы: Пакутуйце, бо наблізілася валадарства нябеснае.
i kažučy: Pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa Niabiesnaje.[2]
Гэта бо той, аб якім гаварыў прарок Ізай (40:3) кажучы: «Голас клічучага ў пустыні: рыхтуйце дарогу Усеспадара, прастуйце сцежкі Ягоны».
Bo heta toj, ab katorym hawaryŭ prarok Izaij (40, 3), kažučy: "Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi robiecie ściežki Jaho"
Сам-жа Ян меў адзежу з вярблюдавай шэрсці й раменны пояс на сваёй паясніцы, а ядою ягонай была жамяра і лясны мёд.
A toj Jan mieŭ adziežu z wiarbludawaj šerści i ramienny pojas kala pajaśnicy swajej, a jadoj jaho była saranča i lasny miod.[3]
Тады выйходзіў да яго Ерузалім, і ўся Юдэя, і ўвесь край каля Ярдану,
Tady wychodziŭ da jaho Jeruzalim, i ŭsia Judeja, i ŭwieś kraj kala Jardanu, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.[4]
і хрысціліся ў яго ў Ярдане, спавядаючыся з грахоў сваіх.
i byli im chryščany ŭ Jardanie, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.
А бачачы многа фарызэяў і садуцэяў, якія йшлі да яго хрысціцца, казаў ім: Родзе гадавы, хто вам паказаў уцякаць ад надыходзячага гневу?
A bačačy mnoha faryzejaŭ i sadukiejaŭ, jakija išli da jaho chrostu, kazaŭ: Rodzie hadawy, chto wam pakazaŭ uciakać ad nadychodziačaha hniewu?[5]
Чынеце-ж плод дастойны пакуты.
Dyk čyniecie płod, dastojny pakuty.
І ня важцяся гаварыць самы ў сабе: «Айца маем Абрагама», бо кажу вам, Бог можа з гэтых каменняў падняць сыноў Абрагаму.
I nia wažciesia hawaryć sami ŭ sabie: "Ajca majem Abrahama", bo ja wam kažu, što Boh moža z hetych kamieńniaŭ moža padniać synoŭ Abrahamu.[6]
Бо ўжэ й сякера да карэння дрэваў прыложана: дык кожная дзерава, якое не дае добрага плоду, будзе сцята й кінута ў вагонь.
Bo ŭžo siakiera la kareńnia dzierawaŭ pałožana: dyk kožnaje dzierawa, jakoje nie daje dobraha płodu, budzie ściata i kinuta ŭ wahoń.[7]
Я то хрышчу вас вадою на пакуту, але той, што па мне прыйдзе, дужэйшы за мяне і я ня варт нясці абутак ягоны. Ён вас хрысціціме ў Духу Святым ды ў вагні.
Ja to chryšču was wadoju na pakutu, ale toj, katory pa mnie pryjdzie, jość macniejšy za mianie i ja nia wart niaści abutak jaho. Jon was budzie chryścić Ducham światym i ahniom.[8]
Веялка яго ў руцэ ягонай і ачысціць свой ток, і збярэ пшаніцу сваю ў сверан, а мякіну спаліць агнём няўгасным.
Wiejałka jaho ŭ ruce jahonaj i Jon ačyścić swoj tok, i źbiare pšanicu swaju ŭ świran, a miakinu spalić ahniom niaŭhasnym.
Тады прыйшоў Езус з Галілеі на Ярдан, да Яна, каб у яго хрысціцца.
Tady pryjšoŭ Jezus z Halilei na Jardan, da Jana, kab im być achryščanym.[9]
Адыж Ян не дапускаў яго, кажучы: Я павінен быць ахрышчаны табою, а ты прыходзіш ка мне?
Ale Jan nie dapuskaŭ jaho, kažučy: Ja pawinien być achryščany taboju, a ty prychodziš da mianie?
Але Езус сказаў яму ў вадказ: Пакінь цяпер, бо гэтак нам выпадае споўніць усю справядлівасць. Тады дапусціў яго.
Ale Jezus, adkazwajučy, skazaŭ jamu: Pazwol ciapier, bo hetak nam wypadaje spoŭnić usiu sprawiadliwaść. Tady dapuściŭ jaho
І ахрышчаны Езус зараз-жа выйшаў з вады — і вось адчынілася яму неба і ўвідзеў Духа Божага, які спускаўся, бы голуб, і зыходзіў на яго.
Kaliž Jezus byŭ achryščany, zaraz wyjšaŭ z wady im — i woś adčyniłasia jamu nieba i ŭwidzieŭ Ducha Božaha, katory spuskaŭsia, jak hałub, i zychodziŭ na jaho.[10]
А вось голас з неба гаворачы: Гэта сын мой мілы, ў якім маю ўпадобу.
I woś hołas z nieba adazwaŭsia: Heta jość syn moj miły, u katorym mnie da ŭspadoby.[11]
