Мацьвея 3 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski
У тыя дні з’явіўся Ян Хрысціцель, які навучаў у Юдэйскай пустыні і казаў:
A ŭ hetyja dni pryjšoŭ Jan Chryściciel, nawučajučy ŭ pustyni Judejskaj[1]
«Кайцеся, бо наблізілася Валадарства Нябеснае».
i kažučy: Pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa Niabiesnaje.[2]
Гэта пра яго сказаў прарок Ісая: «Голас таго, хто кліча ў пустыні:“Падрыхтуйце дарогу Пану,простымі рабіце сцежкі Яму!”»
Bo heta toj, ab katorym hawaryŭ prarok Izaij (40, 3), kažučy: "Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi robiecie ściežki Jaho"
Сам жа Ян меў адзенне з вярблюджай воўны і скураны пояс на сцёгнах сваіх; а ежай яму была саранча ды дзікі мёд.
A toj Jan mieŭ adziežu z wiarbludawaj šerści i ramienny pojas kala pajaśnicy swajej, a jadoj jaho była saranča i lasny miod.[3]
Тады выходзілі да яго Ерузалем і ўся Юдэя, і ўсе ваколіцы Ярдана
Tady wychodziŭ da jaho Jeruzalim, i ŭsia Judeja, i ŭwieś kraj kala Jardanu, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.[4]
і прымалі хрост ад яго ў рацэ Ярдан, вызнаючы грахі свае.
i byli im chryščany ŭ Jardanie, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.
Убачыўшы многіх фарысеяў і садукеяў, якія прыходзілі да яго хрысціцца, ён сказаў ім: «Племя змяінае, хто навучыў вас уцякаць ад будучага гневу?
A bačačy mnoha faryzejaŭ i sadukiejaŭ, jakija išli da jaho chrostu, kazaŭ: Rodzie hadawy, chto wam pakazaŭ uciakać ad nadychodziačaha hniewu?[5]
Прынясіце ж годны плён пакаяння
Dyk čyniecie płod, dastojny pakuty.
і не думайце казаць сабе: “Маем Абрагама за бацьку”, бо кажу вам, што Бог можа з камянёў гэтых абудзіць дзяцей Абрагаму.
I nia wažciesia hawaryć sami ŭ sabie: "Ajca majem Abrahama", bo ja wam kažu, što Boh moža z hetych kamieńniaŭ moža padniać synoŭ Abrahamu.[6]
Ужо сякера прыкладзена да карэння дрэў. Таму кожнае дрэва, якое не дае добрага плоду, будзе ссечана і кінута ў агонь.
Bo ŭžo siakiera la kareńnia dzierawaŭ pałožana: dyk kožnaje dzierawa, jakoje nie daje dobraha płodu, budzie ściata i kinuta ŭ wahoń.[7]
Я вас хрышчу вадою дзеля пакаяння, але той, хто ідзе за мною, мацнейшы за мяне, і я няварты несці сандалі Ягоныя. Ён вас будзе хрысціць Духам Святым і агнём.
Ja to chryšču was wadoju na pakutu, ale toj, katory pa mnie pryjdzie, jość macniejšy za mianie i ja nia wart niaści abutak jaho. Jon was budzie chryścić Ducham światym i ahniom.[8]
Лапата Яго ў руцэ Ягонай, і Ён ачысціць гумно сваё і збярэ пшаніцу сваю ў засекі, а мякіну спаліць агнём непагасным».
Wiejałka jaho ŭ ruce jahonaj i Jon ačyścić swoj tok, i źbiare pšanicu swaju ŭ świran, a miakinu spalić ahniom niaŭhasnym.
Тады Езус прыйшоў з Галілеі на Ярдан да Яна, каб атрымаць ад яго хрост.
Tady pryjšoŭ Jezus z Halilei na Jardan, da Jana, kab im być achryščanym.[9]
Ян стрымліваў Яго, кажучы: «Гэта мне трэба прымаць хрост ад Цябе, а Ты прыходзіш да мяне?»
Ale Jan nie dapuskaŭ jaho, kažučy: Ja pawinien być achryščany taboju, a ty prychodziš da mianie?
Але Езус сказаў яму ў адказ: «Дазволь цяпер, бо так належыць нам выканаць усё, што справядліва». Тады Ян дазволіў Яму.
Ale Jezus, adkazwajučy, skazaŭ jamu: Pazwol ciapier, bo hetak nam wypadaje spoŭnić usiu sprawiadliwaść. Tady dapuściŭ jaho
Калі Езус ахрысціўся, адразу выйшаў з вады. І вось раскрыліся Яму нябёсы, і ўбачыў Духа Божага, які спускаўся, як голуб, і сыходзіў на Яго.
Kaliž Jezus byŭ achryščany, zaraz wyjšaŭ z wady im — i woś adčyniłasia jamu nieba i ŭwidzieŭ Ducha Božaha, katory spuskaŭsia, jak hałub, i zychodziŭ na jaho.[10]
А голас з нябёсаў прамовіў: «Гэта Сын Мой умілаваны, якога Я ўпадабаў».
I woś hołas z nieba adazwaŭsia: Heta jość syn moj miły, u katorym mnie da ŭspadoby.[11]
