Мацьвея 10 разьдзел

Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Рыма-Каталіцкага Касцёла → Рeraklad V. Hadleuski

 
 

Паклікаўшы дванаццаць вучняў сваіх, Ён даў ім уладу выганяць нячыстых духаў і лячыць усялякую хваробу і ўсялякую немач.
 
I sklikaŭšy dwanaccać swaich wučniaŭ, daŭ im uładu nad niačystymi duchami, kab wyhaniać ich i lačyć usiakuju chwarobu i ŭsiakuju niemač.

Імёны ж дванаццаці Апосталаў такія: першы Сымон, называны Пятром, і Андрэй, брат яго, Якуб Зэбэдэеў і Ян, брат ягоны,
 
A dwanaccacioch apostałaŭ imiony jość hetakija: pieršy Symon, nazywany Piatrom, i Andrej, brat jaho,[1]

Філіп і Барталамей, Тамаш і мытнік Мацвей, Якуб Алфееў і Тадэвуш,
 
Jakub Zebedejaŭ, i Jan, brat jaho, Filip i Baŭtramiej, Tamaš i Mateuš mytnik, Jakub Alfejaŭ i Tadeuš,

Сымон Кананэец і Юда Іскарыёт, які і выдаў Яго.
 
Symon Kananejec i Judaš Iskaryjot, katory jaho i wydaŭ.

Гэтых Дванаццаць паслаў Езус, наказваючы ім: «На шлях язычнікаў не ўзыходзьце і ў гарады самарыйскія не ўваходзьце.
 
Hetych dwanaccacioch pasłaŭ Jezus, zahadwajučy im, kažučy: Na darohu pahanaŭ nia ŭzychodźcie i ŭ harady samaranaŭ nie zachodźcie,[2]

Але перадусім ідзіце да загубленых авечак з дому Ізраэля.
 
ale idziecie lepš da zahinuŭšych awiec z domu Izrailawaha.[3]

Ідзіце і абвяшчайце, кажучы: “Наблізілася Валадарства Нябеснае”.
 
A idučy, abwiaščajcie, kažučy, što prybliziłasia karaleŭstwa niabiesnaje.

Хворых аздараўляйце, мёртвых уваскрашайце, пракажоных ачышчайце, злых духаў выганяйце. Задарма атрымалі, задарма давайце.
 
Azdaraŭlajcie chworych, uskrašajcie ŭmierłych, ačyščajcie prakažanych, wyhaniajcie djabłaŭ. Darma wy atrymali, darma dawajcie.

Не бярыце з сабою ні золата, ні срэбра, ні медзі ў паясы свае,
 
Nia miejcie zołata, ani sierabra, ani hrašej u pajasoch wašych.[4]

ні торбы ў дарогу, ні дзвюх вопратак, ні сандаляў, ні кія. Бо варты працаўнік сваёй стравы.
 
ani torby ŭ darozie, ani dźwioch adziežyn, ani abutku, ani kija; bo rabotnik wart swajej ježy.[5]

У які б горад ці вёску вы ні ўвайшлі, даведайцеся, хто ў ім годны, і там заставайцеся, пакуль не выйдзеце.
 
A ŭ jaki-b horad abo siało wy nie ŭwajšli, dawiedajciesia, chto ŭ im jość dastojny — i tam astawajciesia, až pakul nia wyjdziecie.[6]

А ўваходзячы ў дом, прывітайце яго.
 
A ŭwachodziačy ŭ dom, prywitajcie jaho, kažučy: Supakoj hetamu domu.[7]

Калі дом будзе годны, то няхай сыдзе спакой ваш на яго. Калі ж не будзе годны, то спакой ваш вернецца да вас.
 
I kali toj dom budzie wart, supakoj waš zyjdzie na jaho, a kali nia budzie wart, supakoj waš wierniecca da was.

А калі хто не прыме вас і не паслухаецца словаў вашых, то, выходзячы з дому або з горада таго, атрасіце пыл з ног вашых.
 
A kali-b chto nia pryniaŭ was i nia słuchaŭ słoŭ wašych, wychodziačy z domu abo horadu, abtrasiecie pył z noh wašych.[8]

Сапраўды кажу вам, лягчэй будзе зямлі Садомы і Гаморы ў дзень суда, чым гэтаму гораду.
 
Sapraŭdy kažu wam: Lahčej budzie ziamli Sadomskaj u dzień sudu, čym tamu horadu.[9]

Вось Я пасылаю вас, як авечак паміж ваўкоў. Таму будзьце разважлівыя, як змеі, і простыя, як галубы.
 
Woś ja pasyłaju was, jak awiec pasiarod waŭkoŭ: dyk budźcie mudryja, jak źmiei i prostyja, jak hałuby.[10]

Асцерагайцеся людзей, бо вас будуць аддаваць у суды і ў сінагогах сваіх будуць біць вас.
 
A ścieražeciesia ludziej, bo jany buduć addawać was u sudy i buduć bičawać was u swaich bažnicach,

Павядуць вас да намеснікаў і да каралёў за Мяне дзеля сведчання перад імі і язычнікамі.
 
i pawiaduć was da načalnikaŭ i karaloŭ dziela mianie, na paświedčańnie im i pahanam.

Калі ж будуць выдаваць вас, не турбуйцеся, як або што сказаць, бо дадзена будзе вам у тую гадзіну, што сказаць.
 
Kali-ž addaduć was, nie kłapacieciesia, jak abo što majecie hawaryć, bo ŭ tuju časinu budzie wam dadziena, što majecie hawaryć.

Бо не вы будзеце гаварыць, а Дух Айца вашага гаварыць будзе ў вас.
 
Bo nia wy tyja, što haworycie, ale Duch Ajca wašaha, katory haworyć u was.

Брат выдасць брата на смерць, і бацька дзіця; і паўстануць дзеці супраць бацькоў, і заб’юць іх.
 
I wydaść brat brata na smierć, i baćka syna, i paŭstanuć dzieci na baćkoŭ i zrobiać im śmierć.[11]

Усе будуць ненавідзець вас за імя Маё. Але той, хто вытрывае да канца, будзе збаўлены.
 
I buduć was nienawidzieć usie dziela imieni majho, ale chto wytrywaje da kanca, toj budzie zbaŭleny.

Калі вас будуць пераследаваць у гэтым горадзе, пераходзьце ў другі. Сапраўды кажу вам, што не пройдзеце гарадоў Ізраэля, як прыйдзе Сын Чалавечы.
 
Kali-ž buduć praśledawać was u hetym horadzie, uciakajcie ŭ druhi; sapraŭdy kažu wam: nia skončycie haradoŭ Izraila, až pryjdzie Syn čaławiečy.

Вучань не вышэйшы за настаўніка, і слуга не вышэйшы за гаспадара свайго.
 
Wučań nia jość wyšej za wučyciela, i słuha nia wyšej za pana swajho.

Вучню дастаткова быць як настаўнік ягоны, а слугу — як гаспадар ягоны. Калі гаспадара дому назвалі Бэльзэбулам, то тым больш так назавуць хатніх яго.
 
Dawoli dla wučnia, kab jon byŭ, jak wučyciel jaho, i dla słuhi — jak pan jahony. Kali haspadara nazwali Belzebubam, kudy bolej chatnich jahonych!

Не бойцеся іх, бо няма нічога схаванага, што б не адкрылася, і патаемнага, што б не стала вядомым.
 
Dyk nia bojciecsia ich; bo niama ničoha skrytnaha, što-b nia stałasia wiadomym.

Што кажу вам у цемры, гаварыце пры святле, і што на вуха чуеце, прапаведуйце на дахах.
 
Što ja wam kažu ŭ ciemry, kažecie pry światle, i što na wucha čujecie, abwiaščajcie pa dachach.[12]

Не бойцеся тых, хто забівае цела, душы ж не могуць забіць; а больш бойцеся таго, хто можа душу і цела загубіць у геене.
 
I nia bojciesia tych, što zabiwajuć cieła, a dušy zabić nia mohuć, ale bojciesia najbolej taho, chto moža i dušu i cieła zahubić u piekle.

Ці ж не два вераб’і прадаюцца за ас? І ніводзін з іх не ўпадзе на зямлю без волі Айца вашага.
 
Ci-ž nie pradajuć dwuch wierabjoŭ za adnaho miedziaka? I niwodzien z ich nie ŭpadzie na ziamlu biez Ajca wašaha.

У вас жа і валасы на галаве палічаны.
 
Wašyja-ž wałasy na haławie ŭsie paličanyny.

Таму не бойцеся: вы вартыя больш за мноства вераб’ёў.
 
Dyk nia bojciesia: wy lepšyja za mnohich wierabjoŭ.

Так кожнага, хто вызнае Мяне перад людзьмі, і Я прызнаю перад Айцом Маім, які ў нябёсах.
 
Woś-ža kožny, chto mianie pryznaje pierad ludźmi, i ja jaho pryznaju pierad Ajcom maim, katory jość u niebie.

А хто адрокся б ад Мяне перад людзьмі, ад таго і Я адракуся перад Айцом Маім, які ў нябёсах.
 
I kali byŭ wyhnany djabał, prahawaryŭ niamy, a hramady dziwilisia, kažučy: Nikoli nia bywała hetak u Izrailu.

Не думайце, што Я прыйшоў прынесці спакой на зямлю. Не спакой прыйшоў Я прынесці, а меч.
 
Nia dumajcie, što ja pryjšoŭ prynieści supakoj nia ziamlu, nia pryjšoŭ ja prynieści supakoj, ale mieč.

Бо Я прыйшоў паставіцьчалавека супраць бацькі ягонага,і дачку супраць маці яе,і нявестку супраць свекрыві яе;
 
Bo ja pryjšoŭ razłučyć čaławieka z baćkam jaho i dačku z matkaju jaje i niawiestku z świakroŭju jaje;[13]

і будуць ворагамі чалавеку хатнія ягоныя.
 
i worahi čaławieku chatnija jaho.

Хто любіць бацьку ці маці больш за Мяне, не варты Мяне. І хто любіць сына ці дачку больш за Мяне, не варты Мяне.
 
Chto lubić baćku abo matku bolej za mianie, nia wart mianie.

І хто не бярэ крыжа свайго, а ідзе за Мною, той не варты Мяне.
 
I chto nie biare kryža swajho i nia idzie za mnoju, nia wart mianie.[14]

Хто знайшоў жыццё сваё, страціць яго. А хто страціў жыццё сваё дзеля Мяне, знойдзе яго.
 
Chto znojdzie žyćcio swajo, zahubić jaho, a chto-b zahubiŭ žyćcio swajo dziela mianie, znojdzie jaho.[15]

Хто прымае вас, Мяне прымае. А хто прымае Мяне, прымае таго, хто паслаў Мяне.
 
Chto pryjmaje was, mianie pryjmaje, a chto mianie pryjmaje, pryjmaje taho, chto pasłaŭ mianie.

Хто прымае прарока ў імя прарока, атрымае ўзнагароду прарока. І хто прымае справядлівага ў імя справядлівага, атрымае ўзнагароду справядлівага.
 
Chto pryjmaje praroka ŭ imia praroka, atrymaje naharodu praroka, a chto pryjmaje sprawiadliwaha ŭ imia sprawiadliwaha, atrymaje naharodu sprawiadliwaha.

І хто напоіць аднаго з малых гэтых толькі кубкам халоднай вады як вучня, сапраўды кажу вам, не страціць узнагароды сваёй».
 
A chto-b daŭ napicca adnamu z hetych najmienšych tolki kubak chałodnaj wady ŭ imia wučnia, sapraŭdy kažu wam, jon nia stracić swaje naharody.[16]