Мацьвея 24 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Пераклад Яна Станкевіча
І, выйшаўшы, Ісус ішоў ад храму і падыйшлі да Яго вучні Ягоныя, каб паказаць Яму будыніны сьвятыні.
І Ісус, вышаўшы ізь сьвятыні, пайшоў; і дабліжыліся вучанікі Ягоныя, каб паказаць Яму будынкі сьвятыні.
Ісус-жа ў адказ сказаў ім: — бачыце ўсё гэта? запраўды, кажу вам, не застанецца тут каменя на камені — усё будзе разбурана.
Ісус жа, адказуючы, сказаў ім: «Ці бачыце ўсе гэта? Запраўды кажу вам: не застанецца тут каменя на каменю, каторы ня будзе ськінены».
Калі-ж сядзеў Ён на гары Аліўнай, прыступілі да Яго вучні Ягоныя насамоце, кажучы: — скажы нам, калі гэта станецца, і якія адзнакі Твайго прыйсьця і сканчэньня веку?
Як жа сядзеў Ён на ґары Аліўнай, то дабліжыліся да Яго вучанікі асобна й папыталіся: «Скажы нам, калі гэта будзе? і якая пазнака Твайго прыходу й сканчэньня веку?»
Ісус сказаў ім у адказ: — сьцеражэцеся, каб хто ня зьвёў вас.
І, адказуючы, Ісус сказаў ім: «Сьцеражыцеся, каб хто ня зьвёў вас;
Бо шматлікія прыйдуць пад імем Маім і будуць гаварыць: — Я Хрыстос, — і шматлікіх зьвядуць.
Бо шмат хто прыйдзе пад імям Маім і будуць казаць: ’Я Хрыстос’, і шмат зьвядуць.
Таксама дачуецеся пра войны і пагалоскі пра войны; глядзеце, ня трывожцеся, бо належыць усяму таму быць; але гэта яшчэ не канец.
Таксама будзеце чуць войны а дзейкі праз войны. Глядзіце, не лякайцеся, бо належа ўсяму гэтаму быць; але гэта яшчэ не канец.
Бо паўстане народ на народ і гаспадарства на гаспадарства, і будуць галадоўлі, паморы і землятрусы мясцамі.
«Бо паўстане народ на народ, і гаспадарства на гаспадарства, і будуць галадові, мор а трасеньне зямлі ў розных месцах.
Але гэта ўсё — пачатак скрухі.
Усе гэта пачатак трудненьня.
Тады будуць выдаваць вас на пакуту, і забіваць вас, і будзеце ў нянавісьці сярод усіх народаў за імя Маё.
Тады будуць аддаваць вас на мукі й забіваць вас; і вас будуць ненавідзіць усі народы за імя Мае.
І тады спакусяцца шматлікія, і адзін аднаго будуць выдаваць, і ненавідзець адзін аднаго.
І тады спакусіцца шмат хто; і адзін аднаго ізрадзяць, і зьненавідзяць адзін аднаго.
І шмат фальшывых прарокаў паўстане і спакусяць многіх.
«І паўстане шмат хвальшывых прарокаў, ды зьвядуць шмат каго;
І ад пашырэньня беззаконьня выгасьне любоў.
І, з прычыны памнажэньня бяспраўя, у шмат каго асьцюдзянее любоў.
Хто-ж выцерпіць да канца, збавёны будзе.
Хто вытрывае да канца, спасецца.
І абвешчана будзе гэтае Евангельле Ўладарства па ўсім сьвеце дзеля сьветчаньня ўсім народам, і тады прыйдзе канец.
І будуць пашыраць гэтую Евангелю гаспадарства па ўсім сьвеце, на сьветчаньне ўсім народам; і тады настане канец.
Вось-жа, калі ўбачыце агіду спусташэньня, пра якую гаварыў прарок Даніель, якая паўстане на сьвятым месцы (хто чытае, няхай разумее).
«Дык як абачыце гідоту спустошаньня, сказаную прарокам Данелям, на сьвятым месцу стаячую, — чытаючы хай разумее, —
— Тады, хто ў Юдэі, няхай бяжыць у горы.
Тады тыя, што ў Юдэі, хай уцякаюць у горы;
А хто на страсе, няхай не зыходзіць узяць штось з дому свайго.
І хто на страсе, тый хай ня сходзе ўзяць што-лень із дому свайго;
І хто на полі, няхай не варачаецца назад узяць адзеньне сваё.
І хто на полю, тый хай не зварачаецца назад узяць адзецьці свае.
Гора-ж цяжарным і карміцелькам грудзьмі у дні тыя.
«Бяда цяжарным а соючым тых дзён!
Дык малецеся, каб не давялося вам уцякаць узімку ці ў сыботу.
Маліцеся, каб ня прылучыліся ўцекі вашы ўзімку альбо ў сыботу;
Бо тады будзе скруха вялікая, якой не было ад пачатку сьвету аж дагэтуль, і ня будзе.
Бо тады будзе вялікая атуга, якое ня прылучылася ад пачатку сьвету дагэтуль, і ніяк ня станецца.
І калі-б не скараціліся дні тыя, то не ўратавалася-б ніводнае цела, але дзеля выбраных скароцяцца тыя дні.
І калі б не скараціліся тыя дні, то не ўратавалася б ніякае цела; але дзеля абраных скароцяцца тыя дні.
Тады, калі хто скажа вам: — вось тут Хрыстос, ці там — ня верце.
«Тады, калі хто скажа вам: ’Во тут Хрыстос’, альбо "во тут’, — ня верце;
Бо падстануць ілжывыя Хрысты і фальшывыя прарокі ды пакажуць вялікія знаменьні і цуды, каб зманіць, калі магчыма, і выбраных.
Бо паўстануць хвальшывыя хрысты а хвалынывыя прарокі і дадуць вялікія знакі а дзівы, каб спадмануць, калі магчыма, і абраных.
Вось Я наўперад сказаў вам.
Вось, Я наперад сказаў вам.
Дык калі скажуць вам: — вось Ён у пустыні — ня выходзьце; — вось Ён схаваны ў доме — ня верце.
«Дык, калі скажуць вам: ’Вось, Ён на пустыні’, — ня выходзьце; ’вось, у сховах’, — ня верце;
Бо як маланка зыходзіць з усходу і сьвеціць аж да заходу, так будзе прыйсьце Сына Чалавечага.
Бо, як маланьня выходзе з усходу і бывае відаць ажно на захадзе, так будзе прыход Сына Людзкога.
Бо калі дзе будзе труп, там зьбяруцца і арлы.
Бо, ідзе будзе труп, там зьбяруцца й арлы.
І зараз-жа па скрусе дзён тых сонца зацьміцца, і месяц ня дасьць сьвятла свайго, і зоры з неба спадуць, і сілы нябесныя зрушацца.
«І зараз, па атузе тых дзён, сонца зацьмее, і месяц ня дасьць сьвятліні свае, і зоры зваляцца зь неба, і сілы нябёсныя захістаюцца.
Тады зьявіцца знаменьне Сына Чалавечага на небе, і тады заплачуць усе плямёны зямныя, і ўгледзяць Сына Чалавечага, ідучы на воблаках нябесных з сілаю і славаю вялікаю.
Тады зьявіцца знак Сына Людзкога на небе; і тады заплачуць усі плямёны земныя і абачаць Сына Людзкога, на булакох нябёсных ідучага з моцаю а сілаю вялікай.
І пашле ангелаў сваіх з гучным голасам трубным, і зьбяруць выбраных Яго ад чатырох вятроў, ад аднаго краю нябёс да краю іх.
І пашлець ангілаў Сваіх із трубою вялікаю, і зьбяруць абраных Ягоных ад чатырох вятроў, ад аднаго канца нябёсаў аж да другога.
Ад смакоўніцы вазьмеце прыклад: калі галінкі яе распускаюцца і выпускаюць лісьце, то ведаеце, што блізка ўжо лета.
«Вучыцеся падобнасьці зь фіґі: як галуза яе мякчэе й пушчае лісьцё, вы ведаеце, што лета блізка;
Гэтак і вы: калі ўбачыце ўсё гэта, ведайце, што ўжо блізка, пры дзьвярах.
Дык, як вы абачыце ўсе гэта, ведайце, што блізка, у дзьвярох,
Запраўды, кажу вам: не праміне род гэты, як усё гэта станецца.
Запраўды кажу вам: ня мінець род гэты, як усе гэта станецца;
Неба і зямля прамінуць, але словы Мае не прамінуць.
Неба й зямля прамінуць, але слова Мае не прамінець.
Пра дзень той і гадзіну ніхто ня ведае, ані ангелы нябесныя, а толькі Айцец Мой адзіны.
«Празь дзень жа тый а гадзіну ніхто ня ведае, ані ангілы нябёсныя, ані Сын, адно Айцец Мой адзін.
Але як было ў дні Ноя, так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.
Але як было за дзён Ноя, так будзе і ў прыход Сына Людзкога;
Бо як у дні перад патопам елі, пілі, жаніліся і замуж выходзілі, да таго дня, як ўвайшоў Ной у карабель.
Бо як за дзён перад патопаю елі, пілі, жаніліся й выходзілі замуж да таго дня, калі ўвыйшоў Ной у караб,
І ня ведалі, пакуль ня прыйшоў патоп і ня зьнішчыў усіх; так будзе і ў прыход Сына Чалавечага.
І ня зналі, пакуль ня прышла патопа і не забрала ўсіх, — так будзе й прыход Сына Людзкога.
Тады, калі на полі будуць двое, адзін бярэцца, а другі пакідаецца.
Тады будзе двух на полю: адзін будзе ўзяты, а другі пакінены.
Будуць дзьве пры жарнах малоць — адна бярэцца, а другая пакідаецца.
Дзьве мелючыя ў жорнах: адна будзе ўзята, а другая пакінена.
Дык чувайце, бо ня ведаеце, у якую гадзіну Госпад ваш прыйдзе.
«Дык будзьце чукавыя, бо ня ведаеце, каторае гадзіны Спадар ваш прыйдзе.
Ведама-ж вам, што калі-б гаспадар дому ведаў, у якую старожу прыйдзе злодзей, то ня спаў-бы і ня даў-бы падкапацца пад дом свой.
Але гэта вы ведаеце, што калі б ведаў дамовы гаспадар, каторае варты прыйдзе злодзей, то быў бы чукавы і ня даў бы падкапацца пад дом свой.
Дзеля таго і будзьце гатовы, бо ў неспадзяваную для вас гадзіну прыйдзе Сын Чалавечы.
Дык і вы будзьце гатовы, бо, каторае гадзіны ня думаеце, прыйдзе Сын Людзкі.
Хто-ж верны і разумны слуга, якога гаспадар паставіў у дамоўстве сваім, выдаваць ежу ім у сваім часе.
«Дык хто верны а разумны слуга, каторага гаспадар прызначыў над дамоваю сваёй, даваць ежу ў пару?
Шчасьлівы той слуга, якога гаспадар дому, прыйшоўшы, застане робячы добра.
Шчасьлівы тый слуга, каторага гаспадар ягоны, прышоўшы, засьпее так робячы.
Папараўдзе кажу вам, над усёй маёмасьцяй сваёй паставіць яго.
Запраўды кажу вам, што ён прызнача яго над усёй маемасьцяй сваёй.
Калі-ж благі слуга скажа ў сэрцы сваім: — марудзіць прыйсці гаспадар мой; і пачне біць сяброў сваіх ды есьці і піць з п’яніцамі —
«Калі ж благі слуга тый скажа ў сэрцу сваім: ’Длякаецца гаспадар мой прыйсьці’;
Дык прыйдзе гаспадар слугі таго ў дзень, у які ён не чакае, і ў гадзіну, у якую ня думае.
І пачнець біць сяброў сваіх, і есьці а піць із п’яніцамі, —
І адлучыць яго, і прыдзеліць яму лёс разам з крывадушнікамі, там будзе плач і скрыгат зубоў.
То прыйдзе гаспадар слугі таго дня, каторага ён не спадзяецца, і гадзіны, каторае ня ведае,
