Мацьвея 3 разьдзел
Паводле Мацьвея Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
У тыя-ж дні прыходзіць Ян Хрысціцель, і павучае ў пустыні Юдэйскай.
A ŭ hetyja dni pryjšoŭ Jan Chryściciel, nawučajučy ŭ pustyni Judejskaj[1]
Прамаўляючы: — пакайцеся, бо наблізілася Ўладарства Нябеснае.
i kažučy: Pakutujcie, bo prybliziłasia karaleŭstwa Niabiesnaje.[2]
Бо гэта ёсьць Той, пра Каго вяшчаў прарок Ісайя, прамаўляючы: голас поклічу ў пустыні — прыгатуйце шлях Госпаду, прастуйце сьцежкі Яго.
Bo heta toj, ab katorym hawaryŭ prarok Izaij (40, 3), kažučy: "Hołas kličučaha ŭ pustyni: Praŭcie darohu Pana, prostymi robiecie ściežki Jaho"
Сам-жа Ян меў адзеньне з вярблюжага воласу, і скураны пояс на паясьніцы сваёй; ядою-ж яму служылі акрыды і дзікі мёд.
A toj Jan mieŭ adziežu z wiarbludawaj šerści i ramienny pojas kala pajaśnicy swajej, a jadoj jaho była saranča i lasny miod.[3]
Тады выходзілі да яго — Ерусалім, і ўся Юдэя, і ўсе ваколіцы Йарданскія;
Tady wychodziŭ da jaho Jeruzalim, i ŭsia Judeja, i ŭwieś kraj kala Jardanu, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.[4]
І хрысціліся ад яго ў Йардане, выспаведваючы грахі свае.
i byli im chryščany ŭ Jardanie, spawiadajučysia z hrachoŭ swaich.
Калі-ж ён убачыў шматлікіх фарысеяў і садукеяў, якія йшлі да яго хрысціцца, сказаў ім: — параджэньне гадаўя! Хто падказаў вам уцякаць ад будучага гневу?
A bačačy mnoha faryzejaŭ i sadukiejaŭ, jakija išli da jaho chrostu, kazaŭ: Rodzie hadawy, chto wam pakazaŭ uciakać ad nadychodziačaha hniewu?[5]
Учынеце-ж плён, дастойны пакаяньня.
Dyk čyniecie płod, dastojny pakuty.
І ня важцеся гаварыць самі ў сабе — маем айца Абрагама; — бо кажу вам, што Бог можа з каменьняў гэтых узьняць дзяцей Абрагаму.
I nia wažciesia hawaryć sami ŭ sabie: "Ajca majem Abrahama", bo ja wam kažu, što Boh moža z hetych kamieńniaŭ moža padniać synoŭ Abrahamu.[6]
Ужо і сякера пры карэньні дрэва ляжыць; бо ўсякае дрэва, якое не дае добрага плёну, высякаецца і кідаюць ў агонь.
Bo ŭžo siakiera la kareńnia dzierawaŭ pałožana: dyk kožnaje dzierawa, jakoje nie daje dobraha płodu, budzie ściata i kinuta ŭ wahoń.[7]
Я хрышчу вас вадою ў пакаяньне, але йдзе па мне мацнейшы за мяне; я-ж недастойны несьці абутак Ягоны; Ён будзе хрысьціць вас Духам Сьвятым і агнём.
Ja to chryšču was wadoju na pakutu, ale toj, katory pa mnie pryjdzie, jość macniejšy za mianie i ja nia wart niaści abutak jaho. Jon was budzie chryścić Ducham światym i ahniom.[8]
Веялка Яго ў руцэ Ягонай; і Ён ачысьціць гумно сваё і зьбярэ пшаніцу сваю ў сьвіран, а мякіну спаліць агнём незгасальным.
Wiejałka jaho ŭ ruce jahonaj i Jon ačyścić swoj tok, i źbiare pšanicu swaju ŭ świran, a miakinu spalić ahniom niaŭhasnym.
Тады прыйходзіць Ісус з Галілеі на Йардан да Яна, хрысьціцца ад яго.
Tady pryjšoŭ Jezus z Halilei na Jardan, da Jana, kab im być achryščanym.[9]
Ян-жа ўстрымліваў Яго, кажучы: — Мне трэба хрысьціцца ў Цябе, а ці-ж Табе прыйходзіць да мяне.
Ale Jan nie dapuskaŭ jaho, kažučy: Ja pawinien być achryščany taboju, a ty prychodziš da mianie?
Але Ісус прамовіў яму ў адказ: — пакінь цяпер, бо гэтак належыць нам выканаць усякую праўду. Тады Ян дапускае Яго.
Ale Jezus, adkazwajučy, skazaŭ jamu: Pazwol ciapier, bo hetak nam wypadaje spoŭnić usiu sprawiadliwaść. Tady dapuściŭ jaho
І, ахрысьціўшыся, Ісус зараз-жа выйшаў з вады, і — вось адчыніліся Яму нябёсы, і ўбачыў Духа Божага, які зайходзіў як голуб і спускаўся на Яго.
Kaliž Jezus byŭ achryščany, zaraz wyjšaŭ z wady im — i woś adčyniłasia jamu nieba i ŭwidzieŭ Ducha Božaha, katory spuskaŭsia, jak hałub, i zychodziŭ na jaho.[10]
І вось голас з небёсаў, прамаўляючы: — гэта Сын Мой Улюбёны, у Ім Маё Дабраволеньне.
I woś hołas z nieba adazwaŭsia: Heta jość syn moj miły, u katorym mnie da ŭspadoby.[11]
