Мацьвея 6 разьдзел

 

 

Высьцерагайцеся даваць ахвяры вашыя перад людзьмі, каб яны гэта бачылі; бо гэтак ня будзеце мець узнагароды ад Айца вашага Нябеснага.

 

Hladziecie, kab sprawiadliwaści wašaj nia čynić pierad ludźmi, kab jany bačyli was, bo inakš nia budziecie mieć naharody ad Ajca wašaha, katory jość u niebie.[1]

Дзля таго, калі даеш ахвяру, не разгалошвай перад сабою, як гэта робяць крывадушнікі ў сынагогах і на вуліцах, каб хвалілі іх людзі; запраўды кажу вам: яны ўжо атрымліваюць узнагароду сваю.

 

Dyk ty, kali robiš dareńnie, nia trubi pierad saboju, jak heta robiać krywadušniki ŭ bažnicach i na wulicach, kab ich chwalili ludzi: sapraŭdy kažu wam, jany atrymali swaju naharodu.[2]

Ты-ж, калі прыносіш ахвяру, няхай левая твая рука ня ведае, што робіць правая.

 

A ty kali robiš dareńnie, niachaj lewaja ruka twaja nia wiedaje, što robić twaja prawaja,[3]

Каб ахвяра твая была ў тайне, і Айцец твой, бачыўшы тайнае, узнагародзіць цябе наяве.

 

kab dareńnie twajo było ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

І калі молісься, ня будзь, як крывадушнікі, якія любяць у сынагогах і на скрыжаваньні вуліц, стоячы, маліцца, каб паказацца людзям; папраўдзе кажу вам — яны ўжо дастаюць узнагароду сваю.

 

I kali wy moliciesia, nia budźcie, jak krywadušniki, katoryja lubiać u bažnicach i na wuhłoch wulic stojačy malicca, kab ich bačyli ludzi, sapraŭdy kažu wam: jany atrymali swaju naharodu.

Ты-ж, калі молісься, увайдзі ў пакой свой, і, зачыніўшы за сабою дзьверы, памаліся Айцу твайму, які ў тайне, і Айцец твой, бачачы тайнае, узнагародзіць цябе наяве.

 

A ty kali moliśsia, uwajdzi ŭ światlicu swaju i, začyniŭšy dźwiery, malisia da Ajca twajho ŭ skrytnaści, a Ajciec twoj, katory widzić u skrytnaści, addaść tabie.

А молячыся, не гавары лішняга, як пагане. Бо яны думаюць, што ў мнагаслоўі сваім пачутыя будуць;

 

A molačysia nie hawarecie mnoha, jak pahanie, bo jany dumajuć, što ŭ mnohasłoŭji swaim buduć wysłuchany.

не прыпадабняйцеся да іх, — ведае Айцец ваш вашыя патрэбы, перш, чым вы папросіце ў Яго.

 

Dyk nia budźcie padobny da ich, bo wiedaje Ajciec was, čaho wam treba, pierš, čym paprosicie ŭ jaho.

Малецеся-ж гэтак: Ойча наш Нябесны! Сьвяціся імя Тваё;

 

Wy-ž maleciesia hetak: Ojča naš, katory jość u niebie, świacisia imia Twajo,[4]

Прыйдзі Ўладарства Тваё; і станься воля Твая, як у небе, так і на зямлі.

 

pryjdzi karaleŭstwa Twajo, budź wola Twaja, jak na niebie tak i na ziamli,

(Хлеба надзённага) сёньня нам дай.

 

Chleba našaha štodzionanaha daj nam siańnia[5]

І адпусьці нам нашыя віны, як і мы адпушчаем правінным прад намі.

 

i adpuści nam winy našy, tak i my adpuskajem winawatym našym

І не ўвядзі нас у спакусу, але збаві нас ад златворнага. Бо Тваё ёсць Уладарства, і сіла, і слава на векі; амін.

 

i nie ŭwadzi nas u pakusu, ale zbaŭ nas ad złoha. Amen.[6]

Калі-ж вы адпушчаеце людзям правіны іхныя, адпусьцець і вам Айцец ваш Нябесны.

 

Bo kali wy adpuścicie ludziam hrachi ich, bo i wam adpuścić Ajciec waš niabiesny prastupki wašy.

Калі-ж ня адпушчаеце людзямі правінаў іхных, то і Айцец ваш Нябесны не адпусьціць вам правінаў вашых.

 

A kali wy nie adpuścicie ludziam, to i Ajciec waš nie adpuścić wam hrachoŭ wašych.

І калі посьціце, не станавецеся панырымі, як крывадушнікі, якія наводзяць сум на абліччы свае, каб паказацца людзям, што яны ў посьце; папраўдзе кажу вам: яны ўжо дастаюць узнагароду сваю.

 

Kali-ž wy pościcie, nia budźcie, jak krywadušniki, sumnyja, bo jany niščać twary swaje, kab pakazacca pierad ludźmi, što jany pościać. Sapraŭdy kažu wam, što jany atrymali naharodu swaju.[7]

Ты-ж, калі посьціш, намасьці галаву тваю і ўмый аблічча тваё;

 

A ty, kali pościš, namaść haławu swaju i abmyj twar swoj,

Каб не прад людзьмі паказацца посьнікам, але прад Айцом тваім, Хто ў таемнасьці ёсьць; і Айцец твой, бачачы ў таемнасьці, узнагародзіць цябе ў наяунасьці.

 

kab nia ludziam pakazacca, što ty pościš, ale Ajcu swajmu, katory jość u skrytnaści, a Ajciec twoj, katory jość u skrytnaści, addaść tabie.

Ня зьбірайце сабе скарбаў на зямлі, дзе іржа і моль зьнішчаюць, і дзе зладзеі падкопваюцца і крадуць.

 

Nie źbirajcie sabie skarbaŭ na ziamli, dzie irža i mol źjadaje, i dzie zładziei wykopwajuć i kraduć,

Але зьбірайце сабе скарбы ў небе, дзе ні моль, ні іржа не зьнішчаюць, і дзе зладзеі не падкопваюцца і не крадуць.

 

ale źbirajcie skarby ŭ niebie, dzie ani irža, ani mol nie źjadaje i dzie zładziei nie wykopwajuć i nie kraduć.

Бо, дзе скраб ваш, там будзе і сэрца вашае.

 

Bo dzie twoj skarb, tam i serca twajo.

Сьветачам целу ёсьць вока; калі вока тваё будзе простае, то ўсё цела тваё будзе сьветлае.

 

Świetačam cieła twajho jość woka twajo. Kali woka twajo budzie ščyraje, to ŭsio cieła twajo budzie świetłaje.

Калі-ж вока тваё крывое будзе, то ўсё цела тваё зацьмянае будзе; калі-ж сьвятло, што ў табе: цемра, то якова-ж сама цемра?

 

A kali woka twajo budzie niahodnaje, to ŭsio cieła twajo budzie ciomnaje. Dyk kali światło, što ŭ tabie, ciemraj jość, to jakaja wialikaja budzie sama ciemra?

Ніхто ня можа служыць двум гаспадаром: бо аднаго палюбіць, а другога зьненавідзіць, альбо катораму пачне спрыяць, а іншага занядбае; ня можаце служыць Богу і мамоне.

 

Nichto nia moža słužyć dwom panom, bo abo adnaho budzie nienawidzieć, a druhoha lubić, abo da adnaho prychiniecca, a druhim pahardzić. Nia možacie Bohu słužyć i mamonie.[8]

Дзеля таго кажу вам: не праймайцеся душою вашею, што вам есьці і што піць, ні пра цела вашае, у што адзецца; ці-ж душа не важнейшая за ежу, а цела за адзежу?

 

Dziela taho kažu wam: nie kłapacieciesia ab žyćci wašym, što budziecie jeści, ani ab ciele wašym, u što budziecie adziawacca. Ci-ž žyćcio nie wažniejšaje za ježu, a cieła nie wažniejšaje za adzieńnie?

Узгляньце на птушкі нябесныя: яны ні сеюць, ані жнуць, ані зьбіраюць у сьвірны, і Айцец ваш Нябесны корміць іх; ці-ж вы ня шмат лепшыя за іх?

 

Pahladziecie na ptuški niabiesnyja, što nia siejuć, ani žnuć, ani źbirajuć u humny i Ajciec waš kormić ich. Ci-ž wy nia warty mnoha bolej za ich?

І хто-ж з вас турботаю сваёю можа дадаць да росту свайго хоць адзін локаць?

 

A chto z was moža kłapaciačysia dadać da swajho ŭzrostu adzin łokać?

І пра адзеньне чаго клапоціцеся; гляньце на палявыя лілеі, як яны растуць: не працуюць, ані прадуць.

 

A ab adzieńni čaho kłapaciciosia? Pahladziecie na lilei palawyja, jak jany rastuć: nie pracujuć i nia žnuć;

Але, кажу вам, што і Саламон пры ўсёй славе сваёй не ўбіраўся так, як кажная з іх.

 

a ja wam kažu, što i Sałamon wa ŭsiej swajej sławie nia byŭ adziety tak, jak adna z ich.

Калі-ж зяло палевое, якая сёньня ёсьць, а заўтра будзе ўкінена ў печ, Бог так адзяе, то ці-ж не балей таго вас, малаверы?

 

Kali-ž palawuju trawu, jakaja siańnia jość, a zaŭtra kidajecca ŭ pieč, Boh hetak adziaje, to kudy bolej was, maławiernych?[9]

Дык не клапацецеся, разважаючы: што нас есьці і што піць, ці ў што адзецца?

 

Dyk nie kłapacieciesia, kažučy: "Što budziem jeści, abo što budziem pić, abo ŭ što budziem adziawacca?"

Бо ўсяго гэтага шукаюць і нявернікі; Айцец-жа ваш Нябесны ведае пра ўсе вашыя патрэбы.

 

bo ŭsiaho hetaha pahanie šukajuć. Bo Ajciec was wiedaje, što ŭsiaho hetaha wam patreba.

Шукайце-ж перш Уладарства Божага і Праўды Ягонае, а ўсё іншае прыложыцца вам.

 

Dyk šukajcie pierš karaleŭstwa Božaha i sprawiadliwaści jaho , a hetaje ŭsio budzie wam dadziena.[10]

Дык ня турбуйцеся пра заўтрашняе, бо заўтрашняе само за сябе будзе турбавацца; досыць на кажны дзень клопату свайго.

 

Dyk nie kłapacieciesia ab zaŭtrašniaje, bo zaŭtrašni dzień budzie kłapacicca sam ab sabie. Chwacić na kožan dzień swaje biady.[11]