Яна 9 разьдзел

 

 

І прайходзячы, убычыў чалавека, сьляпога ад нараджэньня.

 

I prachodziačy Jezus uhledzieŭ čaławieka ślapoha ad naradžeńnia.

Вучні-ж Ягоныя спыталіся ў Яго, кажучы: — Раўві! хто зграшыў, ці ён, ці бацькі ягоныя, што сьляпым урадзіўся?

 

I spytalisia ŭ jaho wučni jahony: Rabbi, chto sahrašyŭ, jon, ci baćki jahony, što ślapym naradziŭsia?

Ісус адказаў: — не зграшыў ні ён, ані бацькі ягоныя, але сталася, каб выявіліся на ім чыны Божыя.

 

Adkazaŭ Jezus: Ani jon nie sahrašyŭ, ani baćki jahony, ale kab wyjawilisia ŭ im čyny Božyja.

Мне належыць тварыць чыны Таго, Хто паслаў Мяне, пакуль ёсьць дзень; прыйходзіць ноч, калі ніхто ня можа дзеяць.

 

Mnie treba čynić čyny taho, katory pasłaŭ mianie, pakul dzień; nadychodzić noč, kali nichto nia moža čynić.

Пакуль Я ў сьвеце, Я — Сьвятло сьвету.

 

Pakul ja na świecie, ja jość światło świetu.

Сказаўшы гэта, плюнуў на зямлю, і зрабіў мул з сьліны, і памазаў мулам вочы сьляпому.

 

Skazaŭšy hetaje, jon plunuŭ na ziamlu i zrabiŭ z śliny bałota i pamazaŭ bałotam wočy jahony

І сказаў яму: — ідзі ўмыйся ў купальні Сілаам, што азначае — пасланы; і ён пайшоў умыўся і вярнуўся відушчым.

 

i skazaŭ jamu: idzi, umyjsia ŭ sadžałcy Siłoe (što tłumačycca "Pasłany"). Dyk joje pajšoŭ i ŭmyŭsia, i pryjšoŭ widziučy.

Суседзі-ж і тыя, якія бачылі яго сьляпым, гаварылі: — ці ня той гэта, які сядзеў і жабраваў?

 

Dyk susiedzi i tyja, što jaho pierad tym bačyli, što byŭ žabrakom, kazali: Ci nia toj heta, što siadzieŭ i žabrawaŭ? Adny kazali: Što heta toj;

І некаторыя гаварылі: — гэта ён, іншыя — падобны на яго; ён-жа казаў — гэта я.

 

a druhija: Nie, ale da jaho padobny. Jon-ža kazaŭ: što heta ja.

Тады пыталіся ў яго: — як-жа адчыніліся вочы твае?

 

Dyk kazali jamu: jak-ža adčynilisia tabie wočy?

І ён сказаў у адказ сказаў: — Чалавек, называны Ісус, зрабіў мул і памазаў вочы мае і сказаў мне: — пайдзі ў купальню Сілаам і ўмыйся; я пайшоў, умыўся і стаў бачыць.

 

Jon adkazaŭ: Toj čaławiek, katory zawiecca Jezus, zrabiŭ bałota i pamazaŭ maje wočy i skazaŭ mnie: "idzi da sadžałki Siłoe i ŭmyjsia". I ja pajšoŭ, i ŭmyŭsia, i widžu.

Тады сказалі яму: — дзе Ён; і ён адказаў — ня ведаю.

 

I skazali jamu: Dzie jon? Skazaŭ: nia wiedaju.

І павялі былога сьляпца да фарысеяў.

 

Prywiali taho, što byŭ ślapym, da faryzejaŭ.

А была сыбота, калі Ісус зрабіў мул, і адчыніў яму вочы.

 

A była subota, kali Jezus zrabiŭ bałota i adčyniŭ wočy jahony.

Пыталіся ў яго таксама і фарысеі, як ён празрэў; ён сказаў ім: — мул налажыў Ён на мае вочы, і я ўмыўся і стаў бачыць.

 

Dyk iznoŭ pytalisia ŭ jaho faryzei, jak staŭ widzieć? Jon-ža skazaŭ im: Bałota pałažyŭ mnie na wočy, i ja ŭmyŭsia, i widžu.

Некаторыя з фарысеяў гаварылі: — не ад Бога гэты Чалавек, калі не перасьцярагае сыботы; іншыя-ж гаварылі: як можа чалавек грэшны тварыць такія цуды; і была між імі спрэчка.

 

Dyk kazali niekatoryja z faryzejaŭ: Nie ad Boha hety čaławiek, što nie zachoŭwaje suboty. Druhija-ž kazali: Jak moža čaławiek hrešny čynić hetyja znaki? I była sprečka pamiž imi.

І зноў кажуць сьляпому: — што ты скажаш пра Яго, бо Ён-жа адчыніў табе вочы? і ён сказаў — гэта прарок.

 

Dyk skazali iznoŭ ślapomu: Ty što kažaš ab tym, što adčyniŭ twaje wočy? Jon-ža skazaŭ: Što heta prarok.

Не паверылі тады юдэі, што ён быў сьляпы, ды празрэў, пакуль не паклікалі бацькоў былога сьляпога.

 

Dyk nia wieryli žydy ab im, što jon byŭ ślapy i staŭ widzieć, pakul nie paklikali baćkoŭ taho, što staŭ widzieć,

І спыталіся ў іх: — ці гэта ваш сын, пра якога вы кажаце, што нарадзіўся сьляпым, як-жа ён цяпер бачыць.

 

i spytalisia ŭ ich, kažučy: Heta waš syn, ab katorym wy kažacie, što ślapym naradziŭsia? Dyk jak-ža ciapier widzić?

Бацькі яго ў адказ ім сказалі: — мы ведаем, што гэта сын наш і што ён нарадзіўся сьляпым.

 

Adkazali im baćki jahony i skazali: My wiedajem, što heta naš syn i što ślapym naradziŭsia;

Але як ён цяпер бачыць, ня ведаем; таксама ня ведаем, хто адчыніў яму вочы; сам ён дарослы, самога спытайцеся, няхай скажа пра сябе сам.

 

ale jak ciapier widzieć, nia wiedajem; abo chto adčyniŭ wočy jahony, my nia wiedajem. U samoha pytajcie, jon maje hady, niachaj sam ab sabie haworyć.

Гэтак адказалі бацькі яго, бо баяліся юдэяў, якія ўжо згаварыліся, каб кажнага, хто прызнае Яго за Хрыста, адлучаць ад сынагогі.

 

Heta skazali baćki jahony, bo bajalisia žydoŭ; bo žydy ŭžo byli zmowiŭšysia, što kali-b chto pryznaŭ jaho za Chrysta, kab byŭ wyłučany z bažnicy.

Дзеля такго бацькі і сказалі: — ён дарослы, пытайце самога.

 

Dziela hetaha baćki jahony skazali: što maje hady, u samoha pytajcie.

Тады другі раз заклікалі чалавека, які быў сьляпы і сказалі яму: — уздаў хвалу Богу; мы ведаем, што Чалавек Той грэшнік.

 

Dyk paklikali iznoŭ taho čaławieka, što byŭ ślapym, i skazali jamu: Daj sławu Bohu. My wiedajem, što toj čaławiek jość hrešny.

Ён адказаў ім: — ці Ён грэшнік, я ня ведаю; адно ведаю, што быў я сьляпы, а цяпер бачу.

 

Jon-ža skazaŭ im: Ci jon hrešny, nia wiedaju; adno wiedaju, što ja byŭ ślapy, ciapier widžu.

І зноў сказалі яму: — што Ён зрабіў табе? як адчыніў табе вочы?

 

Dyk skazali jamu: Što jon tabie zrabiŭ? Jak adčyniŭ tabie wočy?

І ён адказаў ім: — я ўжо сказаў вам, і вы ня слухалі; што яшчэ хочаце пачуць? хіба і вы хочаце стацца вучнямі Ягонымі?

 

Adkazaŭ im: Ja wam užo skazaŭ i wy čuli, našto iznoŭ chočacie čuć? Ci i wy chočacie stacca jahonymi wučniami?

Яны-ж злаялі яго і сказалі яму: — ты будзь Ягоным вучнем, а мы вучні Майсея.

 

Jany-ž złajali jaho i skazali: Ty budź jahonym wučniem, a my wučni Majsieja.

Мы ведаем, што Бог гаварыў Майсею, а Гэтага ня ведаем, адкуль Ён.

 

My wiedajem, što da Majsieja hawaryŭ Boh, a hetaha nia wiedajem, adkul jon.

І сказаў ім чалавек гэты ў адказ: — вось гэта і дзіўна, што вы ня ведаеце, адкуль Ён, а Ён адчыніў мне вочы.

 

Adkazaŭ toj čaławiek i skazaŭ im: Heta bo dziŭna, što wy nia wiedajecie, adkul jon, a jon adčyniŭ wočy maje.

А мы ведаем, што грэшнікаў Бог ня слухае, але хто Богу пакараецца і выканвае волю Ягоную, таго слухае.

 

A my wiedajem, što hrešnych Boh nia słuchaje; ale kali chto jość pakłońnikam Božym i čynić jahonu wolu, taho wysłuchoŭwaje.

Адвеку нячутно, каб хто адчыніў вочы сьляпому ад нарадэньня.

 

Ad wieku nia čuwać było, kab chto adčyniŭ wočy ślepanarodžanaha.

Калі-б Ён ня быў ад Бога, ня мог бы тварыць нічога.

 

Kali-b jon nia byŭ ad Boha, nia moh-by ničoha ŭčynić.

Яму-ж у адказ сказалі: — у грахох ты ўвесь урадзіўся, і ці табе нас вучыць? і выгналі яго вон.

 

Jany adkazali i skazali jamu: U hrachoch ty ŭwieś naradziŭsia i ty nas wučyš? I wykinuli jaho proč.

Ісус, дачуўшыся, што яго прагналі вон, і знайшоўшы яго, сказаў яму: — ці верыш ты ў Сына Божага?

 

Pačuŭ jezus, što jaho wykinuli proč, i znajšoŭšy jaho, skazaŭ jamu: Ty wieryš u Syna Božaha?

— Ён адказаў, кажучы: — а Хто Ён, Госпадзе, каб мне верыць у Яго?

 

adkazaŭ toj i skazaŭ: Chto jon, Panie, kab mnie wieryć u jaho?

І сказаў яму Ісус: — і бачыў ты Яго, і Ён гаворыць з табою — Ён ёсьць.

 

I skazaŭ jamu Jezus: I bačyŭ ty taho, i toj, što haworyć z taboju, heta jon.

Ён-жа сказаў: — веру, Госпадзе, і пакланіўся Яму.

 

Jon-ža skazaŭ: Wieru, Panie. I ŭpaŭšy, pakłaniŭsia jamu.

І сказаў Ісус: — на суд Я прыйшоў у сьвет гэты, каб нявідушчыя празрэлі, а відушчыя сьляпымі сталі.

 

I skazaŭ Jezus: Na sud ja pryjšoŭ na hety świet, kab tyja, što nia widziać, widzieli, a tyja, što widziać, stalisia ślapymi.

Пачуўшы гэтае, некаторыя з фарысеяў сказалі Яму: — няўжо і мы сьляпыя?

 

I pačuli niekatoryja z faryzejaŭ, jakija byli z im, i skazali jamu: Niaŭžo i my ślapyja?

Ісус сказаў ім: — калі-б вы былі сьляпыя, ня мелі-б на сабе грэху, але калі вы гаварыце, што бачыце, то грэх застаецца на вас.

 

Skazaŭ im Jezus: Kali-b wy byli ślapyja, to nia mieli-b hrachu, ale ciapier wy kažacie: "što widzim". Hrech waš astajecca.