Яна 2 разьдзел
Паводле Яна Сьвятое Дабравесьце
Пераклад Міхася Міцкевіча → Рeraklad V. Hadleuski
На трэйці дзень вясельле было ў Кане Галілейскай; і была там Маці Ісуса.
A na treci dzień było wiasielle ŭ Kanie Halilejskaj, i była tam matka Jezusa.
Быў-жа таксама зазваны на вясельле Ісус і вучні Ягоныя.
Byŭ-ža zaprošany Jezus i wučni jahony na wiasielle.
І калі нехапіла віна, Маці Ісуса кажа Яму: віна ня маюць.
Kali-ž nie chwaciła wina, skazała matka Jezusa da jaho: Wina nia majuć.
Ісус-жа сказаў Ёй: — што Мне і табе, Жанчына? не настаў яшчэ час Мой.
I skazaŭ jej Jezus: Što mnie i tabie žančyna? Jašče nia pryjšła maja časina.
Маці-ж Яго гаворыць слугам: — што вам скажа, зрабеце.
Skazała matka jahona słuham: Što-tolki wam skaža, rabiecie.
Было-ж там шэсьць каменных пасудзін, па дзьве або па тры меры кажная, якія стаялі за звычаем ачышчэньня юдэйскага.
A było tam šeść kamiennych staŭbunoŭ, pastaŭlenych dziela žydoŭskaha ačyščeńnia, źmiaščajučych kožny pa dwa abo try wiadry.
Ісус кажа ім: — запоўніце пасудзіны вадою; і залілі дапаўна.
Skazaŭ im Jezus: Čarpajcie ciapier i zaniasiecie maršałku. I zaniaśli.
І сказаў ім: — цяпер чэрпайце і нясеце да вясельнага маршалка; і панясьлі.
—
Калі-ж маршалак спрабаваў віна створанага з вады, — ён-жа ня ведаў, скуль яно, слугі-ж, якія чэрпалі ваду, ведалі, — тады падклікае маладога;
A jak pakaštawaŭ maršałak wady, što stałasia winom, i nia wiedaŭ, adkul jano, a słuhi, jakija čarpali wadu, wiedali, paklikaŭ maršałak maładoha
І кажа яму: — кажны чалавек перш падае добрае віно, а як уп'юцца, тады горшае; ты-ж добрае віно захаваў аж дагэтуль.
i skazaŭ jamu: Kožny čaławiek pierš stawić dobraje wino, a kali napjucca, tady horšaje, a ty dobraje wino zachawaŭ až dahetul!
Гэтак у Кане Галілейскай палажыў Ісус пачатак цудам, і выявіў славу Сваю, і ўверылі ў Яго вучні Ягоныя.
Hety pačatak cudaŭ zrabiŭ Jezus u Kanie Halilejskaj i abjawiŭ swaju sławu; i ŭwieryli ŭ jaho wučni jahony.
Пасьля гэтага прыйшоў у Капернаум, Сам і Маці Яго, і браты Яго, і вучні Ягоныя, і там прабылі некалькі дзён.
Paśla hetaha pryjšoŭ u Kaparnaum, jon i matka jahona, i braty jaho, i wučni jaho, i tam astawalisia niamnoha dzion.
Набліжалася Пасха Юдэйская, і Ісус прыйшоў у Ерусалім.
I była blizka žydoŭskaja Pascha, i ŭwajšoŭ Jezus u Jeruzalim.
І пабачыў, што ў храме прадаваліся авечкі, валы, галубы; там-жа сядзелі і мяняльнікі грошэй.
I znajšoŭ u światyni pradajučych wały i awiečki i hałuby, i siadziačych mianialnikaŭ.
І, зрабіўшы біч з вяровак, выгнаў з храму ўсіх: і авец, і валоў, і грошы ў мяняльнікам рассыпаў, і сталы перавярнуў.
I zrabiŭšy jak-by bič z wiarowak, wyhnaŭ z światyni ŭsich, tak-ža awiec i wałoŭ, a hrošy mianialnikaŭ razsypaŭ i abiarnuŭ stały.
І сказаў гандлярам галубамі: — забярэце гэта адсюль, і Дом Айца Майго не ператварайце ў дом гандлю.
A tym, što pradawali hałuby, skazaŭ: Wyniaście hetaje adsiul, i nie rabiecie domu Ajca majho domam handlarstwa.
Тады ўспомнілі вучні Ягоныя, што напісана: — «трывога за Дом Твой зьядае Мяне».
I ŭspomnili wučni jahony, što jość napisana: "Rupnaść ab dom twoj źjeła mianie" (Ps. 68, 2).
Юдэі-ж у адказ сказалі Яму: — які знак падасі нам, што Ты волен рабіць гэтак?
Dyk adkazali žydy i skazali jamu: Jaki znak pakažaš nam, što hetaje robiš?
І сказаў Ісус ім у адказ: — зруйнуйце храм гэты, і Я ў тры дні ўздыму Яго.
Adkazaŭ Jezus i skazaŭ im: Razwalecie hetu światyniu, i ja ŭ try dni pastaŭlu jaje.
Сказалі-ж юдэі: — сорак шэсьць год будаваўся храм гэты, і ці Табе ў тры дні адбудаваць яго?
A žydy skazali: Sorak šeść hadoŭ budawali hetu światyniu, i ty ŭ try dni jaje pastawiš?
Гаварыў-жа Ён пра храм Цела Свайго.
A jon hawaryŭ ab światyni cieła swajho.
Калі-ж уваскрос з мертвых, успомнілі вучні Ягоныя, што казаў гэта і паверылі Пісаньню і слову, якое сказаў Ісус.
Dyk kali ŭstaŭ z umierłych, uspomnili wučni jahony, što jon hetaje hawaryŭ, i pawieryli Pisańniu i mowie, jakuju skazaŭ Jezus.
Калі-ж быў у Ерусаліме ў сьвята Пасхі, многія ўверылі ў імя Ягонае, пабачыўшы цуды, якія тварыў.
kali-ž jon byŭ u Jeruzalimie na Paschu, na światočny dzień, mnohija ŭwieryli ŭ imia jaho, bačačy znaki jaho, jakija čyniŭ.
Але Сам Ісус не зьвяраўся ім, бо ведаў усіх.
Sam-ža Jezus nie dawiaraŭ im samoha siabie, zatym što jon znaŭ usich,
І не патрабаваў, каб хто сьветчыў за чалавека, бо Сам ведаў, што было ў чалавеку.
i što nia treba było jamu, kab chto dawaŭ paświedčańnie ab čaławieku, bo jon wiedaŭ, što było ŭ čaławieku.
