Яна 7 разьдзел

 

 

Пасьля гэтага хадзіў Ісус па Галілеі; па Юдэі не хацеў хадзіць, бо юдэі намераліся забіць Яго.

 

Paśla-ž hetaha chadziŭ Jezus pa Halilei, bo nie chacieŭ chadzić u Judeju, tamu što žydy šukali jaho zabić.

Надыйходзіла юдэйскае сьвята — пастаўленьне Кушчаў.

 

Byŭ-ža blizka światočny dzień žydoŭski Šatroŭ.

Тады браты Яго сказалі Яму: — адыйдзі адгэтуль ды пайдзі ў Юдэю, каб і вучні Твае бачылі ўчынкі Твае, якія творыш.

 

Dyk braty jahony skazali da jaho: Adyjdzi adhetul i idzi ŭ Judeju, kab i wučni twaje bačyli čyny twaje, jakija ty čyniš.

Ніхто-ж нічога ня творыць патаемна, але хоча сам сябе выявіць; калі Ты творыш гэткія чыны, то пакажы Сябе сьвету.

 

Bo nichto ničoha nia čynić u skrytnaści, ale sam choča być najawie. Kali ty hetaje čyniš, pakažy siabie samoha świetu.

Бо і браты Яго ня ўверылі ў Яго.

 

Bo i braty jahony nia wieryli ŭ jaho.

І сказаў ім Ісус: — не настаў яшчэ час Мой, а для вас заўсёды час.

 

Dyk skazaŭ im Jezus: čas moj jašče nia pryjšoŭ, a waš čas zaŭsiody hatowy.

Вас сьвет ня можа ненавідзець, Мяне-ж ненавідзіць, бо Я сьветчу пра яго, што ўчынкі яго паганыя.

 

Nia moža świet nienawidzieć was, mianie-ž jon nienawidzić, bo ja paświedčańnie daju ab im, što čyny jahony jość błahija.

Ідзеце вы на гэтае сьвята, а Я яшчэ не пайду на гэтае сьвята, бо час Мой яшчэ ня прыйшоў.

 

Wy idziecie na hety dzień światočny, bo čas moj jašče nia wypaŭniŭsia.

Гэтае сказаўшы ім, Сам астаўся ў Галілеі.

 

Skazaŭšy hetaje, sam astaŭsia ŭ Halilei.

Але, як адыйшлі браты Яго, тады і Ён прыйшоў на сьвята, не адкрыта, але нібы патаемна.

 

Kali-ž pajšli braty jahony, tady i jon pajšoŭ na światočny dzień, nia jaŭna, ale jakbyccam u skrytnaści.

Юдэі-ж шукалі Яго на сьвяце, дапытваючыся, дзе Ён.

 

Dyk žydy šukali jaho ŭ dzień światočny i kazali: Dzie jon?

І шмат перасудаў было пра Яго ў народзе: адны гаварылі, што Ён добры, іншыя запярэчвалі: — не, бо зводзіць народ.

 

I było wialikaje narakańnie na jaho ŭ hramadzie, bo niekatoryja kazali: Što jon dobry, a druhija kazali: Nie, ale jon zwodzić hramady.

Але ніхто не гаварыў пра Яго адкрыта, бо баяліся юдэяў.

 

Nichto adnak jaŭna nie hawaryŭ ab im, dziela strachu pierad žydami.

А ўжо ў палове сьвята ўвайшоў Ісус у храм і навучаў.

 

Kali-ž była ŭžo paławina świata, Jezus uwajšoŭ u światyniu i nawučaŭ.

І дзівіліся юдэі, кажучы: — як Ён ведае Пісаньні, ня вучыўшыся?

 

I dziwilisia žydy, kažučy: Jak-ža jon znaje Pisańni, kali jon nia wučyŭsia?

Ісус-жа, ў адказ гаварыў ім: — Маё вучэньне не ад Меня, але ад Таго, Хто паслаў Мяне.

 

Adkazaŭ im Jezus i skazaŭ: Maja nawuka nia jość majeju, ale taho, katory pasłaŭ mianie.

Калі хто хоча выконваць волю Ягоную, даведаецца пра навуку: ці яна ад Бога, ці я Сам ад Сябе гавару.

 

Kali chto zachoča čynić wolu jahonu, dawiedajecca ab nawucy, ci jana z Boha, ci ja sam ad siabie hawaru.

Хто Сам ад Сябе гаворыць, Той славы Сабе шукае, а Хто шукае славы Таго, Хто паслаў Яго, Той справядлівы, і няма няпраўды ў Ім.

 

Chto haworyć sam ad siabie, toj ułasnaje sławy šukaje; a chto šukaje sławy taho, katory pasłaŭ jaho, toj praŭdamoŭny i niama ŭ im niesprawiadliwaści.

Ці-ж ня даў вам Майсей закону? а ніхто з вас ня трымаецца закону; за што шукаеце забіць Мяне?

 

Ci-ž wam Majsiej nia daŭ zakonu? I nichto z was nia čynić zakonu.

З грамады ў адказ сказалі: — ці ня злыдух у Табе? хто шукае забіць Цябе?

 

Našto wy mianie šukajecie zabić? Adkazała hramada i skazała: Ty djabelstwa maješ! Chto ciabie šukaje zabić?

Ісус гаварыў далей: — адзін учынак Я выканаў, і вы ўсе дзівіцеся.

 

Adkazaŭ Jezus i skazaŭ im: Ja adzin čyn učyniŭ, i wy ŭsie dziwiciosia.

Майсей даў вам абразаньне, хоць яно і не ад Майсея, але ад бацькоў, і вы ў сыботу абразаеце чалавека.

 

Dziela taho Majsiej daŭ wam abrazańnie (nie zatym, što jano z Majsieja, ale z ajcoŭ) i wy ŭ subotu abrazajecie čaławieka.

Калі-ж ў сыботу чалавек прыймае абразаньне, каб не парушаць закону Майсеевага, чаму-ж зьненавідзелі Мяне за тое, што Я ўсяго чалавека ацаліў у сыботу?

 

Kali čaławiek atrymliwaje abrazańnie ŭ subotu, biez taho kab byŭ narušany zakon Majsieja, wy na mianie hniewajeciesia, što ja ŭsiaho čaławieka azdarawiŭ u subotu?

Ня судзеце з пазору, але судзеце судом справядлівым.

 

Nia sudziecie pawodle wyhladu, ale sudziecie sudom sprawiadliwym.

Тады некаторыя з жыхароў Ерусаліму гаварылі: — ці ня Той гэта, Каго шукаюць забіць?

 

Dyk kazali niekatoryja z Jeruzalimcaŭ: Ci-ž heta nia toj, katoraha šukajuć zabić?

І вось адкрыта гаворыць, і нічога Яму ня кажуць, ці не праканаліся начальнікі, што Ён запраўды Хрыстос?

 

A jon woś jaŭna haworyć i ničoha jamu nia kažuć. Ci-ž sapraŭdy staršyja paznali, što jon jość Chrystus?

Але мы ведаем Яго, адкуль Ён, калі-ж прыйдзе Хрыстос, ніхто ня будзе ведаць, адкуль Ён.

 

Ale jaho my znajem, adkul jon: kali-ž Chrystus pryjdzie, nichto nia budzie wiedać, adkul jon.

Тады Ісус усклікнуў у храме і, павучаючы гаварыў: — і Мяне ведаеце, і ведаеце адкуль Я, і Я прыйшоў ня Сам ад Сябе, але праўдзівы Той, Хто паслаў Мяне, Каго вы ня знаеце.

 

Dyk Jezus zaklikaŭ u światyni wučačy i kažučy: I mianie znajecie, i adkul ja jość, znajecie; i nia pryjšoŭ ja sam ad siabie, ale jość praŭdziwy, katory pasłaŭ mianie, katoraha wy nia znajecie.

Я ведаю Яго, бо Я ад Яго, і Ён паслаў Мяне.

 

Ja znaju jaho, bo ja ad jaho jość, i jon pasłaŭ mianie.

Тады памкнуліся схапіць Яго, але ніхто не налажыў на Яго рукі, бо ня прыйшоў яшчэ час Яго.

 

Dyk chacieli jaho ŭziać, i nichto nie pałažyŭ na jaho ruki, bo jašče nia pryjšła jahona hadzina.

Многія-ж з народу ўверылі ў Яго і гаварылі: — ці-ж можа Хрыстос, прыйшоўшы, тварыць большыя чуды, як Ён творыць?

 

Z hramady-ž mnohija ŭwieryli ŭ jaho i kazali: Kali pryjdzie Chrystus, to ci-ž učynić bolej znakaŭ za tyja, katoryja jon čynić?

Дачуліся фарысеі пра гэткія разважаньня і толкі ў народзе; і фарысеі і архісьвятары паслалі слугаў сваіх, каб схапіць Яго.

 

Pačuli faryzei, što hramada ab im hetaje haworyć: i pasłali staršyja i faryzei słuhaŭ, kab jaho ŭziać.

Ісус-жа тады сказаў: — яшчэ нядоўга быць Мне з вамі, і пайду да Яго, Хто паслаў Мяне.

 

Dyk skazaŭ im Jezus: Jašče mała času ja z wami, i idu da taho, katory pasłaŭ mianie.

Будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце, і дзе буду Я, туды вы ня можаце прыйсьці.

 

Budziecie šukać mianie i nia znojdziecie, i dzie ja jość, wy nia možacie pryjści.

Юдэі-ж разважалі між сабою: — куды Ён хоча ісьці, што мы ня знойдзем Яго? ці ня хоча Ён ісьці ў Эльлінскае рассяленьне і навучаць Эльлінаў?

 

Dyk hawaryli žydy pamiž saboju: Kudy-ž jon maje iści, što my jaho nia znojdziem? Ci maje iści da razsialeńnia pahanskaha i nawučać pahanaŭ?

І што азначаюць словы гэтыя, як Ён сказаў: — будзеце шукаць Мяне і ня знойдзеце — і — дзе Я ёсьць, туды вы ня можаце прыйсьці?

 

Što heta za mowa, jakuju jon skazaŭ: "Budziecie šukać mianie i nia znojdziecie, i dzie ja jość, wy nia možacie pryjści"?

У апошні-ж вялікі дзень сьвята стаяў Ісус і заклікнуў, прамаўляючы: — хто мае смагу, няхай прыходзіць да Мяне і п'е.

 

U apošni-ž wialiki dzień świata Jezus stajaŭ i zaklikaŭ, kažučy: Kali chto choča pić, niachaj prychodzić da mianie i pje!

Хто верыць у Мяне, у таго, як гаворыцца ў Пісаньні, з нутра пацякуць рэкі вады жывое.

 

Chto wieryć u mianie, jak kaža Pisańnie, z nutra jaho paciakuć reki žywoje wady.

Гэтае сказаў Ён пра Духа, Якога мелі прыняць тыя, хто ўверыў у Яго; ня было-ж яшчэ на іх Духа Сьвятога, бо Ісус яшчэ ня быў услаўлены.

 

A heta jon skazaŭ ab Duchu, katoraha mieli atrymać wierujučyja ŭ jaho. Bo jašče nia byŭ dany Duch, bo Jezus jašče nia byŭ usłaŭleny.

Многія з народу, пачуўшы гэтыя словы, гаварылі: — Ён запраўды прарок.

 

Dyk kali z hramady pačuli hetyja mowy jahony, kazali: Jon jość sapraŭdy prarok.

Іншыя гаварылі: — гэта Хрыстос; а некаторыя сказалі: — ці-ж з Галілеі прыйдзе Хрыстос?

 

Druhija kazali: Jon jość Chrystus. Niekatoryja-ž kazali: Ci-ž Chrystus pryjdzie z Halilei?

Ці-ж не сказана ў Пісаньні, што Хрыстос прыйдзе з се́ньня Давыдава, і з места Бэтлеэму, адкуль быў Давыд.

 

Ci-ž Pisańnie nia kaža: Što z patomstwa Dawida i z miastečka Betlejem, dzie byŭ Dawid, pryjdzie Chrystus?

І пачаліся з-за Яго спрэчкі ў народзе.

 

I tak zrabiłasia sprečka ŭ hramadzie dziela jaho.

Некаторыя-ж парываліся схапіць Яго, але ніхто не налажыў на Яго рук.

 

Niekatoryja-ž z ich chacieli jaho ŭziać, ale nichto nie pałažyŭ na jaho ruki.

Тымчасам вярнуліся слугі архісьвятароў і фарысеяў, і тыя сказалі ім: — чаму вы не прывялі Яго?

 

Dyk pryjšli słuhi da archiświataraŭ i faryzejaŭ, a jany im skazali: čamu wy jaho nie prywiali?

Слугі адказалі: — ніколі не гаварыў так чалавек, як гэты Чалавек.

 

adkazali im słuhi: Nikoli tak čaławiek nie hawaryŭ, jak hety čaławiek.

Фарысеі-ж сказалі ім: — няўжо і вы ўпалі ў блуд?

 

Dyk adkazali im faryzei: Niaŭžo i wy źwiedzienyja?

Ці-ж уверыў у Яго хтось з начальнікаў ці фарысеяў?

 

Ci chto z staršych abo faryzejaŭ uwieryŭ u jaho?

І што за народ гэты пракляты, што ня ведае законаў?

 

Ale hetaja hramada, što nia znaje zakonu, praklataja jana.

І сказаў ім Нікадым, адзін з іх, які прыйходзіў да Яго ўначы: —

 

Skazaŭ da ich Mikodym, toj, katory prychodziŭ da jaho ŭnačy, katory byŭ adnym z ich:

Ці-ж судзіць наш закон чалавека, ня выслухаўшы перш яго, і не даведаўшыся, што ён робіць?

 

Ci-ž naš zakon sudzić čaławieka, kali pierad tym nie pačuje ad jaho i nie daznaje, što jon robić?

На гэта адказалі яму: — ці не з Галілеі і ты? разгледзься, і ўбачыш, што з Галілеі прарок ня прыходзіць.

 

Adkazali i skazali jamu: Ci i ty halilejanin? Pierahledź Pisańni i pabač, što z Halilei prarok nie paŭstaje?

І разыйшліся кажны ў дом свой.