Яна 21 разьдзел

 

 

Па ўваскрасеньне Сваім, пасьля гэтага, зноў зьявіўся Ісус вучням Сваім пры моры Тыверыядскім; зьявіўся-ж гэтак.

 

Paśla iznoŭ źjawiŭsia Jezus wučniam kala Tyberyjadzkaha mora. A źjawiŭsia tak:

Былі разам Сыман Пётра, і Хама, званы Блізьнюк, Натанаіл, які быў з Каны Галілейскай, і сыны Заведэевы, ды іншыя два з вучняў Ягоных.

 

Byli razam Symon Piotr i Tamaš, katory zawiecca Dydymus, i Natanael, katory byŭ z Kany Halilejskaj, i syny Zebedeja, i druhija dwa z jahonych wučniaŭ.

І кажа ім Сыман Пётра: — пайду рыбу лавіць; яму-ж кажуць: — пойдзем і мы з табою; і, пайшоўшы, ўвайшлі ў лодку, але тэй ночы нічога не злавілі.

 

Skazaŭ im Symon Piotr: Idu ławić rybu. Skazali jamu: Idziom i my z taboju. I wyjšli, i sieli ŭ łodku, i ŭ tuju noč nie zławili ničoha.

Калі-ж настала раніца, стаяў Ісус на беразе, але не пазналі вучні, што гэта Ісус.

 

Kali-ž nastała ranica, staŭ Jezus na bierazie: adnak wučni nie paznali, što heta Jezus.

І гаварыць да іх Ісус: — дзеці! ці ня маеце чаго з ежы? Яму адказалі — няма.

 

Dyk Jezus skazaŭ im: Dzieci, ci majecie što jeści? Adkazali jamu: Nie.

Ён-жа сказаў ім: — закіньце сець з правага боку лодкі, і знойдзеце; яны закінулі, і ўжо не маглі выцягнуць сеці ад мноства рыбы.

 

Skazaŭ im: Zakińcie sieć na prawy bok łodki i znojdziecie. Dyk zakinuli, i ŭžo nie mahli jaje ciahnuć dziela mnostwa ryby.

Тады вучань, якога любіў Ісус, кажа Пётру: — гэта Госпад; Сыман-жа Пётра, пачуўшы, што гэта Госпад, аперазаўся накідкай, бо быў голы, і кінуўся ў мора.

 

Dyk skazaŭ wučań, katoraha lubiŭ Jezus, Piatru: heta Pan. Symon Piotr, jak pačuŭ, što heta Pan, apajasaŭsia sukniaj, bo byŭ hoły, i kinuŭsia ŭ mora.

А іншыя вучні прыплылі лодкай, цягнучы за сабою сець з рыбай, бо былі недалёка ад зямлі, толькі каля двухсот локцяў.

 

Druhija-ž wučni prypłyli ŭ łodcy (bo niedaloka byli ad ziamli, ale tak na dźwieście łokciaŭ), ciahnučy sieć ryby.

А калі выйшлі на зямлю, бачаць разложаны агонь і рыбу на ім паложаную і хлеб.

 

A jak wyjšli na ziamlu, ubačyli razłožanyja wuhli i rybu na ich pałožanuju, i chleb.

Ісус кажа ім: — прынясеце рыбы, якое вы налавілі цяпер.

 

Skazaŭ im Jezus: Pryniasiecie ryby, jakoje wy ciapier naławili.

Сыман Пётра пайшоў і выцягнуў на зямлю сець, поўную вялікіх рыбінаў, іх было сто пяцьдзясят тры; і ад такога мноства сець не парвалася.

 

Pajšoŭ Symon Piotr i wyciahnuŭ na ziamlu sieć, poŭnuju wialikich rybaŭ, što piaćdziesiat try. I choć hetulki było, sieć nie parwałasia.

Ісус кажа ім: — ідзеце сьнедаць; і ніхто з вучняў не адважыўся папытацца ў Яго: Хто Ты? — бо ўсе ведалі, што гэта Госпад.

 

Skazaŭ im Jezus: Idziecie, abiedajcie. I nichto z siadziačych pry jadzie nie adwažyŭsia spytacca ŭ jaho: Chto ty? — wiedajučy, što heta Pan.

Ісус прыйходзіць, бярэ хлеб і дае ім, таксама і рыбу.

 

I padyjšoŭ Jezus, i ŭziaŭ chleb, i dawaŭ im, taksama i ryby.

Гэта ўжо трэйці раз зьявіўся Ісус вучням Сваім па Уваскрасеньні Сваім.

 

Heta ŭžo treci raz źjawiŭsia Jezus swaim wučniam, paśla taho jak ustaŭ z umierłych.

Калі-ж яны сьнедалі, кажа Ісус Сыману Пятру: — Сыман Іонін, ці любіш ты Мяне больш, як яны? Пётра гаворыць Яму: — так, Госпадзе, Ты ведаеш, што я люблю Цябе. Ісус кажа яму: — пасі ягняты Мае.

 

Kali-ž paabiedali, skazaŭ Jezus Symonu Piatru: Symonie Janaŭ, ci ty lubiš mianie bolej, čym hetyja? Skazaŭ jamu: Tak, Panie, ty wiedaješ, što ja ciabie lublu. Skazaŭ jamu: Pasi baranki maje.

І яшчэ гаворыць яму другі раз: — Сыман Іонін, ці любіш ты Мяне? і той адказвае Яму: — так, Госпадзе, Ты ведаеш, што я люблю; кажа яму: — пасі ягняты Мае.

 

Skazaŭ jamu iznoŭ: Symonie Janaŭ, ci ty lubiš mianie? Skazaŭ jamu: Tak, Panie, ty wiedaje, što ja ciabie lublu. Skazaŭ jamu: Pasi baranki maje.

І трэйці раз кажа яму: — Сыман Іонін, ці любіш ты Мяне? і засумаваў Пятра, што пытае ў яго трэйці раз — ці любіш ты Мяне? — і сказаў Яму: — Госпадзе, Ты ведаеш ўсё; Ты ведаеш, што я люблю Цябе; Ісус кажа яму: — пасі ягняты Мае.

 

Skazaŭ jamu treci raz: Symon Piotr, ci ty lubiš mianie? Zasmuciŭsia Piotr, što skazaŭ jamu treci raz: "Ci ty lubiš mianie"? i skazaŭ jamu: Panie, ty ŭsio wiedaješ, ty wiedaješ, što ja lublu ciabie. Skazaŭ jamu: Pasi awiečki maje.

Папраўдзе, папраўдзе кажу табе: калі ты быў малады, то апяразваўся сам, і хадзіў, куды хацеў; калі-ж састарэеш, то выцягнеш рукі, і іншы апяража цябе і павядзе, куды ня хочаш.

 

Sapraŭdy, sapraŭdy kažu tabie, kali ty byŭ maładziejšy, ty padpiarazwaŭsia i chadziŭ, kudy chacieŭ. Ale kali pastareješ, wyciahnieš ruki twaje i druhi ciabie padpiaraža i pawiadzie, kudy ty nia chočaš.

Гэтае гаварыў, прадракаючы, якою сьмерцяй ён праславіць Бога; і прамовіўшы гэта, кажа яму: — ідзі за Мною.

 

Hetaje-ž skazaŭ, aznačajučy, jakoju śmierciaj jon mieŭ usławić Boha. I skazaŭšy hetaje, skazaŭ jamu: Idzi za mnoju.

Пётра-ж, абярнуўшыся, бачыць, ідзе за ім вучань, якога любіў Ісус, і які на Вячэры, прыкланіўшыся да грудзей Ягоных, гаварыў: — Госпадзе! хто прадасьць Цябе?

 

Piotr, abiarnuŭšysia, ubačyŭ taho wučnia, katoraha lubiŭ Jezus, idučaha za im, katory na wiačery i abapiorsia na hrudziach jahonych i skazaŭ: "Panie, chto heta, što ciabie wydaść"?

Убачыўшы яго, Пётра кажа Ісусу: — Госпадзе! а ён што?

 

Dyk jaho kali ŭbačyŭ Piotr, skazaŭ Jezusu: Panie, a jon chto?

Кажа яму Ісус: — калі Я хачу, каб ён аставаўся, пакуль прыйду, што табе да таго? ты йдзі за Мною.

 

Skazaŭ jamu Jezus: Kali-b ja chacieŭ, kab jon tak astaŭsia, pakul ja pryjdu, tabie što da hetaha? Ty idzi za mnoju.

І разьняслося гэтае слова між братамі, што вучань той не памрэ; але Ісус не сказаў яму, што не памрэ, а сказаў: — калі Я хачу, каб ён аставаўся, пакуль прыйду, што табе да таго?

 

Dyk razyjšłasia hetaja mowa miž bratoŭ, što wučań toj nie pamre. Ale nie skazaŭ jamu Jezus: "Nie pamre", ale "Kali-b ja chacieŭ, kab jon tak astaŭsia, pakul ja pryjdu, što tabie da hetaha"?

І гэты ёсьць той вучань, які сьветчыць пра гэтае, і ён напісаў гэтае, і мы ведаем, што сьветчаньне ягонае праўдзівае.

 

Heta jość toj wučań, katory daje paświedčańnie ab hetym i hetaje napisaŭ, i my wiedajem, što paświedčańnie jahonaje jość praŭdziwaje.

Многа чаго іншага стварыў Ісус, такога, што калі-б дакладна пісаць пра ўсё тое, то думаю цэламу сьвету не зьмясьціць-бы ўсіх напісаных кніг. Амін.

 

Jość-ža i mnoha druhoha, što ŭčyniŭ Jezus, što kali-b apisywać paasobku, dumaju, što i sam świet nia moh-by źmiaścić tych knih, jakija treba było-b napisać.